|
مقالات، تحليلها و تفسيرهاي بينالمللي
|
|
|
|
||||
|
تاملي بر آينده امنيتي عراق عراق كه در سال 2003 به بهانه وجود سلاحهاي كشتار جمعي توسط آمريكا و متحدان آن اشغال شد پس از 6 سال اشغال سرانجام شاهد خروج نيروهاي آمريكايي از شهرهاي اين كشور بود. براساس توافقنامه امنيتي بغداد –واشنگتن و نيروهاي آمريكايي بر اساس جدول زمان بندي شده از ژوئن سال 2009 خروج از عراق را آغاز و در سال 2011 اين كشور را ترك خواهند كرد. بر اساس همين توافقنامه نيروهاي آمريكايي 30 ژوئن در اولين مرحله اين توافقنامه از شهرهاي عراق خارج و در پادگانها مستقر شدند. هرچند كه اين خروج بيشتر جنبه حذف حضور فيزيكي نيروهاي آمريكايي در شهرها بوده و نميتوان آن را خروج اشغالگران از عراق دانست اما همين روند ميتواند گامي مثبت براي آينده عراق باشد. در كنار آنچه از تحولات عراق ذكر شد يك نكته اساسي همچنان قابل تامل است و آن انفجارهاي انتحاري در برخي مناطق پس از خروج نيروهاي آمريكايي است. در اين چارچوب شهرهايي مانند بغداد و كركوك شاهد انفجارهاي انتحاري بوده كه صدها كشته و زخمي برجاي گذاشته است. با توجه به زمان و مكان اين انفجارها در شناخت عوامل اين انفجارها چند نكته قابل توجه است: اولا برخي گروههاي داخلي عراق بويژه بعثيها كه از جانب آمريكا و برخي كشورهاي عربي هدايت ميشوند تلاش دارند تا دولت مالكي را دولتي ناكارآمد معرفي كرده و از سوي ديگر با نام پايان بحران آفريني به سهم خواهي در دولت بپردازند.آنها برآنند تا دولت را وادار به پذيرش اعطاي برخي پستهاي كليدي به آنها نمايند. ثانيا آمريكاييها هرچند كه از شهرهاي عراق خارج شده اند اما تلاش دارند تا به هر نحوي در امور نظامي و سياسي عراق دخالت كنند. ادامه بحرانهاي امنيتي در برخي مراكز مهم مانند كركوك اين فرصت را به آمريكاييها ميدهد كه ضمن ايجاد پستهاي بازرسي در خارج از شهرها به نام كمك به دولت عراق به شهرها آمده و به اجراي عمليات نظامي براي حذف مخالفان خود بپردازند.در همين حال آمريكاييها كه نتوانسته اند دولتي دست نشانده در عراق ايجاد كنند برآنند با تشديد بحرانهاي امنيتي در كنار توجيه ادامه اشغالگري نوعي نارضايتي مردمي را از دولت كنوني عراق ايجاد كرده تا در انتخابات آينده با تضعيف جايگاه افرادي مانند مالكي نخست وزير، شرايط را براي آمدن افراد وابسته به خود از جريان لائيك و سكولار فراهم آورند. ثالثا نكته اساسي ديگر در بحرانهاي كنوني و آينده عراق را بايد در اقدامات صهيونيستها جستجو كرد. صهيونيستها كه از سال 2003 فعاليتهاي گسترده اي را در عراق بويژه در كردستان و مناطق نفت خيز آغاز كرده اند، تلاش دارند تا از يك سو دوران حضور نيروهاي امريكايي را در عراق افزايش دهند و از سوي ديگر با انحراف افكار عمومي از وجود خود، به سياستهاي توسعه طلبانه و استثماري شان ادامه دهند. تحولات عراق نشان ميدهد كه بسياري از ناآراميهاي عراق برگرفته از جنايتهاي صهيونيستها است كه براي اسلام زدايي و عدم توجه افكار عمومي به نفوذ آنها در امور اقتصادي و حتي توسعه طلبي ارضي آنها در عراق است. آنها برآنند تا در سايه كمكهاي آمريكا، سرنوشت فلسطين را براي عراق نيز تكرار و با تجزيه آن اهداف توسعه طلبانه خود را اجرايي كنند. در اين چارچوب ايجاد بحرانهاي امنيتي در راس طرحهاي آنها قرار دارد. در جمع بندي كلي از تحولات عراق ميتوان گفت كه اين كشور در آينده نيز شاهد بحرانهاي امنيتي خواهد بود كه برگرفته از اهداف مجموعه اي از مخالفان دولت كنوني و استقلال عراق است. گروههايي مانند بازماندگان حزب بعث، اشغالگران و صهيونيستها كه ادامه پيشرفت عراق را مغاير با اهداف خود ميدانند تلاش خواهند كرد با بحران آفريني به تضعيف و سرنگوني دولت مالكي بپردازند در حالي كه در لواي آن اشغال بلند مدت عراق را نيز توجيه ميكنند.
+
نوشته شده در جمعه 12 تیر1388ساعت 6:44 قبل از ظهر توسط قاسم غفوري
|
|
|||||
|
|||||