توطئه هاي تل آويو  عليه دولت متحد ملي

در شرايطي که ملت فلسطين با تاکيد بر دولت اتحاد ملي براي تحقق اهدافشان گام بر مي دارند ،رژيم صهيونيستي با تشديد توطئه هاي خود براي شکست اين روند فعاليت مي کند .

رژيم صهيونيستي که سياست هاي توسعه طلبانه اي را اراضي اشغالي فلسطين پي گيري مي کند ،اتحاد فلسطينيان را مهمترين سد در برابر خود ارزيابي مي کند . بر اين اساس اولويت کاري آن تفرقه افکني و بحران‌آفريني ميان گروههاي فلسطيني است . پس از توافق مکه و تشکيل دولت وحدت ملي توسط گروههاي فلسطيني فعاليت رژيم صهيونيستي بر محور شکست اين دولت و استمرار چالش هاي گذشته ميان فلسطينيان استوار گرديد. با توجه به اقدامات صهيونيست ها اين تحرکات در چند بعد اجرا مي گردد .

الف )مهمترين بخش از توطئه هاي صهيونيست ها عليه فلسطينيان ايجاد تفرقه ميان تشکيلات خودگردان و گروههاي فلسطيني است . در اين ميان آنها گرايش به تشکيلات خود گردان و شخص ابومازن را براي تحقق اين مهم اجرا مي نمايند . پس از تشکيل دولت وحدت ملي تل‌آويو بارديگر تحريک ابومازن براي رودر رو قرار گرفتن در برابر حماس را در دستور کار قرار داده است . تاکيد بر عدم پذيرش دولت جديد و اصرار بر همکاري با ابومازن به عنوان تنها نماينده فلسطينيان ،اعلام الزام  حمايت هاي مالي و سياسي از ابومازن ،برگزاري ديدار هاي مکرر ميان مقامات صهيونيست و رئيس تشکيلات خودگردان ،تاکيد بر لزوم کمک هاي آمريکا به تشکيلات خودگردان در برابر قدرت يابي حماس  و در نهايت ايجاد جنگ تبليغاتي مبني بر حذف شدن ابومازن از صحنه سياسي با تشکيل دولت جديد و.. تماما سياست هايي است که صهيونيست ها  براي تفرقه افکني و آغاز درگيري ها ميان فلسطينيان اجرا کرده و خواهند کرد .

ب) تل‌اويو بازسازي ويرانه ها و رسيدگي دولت جديد به امور داخلي را به منزله تقويت و در نهايت پيروزي حماس مي داند . آنها تلاش خواهند نمود تا با تشديد حملات به مناطق فلسطيني نشين ،بازداشت هاي گسترده و ويران ساختن زير ساخت هاي فلسطين ،دولت جديد را صرفا به امور امنيتي و مقابله با يورش ها معطوف سازند تا بر بحران اقتصادي و انساني در اراضي فلسطيني نشين افزوده گردد. آنها برآنند تا بدين وسيله دولت و ملت فلسطين را در برابر هم قرار دهنداز سوي ديگر به تشديد اختلاف ميان گروههاي فلسطيني بپردازند . (در دوران دولت گذشته حماس نيز صهيونيست ها با يورش هاي گسترده به اراضي فلسطيني نشين ،بازداشت و به شهادت رساندن صدها تن ،اين سياست را اجرا نمودند که در نهايت  با تاکيد گروههاي مقاومت بر اتحاد با شکست مواجه گرديد. )البته نقش صهيونيست هاي افراطي در اين طرح را نمي توان ناديده گرفت . تل‌اويو تلاش خواهد نمود تا بسياري از اين جنايات را با نام افراطيون توجيه نمايد در حالي که خود پشتيبان آنها است .

ج) از طرح هاي تل‌اويو بهره گيري از متحدان غربي و‌امريکا براي اعمال فشار بر فلسطينيان است . هرچند که پيش از اين جهانيان اتحاد ملي را شرط پايان تحريم ها عنوان نموده بودند اما صهيونيست ها با اعمال فشار بر آمريکا و اروپا تلاش خواهند نمود تا روند تحريم ها ادامه يابد تا دولت جديد به دليل بحران اقتصادي از صحنه خارج شود . (اين سياست در دوره دولت قديم حماس به واسطه حمايت هاي مردمي و برخي کمک هاي کشورهاي اسلامي با شکست مواجه شد و اکنون نيز گروههاي فلسطيني و تشکيلات خود گردان با ديپلماسي فعال در عرصه بين الملل براي مقابله با اين توطئه فعال گرديده اند )

د) با عنايت به آنکه مواضع کشورهاي اسلامي (بويژه ممالک عربي ) در ادامه فعاليت دولت و گروههاي فلسطيني تاثير گذار است ،تل آيو براي شکست اين اتحاد فعال مي باشد . آنها( با حمايت هاي آمريکا ) با تسريع روند صلح اعراب و اين رژيم ،افزايش تبليغات رسانه اي مبني بر گرايش برخي کشورهاي عربي و اسلامي به دوري از آرمان فلسطين و تمايل به  برقراري روابط با تل‌ويو،براي دلسردي فلسطينيان از ساير کشورهاي اسلامي فعاليت مي کنند . آنها بر آنند تا فلسطينيان را از متحدان منطقه اي دور سازند تا به گمان خود  ضمن تضعيف روحيه مقاومت به بحران‌ آفريني در اراضي اشغالي بپردازند . در اين راستا اعمال فشارهاي آمريکا بر کشورهاي عربي براي تسريع در روند صلح و نيز ادامه تحريم دولت جديد در اولويت صهيونيست ها قرار دارد . (البته تاکيد ملت فلسطين بر اتحاد داخلي و عدم وابستگي به دنياي خارج ناکامي طرح صهيونيست ها را پيش از اين  به همراه داشته است)

بر اساس آنچه ذکر شد مي توان گفت که رژيم صهيونيستي که تشکيل دولت وحدت ملي را عامل شکست توسعه طلبي هاي خود مي داند تلاش خواهد نمود تا از هر امکاني براي شکست اين اتحاد بهر برداري نمايد . در اين ميان تفرقه افکني ميان فلسطينيان ،ايجاد بحران هاي  امنيتي و اعمال فشارهاي قدرت هاي بزرگ را در دستور کار دارد . با عنايت به اينکه اين توطئه در دولت گذشته فلسطين به دليل اتحاد گروهها و رويکرد آنها به رفع اختلافات با شکست مواجه شد اولويت صهيونيست ها تفرقه افکنبي ميان فلسطينيان خواهد بود . بر اين اساس اتحاد گروههاي فلسطيني و حمايت جهان اسلام از اين مهم امري الزام‌آور مي باشد چنانکه سير تحولات در يک سال گذشته اثبات نموده است که تنها راه موفقيت فلسطينيان اتحاد تمام گروهها مي باشد که در نهايت آنها را پس از تشکيل دولت اتحاد ملي  به تحقق آرمان تشکيل کشور مستقل فلسطيني به پايتختي قدس شريف نزديک خواهد ساخت.   

                           اولويت هاي دولت وحدت ملي

در نهايت مي توان گفت که دولت وحدت ملي براي تحقق اهداف خود با چالش هايي مواجه است که توطئه هاي آمريکا و تل آويو آنها را تشديد خواهد نمود لذا اتحاد فراگير،الزام اول دولت ،تشکيات خودگردان،گروههاي فلسطيني و ملت فلسطين مي باشد .  البته تاکيد گروههاي فلسطيني و دولت وحدت ملي بر استمرار اتحاد براي دست يابي به تصميمات واحد براي تحقق خواسته هاي ملت فلسطين عاملي است که مي تواند اين چالش را حل و توطئه هاي دشمنان را خنثي نمايد . با اين حال اتحاد جهان اسلام براي حمايت از دولت و حدت ملي و بهره گيري از ظرفيت هاي اقتصادي و سياسي براي ياري رساندن به ملت فلسطين مي تواند گامي مهم براي استمرار اين اتحاد باشد که تحقق آرمان تشکيل کشور مستقل فلسطيني به پايتختي قدس شريف را تسريع خواهد نمود .

                      نگاه‌امريکا به متحدان سنتي در خاورميانه

آمريکا که رويکرد به متحدان سنتي را در دستور کار طرح هاي خاورميانه اي خود قرار داده است تلاش دارد تا با ايجاد رقابت ميان مصر ،عربستان و اردن آنها را در چارچوب اهداف توسعه طلبانه اش هدايت کند .

پس از آنکه آمريکابا  اجراي سياست رويکرد به متحدان جديد خاورميانه اي نظير قطر ،بحرين ،امارات و کويت براي تحقق اهدافش موفقيتي کسب نکرد ،بازگشت به متحدان سنتي را در دستور کار قرار داد. در اين راستا بارديگر عربستان ،مصر و اردن به عنوان اصلي ترين بازيگران خاورميانه مورد توجه آمريکا قرار گرفتند . ديدار هاي مکرر مقامات آمريکا با سران اين کشور ها و هماهنگ سازي طرح هاي به اصطلاح صلح خاورميانه با طرح هاي آنها بيانگر اين رويکرد دوباره مي باشند . به عبارتي ديگر واشنگتن تلاش دارد تا از ظرفيت هاي سه کشور مذکور به طور جداگانه و هماهنگ براي اجراي اهداف خود و رژيم صهيونيستي بهره برداري نمايد.با توجه به اهداف آمريکا در خاورميانه که بر محور صلح اعراب و رژيم صهيونيستي و حل بحران عراق استوار گرديده ،اين رويکرد با چند هدف مي تواند صورت گرفته باشد .

الف ) در ماههاي اخير آمريکا دو سياست را در قبال متحدان سنتي در خاورميانه در پيش گرفته است . اولا گرايش انفرادي به کشور هاي مصر،اردن و عربستان با نام مجريان طرح صلح خاورميانه . ثانيا ايجاد هماهنگي ميان سه کشور مذکور براي تسريع در روند طرح هاي ارائه شده . در بعد اول ايالات متحده با پذيرش طرح صلح عربستان ،راهکارهاي ارائه شده از سوي مصر و ايجاد شرايط مساعد براي رايزني هاي منطقه اي و بين المللي سران آن براي صلح خاورميانه و در نهايت تقويت جايگاه اردن در معادلات صلح تلاش دارد تا سه کشور مذکور را در عرصه رقابتي قرار دهد که نتيجه آن فعاليت بيشتر آنها براي اجراي طرح صلح مي باشد. آمريکا بر اين اميد است که با نام ارتقاي جايگاه منطقه اي و بين المللي، اين کشورها را در عرصه رقابتي براي اجراي صلح خاورميانه قرار دهد. در نهايت هدف از اين رقابت وادار شدن اين کشورها به پذيرش طرح هاي رژيم صهيونيستي و تسريع روند صلح اعراب و فلسطينيان با تل‌آويو براي تحقق طرح هايشان در اين عرصه رقابتي  مي باشد .

در بعد ديگر اين طرح ،هماهنگي و هدايت هر سه کشور در يک مسير در دستور کار قرار دارد . آنها در اين هماهنگي شعارهاي هلال سني در برابر هلال شيعه و مسلمان ميانه رو در برابر تندرو را مطرح مي کنند تا به تفرقه افکني در منطقه بپردازند . آنها برآنند تا با اين اقدام از اتحاد جهان اسلام براي تحقق اهداف فلسطينيان جلوگيري نمايند تا خواسته اي رژيم صهيونيستي محقق گردد. برگزاري نشست هاي اردن ،مصر ،کويت و پاکستان را مي توان در اين چارچوب ارزيابي نمود که به رغم وعده هاي آمريکا نتيجه اي براي تحقق اهداف ملت فلسطين نداشته و صرفا به تقسيم بندي جهان اسلام به شيعه و سني مبدل گرديده است .

ب ) هريک از سه کشور مصر ،اردن و عربستان از جايگاه و نفوذ ويژه اي در ساير ممالک برخوردارند. گرايش هاي متفاوت و جايگاه هر کدام از آنها در معادلات منطقه اي و بين المللي اين فرصت را ايجاد مي کند تا آنها بتوانند ابعاد بيشتري از طرح هاي مذکور را اجرايي نمايند .بر  اين اساس آمريکا اميدوار است تا از ظرفيت هاي سه کشور براي گرايش گروههاي فلسطيني و  ساير کشورها (بويژه ممالک اسلامي)  و نهادهاي جهاني به طرح خاورميانه بويژه پذيرش رژيم صهيونيستي بهره برداري کند .

در نهايت مي توان گفت که آمريکا اکنون در معادلات خاورميانه ،بازي با مهره هاي عربستان ،مصر و اردن را با نام صلح براي منطقه و تحقق اهداف فلسطينيان در دستور کار قرار داده که نتيج آن  صرفا در چارچوب خواسته اي رژيم صهيونيستي است . چنانکه از يک سو از طرح عربستان حمايت مي کند از سوي ديگر مصر را محور تحولات معرفي مي کند و در نهايت راهکارهاي اردن را عامل صلح خاورميانه اعلام مي کند در حالي که حمايت از هرکدام را به گرايش به مذاکرات فراگير با تل‌اويو مشروط مي نمايد . البته تاکيد ملت فلسطين بر استمرار مقاومت و مخالفت با هرگونه طرح سازش که از سوي هرکشور و نهادي بدون توجه به آرمان تشکيل کشور مستقل فلسطيني به پايتختي قدس شريف  مطرح گردد(حتي اعراب ) ،مخالفت ملت هاي عربي با گرايش سرانشان به همکاري با طرح هاي واشنگتن، اين توطئه رابا ناکامي مواجه ساخته است ،هرچند که‌امريکا با گرايش به مصر ،اردن و عربستان براي تفرقه افکني ميان جهان اسلام و دوري آنها از‌آرمان هاي ملت فلسطين تلاش مي کند که بيداري جهان اسلام  در برابر آن را الزام‌اور مي سازد .

               پشت پرده رويکرد صهيونيست ها به دمشق

رژيم صهيونيستي که در تحقق اهداف منطقه اي خود با چالش هاي بسياري مواجه گرديده تلاش دارد تا با عنوان آغاز روند مذاکرات با سوريه ضمن حل چالش هاي خود توطئه جديدي عليه ملت فلسطين و جهان اسلام را طراحي و اجرا نمايد .

سياست هاي ضد صهيونيستي و حمايت هاي فراگير سوريه از انتفاضه و ملت فلسطين سبب گرديده تا صهيونيست ها از اين کشور به عنوان دشمن اصلي خود در جهان عرب ياد نمايند که واداشتن آن به مصالحه بسياري از اهداف آنها را محقق مي سازد. نکته قابل تامل در برخوردهاي تل‌اويو و دمشق مواضع مقامات رژيم صهيونيستي مبني بر لزوم مذاکره با اين کشور براي پايان دادن به اختلافات مي باشد . در اين چارچوب مقاماتي همچون  ايهوت اولمرت نخست وزير ليوني وزير خارجه و شيمون پرز معاون اولمرت تاکيد کرده اند که مذاکره با سوريه امري ضروري مي باشد که در چارچوب جولان اشغالي مي تواند اجرا گردد.  اين موضع گيري ها در شرايطي اتخاذ مي گردند که :

الف )از سياست هاي اشغالگران قدس مقابله با انتفاضه و جدا ساختن آن از حاميان منطقه اي و بين المللي است . با عنايت به نقش و جايگاه معنوي سوريه در فعاليت هاي  آزادي خواهانه ملت فلسطين ،تل‌اويو تلاش دارد تا با گرايش به سوريه،اولا فلسطيني هارا از يکي از مهمترين  متحدان و حاميان خود دور سازد ثانيا با عنوان احتمال‌ آغاز مذاکره با دمشق روحيه مقاومت را حداقل تا مدتي تضعيف و آنها را به پذيرش روند سازش وادار نمايند . (تل‌اوي با حمايت غرب با تحت فشار قرار دادن سازمان ملل براي خروج سوريه از لبنان براي دوري آن از مقاومت لبنان فعاليت نمودند و بر آنندتا با عنوان مذاکره،دوري دمشق از مقاومت فلسطين

ر ا رغم زند)

ب) رژيم صهيونيستي اکنون در عرصه داخلي با چالش هاي فراواني مواجه است . جامعه صهيونيستي در اعتراضات خود به دولت خواستار پايان توسعه طلبي و برقراري مصالحه با ملت فلسطين و کشورهاي منطقه بر اساس قوانين بين المللي گرديده است .در همين حال آنها مي دانند که ديگکر توانايي گذشته براي اشغالگري را ندارند و ناچار بايد خواستهاي منطقه را در چارچوب سيسات هاي خود مد نظر قرار دهند . تل آويو اميدوار است تا با عنوان مذاکره با سوريه از يک سو با انحراف افکار عمومي به تحولات سوريه بر ناکامي هاي داخلي خود سرپوش نهاده و از ميزان انتقادها بکاهد از سوي ديگر با نام تلاش براي برقراري ثبات در

منطقه و بهبود جايگاه منطقه اي تل‌اوي رضايت مردمي را براي انتخابات احتمالي و ياپايان  بازخواست هاي پارلمان کسب نمايد .  

ج ) نظر سنجي ها نشان مي دهد که مواضع ضد صهيونيستي سوريه ،جايگاه ويژه اي براي اين کشور در ميان ملت هاي منطقه ايجاد کرده است . با عنايت به اينکه اين مهم به دليل مقاومت در برابر زياده خواهي رژيم صهيونيستي ايجاد گرديده با گرايش تل‌اويو به دمشق نيز مي تواند متزلزل گردد . بر اين اساس ادعاي صهيونيست ها براي مذاکره با دمشق با هدف به انزوا کشاندن آن درميان ملت هاي منطقه و آزادانديشان جهان صورت مي گيرد .

د) مهمترين بخش از سياست منطقه اي صهيونيست ها بر قراري روابط با جهان عرب مي باشد . هرچند آنها با حمايت غرب براي اين مهم فعاليت بسياري داشته اند اما همچنان برخي از سران اسلامي  و ملتهاي عرب در برابر اين توطئه مقاومت مي کنند . صهيونيست ها  با اعلام مذاکره با سوريه اولا سران عرب را به حضور فعالتر در روند سازش ترغيب مي کنند (بويژه مصر و اردن اجراي مذاکرات باسوريه با تهديد براي منافع خود مي دانند ) ثانيا از ميزان حساسيت ملت هاي عربي به روند سازش کاسته و موجب کاهش مخالفت آنها با سرانشان براي مذاکره با تل آويو گردند . ( البته براي آنها مذاکره با سوريه چندان اهميتي ندارد بلکه بيشتر تبليغات آن براي گرايش ساير ممالک اسلامي به سازش  مهم مي باشد).

ي)از اهداف مشترک آمريکا و رژيم صهيونيستي خدشه دار ساختن روابط ايران و سوريه است . با عنايت به آنکه ساير توطئه هاي  آنها با شکست مواجه گرديده آنها سعي دارند تا با گرايش به دمشق براي اين مهم فعاليت نمايند هرچند که‌ آنها به دليل روابط فراگير و همه جانبه تهران – دمشق اميدي به اجراي اين سناريو ندارند .

م) سياست ها و عملکردهاي توسعه طلبانه صهبونيست ها موجب تخريب جايگاه آنها در عرصه بين الملل شده است . آنها که براي ادامه فعاليت هاي زياده خواهانه و مسائل اقتصادي نيازمند افکار عمومي جهان مي باشند مذاکره با سوريه را که مهمترين دشمن عربي آنها محسوب مي گردد گامي براي فريب و جلب رضايت  افکار عمومي جهان ارزيابي مي کنند .

با تمام اين تفاسير و به رغم ادعاهاي مقامات تل‌آويو مبني بر تلاش براي مذاکره با دمشق (حتي براي جولان) اين تحرکات را مي توان اقداماتي تبليغاتي براي اهداف توسعه طلبانه اي دانست که در بلند مدت پي گيري مي شود . هرچند اين مهم غير قابل انکار است که صهيونيست ها ديگر توانايي مجادله با مخالفان را ندارند و وادار گرديده اند تا به مذاکره روي آورند (بويژه پس از شکست از حزب الله لبنان ) اما تاکيد انها بر شهرک سازي درجولان ،تخريب مزارع سوري ها در اين منطقه و... حکايت از ادامه توطئه هاي صهيونيست ها عليه دمشق دارد که برملاکننده تبليغات دروغين آنها مبني بر مذاکره با اين کشور است .با اين وجود تاکيد دمشق بر ادامه مقاومت در برابر توسعه طلبي هاي صهيونيست ها تا تحقق آرمان تشکيل کشور مستقل فلسطيني به پايتختي قدس شريف اين توطئه را خنثي ساخته است چنانکه اکنون تل‌اويو با بهرگيري از حمايت هاي متحدان غربي و اعمال فشارهاي بين المللي براي اين مهم فعاليت مي کند که آن نيزباشکست مواجه گرديده است .

سناريوي سازش در لواي طرح‌هاي اقتصادي

در حالي كه روند سياسي طرح‌هاي سازش با ترديدهاي بسياري مواجه گرديده رژيم صهيونيستي و متحدانش تلاش دارند تا از ظرفيت‌هاي اقتصادي براي واداشتن فلسطينيان و اعراب به پذيرش طرح سازش بهره‌برداري نمايند.
از مسائل مطرح در تحولات سرزمين‌هاي اشغالي فلسطين، ارائه طرح‌هاي مشترك اقتصادي از سوي رژيم صهيونيستي و برخي بازيگران خارجي مي‌باشد. در اين چارچوب شيمون پرز معاون نخست‌وزير رژيم صهيونيستي طرح احداث خط راه‌آهن «گذرگاه صلح اقتصادي» ميان تل‌آويو، فلسطين و اردن را ارائه نموده است. از ديگر سو ژاپن نيز در نشست توكيو خواستار احداث پاركي كشاورزي در كرانه باختري به عنوان نشان صلح فلسطينيان و صهيونيست‌ها و در نهايت گذرگاه اقتصادي راهگذار صلح و شكوفايي با همكاري اردن و فلسطينيان و صهيونيست‌ها شده است. ارائ‍ه اين طرح‌ها كه به نوعي مي‌توان آنها را آغاز روند جديدي از سياست‌هاي رژيم صهيونيستي و متحدان غربي آن براي اجراي طرح سازش ناميد در شرايطي ارائه مي‌گردند كه: به رغم فعاليت‌هاي صورت گرفته مقاومت و دولت فلسطين همچنان بر عدم پذيرش تل‌آويو تاكيد دارند، ملت فلسطين خواستار استمرار انتقاضه هستند، صهيونيست‌ها براي تعيين يك جانبه مرزها فعاليت مي‌كنند، صلح اعراب و رژيم صهيونيستي در اولويت تل‌آويو و غرب قرار دارد، دولتمردان كاخ سفيد به اجراي طرح‌هايي در اراضي اشغالي فلسطين براي تبليغات جهاني نيازمند مي‌باشند. بر اين اساس ارائه طرح‌هاي اقتصادي با چند هدف مي‌تواند ارائه گرديده باشد.
1ـ از سياست‌هاي رژيم صهيونيستي اولا واداشتن دولت فلسطين به پذيرش ماهيت رژيم صهيونيستي است ثانيا تعيين يك‌جانبه مرزها در شرايطي كه هر دو طرح با شكست مواجه گرديده است، اجراي طرح‌هاي اقتصادي و نيز طرح نماد صلح پارك كشاورزي، مي‌تواند دولت فلسطين را به پذيرش اين دو طرح وادار سازد. به عبارتي ديگر پيش‌شرط اجراي طرح‌هاي مذكور مشخص بودن مرزها است كه در صورت پذيرش از نگاه صهيونيست‌ها دولت فلسطين عملا رژيم صهيونيستي را به رسميت شناخته است.
2ـ استمرار انتفاضه و پاسخ‌هاي موشكي فلسطينيان چالشي بزرگ براي صهيونيست‌ها قلمداد مي‌شود هر چند كه آنها با ارائه طرح سازش تلاش نموده‌اند تا در برابر آن مقاومت نمايند، اما با شكست طرح سازش، انتفاضه همچنان به مسير خود ادامه مي‌دهد. احداث خط آهن و كوريدورهاي اقتصادي (پيشنهادهاي ژاپن و تل‌آويو)، كه براساس اصل برقراري ثبات و امنيت در منطقه اجرايي گردد، ترفندي خواهد بود براي اولا واداشتن گروه‌هاي مقاومت به كنار نهادن انتفاضه براي اجراي خط آهن يا راهگذر اقتصادي ثانيا رويارو قرار دادن دولت و ملت فلسطين در زمان اجراي طرح. اين امر ضمن تحقق اهداف صهيونيست‌ها، تقابل داخلي در فلسطين را در پي خواهد داشت.
3ـ طرح‌هاي سه‌جانبه اقتصادي در شرايطي مطرح گرديده است كه اولويت سياست خارجي صهيونيست‌ها برقراري روابط با اعراب مي‌باشد. اجرايي شدن طرح‌‌هاي اقتصادي اين كاركرد را دارد كه اولا رژيم صهيونيستي راه به دنياي خارج مي‌يابد كه مي‌تواند تحت فشارهاي آمريكا پس از اردن به ساير كشورهاي عربي نيز استمرار يابد ثانيا با ناكارآمد گرديدن روند سياسي سازش، طرح‌هاي اقتصادي مي‌توان پيش‌زمينه‌اي براي آغاز و توسعه همكاري‌هاي اعراب و صهيونيست‌ها باشد كه در نهايت آنها را به مذاكرات ديپلماتيك نزديك مي‌سازد ثالثا در شرايطي كه ملت‌هاي عربي مخالف طرح سازش مي‌باشند، اجراي طرح‌هايي با نام بهبود اقتصاد مي‌تواند از حساسيت‌هاي مردمي نسبت به روابط اعراب و صهيونيست‌ها بكاهد. رابعا اين طرح عملا خواست اعراب براي خروج از اراضي 1167 را با اصل خواهد نمود كه مسلما پيروزي بزرگي براي صهيونيست‌ ها قلمدادها مي‌شود.
در نهايت مي‌توان گفت كه طرح‌هاي اقتصادي و راهگذارهاي ارائه شده از سوي صهيونيست و برخي بازيگران فرامنطقه‌اي، بيش از آنكه اقدامي صلح‌طلبانه باشد، در چارچوب منافع صهيونيست‌ها خواهد بود.
اين طرح‌ها در نهايت با هدف پايان يافتن مخالفت فلسطينيان و اعراب با طرح‌هاي صهيونيست‌ها است در حالي كه در لواي آن مرزها به طور يك‌جانبه تعيين و مقاومت و اعراب نيز وادار به رسميت شناختن تل‌آويو مي‌شوند. البته اين نكته قابل ذكر است كه رژيم صهيونيستي با ارائه چنين طرح‌هايي اولا خود را حامي صلح معرفي مي‌نمايد تا از جمع انتقادهاي بين‌المللي به جناياتش بكاهد و فلسطينيان را عامل عدم صلح معرفي نمايد ثانيا در شرايطي كه در عرصه داخلي با چالش‌هاي بسياري مواجه است از بعد تبليغاتي آن براي جلب رضايت جامعه خود با نام گام نهادن براي برقراري ثبات و امنيت بهره‌برداري نمايد. با اين وجود بحران شديد سياسي و اقتصادي در رژيم صهيونيستي و نيز تاكيد دولت و ملت فلسطين بر ادامه مقاومت و عدم پذيرش طرح‌هاي سازش تا تحقق آرمان تشكيل شور مستقل فلسطيني به پايتختي قدس شريف موانعي هستند كه در برابر طرح‌هاي اقتصادي صهيونيست‌ها قرار دارد و مي‌تواند شكست آنها را به همراه داشته باشد.

                              توکيوميزبان نشست سازش

توکيو نشستي را براي تسريع روند صلح در خاورميانه برگزار کرد که نتيجه نهايي آن برداشته شدن گامهايي ديگر براي تحقق اهداف تل آويو در قالب هاي جديد مي باشد  .

در حالي که طرح هاي صلح براي فلسطين يکي پس از ديگري از جانب بازيگران منطقه اي و فرامنطقه اي ارائه مي گردد ،ژاپن نشست راهگذر صلح و شکوفايي را برگزار کرد. اين نشست  با حضور شيمون پرز معاون نخست وزير رژيم صهيونيستي ،صائب عريقات مذاکرات  کننده فلسطيني و فاروق کسروي نماينده پادشاه اردن در شرايطي برگزار شد که :

الف )از نکات قابل تامل در نشست توکيو سياست ها و اهداف ژاپن از برگزاري آن مي باشد . توکيو با بهره گيري از ظرفيت هاي اقتصادي و سياسي مي تواند با گام نهادن در راه مذاکرات صلح خاورميانه اولا جايگاني جهاني براي خود در امور صلح و امنيت جهاني ايجاد نمايد که اميدواري آن براي حضور دائم در شوراي امنيت را دو چندان خواهد نمود ثانيا در برابر ساير بازيگران عرصه خاورميانه جايگاهي ويژه مي يابد ثالثا با جلب حمايت اعراب جرياني  دائم از انرژي را براي خود ايجاد نمايد .

ب) نکته ديگر در نشست مذکور حضور اردن به عنوان نماينده اعراب رد روند صلح است . هرچند امان جزء اولين متحدان عربي توکيو است و تعيين آن به عنوان نماينده اعراب امري طبيعي مي نمايد اما اين اقدام مي تواند با اهدافي صورت گرفته باشد . اولا تاکيد بر حضور مسلمانان و اعراب ميانه رو در معادلات صلح که طرحي صهيونيستي و آمريکايي است . ديدار هاي مکرر مقامات‌امريکايي با برخي سران اسلامي و تحريک آنها به برگزاري نشست هايي ماننداجلاس هفت جانبه  اسلام آباد (آمريکا آن را گامي براي اجراي طرح  صلح خاورميانه با  محوريت اهل سنت بدون حضور شيعيان عنوان نمود)در اين راستا مي باشد . ثانيا ايجاد رقابت ميان سه کشور اردن ،مصر و عربستان براي تسريع روند صلح خاورميانه ثالثا اين حضور را مي توان اعلام گلايه آمريکا از رويکرد عربستان به ايران براي برقراري ثبات در خاورميانه و اعتراضات مصر به جنايات صهيونيست ها دانست .

ج ) ارائه طرح راهگذار صلح و شکوفايي از جانب توکيو اقدامي قابل تامل مي باشد . بر اساس اين طرح پارکي کشاورزي در کرانه باختري ميان فلسطينيان و صهيونيست ها ساخته مي شود . اين پارک نماد صلح ميان آنها مي باشد . در کنار آن نيز راهي از اردن به اراضي اشغالي فلسطين احداث مي شود که به گفته آنها براي بازسازي اقتصاد  بيمار غزه است .  اين طرح ها هرچند بشر دوستانه نشان مي دهد اما در نهايت اولا اعراب و فلسطينيان را وادار مي سازد تا خواست صهيونيست هابراي پايان دادن به انتفاضه و پذيرش روند سازش را به بهانه هاي اقتصادي  پذيرا گردند. ثانيا ادامه اين روند تعيين کننده مرزهاي فلسطين و رژيم صهيونيستي خواهد بود ( براي اجراي اين طرح تعيين مرزها امري ضروري است که مي تواند در  آينده به عنوان مرز نهايي معرفي گردد) . ثالثا با تشکيل اين راه اعراب تحت لواي همکاري اقتصادي براي بازسازي سرزمين هاي اشغالي به همکاري اقتصادي و در نهايت سياسي با تل‌ آويو وادار مي گردند (طرح اقتصادي پس از شکست روند سازش آغاز شده است )

د) آمريکا نيز در حاشيه اين نشست تلاش نموده تا با فعال ساختن ژاپن ساير بازيگران صلح را در حاشيه قرار دهد ثانيا از ظرفيت هاي اين کشور براي جلب رضايت کشورهاي عربي براي پذيرش طرح صلح اقتصادي بهره برداري نمايد در حالي که خود به بحران هايش در عراق و افغانستان مي پردازد.

در جمع بندي کلي از نشست توکيو مي توان گفت که اين نشست نيز گامي در چارچوب تامين منافع آمريکا و در نهايت رژيم صهيونيستي مي باشد که در لواي طرح هاي اقتصادي مطرح مي گردد . البته دوري ژاپن از معادلات خاورميانه نسبت به ساير بازيگران و تاکيد ملت فلسطين بر عدم هرگونه طرح سازش با رژيم صهيونيستي، مانع تحقق اهداف اين نشست خواهد بود . با اين وجود  نشست توکيو  نيز بارديگر آشکار ساخت که طرح هاي  صلح نمي تواند تحقق بخش اهداف ملت فلسطين باشد که خود  استمرار انتفاضه تا تحقق آرمان تشکيل کشور مستقل فلسطيني به پايتختي قدس شريف را الزام‌آور مي سازد . 

                                             حقوق بشر از نوع غربي

نکته مهم آنکه اين کشورها با پرونده سازي عليه ساير کشورها (حمله پيش دستانه )،سانسورهاي خبري و نظارت بر عملکرد مطبوعات ،نفوذ و استيلا بر مجامع بين المللي و نهادهاي حقوق بشر و... براي سرپوش نهادن بر نقض گسترده حقوق بشر در کشورشان  فعاليت مي کنند. بر اين اساس جا دارد تا ملت هايي که از سوي غرب با نام حقوق بشر تحت فشار قرار دارند و بعضا وادار به امتياز دهي مي گردند با ايجاد رسانه اي ملي براي بررسي حقوق بشر و واقعيات حاکم بر غرب تلاش نمايند تا با آشکار شدن وضعيت ناگوار حقوق انسان ها  در اين جوامع، ضمن برملا ساختن چهره واقعيي غرب از‌آن براي مقابله با  زياده خواهي هاي آنها بهره برداري نمايند.  

                                              رسوايي ها ارتش آمريکا

در حالي که اشغالگران در تحقق اهدافشان در عراق و افغانستان  ناکام مانده اند ،رسوايي هاي ارتش آمريکا به چالشي بزرگ براي آنها مبدل

گرديده تا همچنان نومحافظه کاران کاخ سفيد در مسير زوال گام بردارند .

دولتمردان کاخ سفيد که از يک سو تجربه تلخ شکست رد افغانستان و عراق را تجربه مي کنند و از سوي ديگر جايگاه داخلي و بين المللي خود را از دست داده اند با بحراني به نام رسوايي هاي مکرر در ارتش مواجه گرديده اند .

الف ) بحراني رواني و اختلالات ذهني ،  آمار بالاي خودکشي ،اعتياد به مواد مخدر و فروش سلاح و ادوات نظامي براي به دست‌ آوردن چند گرم مواد ،تمرد از دستورات فرماندهان ،آمار بالاي فساد اخلاقي و جنسي (براساس آمار بيش از 60 درصد زنان نظامي حاضر در عراق و افغانستان مورد اذيت و آزار جنسي و روحي قرار گرفته اند ) و... از چالش هاي حاکم بر نظاميان آمريکايي مستقر در عراق و افغانستان مي باشد که ارتش آمريکا را به ارتشي از هم پاشيده مبدل ساخته است .

ب)آمريکا در حالي به اشغال عراق پرداخت که برقراري عدالت را شعار خود قرارر داده بود . افشاي هتک حرمت زنان و دختران ،قتل عام غيرنظاميان و سوزاندن آنها به عنوان تفريح(به اعتراف نظاميان آمريکايي )رسوايي شکنجه و جنايت عليه زندانيان در ابوغريب و زندان هاي مخفي در بگرام افغانستان ،بخش ديگري از رسوايي هاي ارتش آمريکا است که چهره واقعي دموکراسي آمريکايي را به نمايش گذاشت . در همين حال دست داشتن نظاميان در قاچاق سلاح در عراق و مشارکت در قاچاق مواد مخدر در افغانستان که مغاير با اصل شعار صلح جهاني است را بايد به اين رسوايي ها افزود .

ج) از ديگر رسوايي هاي ارتش ايالات متحده ناتواني آنها براي تکميل ظرفيت پرسنل استخدامي است . بر اساس آمار پنتاگون آنها براي تامين 70 هزار نيرو با چالش مواجه گرديه اند . حضور مسئولان نظامي در دبيرستان ها با وعده هاي فراوان ،گرايش به اقليت هاي ديني و نژادي ،اعطاي مدال شجاعت به سربازاني که در عراق و افغانستان حضور داشسته اند ،افزايش سن استخدام تا 37 سال ،اعطاي کمک هزينه به خانواده افرادي که جزب ارتش شوند ،راهکارهايي هستند که ارتش آمريکا براي تامين نيروي انساني به کار بسته اند . افسران ارشد پنتاگون اين گونه جزب نيرو را رسوايي بزرگ براي ارتشي مي دانند که پيش از جنگ عراق براي استخدام آزمون هاي سخت برگزار مي کرد و حال حال فراخوان خدمت اجباري مي دهد .

د)در حالي که ارتش هر حربه اي براي جزب سربازان استفاده مي کند ،افشاي وضعيت ناگوار مجروهان بويژه مبتلايان به اختلالات روحي و رواني ،دولتمردان آمريکا را با چالش هاي  وسيعي مواجه ساخت. وزارت بهداشت‌امريکا به نقل از سربازان باشگشته از عراق و افغانستان گزارش داده اند که نظاميان زخمي بدون هيچ گونه رسيدگي در ساختمان هاي متروکه بدون امکانات درماني نگهدار ي مي شوند . ابعاد اين رسوايي تا بدان حد بود که استعفاي مسئولان مربوطه نيز نتوانست از انتقادها بکاهد بگونه اي که همگان آن را مرگ ارتش آمريکا ناميدند.

 ي)تقابل فرماندهان نظامي و سياست مداران را مي توان رسوايي ديگر ارتش آمريکا دانست . در حالي که همواره ارتش پيرو اهداف کاخ سفيد بوده ،اکنون به اولين منتقد و مخالف آن مبدل گرديده است . بسياري از افسران ارشد اعلام کرده اند که حاضرنيستند خود و سربازانشان را قرباني زياده خواهي هاي سران کاخ سفيد نمايند لذا خروج از ارتش را در برنامه خود قرار داده اند . اين اقدام سران ارتش به منزله پايان همکاري نظاميان با دولت است که به جز در جنگ ويتنام سابقه نداشته است .

در نهايت مي توان گفت رسواي هاي افشا شده از وضعيت ارتش آمريکا و رابطه‌ آن با کاخ سفيد چالشي است که نومحافظه کاران در حل‌ آن ناکام مانده اند در حالي که  تنها راهکار آنها خروج از عراق و افغانستان است هرچند که جنگ طلبي هاي بوش مانع از اجراي آن گرديده است.

  جنگ سرد جديد

به رغم ادعاهاي مقامات روسيه و آمريکا ، صف آرايي نظامي و سياسي آنها تقابل نسبي آنان  را  به همراه داشته که مي رود تا جنگ سردي ديگر را بر جهان حکمفرما سازد.

 بسياري از ناظران سياسي مواضع مقامات روسيه و آمريکا مبني بر تقويت توان بازدارندگي براي مقابله با تهديدات و هشدار آنها به اقدامات يک جانبه گرايانه را بازگشت دو ابرقدرت به تقابل رويارو يا همان وضعيت جنگ سرد مي دانند . مواضع پوتين در نشست مونيخ (20بهمن 85)که صراحتا از افزايش توان روسيه در برابر مداخلات آمريکا سخن گفته بود و پاسخ آمريکا مبني بر نگراني از عملکرد نظامي مسکو را مي توان از مهمترين پيش زمينه هاي جنگ سرد جديد ارزيابي کرد . اين تقابل در دو حوزه نمود بيشتري دارد

الف) مسابقه تسليحاتي : تلاش دو کشور براي ساخت نسل جديد سلاح هاي هسته اي ،آزمايش هاي موشکي متعد با قابليت حمل کلاهک هسته اي ،افزايش بودجه نظامي ،تجهيز نيروي دريايي و هوايي به ناوگان ها و تجهيزات  پيشرفته ،تاکيد بر استقرار نظاميان در مناطقي خارج از مرزها،استقرار ماهواره هاي نظامي و جاسوسي در فضا  و.. را مي توان از دلايل تقابل نظامي مسکو و واشنگتن دانست که در حال افزايش مي باشد .دو کشور تلاش دارند تا با استقرار سيستم دفاع موشکي در اروپا و اقمار شوروي اين تقابل را تشديد نمايند. آمريکا آمريکا که تقابل نسبي آنها را به همرذاه داشته  خ0ه0 ئه0

ب)حضور در مناطق نفوذ :نکته قابل تامل در رقابت هاي جديد روسيه و آمريکا ،تلاش آنها براي حضور در مناطق نفوذ و مخالفين يکديگر مي باشد . در اين زمينه مشاهده مي گردد که اولا آنها سياست خارجي خود را بر رايزني با متحدان سنتي و حضور در مناطق نفوذ يکديگر استوار ساخته اند . تلاش مسکو براي گسترش روابط با کشورهاي عربي خاورميانه (سفر پوتين به عربستان ،اردن و امارات بخشي از آن بود ) شرق آسيا ،آمريکاي لاتين ،متحدان‌امريکا در قاره آفريقا و در نهايت توسعه مناسبات با اروپا را مي توان گامي براي مقابله باآمريکا دانست . در نقطه مقابل ايالات متحده حضور در آسياي مرکزي و قفقاز و حزه بالکان و اروپاي شرقي را که متحد روسيه قلمداد مي شوند در دستور کار دارد. ثانيا در بعد ديگر تقابل سياسي ،روسيه با گرايش به ايران ،چين ،سوريه ،دولت و ملت فلسطين و کشورهاي آمريکاي لاتين و در مجموع آنهايي که در تقابل با آمريکا هستند براي اعمال فشار بر ايالات متحده بهره برداري مي کند . آمريکا نيز با تحريک اقمار گذشته شوروي بويژه در بالکان که خواستار دوري از روسيه هستند به اعمال فشار بر مسکو مي پردازد.

بر اساس آنچه ذکر شد مي توان گفت که سياست هاي نظامي و سياسي روسيه و‌امريکا در مسير تکرار دوران جنگ سردپيش مي رود که مي تواند زمينه اي براي تقابل هاي آينده آنها باشد . البته گرفتاري هاي آمريکا در عراق و افغانستان و چالش هابي اقتصادي مسکو مانع از آن مي شود که آنها بتوانند چندان در تقابل بايکديگر گام بردارنند . آنها تلاش دارند تا با حفظ وضع موجود (نزديکي به جنگ سرد ) به امتياز گيري از يکديگر و حتي متحدانشان مبادرت ورزند.

2ـ از سياست‌هاي اتحاديه اروپا كسب بازارهاي جهاني براي خروج از بحران اقتصادي است. در اين چارچوب آنها توسعه همكاري اقتصادي و سياسي با آسياي مركزي و قفقاز، شرق آسيا، آفريقا و حتي آمريكاي لاتين و خاورميانه و … را در دستور كار قرار داده‌اند. ظرفيت‌هاي اقتصادي آسه‌آن فرصتي مناسب براي اروپا است تا ضمن ارتقاي جايگاه اقتصادي خود، رونق صنعتي و خروج از بحران‌هاي مالي را محقق سازد. البته حضور فعال چين و ژاپن و تاكيد اعضاي اتحاديه بر همگرايي منطقه‌اي تا حدودي فعاليت اروپا را با چالش مواجه مي‌سازد.

با تمام اين تفاسير هر چند كه شركت‌كنندگان در نشست آسه‌آن، اروپا، بر توسعه همكاري‌ها تاكيد نمودند اما گرايش آسه‌آن به همكاري‌هاي منطقه‌اي، حضور فعال و موفق چين و ژاپن در آسه‌آن، نگرش منفي ملت‌هاي منطقه به اروپا و آمريكا، چالش‌هاي اقتصادي اتحاديه اروپا و عواملي هستند كه مي‌توانند مانع از تحقق اهداف غرب در منطقه گردند. البته اروپايي‌ها برآنند تا با تاكيد بر حملات تروريستي و فعاليت‌هاي جدايي‌طلبان در منطقه به نوعي راه نفوذ را براي توسعه همكاري‌هاي اقتصادي و استراتژيك هموار سازند چنانكه معيار همگرايي آنها بحران اندونزي و فيليپين مي‌باشد. 

محور سياستهاي آمريكا در خاورميانه را اصلاحات سياسي و اجتماعي تشكيل مي دهد. در اين چارچوب آنها حضور مردم در انتخابات، برگزاري انتخابات با چند نماينده ،دگرگوني در ساختار سياسي با مشاركت عمومي، تاكيد بر نقش زنان و … را در دستور كار قرار دادند. فعاليت آنها با دو هدف تدوين و اجرا گرديد اولا جلب رضايت گروههاي ضد آمريكايي با ايجاد شرايط براي حضورشان در روند سياسي كشور ثانيا قدرت يابي كنترل شده نهضت‌ها و احزاب مخالفان دولت در خاورميانه عربي براي تحريك رهبران به ادامه همكاري با واشنگتن براي جلوگيري از استمرار اين روند (تحولات مصر و قدرت يابي اخوان المسلمين، حضور شيعيان در انتخابات عربستان و بحرين در اين راستا مي‌باشد.) هر چند كه آمريكا تمام سرمايه خود را به اجراي اين مهم اختصاص داد اما روند تحولات در جريان مخالف اين سياست پيش رفت. تشكيل دولت شيعه در عراق، پيروزي شيعيان در انتخابات پارلمان بحرين، تقويت حزب الله لبنان، حضور اسلام‌گرايان در راس قدرت فلسطين، سناريوي حضور كنترل شده مخالفان آمريكا و اعلام گرايان در متن جريان سياسي خاورميان عربي را با شكست مواجه ساخت. آمريكا در محاسبات خود جايگاه مردمي اين گروهها را قلمداد نكرده بود لذا با باز تر شدن فضاي سياسي اين كشورها، توانايي كنترل جريانات اسلام‌گرا نيز از حيطه آمريكا خارج شد. با تشديد ناكامي هاي آمريكا در اجراي اصلاحات خاورميانه، سران كاخ سفيد سياست تخريب و شكستن جايگاه مردمي دولتها و نهضت هاي اسلام‌گرا را در پيش گرفتند. سياست آنها كه در قالب ناكارآمد نشان دادن اسلام‌گرايان ، معرفي آنها به عنوان عامل بحران و بي‌ثباتي، ترويج كنندگان تروريست و موانع صلح خاورميانه و…تدوين و در چند بعد اجرا مي‌گردد:

در نهايت مي‌توان گفت كه تقابل آمريكا و اسلام‌آباد برگرفته از سياست‌ها و منافع دوگانه طرفين مي‌باشد كه براساس اهداف بلند مدت و ميان مدت اجرا مي‌گردد. با تمام اين تفاسير اسلام‌آباد آگاه است كه آمريكا براي اجراي اهدافش نيازمند مشاركت با آن است لذا از شرايط كنوني براي كسب امتيازات بيشتر مي‌تواند بهره‌برداري نمايد در حالي كه در اين شرايط برخي اهداف داخلي و منطقه‌اي را محقق مي‌سازد. اما در نهايت آمريكا چاره‌اي جز بازگشت به اسلام‌آباد و پذيرش خواسته‌هاي آن ندارد بويژه اينكه عملكرد پاكستان تاثير مستقيم بر افغانستان دارد و آمريكا نمي‌تواند بدون آن بر مشكلات خود در اين كشور پيروز گردد لذا با امتياز‌دهي به اسلام‌آباد خواستار همكاري آن در اين زمينه مي‌گردد.

الف: اسلام‌ستيزي آشكار: در بخش نخست اسلام‌ستيزي غربي‌ها، آنها به طور آشكار و صريح به مقابله با اسلام و مسلمانان مي‌پردازند. وضع قوانين ضد تروريسم كه صراحتا آن را مقابله با مسلمانان مي‌دانند (آنها مسلمانان را عامل ناامني و بحران در جهان معرفي مي‌كنند) منع حجاب در مراكز علمي و اداري، تبعيض عليه مسلمانان در امور اجتماعي اقتصادي و حتي در ورود و خروج آنها به كشور، اظهارات ضد اسلامي مقامات غربي كه صراحتا مسلمانان را انسان‌هاي غير مدني و اسلام را مروج ناامني و بدبختي جوامع برمي‌شمارند، (اين اقدام را در اظهارات مقامات انگليس و فرانسه، هلند كه بارها اعلام كرده‌اند اسلام در اين كشورها جايگاهي ندارد و مسلمانان براي اجراي آداب ديني خود بايد اين كشورها را ترك كنند مشاهده نمود)، انتشار تصاوير موهن از مقدسات اسلامي و شخص رسول اكرم(ص) و حتي اختصاص دادن بخش‌هايي از برنامه‌هاي تلويزيون و ماهواره‌اي به پخش فيلم‌ها و برنامه‌هاي ضداسلامي كه صراحتا در آنها به مسلمانان و اسلام اهانت مي‌گردد و … از جمله سياست‌هاي آشكار غرب براي مقابله اسلام مي‌باشد. آنها در اين بخش از سياستهايشان آشكارا عليه اسلام و مسلمانان فعاليت و آن را گامي براي اعتلاي حقوق انسان و سعادت بشريت بويژه در برقراري امنيت عنوان مي‌كنند.

1ـ برگزاري اجلاس‌ها و كنفرانس‌هايي با عناوين زيباي اسلام‌شناسي، تعامل غرب با اسلام، اسلام افراطي و ميانه‌رو و … اولين گام آنها در تقابل پنهاني با اسلام مي‌باشد. اين اجلاس‌ها در حالي برگزار مي‌گردد كه در درون آنها تعريف‌هايي به سبك غربي از اسلام ابراز مي‌گردد كه اسلام ميانه‌رو و افراطي بخشي از آن است. در اين جلسات، اسلامي كه مغاير با اهداف اروپا باشد، جهاد در آن قرار دارد، حجاب و پوشش موجود است، اسلام افراطي لقب گرفته و اسلامي صرفا ديني و عبادي بدون هيچ اصولي اسلام ميانه‌رو و ارزشي عنوان و براي آن تبليغ مي‌گردد.

براساس آنچه ذكر شد مي‌توان گفت كه غرب بويژه در سالهاي اخير سياست اصلي خود را بر مبارزه با اسلام تدوين نموده كه در اين راستا از سياست‌هاي پنهان و آشكار بهره‌برداري مي‌كند. البته اين نكته قابل ذكر است كه آنها براي سنجش ميزان موفقيت طرح‌هايشان اقدام به تحريك مسلمانان مي‌كنند كه انتشار دوباره كاريكاتورهاي موهن در برخي كتب و نشريات و پخش تصاوير ضداسلامي در شبكه‌هاي تلويزيوني نظير آنچه در دانمارك روي داده است از آن جمله مي‌باشد. با تمام اين تفاسير بخش آشكار سياست‌هاي ضد اسلامي غرب با عملكردهاي مسلمانان تاكنون چندان موفق نبوده و غرب وادار به عقب‌نشيني گرديده اما در بخش پنهاني آنها همچنان به سياست‌هاي خود ادامه مي‌دهند كه لزوم بيداري و اتحاد مسلمانان براي مقابله با آنها امري الزام‌آور مي‌باشد چرا كه نتيجه نهايي اين سياست‌ها تخريب چهره اسلام و مسلمانان و تشكيل اسلامي با نام اسلام غربي است.

موقعيت جغرافيايي و سياسي مصر و عربستان سبب گرديده تا آنها به عنوان بازيگراني فعال در خاورميانه و آفريقا ايفاي نقش نمايند. در اين چارچوب نه تنها كشورهاي منطقه‌اي بلكه بازيگران خارجي و مجامع بين‌المللي نيز خواستار فعاليت اين كشورها براي حل بحران‌هاي منطقه (صلح خاورميانه) مي‌باشند. آنچه در سير عملكرد رياض، قاهره قابل تامل مي‌باشد، رويكرد همه‌جانبه آنها براي تحقق طرح‌هاي صلح خاورميانه و اجراي صلح و ثبات در منطقه (با محوريت فلسطين) است. برگزاري نشست‌هاي دوجانبه و چند جانبه با كشورهاي منطقه و گروه‌هاي درگير در سرزمين‌هاي اشغالي فلسطين، رايزني‌هاي گسترده با بازيگران خارجي و مجامع جهاني، ارائه طرح‌هاي جديد صلح خاورميانه و … حكايت از اراده اين كشورها براي معرفي خود به عنوان اولين و موثرترين بازيگران خاورميانه دارد. هر چند كه دو كشور در چارچوب صلح خاورميانه فعاليت مي‌كنند اما عملكرد آنها بيانگر اهداف و راهكارهاي متفاوتي است كه از سوي آنها پي‌گيري مي‌گردد كه مي‌تواند تاثيرات متفاوتي بر آينده منطقه داشته باشد.

براساس آنچه ذكر شد مي‌توان گفت كه مصر و عربستان اكنون به عنوان رقبايي فعال در روند صلح خاورميانه حضور يافته‌اند كه هر كدام اهدافي خاص را پي‌گيري مي‌كنند هر چند كه در برخي مسائل اشتراكاتي نيز دارند. با تمام اين تفاسير رويكرد عربستان به كشورهاي منطقه و تاكيد آن بر صلح فراگير در سراسر خاورميانه با محوريت ابتدايي بازيگران منطقه‌اي بويژه ايران، سبب گرديده تا طرح‌هاي اين كشور با حمايت مردمي همراه گردد كه موفقيت‌هاي بسياري نيز براي آن در پي داشته است. در نقطه مقابل تاكيد مصر بر بازيگران خارجي و گرايش به رژيم صهيونيستي تا حدودي از جايگاه طرح‌هاي آن در صلح خاورميانه كاسته است كه استمرار اين سياست مي‌تواند دوري و انزواي آن در ميان كشورهاي خاورميانه را رغم زند هر چند كه متحدان غربي آن براي جلوگيري از اين روند تلاش مي‌كنند كه تاكنون موفقيت چنداني نيز كسب نكرده‌اند. 

شديد تقابل پاريس ـ واشنگتن

دولتمردان فرانسه كه در سالهاي اخير در جمع منتقدان سياست‌هاي جنگ‌افروزانه آمريكا قرار دارند با تشديد بحران خاورميانه بر حجم انتقادهاي خود از واشنگتن افزوده‌اند تا ضمن مقابله با توسعه‌طلبي‌هاي اين كشور گامي مهم براي ارتقاي جايگاه جهاني پاريس بردارند.
هر چند كه دولتمردان كاخ سفيد همواره تلاش داشته‌اند تا از اروپا با نام متحد سنتي ياد كنند اما روابط فرانسه و ايالات متحده در اين چارچوب روندي متفاوت راسپري كرده است. بخش عظيمي از افكار عمومي فرانسه بر اين عقيده‌اند كه آمريكا بسياري از منافع آنها را در آمريكاي لاتين، آفريقا، خاورميانه و حتي اروپا به نفع خود مصادره و به نوعي انزواي فرانسه را ايجاد نموده است. هر چند كه در ظاهر بويژه در قالب همكاري با اتحاديه اروپا، پاريس بر همكاري و مذاكره با آمريكا تاكيد دارد اما در نهايت سياست‌هاي آنها مغاير با اهداف آمريكا تدوين و اجرا مي‌گردد. نقطه عطف تقابل دو كشور را در مخالفت‌هاي شديد فرانسه با آغاز جنگ عليه عراق در سال 2003 و نحوه اداره بحران خاورميانه مي‌توان مشاهده نمود كه تا مدتها تيره‌گي روابط آنها را در پي داشت.
با تشديد بحران در خاورميانه بويژه در عراق، لبنان، سرزمين‌هاي اشغالي فلسطين، پرونده هسته‌اي ايران، بحران در روابط پاريس ـ واشنگتن نيز تشديد گرديده بگونه‌اي كه مقامات ارشد فرانسوي از جمله ژاك شيراك، دومينيك دوويلپن، ساركوزي و حتي نمايندگان پارلمان به انتقاد شديد از مواضع آمريكا در خاورميانه و عرصه بين‌الملل پرداخته و خواستار پايان جنگ‌افروزي‌هاي آن شده‌اند. آنها كه در پرونده هسته‌اي ايران در كنار آمريكا قرار دارند در مخالفت با سياست‌هاي آمريكا به تعديل مواضع و از سر گيري مذاكرات روي آورده‌اند.
هر چند چنانكه ذكر شد دو كشور اختلافات تاريخي دارند اما تشديد تقابل آنها با توجه به تحولات داخلي فرانسه و عرصه بين‌الملل از چند منظر قابل تامل مي‌باشد.
1ـ از مهمترين تحولات عرصه داخلي فرانسه برگزاري انتخابات رياست جمهوري مي‌باشد. نكته قابل تامل در اين انتخابات گرايش مردم به احزاب و افرادي است كه سياست‌هاي ضد آمريكايي را در چارچوب برنامه‌هاي قرار داده باشند. اين امر سبب شده تا بسياري از نامزدهاي انتخاباتي از جمله ساركوزي، دوويلپن به تشديد مخالفت ها با سياست‌هاي واشنگتن روي آورند. نتيجه نظرسنجي‌ها سبب شد تا حتي خانم «رويال»، «نماينده سوسياليست‌ها» كه پيش‌تر بر همكاري با آمريكا تاكيد كرده بود با تعديل مواضع خود، سفرش به ايالات متحده را نيز لغو نمايد.
2ـ فرانسه در كنار آلمان و انگليس، همواره تلاش داشته تا خود را به عنوان يكي از بازيگران اصلي اتحاديه اروپا معرفي نمايد كه به دليل مشكلات اقتصادي و سياسي تاكنون به اين مهم دست نيافته است.
در شرايط كنوني كه انگليس به دليل همپيماني با آمريكا و گرفتاري در بحران عراق و افغانستان و آلمان نيز به دليل گرايش مركل به همكاري گسترده با واشنگتن از جايگاه محكمي در اروپا برخوردار نيستند  فرانسه با تشديد سياستهاي ضد آمريكايي مي‌تواند جايگاهي ويژه درميان اروپائيان كسب نمايد. افكار عمومي اروپا بر اين عقيده اند كه آمريكا براي فروپاشي اتحاديه اروپا تلاش مي‌كند لذا قدرتي لازم است تا در برابر اين سياست مقاومت نمايد. فرانسوي ها كه از اين رويكرد مردم اروپا آگاهند مي‌توانند از شرايط كنوني براي حضور فعال در اتحاديه بهره‌برداري و تا حدودي جايگاه خود را بهبود بخشند.
3)چنانچه ذكر شد از عوامل بحران در روابط فرانسه و آمريكا، سياستهاي واشنگتن در قبال مناطق نفوذ پاريس است . از راهبردهاي آمريكا تسلط يك جانبه بر خاورميانه، آفريقا و آسياي مركزي و قفقاز است. اين تحركات در حالي صورت مي‌گيرد كه اين كشور، منافع فرانسه در لبنان، سوريه، مصر، كشورهاي آفريقايي بويژه الجزاير، و در نهايت آسياي مركزي و قفقا را تهديد و به نوعي مصادره نموده است. (آمريكا حتي در تحولات لبنان حاضر به همكاري با فرانسه نگرديده و سعي دارد تا به طور يك جانبه مسائل را به نفع خود حل نمايد كه با بازخواست شديد فرانسوي‌ها مواجه گرديد.)
4)بررسي نظرسنجي‌ها از انزجار شديد جهانيان از سياستهاي آمريكا حكايت دارد. اكنون كشورهايي در عرصه جهاني جايگاه ارزنده‌اي يافته‌اند كه در صفوف مخالفان واشنگتن قرار گرفته‌اند. فرانسوي ها  كه از يك سو براي جهاني شدن تلاش مي كند و از سوي ديگر توسعه مناطق نفوذ در خاورميانه ، آمريكاي لاتين، آفريقا، شرق آسيا را در سر مي‌پروراند، برآنند  تا با تقابل با آمريكا به نحوي اين اهداف را محقق سازند كه تا حدودي نيز موفق بوده‌اند.البته  عملكردهاي ضد اسلامي بويژه حمايت از صهيونيست‌ها و حمايت از اهانت كنندگان به مقدسات اسلامي تا حدودي مانع اجراي خواسته‌هاي آنها در كشورهاي اسلامي گرديده است.
در نهايت مي‌توان گفت كه فرانسه براي حضور فعال در معادلات جهاني با عنايت به واقعيتهاي حاكم بر عرصه بين‌الملل، در راه تشديد مخالفتها با آمريكا گام برمي دارد كه مي تواند در آينده جايگاه بهتري براي اين كشور در نظام جهاني ايجاد نمايد در حالي كه اين امر شكستي سنگين براي دولتمردان كاخ سفيد در قبال اروپا و متحدان سنتي رقم خواهد زد كه تشديد كننده مخالفتهاي داخلي با سياستهاي بوش خواهد بود.

لابي صهيونيست كه همواره حافظ منافع تل آويو در ايالات متحده بوده، اكنون با ايجاد موازنه اختلاف ميان دموكرات ها و جمهوريخواهان به تحقق اهداف خود مي پردازد در حالي كه دولتمردان كاخ سفيد و اعضاي كنگره بدون كمترين دستاوردي صرفا به امتيازدهي به اين طيف مشغولند.
بررسي تحولات سياسي واقتصادي ايالات متحده بيانگر اين حقيقت است كه اين كشور كاملا تحت سلطه و نظارت لابي صهيونيست قرار دارد. وجود «آيپك» وگروههاي كاري رژيم صهيونيستي و آمريكا، مهمترين بازيگران عرصه آمريكا را تشكيل مي دهند كه تمام فعاليت هاي سياسي و اقتصادي توسط آنها انجام مي شود. نكته قابل تامل در عملكرد لابي صهيونيست درتحولات سياسي ايالات متحده، عملكرد و نقش اين گروه پس از انتخابات ميان دوره اي كنگره آمريكا است. يهوديان كه با ورود بيش از 30 نماينده به ركوردي جديد در حضور نمايندگي شان در كنگره دست يافته اند، موازنه بازي دو جانبه بدون طرف پيروز را در دستور قرار داده اند. بررسي تحركات آنها حكايت از اقداماتي دوگانه درميان سياستمداران آمريكايي دارد كه در دو طيف جمهوريخواه ودموكرات فعاليت مي كنند.
1) دموكرات: از زمان تاسيس رژيم صهيونيستي، دموكرات ها بيش از ساير گروهها حامي صهيونيست ها بوده اند. در دوران حكومت آنها، روابط طرفين از گسترش بيشتري برخوردار بوده بويژه اينكه كمكهاي نظامي، اقتصادي و سياسي آنها به صهيونيست ها در قبال تحولات فلسطين رشد چشمگيرتري نسبت به دوران جمهوريخواهان داشته است. در مقطع كنوني كه دموكرات ها صرفا دركنگره فعاليت سياسي دارند و خود را براي انتخابات 2008 آماده مي سازند، صهيونيست ها از شرايط موجود براي جذب كمكهاي اقتصادي آنها، تصويب بودجه نظامي براي كمك به تل آيو و در نهايت تحريك آنها براي پي گيري مذاكرات خاورميانه به نفع صهيونيست ها بهره برداري مي كنند. پس از انتخابات كنگره بخش اصلي سياست هاي دموكرات ها به حمايت از تل آويو و فعال ساختن آيپك معطوف گرديده است كه ناشي از وعده هاي لابي صهيونيست براي حمايت از دموكرات ها در انتخابات 2008 است.
2) جمهوريخواهان: موازنه دوم لابي صهيونيست در ميان جمهوريخواهان مي باشد. اين تحركات در حالي صورت مي گيرد كه اولا كاخ سفيد در اختيار آنهاست و طي 6 سال اخير از صهيونيست هاي غاصب در سرزمينهاي اشغالي بشدت حمايت كرده اند، ثانيا نياز جمهوريخواهان براي برخورداري از حمايت لابي صهيونيست براي مقابله با سياستهاي دموكرات ها دركنگره بيش از پيش افزايش يافته است.
صهيونيست ها از اين دو موازنه براي اجراي اهداف خود در اراضي اشغالي فلسطين و عرصه بين المللي بهره برداري مي كنند درحالي دموكرات ها در اين مقوله توانايي چنداني ندارند.
نومحافظه كاران كه روزي از صهيونيست ها براي حفظ منافع خود در خاورميانه بهره برداري مي كردند امروز بخش اصلي اين موازنه را برخورداري از نفوذ آنها در كنگره جهت مقابله با طرح ها و لوايح دموكرات ها (بويژه در قبال عراق) استوار ساخته اند. تقارن بررسي لوايح مخالفت با جنگ عراق و اعزام نيرو به اين كشور دركنگره آمريكا كه با شكست دموكراتها همراه بود با يورش صهيونيست ها به بيت المقدس، كرانه باختري و اظهارات مقامات ارشد كاخ سفيد در نشست مشترك با سران تل آويومبني بر حمايت قاطع از خواسته هاي اين رژيم را مي توان نوعي هماهنگي درعملكرد صهيونسيت ها با جمهوريخواهان دانست. لابي گري صهيونيست ها در كنگره به نفع جورج بوش، رئيس جمهور آمريكا در قبال سكوت در برابر جنايات وتوسعه طلبي هاي رژيم صهيونيست، طرحي است كه اكنون آنها در برابر نومحافظه كاران اجرا مي كنند.
بررسي تحركات اخير لابي صهيونيست نشان مي دهد كه لابي صهيونيزم شيوه اي موزيانه را درميان دو حزب جمهوريخواه ودموكرات آمريكا اجرا مي كنند زيرا لابي صهيونيزم با تدابير خود آنها را به بازيچه خود مبدل ساخته است. صهيونيست ها نقش خود را چنان ايفا مي كنند كه همواره دموكرات ها و جمهوريخواهان (تا انتخابات 2008) به تقابل خود ادامه دهند تا منافع دو جانبه صهيونيست ها تامين گردد. آنها تا بيش از انتخابات 2008 گرايش غالب خود را مشخص نمي سازند بلكه صرفا به تحريك و بحران آفريني در هيات حاكمه و كنگره ايالات متحده مي پردازند تا از يك سو حمايت مالي واقتصادي دموكرات ها را جذب نمايند و از سوي ديگر در عرصه بين الملل جمهوريخواهان را به نفع رژيم صهيونيستي هماهنگ سازند.
براساس آنچه ذكر شد مي توان گفت كه لابي صهيونيست كه همواره از اقتدار و برتري در تحولات سياسي و اقتصادي ايالات متحده برخوردار بوده ، اكنون با تلاش براي تشديد اختلافات ميان جمهوريخواهان و دموكرات ها براي اجراي طرح هاي خود فعاليت مي كند. آنها كوشش مي كنند تا با فعاليت هاي دو پهلو و فراگير دموكرات ها و جمهوريخواهان را وادار به پذيرش خواسته هاي خود نمايند كه نتيجه آن را در تصويب بودجه چند ميليارد دلاري براي كمك به رژيم صهيونيستي، تحركات خاورميانه اي واشنگتن بويژه مخالفت دولت واشنگتن با «دولت وحدت ملي حماس» و مواضع غيرمسئولانه و زياده خواهانه كاخ سفيد در قبال ايران مي توان مشاهده كرد. به عبارتي ديگر دموكرات و جمهوريخواه بيش از پيش در چمبره لابي صهيونيست گرفتار آمده اند كه تا انتخابات 2008 به تشديد اختلافات آنها مي پردازد.

براساس آنچه ذكر شد، آمريكا اولويت‌كاري خود در اروپا را بر اصل تقويت توان نظامي و بازدارنگي تدوين نموده است كه براي اجراي آن بهانه‌ها و ابزارهايي را در نظر گرفته است. ادعاي حمله موشكي ايران و كره شمالي به اروپا، تهديدات توسعه‌طلبانه روسيه بويژه در زمينه انرژي، حملات تروريستي و تهديدات القاعده كه ناآرامي‌هاي اخير در انگليس و ساير كشورها از فعاليت‌هاي آنها بوده، نهضت‌هاي اسلام‌گرا و نقش منفي آنها در تحولات اروپا، افزايش توان نظامي چين و … از بهانه‌هاي آمريكا براي واداشتن كشورهاي اروپايي به پذيرش طرح سيستم موشكي‌اش است. البته آنها مشوق‌هاي اقتصادي و سياسي به كشورهاي ضعيف، حمايت همه‌جانبه از نزديكان به روسيه، تاكيد بر توسعه فعاليت‌هاي ناتو در عرصه جهاني، بهره‌گيري از ظرفيت‌هاي آلماني و انگليس به عنوان مهمترين متحدان اروپايي و … را نيز در دستور كار قرار داده‌اند.

با تمام اين تفاسير به رغم فعاليت‌هاي صورت گرفته، تاكيد ملت‌هاي اروپايي بر پايان يافتن نفوذ آمريكا، آگاهي كشورها از وضعيت بحران آمريكا كه آن را به دادن امتيازات بيشتر وادار مي‌سازد، رشد گروه‌ها و تفكرات ضد آمريكايي و صهيونيستي در اروپا و مخالفت‌هاي روسيه … مانع از آن گرديده تا طرح سيستم موشكي آمريكا به نتيجه مطلوب دست يابد. البته آمريكا تلاش دارد تا در دوره 6 ماهه رياست برلين بر اتحاديه اروپا از ظرفيت‌هاي آلمان براي اجراي اين مهم استفاده كند و شايد آلمان را به عنوان آخرين مركز براي استقرار اين سيستم‌ها در نظر گيرد هر چند مركل نيز با چالش‌هاي بسياري مواجه است. او نتوانست در نشست بروكسل رضايت سران اروپا را براي پذيرش خواست واشنگتن جلب نمايد چنانكه شيراك رئيس‌جمهور فرانسه به نمايندگي از ساير كشورها عدم اجراي اين طرح را مورد تاكيد قرار داد تا شكستي ديگر براي آمريكا در اروپا رغم زده شود. 

                 صهيونيست ها دست به دامان آيپک

صهيونيست ها که براي اجراي اهداف خود نيازمند حمايت هاي فراگير آمريکا مي باشند تلاش دارند تا از ظرفيت هاي لابي صهيونيست در آيپک براي اعمال فشار بر دولتمردان جمهوريخواه و دموکرات ايالات متحده بهره برداري نمايند.

يکي از اصلي ترين بازيگران صحنه سياسي و اقتصادي تل آويو گروه دوستي آمريکا و رژيم صهيونيستي ملقب به آيپک مي باشد . اين گروه کاري با نفوذ در ساختار سياسي ،نظامي ،سياسي و اجتماعي امريکا و رژيم صهيونيستي نقش اساسي در رويکردهاي آنها ايفا مي کنند . کارکرد اين گروه تا بدان حد است که بسياري از ناظران سياسي تحولات و تصميمات تل‌اويو و واشنگتن و حتي چگونگي تعيين مقامات ارشد آنها   را برگرفته از خواسته هاي آن مي دانند. در ادامه فعاليت هاي آيپک که متشکل از اعضاي برجسته کاخ سفيد ،نمايندگان کنگره (دموکرات و جمهوريخواه ) مقامات ارشد تل آويو مي باشد (که  سالانه ميلياردها دلار را روانه سرزمين هاي اشغالي مي کنند) نشست آنها با حضور مقامات آمريکا و رژيم صهيونيستي است . هرچند که اعضاي آيپک اين نشست را ادامه نشست هاي سالانه آنها براي بررسي وضعيت رژيم صهيونيستي و کمک هاي لازم به‌ آن مي دانند اما در حاشيه آن چند نکته قابل تامل است .

الف ) حضور عامير پرتز وزير جنگ به عنوان يکي از نمايندگان  صهيونيست ها را مي توان تاکيد تل‌آويو به جزب کمک هاي نظامي و تسليحاتي از آيپک دانست .  رژيم صهيونيستي تلاش دارد تا رضايت کاخ سفيد را براي ارسال سلاح هاي جديد نظامي ،توسعه زرادخانه هاي هسته اي ،تقويت سامانه هاي راداري و موشکي ،تجهيز ارتش به سلاح هاي غير متعارف و جايگزين کردن سلاح ها و مهمات استفاده شده در جنگ لبنان جلب نمايد . حضور پرتز در آيپک به منزله اعلام وخامت اوضاع نظامي صهيونيست ها است که تامين بودجه 13 ميليارد دلاري تل‌اويو براي امور نظامي و اعمال فشار بر آمريکا و کشورهاي غربي براي تامين نيامندي هاي نظامي آن را الزام آور مي سازد. در همين حال پرتز با حضور خود خواستار حمايت آيپک از ادامه حضورش در پست وزارت جنگ مي باشد که  تا در برابر مخالفان از آن بهره برداري نمايد.

ب) تسيوي ليوني وزير امور خارجه رژيم صهيونيستي مهمان ديگر آيپک مي باشد که اهدافي فراتر از پرتز را دنبال مي کند. اعلام حمايت سياسي براي ادامه بقاي دولت اولمرت ،استمرار و توسعه کمک هاي اقتصادي براي خروج از بحران اقتصادي ،تشديد سياست ها براي کوچ يهوديان به اراضي اشغالي ،ادامه تحريم ها عليه فلسطينيان و وداشتن آنها به پذيرش طرح هاي سازش ،تشدي روند گرايش اعراب به رژيم صهيونيستي ،افزايش تحريم ها و اعمال فشارهاي بين المللي عليه ايران ،بهبود چهره جهاني صهيونيست ها و مقابله با نفرت مسلمانان و مسيحيان از آنها با بهره گيري از امکانات تبليغاتي و رسانه اي ،از مهمترين اهداف ليوني در نشست آيپک مي باشد .  وي تلاش نموده تا در اين نشست اجماعي فراگير در حمايت از تل‌اويو و مقابله با مخالفان آن ايجاد نمايد.

ج) نکته مهم در نشست آيپک تلاش نمايندگان جمهوريخواه و دموکرات براي جلب رضايت لابي صهيونيست است . از يک سو جمهوريخواهان که نيازمند حمايت لابي صهيونيست در کنگره براي مقابله با دموکرات ها هستند توجهي خاص به درخواست هاي تل آويو دارند . آنها بر‌آنند تا بدين وسيله جبهه اي از لابي صهيونيست عليه رقباي دموکرات و مخالفت ها ي‌انها در قبال جنگ عراق ايجاد کنند . در نقطه مقابل نيز دموکرات ها که براي انتخابات 2008 آماده مي شوند نيز براي افزايش حمايت صهيونيست ها از نمايندگان مبارزات انتخاباتي و عدم حمايت از خواسته اي جمهوريخواه مي باشند. هرچند که دموکرات ها اولين حاميان صهيونيست ها هستند اما اکنون لابي صهيونيست از درگيري جمهوريخواه و دموکرات براي امتياز گيري از هردو گروه براي کسب امتيازات بيشتر تلاش مي کنند که نمود آن را در نشست اخير آيپک مشاهده گرديد.

 در نهايت مي توان گفت که نشست اخير آيپک صحنه رقابت جمهوريخواه و دموکرات براي جلب رضايت صهيونيست ها بوده که نتيجه نهايي آن امتياز گيري فراگير نمايندگان تل‌ آويو بوده است . به عبارتي ديگر لابي صهيونيست از بحران و اختلافات گروههاي آمريکايي براي اجراي هرچه بيشتر اهداف خود  سود مي جويند تا با افزايش حمايت هاي مالي و سياسي به تشديد توسعه طلبي و جنايت عليه ملت فلسطين و جهان اسلام و حمايت براي تثبيت پايه هاي قدرت و جلوگيري از فروپاشي دولت اولمرت بهره برداري نمايند هرچند که بحران حاکم بر تل آوي چنان توسعه يافته است که با اين حمايت ها قابل حل نمي باشد و فقط به صورت مقطعي بر آن سرپوش مي گذارد .

                 تكرار سناريوهاي گذشته در قالب‌هاي جديد

آمريكا كه ديگر توانايي اجراي سياست‌هاي توسعه‌طلبانه را ندارد رويكرد اجباري به ايران را در دستور كار قرار داده است در حالي كه در اين ميان اهدافي همسو با توطئه هاي گذشته خود را پي‌گيري مي‌كند كه بيداري در برابر آنها را الزام آور مي‌سازد.
از زمان پيروزي انقلاب اسلامي ايران، روابط تهران - واشنگتن از مسائل مهم منطقه‌اي و بين‌المللي بوده و هست. در طي اين سالها ايالات متحده با جنگ 8 ساله، تحريرهاي اقتصادي و سياسي پرونده هاي ساختگي حقوق بشر صدور قطعنامه، اعمال فشار عليه پرونده هسته‌اي، تحريك كشورهاي منطقه‌اي و فرامنطقه‌اي به مخالفت با تهران، براي تزلزل و فروپاشي نظام جمهوري اسلامي تلاش كرده است. نكته قابل تامل در ادامه روند مناقشات تهران - واشنگتن رويكرد مقامات كاخ سفيد و سياستمداران اين كشور به اجراي طرح‌هاي مسالمت‌آميز و مذاكره با ايران مي‌باشد. دراين چارچوب اظهارات رايس مبني بر لزوم چرخش 180 درجه‌اي در سياست خارجي آمريكا در قبال ايران پس از 27 سال، تاكيد كميته بيكر - هاميلتون بر مذاكره با تهران، اصرار مقامات كنگره بر دوري از جنگ و تقابل با ايران و تبديل آن به روند مذاكره، تاكيد بر نقش ايران در نشست بغداد و جايگاه آن در برقراري امنيت در عراق و خاورميانه را مي توان از نشانه‌هاي چرخش سياسي آمريكا در قبال تهران ارزيابي نمود.
هر چند اين مواضع مي‌توان نشانه اولا اعتراف آمريكا به نقش ارزنده ايران در تحولات خاورميانه در چارچوب برقراري صلح ثانيا اضمحلال و ناتواني آمريكا در ادامه سياستهاي توسعه‌طلبانه و تلاش آن براي خروج آبرومندانه از بحران با كمك‌خواهي و تظلم در برابر ايران ارزيابي نمود .با عنايت به اينكه آنها هرگز در رفتار خود صداقتي نداشته و از هر حربه‌اي براي ضربه زدن به جمهوري اسلامي بهره مي‌گيرند اين اقدامات مي‌تواند اهدافي فراتر از اين را پي‌گيري نمايد از جمله:
1)چنانكه مقامات كاخ سفيد و كارشناسان آمريكايي بارها تاكيد كرده‌اند حمله نظامي به ايران كارايي ندارد و صرفا در چارچوب بحران آفريني و اختلافات داخلي سياستهاي خصمانه بايد پي گيري گردد.
آمريكايي‌ها امروز با گرايشات ظاهري به مذاكره با تهران كه بخش اصلي آن را در نشست بغداد و كاركردهاي شيطنت آميز  خليل زاد اجرا نمودند، برآنند تا ايران را به دو بخش حاميان و مخالفان مذاكره تقسيم نمايند تا در سايه اين اختلافات اهداف خود را اجرا نمايند. عملياتهاي تروريستي (نظير تحولات زاهدان و اهواز) فعاليت منافقين و گروههاي تجزيه طلب در حاشيه اين گرايشات اجرا مي‌شوند.
2) از مسائل مطرح در تقابل ايران و آمريكا در پرونده هسته‌اي نمود پيدا مي‌كند. آمريكا اكنون آگاه گرديده كه هيچ تحريم و اعمال فشاري نمي‌تواند ايران را از مسير دست‌يابي به حقوق هسته‌اي باز دارد. از سوي ديگر جامعه جهاني نيز با قطعنامه و خواسته‌هاي واشنگتن همراهي نمود. در اين شرايط ايالات متحده با چراغ سبزهايي كه پشتوانه اجرايي ندارد اولا خود را پيرو مذاكره و تهران را عامل عدم تحقق اين مهم معرفي مي كند ثانيا چنان وانمود مي سازد كه اعمال تحريم‌هاي بيشتر در كنار طرح‌هاي ارائه شده از سوي واشنگتن براي مذاكره كه نمود آن را در بغداد اجرا كرده مي‌تواند ايران را وادار به تعليق و مذاكره نمايد. در همين حال آنها با اين گرايشات برآنند تا عزم آمريكا براي مذاكره پس از تعليق را به نمايش گذارند چناكه اكنون به اين مهم تاكيد دارند.
3)بحران عراق، لبنان و فلسطين و خواسته‌هاي رژيم صهيونيستي سبب شده تا دولتمردان آمريكا براي حل بحران هاي خود به اعراب و حمايت‌هاي آنها گرايش يابند. در اين راستا عامل تحريك آنها به گرايش به رژيم صهيونيستي و حضور در عراق، رويكرد آمريكا به ايران مي‌باشد. تحركات تبليغاتي ايالات متحده در گرايش به تهران تاثير متسقيم بر عملكرد اعراب در منطقه مي تواند داشته باشد بويژه اينكه آمريكا چنان وانمود مي‌سازد كه اين امر براي تضعيف و انزواي اعراب است نه گامي براي حل بحران هاي خاورميانه.
4)دولت جرج بوش در دو جبهه در قبال ايران تحت فشار مي‌باشد اولا كنگره و مشاوران آمريكايي خواستار تغيير در سياست‌هاي كاخ سفيد در برابر تهران هستند ثانيا جامعه جهاني نيز سياستهاي خصمانه آمريكا را عامل تحريك ايران به ادامه فعاليت‌هاي هسته‌اي و درنهايت گام  نهادن در راه كره شمالي مي‌دانند. كاخ سفيد براي جلب رضايت اين دو گروه نيازمند حركت به سوي ايران است در حالي كه رد اين طرح از سوي تهران را نشانه ماهيت غيراصولي آن و پذيرش را نيز نشانه‌اي بر تسليم شدن و شكست ايران عنوان مي دارد.
5)آمريكايي‌ها بر اين عقيده كه ايران عامل تحركات ضد آمريكايي در سراسر خاورميانه بويژه لبناني، فلسطين، آمريكاي لاتين آفريقا مي‌باشد. آنها براي مقابله با اين تهديدات با گرايش به تهران به عنوان محور و شالوده شرارت اولا براي دوري تهران از ملتهاي آزادي‌خواه جهان ثانيا ايجاد تزلزل در نهضت‌هاي اسلام‌گرا به واسطه مذاكره و كنار آمدن تهران با كاخ سفيد فعاليت مي‌كنند.
آنها با دادن نقش ظاهري به ايران در عراق از جايگاه آن در منطقه و جهان كه به دليل مخالفت با واشنگتن ايجاد شده مي كاهد.
براساس آنچه ذكر شد مي‌توان گفت كه ايالات متحده در كنار اجباري كه براي پذيرش نقش ايران در منطقه دارد بر آن است تا از اين شرايط براي اهدافي عليه تهران بهره‌برداري نمايد. تمديد تحريرهاي آمريكا عليه ايران از جانب بوش، همكاري نزديك با گروهك منافقين، اصرار بر نقش منفي ايران در عراق كه با حضور در كنفرانس بغداد بايد تحت فشار آمريكا تغيير كند ،كارشكني در پرونده هسته‌اي و خودداري از بازگشت آن به آژانس، اعمال تحريم عليه شركت‌هايي كه با ايران همكاري مي‌كنند و...گواه استمرار سياستهاي خصمانه كاخ سفيد و دروغين بودن طرح‌هاي مذاكره است.
براين اساس تهران با آگاهي در برابر اين تحركات بايد از اجراي اين توطئه‌ها كه تاثيرات منفي بر جايگاه منطقه‌اي و جهاني آن دارد ممانعت به عمل آورد هر چند كه آمريكا اين گرايشات را نشانه نقش دادن به تهران درمنطقه عنوان مي كند.                                                                                                  

آمريكا در صدر ناقضان حقوق بشر

 بررسي تحولات آمريكا اين حقيقت را آشكار مي‌سازد كه به رغم ادعاهاي دروغين آنها اين كشور بزرگترين ناقص حقوق بشر در جهال است كه براي فرافكني و سرپوش نهادن بر آن، به پرونده‌سازي عليه ساير كشورها مي‌پردازد.
از مسائل مطرح در سياست خارجي ايالات متحده بررسي وضعيت حقوق بشر در جهان و دستاويز قرار دادن آن براي مداخله در امور ساير كشورها است. با پيروزي دموكرات‌ها در انتخابات ميان دوره‌اي كنگره اين حربه بيش از گذشته در دستور كار ايالات متحده قرار گرفت. آنها در گزارش‌هاي متعدد خود به پرونده‌سازي عليه ساير كشورها پرداختند و رسالت خود را ترويج دموكراسي و پايان دادن به اين تحولات عنوان مي‌دارند. هر چند كه آمريكا خود را مهد تمدن و دموكراسي جهان معرفي مي‌كند اما حقيقت آن است كه اين كشور بزرگترين ناقص حقوق بشر مي‌باشد كه با بهره‌گيري از رسانه‌هاي جمعي و استيلا بر افكار عمومي جهان در كنار حمله پيش‌دستانه به وضعيت حقوق بشر در ساير كشورها، بر بحران‌ها و چالش‌ حاكم بر جامعه خود سرپوش مي‌گذارد. گزارش هاي  شوراي حقوق بشر صراحتا عنوان مي‌كند كه آمريكا با دوري جستن از قوانين بشري و استبداد حاكم بر جامعه اولين نقض‌كننده حقوق بشر در جهان است (انگليس، فرانسه در رتبه‌هاي بعدي قرار دارند). چنانكه  اين كشور از عضويت در شوراي حقوق بشر خودداري نموده و خود را مجراي حقوق بشر معرفي كرده است. در بررسي اجمالي از وضعيت اجتماع ايالات متحده بخش‌هاي كوچكي از نقض حقوق انسان‌ها از سوي دولتمردان آمريكا را چنين مي‌توان برشمرد:
نژاد پرستي
 سياست‌هاي نژادپرستانه در سال گذشته در آمريكا با رشدي فزاينده همراه بوده است. قتل دهها سياه پوست رد تصويه حساب هاي نژادي توسط پليس (نمونه آن قتل جوان سياه پوست توسط پليس در مراسم ازدواجش مي باشد )، افزايش 30 درصدي بازداشت رنگين‌پوستان بدون هيچ اتهامي، رشد 50 درصدي فقر در ميان سياهان و... بخش‌هاي كوچكي از تشديد نژادپرستي در آمريكا است كه از سوي پليس و مقامات آمريكا اجرا گرديده‌اند. نشريات آمريكا بارها تاكيد كرده‌اند كه پليس اين كشور به نژادپرست‌ترين پليس جهان مبدل گرديده كه به دليل حمايت مسئولان به اقدامات خود ادامه مي‌دهند. (اين اقدامات در  زندان‌ها هولناك اعلام شده است).
شكنجه زندانيان
شكنجه با ابزار مختلف در كنار اجراي فزاينده حكم اعدام از ديگر اتهامات عليه آمريكا است. براساس گزارش عفو بين‌الملل آمريكا با 2100 مورد اعدام در سال گذشته ميلادي اولين رتبه اعدام در جهان داشته است. در همين حال استفاده از ابزار غير متعارف براي شكنجه نيز رشوي عادي براي اعتراف‌گيري از زندانيان مي‌باشد كه بيشتر عليه اقليت‌ها اعمال مي‌شود. رامسفلد خود اعتراف نمود كه وي شكنجه زندانيان در حالت قرار دادن صورت آنها زير آنها را درداشته و از آن حمايت مي‌كند. آمار نشان مي‌دهد كه در سال گذشته 50 درصد بر تعداد زندان افزوده شده در حالي كه جرم بسياري از آن تاييد نگرديده است.
افزايش فقر
آمريكا در گزارش ساليانه خود فقر در كشورها را نشانه نقض حقوق بشردانسته اما به اين مهم اشاره نكرده است كه در سال گذشته 14 درصد به جمعيت فقير آمريكا اضافه گرديده و بيش از 40 ميليون نفر از خدمات درماني محروم بوده‌اند 13 درصد بيكار گرديده‌اند و 12 درصد به جمعيت زير خط فقر اضافه شده‌اند.
صرف شدن بودجه‌هاي عمراني و بهداشتي و خدماتي در هزينه‌هاي نظامي را بايد به اين مجموعه افزود كه نشانه آشكار آن در نئواورلنان قابل مشاهده است كه پس از يگان هنوز بازسازي نشده است در حالي كه در هنگام امدادرساني نيز در اقدامي نژادپرستانه به سفيدپوستان رسيدگي شد و سياهان رها شدند.
نقض آزادي بيان
جلوگيري از آزادي بيان و مقابل با رسانه‌هاي منتقد در كنار نظارت بر زندگي شخصي افراد وجه ديگر حقوق بشر از نوع آمريكايي است. بازداشت‌ها در بزرگي‌هايي كه براي بازگشت فرزندانشان از جنگ عراق در برابر كاخ سفيد تظاهرات كرده بودند، منع هرگونه انتشار اسناد و گزارش عليه دولت بوش، نشانه‌هاي آزادي بيان مدنظر آمريكا است. در نقطه مقابل نيز در رسوايي ديگر اف بي‌آي  رسما اعتراف نموده كه از اطلاعات شخصي افراد حتي حساب‌هاي بانكي، وضعيت معيشت، رفت‌و آمدهاي خانوادگي افراد به طور مخفيانه اطلاعات جمع‌آوري كرده است. پنتاگون و سازمان سيا نيز پيش از اين بر اجراي اين طرح‌ها اعتراف كرده‌اند. جالب توجه آنكه اين امور را عامل تامين امنيت مردم ايالات متحده عنوان كرده‌اند در حالي كه مجامع حقوق بشر آن را بهانه‌اي براي توجيه جنگ‌طلبي‌ها و نقض حقوق اوليه انسان‌ها از سوي كاخ سفيد عنوان نموده‌اند.
اسلام هراسي
جلوگيري از ساخت مسجد، نظارت مخفي بر مراكز اسلامي، ساخت برنامه‌هاي ماهواره‌اي، تلويزيوني و راديوي عليه مسلمانان براي معرفي آنها به عنوان تروريست نشانه‌هاي اسلام‌ستيزي و نقض حقوق مسلمانان در آمريكا مي‌باشند. شوراي مسلمانان آمريكا بارها از نقض حقوق شهروندان مسلمانان گلايه كرده و تاكيد نموده كه اين اقدامات با نظارت مستقيم كاخ سفيد و لابي صهيونيست كه بر آن نظارت دارد صورت گرفته‌اند.

جنايت عليه سربازان
 نكته قابل تامل در رسوايي‌هاي حقوق بشر آمريكا، نگهداري سربازان در ساختمان‌هاي مخروبه و عدم رسيدگي به وضعيت آن است. گزارش‌هاي منتشره نشان مي‌دهد كه زخمي‌ها جنگ عراق در بدترين شرايط نگهداري مي‌شوند بگونه‌اي كه آنها به فرار از اين مراكز نموده‌اند. اين در حالي است كه اين سربازان براي توسعه‌طلبي‌هاي سران كاخ سفيد به جنگ رفته‌اند اما اكنون از كمترين حقوقي برخوردار نمي‌باشند.
ساير جنايات
جنايت در گوانتانامو، زندان‌هاي مخفي در اروپا كه پرونده آنها همچنان مفتوح است، كشتار 655 هزار عراقي، فجايع صورت گرفته در ابوغريب و ساير  زندان‌هاي عراق، ارسال سلاح براي كشتار در آفريقا به جاي كمك‌هاي انسان دوستانه، كشتار غيرنظامي‌ها در افغانستان، حمايت از رژيم صهيونيست و نظام‌هاي ديكتاتور جهان از ديگر سرفصل‌هاي نقض حقوق بشر توسط آمريكا است كه هرگز به آنها اشاره‌اي نشده است. نهادهاي حقوق بشر بارها اعلام كرده‌اند كه آمريكا با سيطره بر اين سازمان‌ها و مجامع جهاني از افشاي دقيق اين جنايات جلوگيري مي‌نمايد و افشا‌كنندگان را به بدترين وجه شكنجه و يا حذف مي‌كند.
بررسي وضعيت داخلي و سياست خارجي ايالات متحده آشكار مي‌سازد كه حقوق بشر مورد قبول آمريكا عبارت است از كشتار، زندان بي‌گناهان، محدوديت و اعضاي آزادي بيان، جنگ‌افروزي، افزايش فقر و بيچارگي، زندان‌هاي مخفي و شكنجه با ابزارهاي فوق پيشرفته، قتل رنگين‌پوستان و هزاران جنايت ديگر. در دكترين حقوق بشر آمريكايي، مواضع رژيم صهيونيستي، انگليس، بسياري از كشورهاي اروپايي، اشغالگران عراق و افغانستان الگوي حقوق بشر جهاني هستند و كشورهايي كه از اين رويه پيروي نكنند ناقضان حقوق بشر هستند. چنانكه بازداشت يك نفر را در كشورهاي ديگر نقض آزادي بيان و جنايت عليه بشريت مي‌دانند اما بازداشت صدها هزار تن در زندان آمريكا بدون جرم را دموكراسي و احقاق حقوق ملت عنوان مي‌كند و نهادهاي جهاني با سكوت خود و موضع‌گيري عليه ساير كشورها از اين جنايات حمايت مي‌كنند.                                                              

1-محور اصلي سياست ضد دولتي اشغالگران، تخريب چهره شيعيان و دولت شيعي است كه اكنون در راس قدرت عراق قرار گرفته است. تشديد بحران امنيتي و ناتواني دولت در مقابله با اين ناآرامي‌ها، تخريب اماكن مذهبي و ديني و معرفي دولت به عنوان عامل اين تخريب‌ها، اجراي طرح‌هايي مغاير اصول ديني و مذهبي نظير اعدام صدام در روز عيد قربان، اجراي تبليغات گسترده مبني بر تلاش شيعيان بر تشكيل دولت انحصاري و … از سياستها و اقدامات آمريكا براي تخريب چهره شيعيان در عراق مي‌باشد. اين سياستها تا بدان جهت پيش رفته است كه آنها سفر عبدالعزيز حكيم به آمريكا و انگليس را اقدامي در جهت گرايش شيعيان به اشغالگران و دوري آنها از خواست ملت عراق براي پايان اشغالگري اعلام نمودند.

2-تشكيل دولت وحدت ملي و پايان اختلاف داخلي ميان احزاب و گروههاي سياسي هدف اصلي دولتمردان عراق مي‌باشد. اين سياست در حالي پيگيري مي‌شود كه عدم حضور بعثي‌ها در دولت و ابقاي اسلام گرايان در راس قدرت مورد توافق تمام گروهها مي‌‌باشد. نكته اساسي در اين اقدامات عملكردهاي اشغالگران براي عدم تحقق اين مهم با معرفي مالكي به عنوان عامل شكست اين طرح‌ است. تحريك بعثي‌ها و گروههاي اصلي سنت به سهم خواهي بيشتر در دولت، تاكيد بر لزوم تغيير قنون اساسي به ويژه مواردي كه اختيارات مالكي را افزايش داده و نيز مورد انتقاد اهل سنت مي‌باشد، تحريك برخي از گروهها از جمله بازماندگان از حزب بعث و برخي شبه نظاميان به اجراي عملياتهاي خرابكارنه و … از جمله اقدامات اشغالگران براي شكستن طرح آشتي ملي مي‌باشد در حالي كه در تبليغات خود سياستها و عملكرد مالكي را عامل اين شكست عنوان مي‌دارند.

در نهايت و بر اساس آنچه از تحولات عراق ذكر شد مي‌توان گفت كه سياست اشغالگران به ويژه ايالات متحده و انگليس در اين كشور، ايجاد دگرگوني‌‌هاي اساسي در ساختار سياسي و راس هرم قدرت عراق مي‌باشد كه محوريت آنها را تقابل با مالكي تشكيل مي‌دهد. به عبارتي ديگر آنها كه حضور خود در اين كشور را براي بلند مدت دور از ذهن مي‌دانند، بر آنند تا با هر ابزاري دولتي دست نشانده با ماهيت غير ديني را در عراق تشكيل دهند تا از آن به عنوان نشانه‌اي بر پيروزي در عراق، در انتخابات 2008 بهره برداري نمايند. با تمام اين تفاسير حمايتهاي مردمي از مالكي، تشديد بحرانهاي داخلي در ارتش اشغالگران، تشديد مخالفتهاي داخلي با سياستهاي كاخ سفيد، اصرار مردم عراق بر داشتن دولتي با ماهيت ديني، تاكنون طرح‌ها و توطئه‌هاي اشغالگران عليه مالكي را با شكست مواجه ساخته است چنانكه همچنان بسياري از صاحب نظران آمريكايي كودتا را تنها راه گزينه ممكن براي پايان دادن به حكومت دولت اسلامي در عراق عنوان كرده‌اند كه با مخالفت شديد كشورهاي منطقه ومجامع بين المللي مواجه گرديده است. اكنون همگان بر اين اصل تاكيد دارند كه تنها راه برون رفت از بحران عراق، خروج اشغالگران مي‌باشد نه ايجاد دگرگوني درساختار دولت و تشكيل دولت جديد. 

                                              آخرين تلاش هاي اولمرت براي بقا

هرچند که اولمرت پس از شکست از حزب الله لبنان تمام تلاش خود را براي حفظ قدرت مبذول داشته است اما روند تحولات هر روز بر ناکامي هاي او مي افزايد چنانکه کناره گيري او از قدرت در آينده اي نزديک  را در اذهان تداعي ساخته است  .

اولمرت که مارس سال گذشته دولتي ائتلافي اما شکننده را تشکيل داده بود با جنگ هاي  از پيش طراحي شده عليه ملت فلسطين و لبنان براي تقويت دولت خود گام برداشت . ناتواني در مقاعد ساختن فلسطينيان براي پذيرش طرح هاي سازش و در نهايت شکست در جنگ 33 روزه از حزب الله لبنان موجي از شکست ها را براي اولمرت به ارمغان آورد. تشديد مخالفت هاي مردمي و احزاب مخالف دولت ،کناره گيري مقامات ارشد ارتش بويژه دان هالوتس که متحد اولمرت بودند ،افشاي رسوايي هاي مالي و اخلاقي اولمرت و نزديکانش ،تشديد بحران اقتصادي و کوچ معکوس يهوديان و در نهايت استمرار پاسخ هاي موشکي مقاومت  دست به دست هم داد تا اولمرت در هاله اي از بحران قرار گيرد . بررسي سياست هاي اولمرت در ماههاي اخير نشان مي دهد که او براي حفظ ذولت راهکارهاي متعددي را آزمايش مي کند هرچند که تا کنون دستاوردي از اين ترفندها نداشته است . اين تحرکات عبارتند از :

الف : تاکيد بر برکناري و محاکمه برخي سران ارتش و حتي پذيرش کناره گيري هالوتس رئيس ستاد ارتش به عنوان عاملان شکست در جنگ لبنان . وي اين طرح را در شرايطي اجرا نمود که با عدم پايان پذيري مناقشه شکست در جنگ در دادگاه تحقيقات، وي براي برکناري عامير پرتز وزير جنگ و لغو ارائه کامل کميته تحقيق تلاش مي کند . اين رويکرد تقابل او و حزب کار را که رهبري آن را پرتز در اختيار دارد قرار داده است . در اين راستا اولمرت با طرح حمايت از قدرت يابي باراک در حزب کار براي سرنگوني پرتز به عنوان آخرين عامل شکست جنگ لبنان فعال گرديده است .

ب: طرح ديگري اولمرت براي بقا را تکيه بر فساد موشه کاتساف و لزوم برکناري آن تشکيل مي دهد . وي بر اين باور بود که با کناره گيري کاتساف بحران سياسي در تل آويو ايجاد مي گردد لذا از يک سو افکار عمومي به فساد مسئولان معطوف مي شود از سوي ديگر احزاب و منست براي جلوگيري از تشديد بحران سياسي حفظ قدرت وي را خواهند پذيرفت . اين طرح در حالي پي گيري شد که با بازشذن پرونده فساد اولمرت و نزديکانش شکست خواسته هاي اولمرت را در به همراه ااشت .

ج )صهيونيست هاي افراطي از بازيگران تاثير گذار در تحولات تل آويو مي باشند . اين امر سبب شده تا سران اين رژيم بريا حفظ دولت به حمايت از خواسته اي اين گروه بپردازند . تشديد يورش به اراضي فلسطيني نشين و قدس شريف و تاکيد بر لزوم به رسميت شناختن رژيم صهيونيستي از سوي گروههاي فلسطيني به عنو ان پيش شرط صلح ،عدم خروج از شبعا و جولان و آغاز جنگي ديگر عليه لبنان و در نهايت تلاش مضاعف براي تحقق طرح سازش اعراب و رژيم صهيونيستي و مقابله با ايران ،از اقدامات اولمرت براي جلب رضايت افراطيون براي پذيرش ادامه حضورش در قدرت مي باشد .

ي) تاکيد بر تشکيل حزب جديد با ائتلافي از کاديما ،ليکود ،کار با رهبريت باراک و اسرائيل بيتنا با محوريت ليبرمن راهکار ديگر اولمرت براي کاهش مخالفان است . وي از يکسو نمايندگاني از اين احزاب را به کابينه دعوت نمده است از سوي ديگر بر ايجاد حزب راست گرا با رهبريت و آرمان جديد تداکيد نموده است تا شايد بدين وسيله کنيست و احزاب مخالف را با سياست هاي خود همراه نمايد . (اين سياست از سوي شارون با جروج از ليکود و تاسيس کاديما اجرا شده بود که با مرگ سياسي وي اولمرت را در راس قدرت قرار داد.

د) نکته مهم در تحولات سرزمين هاي اشغالي فلسطين نقش بازيگران خارجي بويژه‌آمريکا و اروپا است .  اولمرت اکنون باغ گرايش به آمريکا و اتحاديه اروپا و جذب کمک هاي سياسي ،اقتصادي و نظامي از انها از يک سو از مهره آنها براي جلب رضايت افکار عمومي و از سوي ديگر از حمايت آنها براي حفظ قدرت بهره برداري کي کند . اهداف منطقه اي و بين المللي اولمرت که تاثير مستقيم بر احياي جايگاه سياسي و مردمي او دارد نيز  از جانب آنها  اجرا مي شود .

 بر اساس آنجه ذکر شد بايد گفت که اولمرت اکنون در سراشيبي سقوطي قرار گرفته است که تاکنون ترفندهاي وي مانع از استمرار آن نشده است . اولمرت در شرايطي است که صرفا فرافکني ها و ايجاد بحران در فلسطبين و منطقه دولت وي را حفظ نموده که در صورت برقراري ثبات نسبي در فلسطين و منطقه دولت وي در کوتاه ترين زمان ممکن سقوط خواهد کرد . در همين حال آمريکا و اروپا همچنان اولمرت را مجري طرح هاي خود مي دانند لذا براي حفظ قدرت وي طرح هايي را اجرا مي کنند که با ناکامي اين طرح ها، اولمرت بيش از پيش در قهقرا قرار مي گيرد هرچند که وي براي خروج از اين بن بست به هر ترفندي بويژه کشتار فلسطينيان متوسل مي گردد.  

تكرار بازي آمريكا با كره شمالي

در شرايطي كه جهانيان همچنان آمريكا را به خاطر سياست‌هاي غلطش در قبال كره شمالي سرزنش مي‌كنند، دولتمردان كاخ سفيد با آغاز مذاكره با اين كشور براي بهبود چهره خود تلاش مي‌كنند در حالي كه همچنان بر سياست هاي خصمانه تاكيد دارند.
آمريكا كه در سالهاي اخير با اعمال تحريم‌هاي شديد عليه كره شمالي براي تحقق اهدافش در شرق آسيا تلاش مي‌كرد، نتيجه‌اي جز شكست و ناكامي كسب نكرد. آزمايش هسته‌اي كره شمالي و دست‌يابي آن به فن‌آوري هسته‌اي در كنار تعليق مذاكرات شش‌جانبه سبب گرديد تا ايالات متحده از يك سو شكست سياست تحريم و اعمال زور را تجربه نمايد از سوي ديگر جهانيان نيز تحركات كره شمالي را نتيجه سياست‌هاي غلط واشنگتن ارزيابي و به تحقير آن پردازند. نكته‌اي اساسي در عملكرد و مواضع آمريكا در قبال پيونگ‌يانگ، رويكرد آن به مذاكرات شش جانبه و در نهايت مبدل نمودن مذاكرات به نشست‌هاي دوجانبه مي‌باشد.
در اين راستا در آخرين مذاكرات كريستوفر هيل مسئول مذاكره‌كننده با مقامات كره شمالي از نشست نيويورك ابراز رضايت و بر ادامه آن تاكيد كرده است. با عنايت به تحولات منطقه و سياست‌هاي آمريكا گرايش اجباري واشنگتن به مذاكره را مي‌توان در چند بعد بررسي نمود.
ـ 1هر چند كه آمريكا با سياست تحريم تلاش داشت تا پيونگ يانگ را به تغيير راه وادار سازد اما اصرار كره شمالي بر ادامه راه، تزلزل جايگاه جهاني آمريكا را در پي داشت.
واشنگتن اكنون در هراس است كه تكرار اين رويه جايگاه جهاني آن را به عنوان يك ابرقدرت تحت‌الشعاع قرار داده و رويه‌اي براي ساير كشورها مبدل گردد. بر اين اساس سياست مذاكره را براي كاهش و جلوگيري از فعاليت كره شمالي در پيش گرفته است.
ـ2 عدم همراهي كشورها با آمريكا در اجراي قطعنامه 1718 چالش مهم براي آمريكا است. در اين راستا حتي كره جنوبي نيز حاضر به اجراي تحريم‌ها نشده است. واشنگتن در چنين شرايطي چاره‌اي جز آغاز مذاكرات ندارد در حالي كه در حاشيه آن همچنان تحريم‌ها را اعمال مي‌كند.
ـ3 از سياست‌هاي ايالات متحده ادامه حضور در شرق آسيا است. در شرايطي كه ملت‌هاي منطقه براي دوري از آمريكا تلاش مي‌كنند اما تمام سياست خود را براي جلب رضايت منطقه به كار بسته است. آنها برآنند تا با حل بحران كره شمالي اولا همچنان به عنوان ناجي صلح خود را معرفي و محبوبيت از دست رفته در منطقه را باز يابد ثانيا در لواي اين تحركات به امتياز‌گيري از منطقه بويژه استقرار سيستم‌هاي موشكي و تقويت مناسبات اقتصادي دست يابد. (كره‌جنوبي ادامه همكاري اقتصادي با ايالات متحده را مشروط به حل بحران كره شمالي و پايان سياست‌هاي خصمانه آمريكا نموده است).
4ـ پس از آزمايش هسته‌اي كره شمالي، كاخ سفيد با دو چالش عمده مواجه گرديد. اولا در عرصه داخلي انتقادهاي شديدي به سياست‌هاي آمريكا در قبال شرق آسيا و معطوف شدن به عراق و افغانستان آغاز گرديد ثانيا واشنگتن با تحميل شكست سياست تحريم از تقابل نظامي سخن به ميان آورد كه با مخالفت مردمي مواجه شد. آغاز مذاكرات با كره شمالي را مي‌توان اقدامي براي جلب رضايت سياستمداران و منتقدان دولت و نيز اعلام تعهد به ملت آمريكا مبني بر عدم آغاز جنگي ديگر مي‌باشد كه براي كاهش مخالفت‌ها اجرا مي‌گردد.
ـ5 از سياست‌هاي آمريكا، مقابله با برنامه هسته‌اي ايران است. آنها تلاش دارند تا با هر حربه‌اي ايران را وادار به تعليق غني‌سازي و ايجاد جو جهاني عليه آن نمايند. در چنين شرايطي مذاكره با كره شمالي را بايد بخشي ديگر از مظلوم‌نمايي آمريكا در قبال ايران دانست كه با اهداف اولا تكرار ادعاي موثر بودن مذاكره در صورت اجراي تعليق از سوي تهران ثانيا معرفي ايران به عنوان عامل شكست مذاكرات و آمريكا به عنوان پيشرو در مذاكره ثالثا تفرقه‌افكني ميان ملت و مسئولان ايران با نام حاميان و مخالفان مذاكره با آمريكا اجرا مي‌شود. آنها در اين راستا با دادن امتيازاتي ظاهري به پيونگ‌يانگ براي تحريك ايران و جامعه جهاني فعاليت مي‌كند هر چند كه هرگز به اجراي اين تعهدات پايبند نمي‌باشد و در آن كارشكني مي‌كند.
براساس آنچه ذكر شد بايد گفت كه رويكرد آمريكا به كره شمالي اقدامي از روي ياس و ناتواني است كه صرفا به دليل مقاومت پيونگ يانگ در قبال زياده‌خواهي‌هاي گذشته واشنگتن ايجاد گرديده است. آمريكا مي‌داند كه با مشكلات فراوان در عراق و افغانستان توانايي ايجاد جبهه‌اي ديگر را ندارد از سوي ديگر پيونگ‌يانگ نيز حاضر به عقب‌نشيني در برابر تهديدات نمي‌باشد كه ارتقاي جايگاه جهاني آن را در پي دارد. بر اين اساس واشنگتن با رويكرد به مذاكره سعي دارد تا از تشديد بحران در شرق آسيا كاسته تا در سايه آن ساير مشكلات سياست خارجي خود را حل و فصل نمايد از سوي ديگر وجهه جهاني از دست رفته خود را باز يابد. البته مواضع واشنگتن اين حقيقت را آشكار مي‌سازد كه آنها حاضر به امتياز‌دهي به كره شمالي نيست و صرفا در چارچوب مذاكره از تشديد فعاليت آن جلوگيري مي‌كند. چنانكه كاخ سفيد بارها اعلام كرده تا زماني كه تمام اهداف آنها محقق نشود حاضر به امتياز‌دهي و پذيرش خواسته‌هاي كره شمالي نمي‌باشند.                                                 

بر اين اساس با توجه به تحولات يمن و مقايسه آن با سياست‌هاي واشنگتن و تل‌آويو به صراحت مي‌توان گفت كه سران صنعا در دامي گرفتار آمده‌اند كه نتيجه‌اي جز درگيري شيعه و سني و تضعيف جايگاه يمن در جهان اسلام نخواهد داشت. البته دشمنان اسلام از اين موقعيت نهايت بهره‌برداري را نموده و با تحريك صنعا به ادامه كشتارها، براي اهداف بلند مدت گام برمي‌دارند. نكته مهم در اين تحولات سكوت سازمان‌هاي بين‌المللي و نهادهاي حقوق بشر در برابر نسل‌كشي شيعيان است كه روزي تحت‌سيطره غرب براي ترور حريري، محاكمه چند شورشي در سودان به تصويب قطعنامه و ايجاد كميته حقيقت‌ياب مبادرت مي‌ورزد و اكنون حاضر به هيچ اقدامي براي جلوگيري از كشتار شيعيان نمي‌باشد. اين امر خود گواه رضايت غرب از علي‌عبدا... صالح است كه وي را به تشديد اين فعاليت‌ها تحريك مي‌نمايند تا به نتيجه نهايي يعني تقابل شيعه و سني دست يابند.بر اين اساس جا دارد تا علما و سران ممالك اسلامي براي جلوگيري از تحقق اهداف تفرقه افكنانه غرب و رژيم صهيونيستي مواضعي هماهنگ در قبال يمن اتخاذ نمايند تا از تشديد تحولات اين كشور و تكرار آن در ساير ممالك اسلامي جلوگيري نمايند .

                         جنگ دوباره تل آويو عليه لبنان

                  نگاهي بر افشاي جنايت نظاميان عراق

با تشديد تلاش آمريکا براي برکناري دولت مالکي  طرح تخريب چهره مردمي وي و دولت شيعه در دستور کار اشغالگران قرارگرفته است که افشاي جنايات سربازان عراقي بخشي از اين سناريو مي باشد .

در شرايطي که عراق دوراني بحراني را سري مي کند و نا امني و شکست طرح هاي اشغالگران سراسر اين کشور را فراگرفته است افشاي جنايات سربازان عراقي عليه ملتشان ابعاد ديگري از بحران را ايجاد نموده است .نکته مهم آنکه اين رسوايي ها بر اساس  اسناد و گزارش هاي اشغالگران افشا شده است . اعلام آزادي زندانياني که در عمليات نيروهاي آمريکايي در بازداشتگاه مخفي  وزارت کشور عراق و نيز رهايي زندانياني که در عمليات نيروهاي انگليسي در بصره که تحت شکنجه نيروهاي عراقي قرار گرفته اند واعلام اين اخبار از شبکه هاي وابسته به اشغالگران مبني بر جنايات فراگير  دولت شيعه عراق بيانگر توطئه اي سازماندهي شده از سوي اشغالگران عليه دولت مالکي و جهان اسلام است  .اهداف و دستاوردهاي اشغالگران از افشاي اين جنايات که هنوز نيز به اثبات نرسيده اند بر چند محور مي تواند استوار باشد .

الف ) سياست تدوين شده از سوي آمريکا براي عراق تشکيل دولتي لائيک مي باشد. جرج بوش در نطق خود در اول ژانويه 2007 در کنگره آمريکا مواضع خود در برابر دولت مالکي را چنين اعلام نمود . [دولتي شيعه که با اجراي احکام ديني نظامي ديکتاتور و ضد مردمي نظير آنچه صدام  حسين سني مذهب ايجاد کرده بود بر عراق حاکم است و رسالت ما آوردن دولتي لائيک به جاي آن مي باشد]  نمود عيني اظهارات بوش در مورد دولت مالکي را مي توان اکنون در افشاي جنايات نظاميان عراقي عليه ملتشان مشاهده کرد که به ادعاي غرب برگرفته از تفکرات دولت شيعه مي باشد و تا زمان سرنگوني اين نظام اين روند ادامه خواهد داشت . در همين حال اين نکته قابل ذکر است که آمريکا اين امر را  نتيجه ايجاد حکومت اسلام گرا بويژه شيعه در خاورميانه ارزيابي و بر رسالت خود براي مبارزه با اين الگوها و اجراي طرح اصلاحات در خاورميانه تاکيد مي کند.

ب)طرح هاي بوش اکنون بر توجيه جنگ عراق و لزوم استمرار آن استوار است . آنها در برابر دموکرات ها و افکار عمومي جهان به دنبال توجيهي براي تحرکات گذشته و آينده مي باشند . بر اين اساس آنها جنايات دولت عراق را معياري براي ادامه حضورشان در اين کشور و دريافت بودجه مورد نظر و افزايش نظاميان در عراق قرار مي دهند . در همين حال آنها عمليات هاي نظامي در شهرک صدر و ساير نقاط عراق را که با بازرسي خانه به خانه و بازداشت غير نظاميان همراه است را به بهانه دست يابي به بازداشت گاههاي مخفي دولت توجيه مي کنند .

ج) آمريکا در چارچوب جلب رضايت اعراب و تضعيف دولت شيعه ،تلاش دارد تا حضور بعثي ها در دولت  بويژه در بخش نظامي را اجرايي نمايد . اين افشاگري ها شرايط را براي اصلاحات در ارتش عراق و آمدن بعثي ها در ترکيب آن فراتهم مي آورد .

د)اشغالگران عراق تاکنون جنايات بي شماري را عليه ملت عراق انجام داده اند. کشتار غير نظاميان و شکنجه جنسي و رواني بازداشت شدگان در ابوغريب و ساير زندان ها بخشي از اين جنايات هستند . آنها اکنون برآنند تا با انحراف افکر عمومي از اين جنايات آنها را نيروهاي عراق نسبت داده و خود را تبرئه نمايند .

ه)آمريکايي ها آگاهند که تا زمان  حمايت ملت عراق از دولت مالکي سرنگوني و يا وادار ساختن آن به همکاري با اشغالگران امکان پذير نمي باشد . آنها در کنار تشديد بحران امنيت در عراق و عدم بازسازي کشور سناريوي افشاي جنايات نظاميان و عوامل دولت مالکي را براي رودررو قرار دادن ملت و دولت عراق تدوين و اجرا مي نمايند.

ي) نکته اي که در عملکرد اشغالگران عراق بايد توجه داشت تلاش آنها براي تخريب چهره ايران و سوريه در تحولات اين کشور و معرفي آنها به عنوان عوامل تروريسم بين الملل است . آنها در حاشيه رسوايي نظاميان عراقي برآنند تا با تاکيد بر همکاري نزديک دولت ماليک با ايران و سوريه چنان وانمود سازند که اين جنايات تحت حمايت اين دو کشور صورنت گرفته است . به عبارتي ديگر آنها در ادعاهيا بي اساس و فريب کارانه خود نقش منفي ايران و سوريه در عراق و اشاعه تروريسم را به جهانيان القا مي نمايند .

در نهايت بر اساس تحولات عراق و اهداف اشغالگران مي توان گفت که افشاي رسوايي جنايات سربازان عراقي که اسناد آن هرگز منتشر نگرديده توطئه اي ديگر از سوي اشغالگران است . آنها تلاش دارند تا با تخريب چهره دولت مالکي و شيعيان ضمن ايجاد شرايط براي نابودي و سرنگوني دولت وي جهان اسلام را نيز در برابر افکار عمومي جهان قرتار دهند . بر  اين اساس اين توطئه صرفا به دولت مالکي نيست بلکه شامل کل جهان اسلام مي گردد که لزوم بيداري کشورهاي اسلامي و حمايت آنها از دولت مالکي براي مقابله با اين توطئه صهيونيست ها را الزام‌ آور مي سازد .  

                 چالش هاي مرکل در نشست بروکسل

سران اروپا در شرايطي در بروکسل گردهم مي آيند که آلمان به عنوان رئيس دوره اي اتحاديه بايد تمام تلاش خود را براي همسو نمودن اعضا با اهداف خود مبذول دارد که شرايط دشوراي را بريا مرکل در اين آزمون ايجاد رده است .

سران 27 کشور عضو اتحاديه اروپا (بلغارستان و روماني به جمع 25 عضوي افزوده شده اند ) براي بررسي تحولات داخلي و چگونگي حضور در معادلات جهاني 8 مارس در بروکسل گردهم مي آيند. در کنار مصوبات اين نشست عملکرد و مواضع مرکل به عنوان ريس دوره اي اروپا از اهميت ويژه اي برخوردار است . برلين که در اول ژانويه به مدت شش ماه رياست اروپا را برعهده گرفته است به خوبي آگاه است که تحقق اهدافش منطقه اي و بين المللي آن در گرو تحرک در اين دوره شش ماهه مي باشد . بر اين اساس مرکل تلاش دارد تا در اين مدت کارکردههاي بسياري را به نمايش گذارد . در اين چارچوب نشست سران اروپا در بروکسل مي تواند از اهميت ويژه اي براي آن برخوردار باشد . مواضع کشور ها در بربر طرح هاي مرکل اولا راهگشاي مسيري خواهد بود که وي براي آينده در نظر دارد ثانيا مهر تاييد يا تکذيبي است بر اقداماتي که تاکنون انجام داده است . با تمام اين تفاسير انچه بيش از هرچيز مرکل را در تنگناي اين نشست قرار مي دهد چگونگي همراه ساختن ساير اعضا با سياست ها و برنامه هي آينده آن در کنار اهداف داخلي کشور متبوعش (آلمان )مي باشد . اين چالش ها عبارتند از

الف ) از چارچوب هاي کاري و اولويت هيا مرکل بررسي چالش هاي داخلي اتحاديه است . وي بايد طرح هايي را در نشست مذکور ارائه دهد که مشکل قانون اساسي واحد ،افزايش تعداد اعضا بويژه مسئله الحاق ترکيه،تامين انرژي و برقراري امنيت و ثبات سراسري بر قاره ، توسعه روند اقتصادي ،ارتقاي جايگاه اروپا در معادلات جهاني بويژه که حضور آنها در تمام جهان را در پي داشته باشد و... را در بر داشته باشد . نکته مهم آنکه اين طرح ها بايد از سوي ساير اعضا پذيرفته گردد که کاري بس مشکل مي باشد.

ب) سياست هاي مرکل در يک سال گذشته بر گرايش و توسعه همکاري با روسيه استوار بوده است . هرچند که اين روابط بيشتر در چارچوب مناسبات اقتصادي و انرژي بوده اما به تحکيم مناسبات آنها منجر شده است . برلين بر اين عقيده است که بريا اجراي اهداف اتحاديه نيازمند همکاري با مسکو مي باشد . هرچند که آنها تاکيدي بر عضويت روسيه به اتحاديه ندارند اما دوري از آن را نيز مغاير با اهداف خود مي دانند. با اين وجود بسياري از اعضاي اتحاديه بويژه همسايگان مسکو از اين ارتباط ناراضي مي باشندکه اين امر کار مرکل براي جلب رضايت اعضا جهت توسعه مناسبات با مسکو را مشکو مي سازد هرچند که وي با تاکيد بر تامين انرژي و نقش روسيه در آن براي اين مهم فعاليت مي کند . (گرايشات مرکل به مسکو سبب شد تا سرانجام روسيه با انتقال گاز به اروپا پس از بحران در روابطش با گرجستان و بلاروس موافقت کند که اکنون مي تواند به عنوان دليل آلمان براي گرايش کل قاره به مسکو  مورد استناد قرار گيرد)

ج ) بعد ديگر سياست خارجي برلين را همکاري گسترده با آمريکا تشکيل مي هد. روابط دو کشور در دوران مرکل بدان حد رسيده که واشنگتن اين کشور را در کنار انگليس شريک راهبردي خود در اروپا مي داند . آمريکا اکنون انتظار دارد تا مرکل در نشست بروکسل براي پايان دادن به پرونده پروازهاي مخفي سيا بر فرار اروپا براي انتقال مجرمان ،گسترش همکاري هاي اقتصادي ،مشارکت در طرح هيا جهاني بويژه حمايت از جنگ عراق و افغانستان ،تاييد استقرار سيستم دفاع موشکي آمريکا در برخي اعضاي اتحاديه به بهانه هاب امنيتي و.. رضايت اعضا را جلب نمايد .

د) نکته مهم در سياست هاي مرکل در دوران رياست بر اروپا سوق دادن آن به سمت اهداف داخلي و خارجي برلين مي باشد . وي تلاش دارد تا اتحاديه را به توسعه اقتصادي با محوريت آلمان ،حمايت از عضويت برلين به عنوان عضو دائم در شوراي امنيت ،حضور در معادلات جهاني بويژه در آفريقا ،شرق آيا ،آسياي مرکزي و قفقاز و خاورميانه و حتي آمريکاي لاتين سوق دهد و نکته مهم در اين رويکرد حمايت فراگير او از رژيم صهيونيستي و اقدامات او براي هماهنگ سازي ساير اعضا به اين همکاري است .وي متعهد شده تا براي اجراي اهداف صهيونيست ها از هيچ اقدامي فروگزار نباشد که تاکنون نيز فعاليت هاي بسياري براي اين مهم داشته است بگونه اي که تل آويو  پس از آمريکا ،آلمان را  بزگترين متحد و حامي خود  قلمداد مي کند.

بر اساس آنچه ذکر شد نشست بروکسل را مي توان آزموني بزرگ براي مرکل دانست که نتايج آن مي تواند تاثير بسياري بر سياست هاي آينده او در دوران رياست بر اروپا داشته باشد . البته ناهماهنگي ميان اعضا و نگرش منفي بسياري از آنها بر سياست هاي توسعه طلبانه و قدرت مدارانه آلمان (برگرفته از تاريخ اين کشور )مانع از اعتماد  و اتحاد اعضا به اين کشور مي گردد که چالش بزرگ براي مرکل محسوب مي گردد . وي دو حرکت در دو جبهه روسيه و آمريکا را در کنار توسعه اروپا در نظر دارد که مخالفان بسياري را با بر سر راه وي قرار مي دهد که مي تواند ان را به تعديل مواضع وادار سازد .  

                        مخالفت تل آويو با طرح اعراب

در حالي که رژيم صهيونيستي پيش از اين از پذيرش طرح صلح اعراب خبر داده بود در واکنشي منفعلانه از عدم اجرايي بودن آن خبر داد تا گامي ديگر براي اميتاز گيري از اعراب بردارد .

در شرايطي که طرح هاي متعددي براي صلح خاورميانه ارائه گرديده

طرح  ملک عبدالله پادشاه عربستان در سال 2000 که در سال 2002 در بيروت تکميل گرديده به عنوان يکي از اصلي ترين طرح هاي مطرح شده است .در طي ماههاي اخير و با تشديد فعاليت ها براي تحقق صلح در خاورميانه بويژه صلح اعراب و رژيم صهيونيستي طرح مذکور به عنوان يکي از اصلي ترين طرح هاي صلح مورد بررسي قرار گرفته است .نکته مهم در قبال واکنش ها به اين طرح مواضع اخير صهيونيست ها در قبال آن مي باشد .‌آنها که پيش از اين از اجرايي بودن آن خبر داده بودند در چرخشي سياسي ليوني وزير خارجه اين رژيم از عدم پذيرش آن  با مفاد کنوني خبر داده اند . با توجه به اهداف صهيونيست ها اين واکنش با چند هدف اجرا گرديده است

الف ) صهيونيست ها در شرايطي طرح را پذيرفته بودند که در عرصه داخلي فلسطيين درگيري هاي فزاينده اي روي داده بود لذا طرح مذکور بر آورنده خواسته هاي صهيونيست ها بود،بويژه اينکه محور آن اجبارا بر صلح اعراب و تل‌ آويو به جاي خواسته هاي فلسطيني ها استوار مي گردد . (به دليل بي ثباتي در فلسطين )در شرايط کنوني که اتحاد در فلسطين ايجاد گرديده محور اين طرح بر پاشنه اهداف فلسطينيان خواهد چرخيد که مسلما با خواسته هاي تل آويو همسو نمي باشد لذا آنها ناچارا زاه

مخالف را درپيش گرفته اند.

ب)نکته مهم در تحولات سرزمين هاي اشغالي فلسطين نقش آفريني آمريکا است که تلاش دارد تا به هر طريق ممکن نقشه راه را که طرحي آمريکايي است اجرا نمايد . براين اساس طرح اعراب نمي تواند مورد موافقت آمريکايي قرار گيرد که ساير طرح ها (به جز نقشه راه ) را نشانه پايان بازيگري خود در صلح خاورميانه مي داند . لذا صهيونيست هابراي همسويي با واشنگتن به مخالفت با طرح اعراب مي پردازند .

ج ) بر اساس طرح سران تل‌ آويو از جمله اولمرت  خروج يکجانبه از کرانه باختري پايان عقب نشيني صهيونيست ها از اراضي اشغالي است . با توجه به تاکيد آنها بر اجراي اين اصل ،طرح اعراب که شامل بازگشت آوارگان ،عقب نشيني از اراضي اشغالي 1967 ،بلندي هاي جولان و تعييت تکليف بيت المقدس است نمي تواند مورد پذيرش صهيونيست ها باشد هرچند که آنهابا پذيرش تلويحي اين طرح به نوعي امتيازاتي را از اعراب کسب کرده اند .

د)از  سياست هاي اعراب تحقق صلح خاورميانه براي پايان دادن به بحران هاي منطقه اي و کسب پرستيژ بين المللي به عنوان ناجيان صلح مي باشد. رژيم صهيونيستي که از اين اهداف اعراب آگاه است تلاش دارد تا با رد طرح آنها به نوعي شکست را به آنها تحميل نمايد تا اين کشورهارا وادار به تعديل مواضع و پذيرش خواسته هاي خود نمايد . به عبارتي ديگر تل آويو از اين موقعيت که متزلزل کننده جايگاه سران عرب در مقابل ملت هاي عرب و مجامع بين المللي است براي امتياز گيري هاي فراوان بويژه پايان دادن به تحريم هاي اين رژيم ،خلع سلاح حزب الله ،ايجاد ائتلاف عليه ايران ،فراموش ساختن جولان و بيت المقدي و بازگشت آورگان به عنوان پيش شرط صلح بهره برداري نمايد .

در نهايت مي توان گفت که صهبيونيست ها تلاش دار ند تا با چالش آفريني در طرح صلح اعراب به اهداف توسعه طلبانه خود که به حذف اهداف ملت فلسطين ،سوريه و لبنان منجر مي شود دست يابد . البته اين اقدام  آشکار ساخت که اولا صهيونيست ها هرگز حاظر به پذيرش طرح صلح نمي باشند و صرفا اهداف توسعه طلبانه را در نظر دارند ثانيا تنها راهکار تحقق اهداف فلسطينيان و جهان اسلام اتحاد و يکپارچگي است که درقالب حمايت از انتفاضه و وحدت ملت فلسطين محقق مي گردد چنانکه ملت فلسطين بارها اعلام نموده اند که هرکز به اعتماد سازش با رژيم صهيونيستي نمي مانند و همچنان به انتفاضه ادامه خواهند داد تا به تحقق آرمان تشکيل کشور مستقل فلسطيني به پايتختي قدس شريف دست يابند .

                           در حاشيه نشست اعراب در قاهره

وزراي خارجه کشورهاي عربي درحالي امروز در قاهره گرد هم مي آيند که تحولات فلسطين و تشديد زياده خواهي هاي رژيم صهيونيستي محور اصلي اين نشست را تشکيل مي دهد.

قاهره امروز ميزبان صد و بيست و هفتمين نشست وزراي خارجه کشورهاي عربي مي باشد .  اين نشست که بسياري آن را پيش زمينه اجلاس سران در جده مي دانند با محوريت تحولات فلسطين ،سودان و لبنان در شرايطي برگزار مي شود که :

الف ) در شرايطي که رژيم صهيونيستي تا کنون از طرح صلح ملک عبدالله پادشاه عربستان حمايت و‌آن را بخش اصلي صلح  ميان اعراب و تل آويو دانسته بود ،در اقدامي مغاير با گفته هاي گذشته از عدم پذيرش اين طرح خبر داده اند. اين اقدام که شکستي براي اقدامات اعراب در صلح خاورميانه مي باشد مي تواند تحريک آنها در نشست کنوني براي دست يابي به راه حلي جددي براي خروج از اين بحران را در پي داشته باشد .

ب)با عنايت به نزديکي اجلاس سران عرب در عربستان ،وزراي خارجه عرب تلاش خواهند نمود تا طرح هايي جامع را در قاهره مطرح نمايند تا در رياض از آنها به عنوان  کارکرد مثبت اعراب براي توجيه سياست هايشان ميان افکار عمومي بهره برداري کنند.

ج)مصر به عنوان کشوري که از يک سو  روابط نزديکي با رژيم صهيونيستي و آمريکا برقرار ساخته است  و از سوي  ديگر براي معرفي خود به عنوان بازيگر مهم  منطقه اي تلاش مي کند ،برآن است تا از نشست قاهره براي تحقق اهداف خود بويژه ايفاي نقش موثر بر تحولات خاورميانه بهره برداري نمايد . بر اين اساس نقش مستقيم قاهره بر نتايج اين نشست را نمي توان ناديده گرفت بويژه اينکه مصر تلاش دارد تا از اين موقعيت براي پيشي گرفتن از عربستان در تحولات منطقه برخوردار گردد که در چارچوب اهداف آمريکا و بعضا صهيونيست ها خواهد بود.

د)در ماههاي اخير آمريکا فعاليت هاي فزاينده اي را براي برقراري روابط ميان اعراب و رژيم صهيونيسيت و افزايش تحرک اعراب در تحولات منطقه صورت داده است . با عنايت به نشست هاي گذشته آمريکا با اعراب در واشنگتن ،قاهره ،کويت ،امان و.. و درخواست هاي مکرر واشنگتن از اين کشور هابراي حضور در تحولات خاورميانه  نشست قاهره گامي ديگر از سوي برخي سران عرب براي اجراي اهداف آمريکا مي باشد که در مفاد بيانيه پاياني به آن اشاره شده است . اجراي طرح

صلح اعراب و رژيم صهيونيستي و حل بحران خاورميانه اساس اين خواسته ها را تشکيل مي دهد که در اين نشست نيز مطرح مي گردد.

ه) هرچند برخي سران عرب براي اجراي طرح صلح با رژيم صهبيونيستي فعاليت مي کنند اما جنايات صهيونيست ها در قدس ،کارشکني آن در تشکيل دولت وحدت ملي فلسطين ،استمرار توسعه طلبي آن در جولان و کرانه باختري بر اين هدف سايه افکنده است . آنها اکنون در نشست قاهره براي جلوگيري از انتقاد افکار عمومي خود ناچارا  بايد اين مسائل  را مورد ارزيابي قرار دهند که مي تواند بر روند صلح با تل آويو تاثير منفي داشته باشد .

بر اساس آنچه ذکر شد مي توان گفت که نشست قاهره نيز مانند نشست هاي گذشته وزراي خارجه عرب بر محور تحولات فلسطين خواهد بود در حالي که تحولات سرزمين هاي اشغالي بويژه تناقض هاي ايجاد شده در عملکرد هاي صهيونيست ها بر آن سايه افکنده است . با اين وجود با توجه به اينکه بيانيه هاي اعراب در 126 نشست گذشته صرفا در حد بيانه بوده و اجرايي نگرديده اين نشست نيز نمي تواند چندان دستاوردي براي ملت فلسطين داشته باشد مگر با دگرگوني اساسي در چارچوب فعاليت اعراب از گفتگو و بيانيه به اقدامات عملي . با اين وجود اين نکته قابل ذکر است که متاسفانه از يک سو عدم اجرايي شدن بيانيه هاي صادره در اين نشست و از سوي ديگر برخي مواضع غير مسئولانه اعراب در مقابل  جزاير سه گانه و پرونده هسته اي ايران که به اختلاف در منطقه منجر گرديده ،موجب شده تا صهيونيست ها از اين شرايط براي تحقق توسعه طلبي ها و زياده خواهي خود بهره برداري نمايند در حالي که همين امر تاثيرات نامطلوبي بر اجرايي شدن اهداف فلسطينيان خواهد داشت .  

2ـ استمرار انتفاضه و تقويت بنيه مقاومت از اهداف ملت فلسطين است. در مقطع كنوني كه فلسطينيان با دست‌يابي به موشك‌هاي كوتاه‌برد و تشكيل يگان‌هاي سازمان‌يافته توانايي اجرايي انتفاضه در ابعاد جديد را دارا مي‌باشند حضور آوارگان مي‌تواند پيامدهاي مثبتي براي انتقاضه به همراه داشته باشد. افرادي كه در خارج از اراضي اشغالي حضور داشته‌اند اكنون با حمايت‌هاي مالي، نيروي انساني، بهره‌گيري از تحصيلكردگان و … مي‌توانند روحي دوباره به مقاومت دميده كه تشديد انتفاضه را در پي دارد.

در نهايت با توجه به تحولات فلسطين مي‌توان گفت كه بازگشت آوارگان به فلسطين به رغم تمام مشكلات امري الزام‌آور است كه در كنار تحقق اهداف داخلي فلسطينيان مي‌تواند به عنوان سدي در برابر توسعه‌طلبي صهيونيست‌ها ايفاي نقش نمايد. چنانكه ذكر شد رژيم صهيونيستي جمعيت فلسطينيان را عامل اصلي ناكارآمدي توسعه اراضي اشغالي مي‌داند لذا براي حفظ برتري جمعيتي خود فعاليت مي‌كند. بر اين اساس چنانكه دولتمردان فلسطين تاكيد كرده‌اند كشورهاي اسلامي (بويژه سازمان كنفرانس اسلامي) بايد در كنار ساير اهداف خود در قبال فلسطين، بررسي بازگشت آوارگان را نيز مدنظر قرار دهند كه نتيجه نهايي آن جلوگيري از يهودي‌سازي قدس و نزديك شدن به تحقق آرمان تشكيل كشور مستقل فلسطيني به پايتختي قدس شريف است كه با دميدن روح جديد به انتفاضه قابل اجرا مي‌باشد، هر چند كه رژيم صهيونيستي و متحدان غربي آن براي جلوگيري از اين مهم تلاش مي‌كنند.

                  فرافکني  غرب برحضور ايران در نشست عراق

در حالي که بازيگران منطقه اي و فرامنطقه اي عراق براي حل بحران اين اين کشور در بغداد گردهم مي آيند غرب تلاش دارد تا از اين امر براي جنگ تبليغاتي عليه ايران بهره برداري نمايد در حالي که به انکار جايگاه آن در ميان دولت و ملت عراق مي پردازد .

با تشديد بحران امنيتي در عراق و ناکامي اشغالگران براي حل مشکلات اين کشور پس از چهار سال اشغال نشست بغداد با حضور بازيگران منطقه اي و فرامنطقه اي برگزار مي شود . کشورهاي ايران ،سوريه ،عربستان ،اردن ،ترکيه بحرين ،مصر در کنار اتحاديه عرب ،سازمان کنفرانس اسلامي ،اتحاديه اروپا و 5 عضو دائم شوراي امنيت ،18 اسفند در بغداد گردهم مي آيند تا براي دست يابي به يک راهکار فراگير براي حل بحران عراق چاره انديشي نمايند . نکته قابل تامل  در نشست مذکور مواضع و رويکرد دولتمردان و رسانه هايي غربي و آمريکايي در قبال حضور ايران در اين نشست مي باشد . مواضع اين کشورها بيانگر اين حقيقت است که آنها اين حضور را لطفي از جانب کشورهاي منطقه اي و فرامنطقه اي به ايران وانمود مي سازند .در اين راستا مشاهده مي گردد که آنها همواره اين جمله را مورد تاکيد قرار مي دهند چنانکه بسياري از سران غرب از جمله مقامات آلمان و انگليس ادعا کرده اند  دعوت ايران به نشست عراق امتيازي است که براي آن در نظر گرفته شده تا به همکاري با جامعه جهاني وارد گردد و يا در اقدامي مشابه مقاتمات آمريکايي و اتحاديه اروپا مدعي شده اند حال که ايران به اين نشست دعوت شده است بايد کمال همکاري را با ساير اعضا براي تحققق اهداف  نشست بعمل آورد . اين تبليغات که به صراحت مي توان آن را

اقدامي در جهت انکار نقش مثبت ايران در  عراق و به نوعي کارشکني در مناسبات تهران بغداد و تشويش افکار عمومي از جايگاه منطقه اي ايران دانست در حالي اجرا مي گردد:

الف )در طول چهار سال اشغال عراق ،ملت ها و دولت هاي ايران و عراق در بهترين سطوح روابط خوند را گسترش داده اند . در اين مدت ايران از کليه ابزار و امکانات خود براي ياري رساندن به ملت و دولت عراق براي حل بحران هاي اجتماعي و امنيتي استفاده نموده است . با تمام اين تفاسير غرب اکنون حضور ايران در نشست بغداد را گامي از جانب غرب براي برقراري روابط ميان دو کشور نشان مي دهند . آنها چنان وانمود مي سازند که ايران تاکنون هيچ نقش مثبتي در عراق نداشته و روابط ميان طرفين نبوده و حال آنها در نشست بغداد باني اين مهم شده اند که خواستار تغيير رفتار ايران از خرابکاري به همکاري مي باشند.  

ب)غرب در حالي بر مسئله حضور ايران تاکيد مي کند که ايران خود باني و پيش نهاد دهنده اين اجلاس بوده لذا حضورش در اين اجلاس امري طبيعي است و ارتباطي به خواست غرب ندارد . نشست مذکور در مذاکرات متکي وزير خارجه ايران با وزير خارجه سوريه مطرح گرديد که با محوريت همسايگان بوده است لذا دليلي منطقي براي اظخهارات غرب وجو ندارد .

ج) از زمان اشغال عراق بيش از 12 نشست ميان همسايگان و دولت عراق براي برقراري امنيت و تحقق اهداف دولت و ملت عراق برگزار شده است که ايران در تمام آنها در سطح عالي حضور داشته ايست . نکته مهم آنکه ايران خود ميزبان دو اجلاس در سطح وزراي خارجه و وزيران کشور ،همسايگان عراق  بوده است لذا ايران قريبه اي در جمع بازيگران منطقه اي عراق نيست که غرب بخواهد حضور کنوني آن را لطف و امتيازي به تهران تلقي و در ازاي آن خواستار  امتيازاتي گردند . مهم آنکه در نشست هاي گذشته فقط کشورهاي منطقه حضور داشته اند و بازيگر فرامنطقه اي نقشي در آن نداشته اند لذا بارديگر بايد تاکيد کرد که در نشست مذکور تهران غريبه نمي باشد بلکه لطف منطقه به بازيگران فرامنطقه اي (اتحاديه اروپا و اعضاي دائم شوراي امنيت )است که آنها دار کنار خود پذيرفته اند .

در نهايت بايد گفت که تبليغات غرب مبني بر امتياز داده شده به تهران براي حضور در نشست بغداد اقدامي سياسيکارانخه و مغرضانه عليه تهران است که بدون توجه به واقعيت هاي گذشته اتخاذ گرده است .ملت و دولت عراق و کشورهاي منطقه بارها بر نقش مثبت تهران در طول چهار سال اشغال اين کشور تاکيد کرده اند لذا نيازي به الطاف غرب براي  نقش آفريني ايران در تحولات آن وجود ندارد بويژه اينکه مواضع آنها

با هدف چالش آفريني در روابط دو کشور و تخريب چهره ايران در افکار عمومي جهان صورت مي گيرد که هوشياري تهران – بغداد را براي مقابله با اين توطئه الزام آور مي سازد.

                               تغيير استراتژي انگليس در افغانستان

انگليس که شکست در عراق را پذيرا گرديده  تلاش دارد تا با رويکرد فراگير به افغانستان اهداف توسعه طلبانه خود در اين کشور را پيگيري نمايد در حالي که در اين ميان با چالش هاي بسياري مواجه است که شکست آن را در اين کشور تداعي مي سازد .

بررسي تاريخ نشان مي دهد که بريتانيا در چارچوب سيايست خارجي خود اهميت ويژه اي براي افغانستان قائل است . اين رويکرد سبب شد تا تحت فشار انگليس ايران وادار به پذيرش استقلال اقغانستان گردد . انگليسي ها که پس از خروجشان از شبه قاره هند به صورت پنهان در امور افغانستان مداخله مي کردند در سال 2001 و تحت حمايت آمريکا به بهانه ائتلاف ضد جنگ بارديگر وارد اين منطقه گرديدند. آنها در 6 سال اشغال اين کشور براي توسعه پايگاههاي خود و تشکيل دولتي که همسو با منافع آنها و آمريکا گام بر دارد فعاليت هاي بسياري انجام داده اند . نگته قابل تامل در سياست هاي لندن در قبال افغانستان تاکيد آنها بر حضور گسترده در اين کشور مي باشد . حضور مستمر و زنجيره اي مقامات ارشد انگليس در افغانستان (وزير امور خارجه ،وزير دفاع و برخي مقامات ارشد نظامي و سياسي در هفته هاي اخير ديدار هاي بسياري از افغانستان داشته اند ) و تاکيد لندن بر افزايش نيروها در افغانستان با استعداد 1400 نيرو و نيز پيوستن 600 نيوي حاضر در بوسني به اين نيروها در کنار افزايش بودجه اختصاصي به افغانستان را مي توان از نشانه ديدگاه جددي بريتانيا به آينده اين کشور ارزيابي نمود . با عنايت به به سياست هاي انگليس در عرصه بين الملل اين رويکرد با چند هدف صورت مي گيرد

الف )دولت بلر به دليل جنگ عراق و افغاونستان مورد بازخواست مردم و نمايندگان پارلمان قرار گرفته است . اين انتقادها مي رود تا بلر را وادار به ترک قدرت پيش از موعد نمايد . با عنايت به اينکه از در خواست هاي مقامات انگليس رسيدگي به اوضاع افغانستان مي باشد بلر تلاش دارد تا با معطوف شدن به اين کشور از يک سو رضايت افکار عمومي را کسب نمايد از سوي ديگر اذهان را از ناکامي در عراق به پيروزي در افغانستان معطوف سازد تا از ادامه مخالفت ها جلوئگيري نمايد .

ب) عملکرد انگليس در عراق نشان مي دهد که اين کشور ديگر اميدي در عراق ندارد و پذيراي شکست گرديده است . اعلام طرح خروج از عراق با خروج 1600 نيرو و واگذاري امور بصره به نيروهاي عراقي بيانگر آن است که لندن براي خروج آبرومندانه از عراق و خالي گذاردن ميدان براي آمريکا فعال گرديده است . آنها اکنون با تاکيد بر بحراني شدن تحولات افغانستان بر آنند تا از حضور در عراق کاسته و به افغانستان بپردازند تا منافع خود را در اين کشور تامين نمايند . به عبارتي ديگر بريتانيا در سياستي موزيانه آمريکا را با چالش هاي فراوان در عراق رها ساخته و کسب موقعيت بهتر به افغانستان معطوف گرديده است .

ج ) بر اساس استراتژي جديد بريتانيا سياست خارجي اين کشور بويژه در بعد فرهنگي به خاورميانه معطوف شده است . آنها بسياري از دستگاههاي فرهنگي خود را به  فعاليت در خاورميانه معطوف ساخته اند .آنها دريافته اند که کاهش فعاليت در عراق و معطوف شدن به افغانستان راهکاري براي جلب رضايت جهان اسلام و ممالک خاورميانه براي بهبود روابط با اين کشور است لذا محورفعاليت خود را به اين منطقه معطوف ساخته اند .

د) انگليس خود را از محورهاي مبارزه با تروريم معرفي مي کند .در شرايطي که آنها در تحقق هدف به اصطلاح مبارزه با تروريسم در عراق شکست خورده اند اکنون با حضور در عراق و مقابله با طالبان برآنند تا همچنان خود را پيروز در عرصه مبارزه با تروريسم نشان دهند هرچند که روند تحولات افغانستان تاکنون مانع از اجراي اين مهم شده است .

 براساس آنچه ذکر شد مي توان گفت که مقامات لندن که در عراق شکست را پذيرا شده اند و در عرصه داخلي با چالش هاي بسياري مواجه هستند با معطوف شدن به افغانستان تلاش دارند تا از استمرار اين روند جلوگيري نمايند . نکته مهم آنکه در اين ميان آنها  با رها کردن آمريکا در بحران عراق و معطوف شدن به افغانستان براي تحقق اهداف توسعه طلبانه يکجانبه فعاليت مي کنند . البته تقويت نيروهاي طالبان و افزايش انزجار مردم افغانستان از اشغالگران اين سياست را با چالش هاي بسياري مواجه ساخته که درصورت استمرار اين روند شکستي ديگر را براي لندن به ارمغان خواهد آورد که نتيجه آن فروپاشي دولت بلر و کناره گيري او از قدرت مي باشد.

        اتحاد ايرن و عربستان در برابر توطئه هاي صهيونيست ها

محمود احمدي نژاد براي ديدار رسمي امروز وارد عربستان مي گردد تا ضمن تاکيد بر ارتقاي مناسبات دو جانبه گامي متحد براي مقابله با توطئه هاي جهان اسلام بويژه احقاق حقوق ملت فلسطين برداشته شود .

ايران و عربستان با اشتراکات ديني و برخورداري از موقعيت استراتژيک در خاورميانه از جايگاهي ويژه براي اتحاد جهان اسلام و مقابله با توطئه هاي دشمنان اسلام برخوردارند. در طي سال هاي اخير تاکيد دو کشور بر اتحاد و يافتن ر اهکارهاي مشترک براي حل چالش هاي جهان اسلام ارتقاي همه جانبه روابط دو کشور را به ارمغان آورده است .   البته غرب و رژيم صهيونيستي در کنار برخي متحدان منطقه اي آنها که اين اتحاد را مغاير با اهداف خود مي دانند با بحران آفريني و تبليغات د روغين براي شکست اين اتحاد تلاش نموده اند که با بيداري ملت ها و دولت هاي دو کشور با ناکامي مواجه گرديده اند . در ادامه تلاش هاي دو کشور براي گسترش مناسبات فراگير محمود احمدي نژاد رئيس جمهور ايران امروز براي ديدار ي رسمي وارد رياض مي گردد . اين ديدار در شرايطي برگزار مي گردد که : ديدار هاي پياپي مقامات ايراني و عربستاني بويژه دو ديدار علي لاريجاني دبير شوراي عالي امنيت ملي ايران با سران عربستان و حضور دبير شوراي عالي امنيت ملي عربستان در تهران گواه روابط مستحکم دو کشور براي امنيت منطقه است ،جهان اسلام شاهد بحران هاي شديدي بويژه در فلسطين ،لبنان ،عراق و افغانستان و توطئه هاي دشمنان براي دامن زدن به اين بحران ها مي باشد ،غرب تلاش دارد تا با تفرقه افکني ميان شيعه و سني نيات شيطاني خودر ا عليه مسلمان اجرايي نمايد (طرح هلال شيعي و سني و اسلام ميانه رو و تندرو در اين راستا است ) ، آمريکا و صهيونيست ها تلاش دارند تا با جنگ تبليغاتي عليه فعاليت هاي هسته اي و نظامي ايران به تحريک منطقه براي ايجاد رقابت تسليحاتي و تنش سياسي جهت ادامه حضور نظامي امريکا در خليج فارس  بپردازند ،سياست هاي غرب براي تخريب چهره اسلام با انتشار کاريکاتورها و متون ضد ديني در نشريات، لزوم اتحاد کشورها براي مقابله با اين توطئه را الزام‌ آور مي سازد که ايران وعربستان نقشي اساسي براي تحقق اين مهم ايفا مي کنند .در کنار آنچه به عنوان دلايل لزوم اتحاد و همکاري بيشتر ايران و عربستان ذکر شد مسئله فلسطين و همکاري فراگير دو کشور براي مقابله با توطئه هاي صهيونيست ها و در نهايت تحقق آرمان تشکيل کشور مستقل فلسطيني به پايتختي قدس شريف امري مهم و اساسي است که از ابعاد اصلي سفر احمدي نژاد به رياض را تشکيل مي دهد.

الف )در نشست سال گذشته سران سازمان کنفرانس اسلامي  در عربستان با پيشنهاد ايران در بيانيه پاياني چند نکته مورد تاکيد قرار گرفت . تلاش جهان اسلام در قالب سازمان کنفرانس اسلامي  براي تحقق آرمان هاي ملت فلسطين که با حمايت هاي سسياسي و اقتصادي اجرا مي گردد ،تاسيس رسانه ملي براي جهان اسلام براي اطلاع رساني از واقعيات حاکم بر ممالک اسلامي بوژه جنايت غرب در خاورميانه و صهيونيست ها در اراضي اشغالي براي مقابله با سانسورهاي خبري غرب . استيلاي صهيونيست ها بر رسانه هاي جهاني ،برگزاري اجلاس هاي مکرر در قالب کميته هاي کاري براي ارتقاي جايگاه  جهاني جهان اسلام و مقابله با توطئه هاي تفرقه افکنانه صهيونيست ها ،ايجاد شرايط براي حضور يک نماينده دائم از سازمان کنفرانس اسلامي در شوراي امنيت که مهمترين پيامد آن مي تواند احقاق حقوق ملت فلسطين و مقابله با جنايات رژيم صهيونيستي باشد و.. از مهمترين محورهاي طرح مذکور مي باشد . اکنون سفر احمدي نژاد به عربستان را مي توان گامي اساسي از سوي دو کشور براي اجرايي نمودن اين طرح دانست که مسلما نتايج مطلوب و فراگيري را براي احقاق حقوق ملت فلسطين به ارمغان خواهد داشت .

ب)از توطئه هاي صهيونيست ها و غرب براي شکستن اتحاد کشورهاي اسلامي در قبال فلسطين تقسيم آنها به مسلمانان ميانه رو و تندرو مي باشد.آنها در اين تقسيم بندي ايران و سوريه را تندور و و عربستان و برخي کشورهاي عربي را ميانه رو معرفي مي کنند که نگرش هاي متفاوتي در قبال فلسطين دارند. آنها چنان وانمود مي سازند که ميانه رو ها خواستار همکاري با رژيم صهيونيستي و هزم فلسطين در اين رژيم مي باشند . رايزني مقامات عربستان و ايران در چارچوب تحولات فلسطين و تاکيد آنها براحقاق حقوق فلسطينيان با محوريت تشکيل کشور مستقل فلسطيني گامي مهم براي ابطال ادعاهاي دروغين صهونيست ها  در دوگانه بودن نگرش کشورهاي عربي و ايران در مورد فلسطين است . مواضع دو کشور نشان داد که به رغم ادعاهاي صهيونيست ها (تقسيم به نگرش ميانه رو و افراطي ) جهان اسلام يک خط مشي دارد و آن فعاليت همگاني براي تحقق خواسته هاي فلسطينيان است که قابل عدول نمي باشد )

ج)از عملکردهاي مثبت ايران و عربستان در بحران فلسطين تلاش فراگير آنها در اتحاد فلسطينيان و تشکيل دولت وحدت ملي است . رياض با برگزاري نشست مکه ميان فتح و حماس و ايران با رايزني با سران گروههاي فلسطيني در تهران توانستند در نهايت روند تشکيل دولت ملي را تسريع نمايند . اکنون دو کشور با اتخاذ تدابير جامع ومتحد مي توانند ضمن حفظ روند کنوني از يک سو  جهان اسلام را در برابر توطئه هاي صهيونيست ها براي شکست اين اتحاد و از سوي ديگر  جنايت اشغالگران قدس در مسجد الاقصي متحد سازند که نتيجه آن تثبيت دولت وحدت ملي فلسطينيان خواهد بود .

د)بهره گيري از ظرفيت هاي سياست خارجي براي اولا جذب حمايت هاي مالي براي شکست تحريم هاي اعمال شده عليه دولت و ملت فلسطين ،ثانيا تشديد نقش آفريني بازيگران جهاني براي حل بحران اراضي اشغالي فلسطين و مقابله با جنايات صهيونيست ها عليه فلسطينيان ،قدس شريف و توسعه طلبي هايي که در کرانه باختري ،جولان و شبعا ثالثا بيدار سازي سازمان ملل در برابر تحولات فلسطين و پايان دادن به يکجانبه گرايي اين سازمان در حمايت از صهيونيست ها و... از جمله موارد مورد اتفاق ميان ايران  و عربستان در قبال فلسطين مي باشد . با عنايت به موقعيت منطقه اي و جهاني دو کشور آنها نقشي مهم در بهره گيري از ظرفيت هاي ديپلماتيک براي ياري رسانده با ملت فلسطين برخوردارند که بهره گيري از اهرم نفت نقشي مهم در تحقق اين اهداف مي تواند ايفا نمايد.

در نهايت مي توان گفت که سفر احمدي نژاد به عربستان در حالي که بيانگر تحکيم همه جانبه روابط دو کشور مي باشد مهر تاييدي است بر تلاش طرفين براي اتحاد جهان اسلام براي مقابله با چالش هايي که اکنون مسلمانان را تهديد مي کند .نتيجه مهم اين ديدار ها مقابله با توطئه هاي صهيونيست ها است که با بحران آفريني و تفرقه افکني براي دوري جهان اسلام از تحولات فلسطين بويژه جنايت صورت گرفته عليه دولت وحدت ملي و مسجد الاقصي فعاليت مي کنند . اجرايي شدن توافقات بعمل آمده در اين ديدار ها راهکاري اساسي براي تحقق آرمان تشکيل کشور مستقل فلسطيني به پايتختي قدس شريف خواهد بود هرچند که رژيم صهيونيستي و متحدان غربي آن براي عدم تحقق اين مهم از هيچ توطئه و جنايتي فروگزار نيستند .

              گامهاي ايران و سودان براي ارتقاي روابط

محمود احمدي نژاد براي رايزني با مقامات سوداني وارد خارطوم شد تا ضمن تاکيد بر ارتقاي روابط گامي ديگر براي خروج ايران از انزوا برداشته شود .

محمود احمدي نژاد رئيس جمهور ايران براي يداري رسمي به سودان سفر نمود تا دستگاه  سياست خارجي کشور وارد مرحله ديگري از توسعه روابط با ملت ها ي مسلمان و ضد امپرياليسم گردد. اين ديدار در شرايطي صو رت گرفت که :

الف )دو کشور در سال هاي اخير تلاش بسياري براي گسترش مناسبات دو جانبه برداشته اند . ديدار هاي مکرر مقامات دو کشور بويژه حضور عمر البشير در ايران و سفر احمدي نژاد به سودان را مي توان گامهاي عملي براي گسترش روابط دانست . طرفين مي توانند در ابعاد اقتصادي بويژه امور زيربنايي روابط گسترده تري را تجربه نمايند . امضاي 7 سند همکاري در ديدار احمدي نژاد از خارطوم را مي توان گاميب مهم براي ارتقاي اين روابط دانست . در همين حال اين نکته قابل ذکر است که ايران مي تواند به عنوان پل ارتباطي سودان با شرق و خارطوم به عنوان شاه راه ايران براي گسترش روابط با ساير کشورهاي آفريقايي ايفاي نقش نمايند . در همين حال حضور آنها در جمع توليد کنندگان نفت از يک سو مي تواند مواضع مشترک آنها  در برابر زياده خواهي غرب با بهره گيري از اهرم نفت و از سوي  ديگر انتقال دانش متخصصان ايراني در صنعنت نفت به خارطوم براي بهبود صنايع نفت اين کشور را در پي داشته باشد که گامي مهم براي بهبود اقتصاد اين کشور خواهد بود .اکنون بسياري از کشورهاي بزرگ از جمله چين ،آمريکا ،روسيه ،اتحاديه اروپا براي حضور فعال در آفريقا تلاش مي کنند در حالي که اشتراکات ديني ،فرهنگي و اجتماعي ايران با بسياري از کشورهاي آفريقايي مي تواند آن را در زمره بازيگران موفق در اين قاره در کنار ساير بازيگران قرار دهد که تا کنون موفقيت هايي نيز کسب کرده است.

ب)ايران و سودان به عنوان دو کشور اسلامي مي توانند نقشي ارزنده در اتحاد کشورهاي اسلامي در خاورميانه و آفريقا ايفا نمايند . با توجه به شرايط حاکم بر جهان اسلام و  تلاش صهيونيست ها و غرب براي تفرقه افکني ميان کشورهاي اسلامي گسترش و هماهنگي بيشتر در اين مناسبات مي تواند راهکاري براي مقابله سياست تفرقه افکنانه دشمنان اسلام باشد.

ج)بحران دارفور اکنون به مسئله اي براي دخالت غرب و صهيونيست ها در امور داخلي سودان (قطعنامه 1706)و تشديد بحران در جهان اسلام و قاره آفريقا مبدل گرديده که دامنه آن سراسر منطقه را تحت تاثير قرار مي دهد . با عنايت به اينکه اولا غرب از اين بحران براي تفرقه افکني و بحران آفريني در جهان اسلام استفاده مي کند . ثانيا صهيونيست ها در سايه اين امر به توطئه ها بويژه چپاول ثروت هاي جنوب سودان و يهودي سازي منطقه مي پردازند ثالثا بحران دارفور بحراني جهاني است که ناجيان صلح در آن ارتقاي جايگاه جهاني مي ياند ،تلاش هاي ايران براي حل اين بحران مي تواند ضمن ارتقاي جايگاه جهاني آن ،شرايط را براي تحقق آرمان پايان بحران ها در جهان اسلام و مقابله با توطئه هاي صهيونيست ها فراهم آورد . در همين حال اين رويکردها عاملي مهم براي شکست توطئه غرب براي به انزوا کشاندن تهران مي باشد که حضور احمدي نژاد در سودان بخشي از اين سياست جهاني است که با موفقيت همراه بوده است .

در نهايت مي توان گفت که سفر احمدي نژاد گامي مهم در دستگاه سياست خارجي براي توسعه جايگاه بين المللي و حضور در معادلات جهاني است که در ابعاد سياسي و اقتصادي نتايج مثبتي در پي دارد . گرايش ملت ها و دولت هاي قاره آفريقا به  توسعه مناسبات با ايران بيانگر نقش ارزنده ايران در عرصه جهاني و نيز گرايش اين کشورها براي توسعه بدون وابستي به غرب است که گرايش آنها به کشورهايي نظير چين ،ايران و ونزوئلا را در پي داشته است . نقطه عطف اين تحرک را مي توان در حضور احمدي نژاد و چاوز در نشست سران آفريقا و درخواست اين کشورها از ايران براي حل بحران دارفور مشاهده نمود به رغم انتقادها و تهديدات غرب صورت گرفت و در آينده مي تواند ارتقا يابد در حالي که اين مهم را آشکار مي سازد که تلاش غرب براي انزوا کشاندن ايران به بهانه دست يابي آن به دانش هسته اي با شکست مواجه گرديده و ايران به ديپلماسي فعال خود در جهان ادامه مي دهد.

                       نسخه جديد واشنگتن براي فلسطين

با تشديد ناکامي هاي آمريکا در تحولات سرزمين هاي اشغالي فلسطين ،دولتمردان کاخ سفيد تلاش دارند تا با ارائه طرح جديدي ضمن مهار سير تحولات اين منطقه ،همچنان خود را اولين بازيگر در اين عرصه معرفي نمايند .

در حالي که گرايش فلسطينيان به تشکيل دولت وحدت ملي ،بحران شديد داخلي در رژيم صهيونيستي ،حضور بازيگران جديد در تحولات خاورميانه ،افزايش فشارهاي داخلي براي حل بحران فلسطين ،چالش هاي بسياري را براي واشنگتن رغم زده است ،مقالات ايالات متحده از ارائه طرح جديدي براي فلسطين خبر داده اند . طرح نقشه راه بعلاوه طرح خروج از کرانه باختري و تعيين يک جانبه مرزها که اولمرت را مطرح کرده بود ،راهکار جديد آمريکا براي فلسطين عنوان شده است . با توجه به تحولات منطقه و سياست هاي واشنگتن ،اعلام اين طرح از چند بعد قابل بررسي مي باشد :

الف ) هرچند که آمريکا بر اصل پذيرش هرطرحي براي حل بحران فلسطين تاکيد دارد ،اما در نهايت خواستار حفظ برتريت خود در اين تحولات است . به عبارتي ديگر آنها حاضر به اجرايي نمودن طرحي جز طرح هاي خود نمي باشند . تاکيد آنها بر اجراي طرح نقشه راه که به گفته ناظران سياسي ،طرحي ناکارامد و پايان يافته است ،خود گواه خواست يکجانبه گرايانه واشنگتن مي باشد . با توجه به اينکه اولا حضور بازيگران جديد بويژه اروپا و ،روسيه در تحولات خاورميانه ثانيا ارائه طرح هاي جديد از سوي ساير کشورها و محافل جهاني که مي توانند جايگزين نقشه راه باشند ،دولتمردان آمريکا با ارائه طرح جديد تلاش دارند تا ضمن حفظ جايگاه خود در طرح هاي صلح خاورميانه ،همچنان خود را اولين بازيگر اين عرصه معرفي نمايند . آنها اجراي طرح هاي ساير کشورها شکستي براي هژموني جهاني خود مي دانند لذا براي مقابله با آنها به هراقدامي مبادرت مي ورزند.

ب)تشويق کشورهاي عربي به شناسايي رژيم صهيونيستي محور اصلي طرح نقشه راه بوده است . هرچند که آمريکا براي اجراي اين مهم (بويژه در ماههاي اخير )تلاش بسياري داشته ،اما همچنان اعراب طرح نقشه راه را مغاير با اهداف خود مي دانند و در برابر آمريکا مقاومت مي کنند .طرح جديد واشنگتن اين کارکرد را دارد که به نام آغاز طرح جديدي براي صلح خاورميانه بيش از پيش اعراب را در صحنه تحولات وارد نمايند در حالي که اولا برا اساس طرح جديد اصل اعراب ميانه رو جايگزين کشورهاي عربي مي شود ثانيا چنانکه اين طرح برگرفته از نقشه راه است ،صلح اعراب و رژيم صهيونيستي همچنان در راس امور قرار دارد ثالثا ترکيب طرح با تعيين يکجانبه مرزها  به منزله تاکيد آمريکا بر حفظ اراضي اشغالي 1967 ،بيت المقدس ،عدم بازگشت آوارگان فلسطيني است که کاملا در راستاي اهداف صهيونيست ها مي باشد . ج)اتحاد فلسطينيان و تلاش آنها براي ااتحاد ملي ،تحولي است که در چارچوب اهداف آمريکا و رژيم صهيونيستي نمي باشد. آنها براي جلوگيري از اين مهم جهت تضعيف انتفاضه و پايان دادن به مخالفت ها از هيچ اقدامي فروگزار نيستند . در شرايطي که گروههاي مقاومت حاضر به پذيرش رژيم صهيونيستي نمي باشند و بر استمرار مفاومت تاکيد دارند ،موقعيت سياسي مقاومت در حال تويعه است ، آمريکا با طرح جديد خود از يک سو به اختلاف افکني در ميان فلسطينيان ميب پردازند ،از سوي ديگر به بهانه اين طرح تمام تحولات سياسي فلسطين را باطل و خواستار روندي جديد مي باشند . آنها با اين بهانه خواستار اولا تشکيل دولت جديد با دگرگوني هاي اساسي ثانيا ورود ساير گروهها از جمله جهان اسلام يبه روند سياسي براي تضعيف جبهه مقاومت و در نهايت ايجاد شرايط براي به رسميت شناختن رژيم صهيونيستي مي گردند .

د) نکته قابل تامل در طرح جديد واشنگتن همزماني آن با فعال شدن دموکرات ها در صحنه سياسي ايالات متحده است .دموکرات ها که حل دموکراتيک بحران هاي جهاني را راهکار خود براي کسب قدرت مي دانند برآنند تا با فعال شدن در تحولات فلسطيين به اين مهم دست يابند. با توجه به  بحران هاي موجود براي جمهمريخواهان و افزايش فشارهاي جهاني براي حل بحران فلسطين ،دولتمردان کاخ سفيد با حضور فعال و فراگير در سرزمين هاي اشغالي فلسطين و در نهايت اراده طرح جديد صلح در برابر تحرکات دموکرات ها برتري خود را حفظ نمايند تا از آن در انتخابات 2008 بهره برداري نمايند . نکته اساسي آنکه اجرايي شدن اين طرح با توجه به شرايط حاکم بر فلسطين و جامعه جهاني در فاصله زماني کنوني تا انتخابات آمريکا امري دور از ذهن مي باشد که بيانگر جنبه صرفا تبليغاتي آن مي باشد . پيش از اين نيز بيل کيلينتون در اواخر دوران رياست جمهوري خود ،طرح نشکيل دو کشور مستقل در سرزمين هاي اشغالي تا سال 2005 را مطرح کرده بود که هرگز اجرايي نشد .

بر اساس آنچه ذکر شد مي توان گفت که طرح جديد آمريکا براي فلسطين از يک سو بيانگر استمرار نگاه يکجانبه واشنگتن به بحران فلسطين به نفع رژيم صهيونيستي است و از سوي ديگر نشانه اي بر شکست طرح هاي گذشته آن است که آن را وادار ساخته تا به دگرگوني (حتي در ظاهر )در طرح هاي خود مبادرت ورزد  . با اين وجود تاکيد فلسطينيان بر ادامه مانتفاضه تا تشکيل کشور مستقل فلسطيني و بحران هاي فراروي ايالات متحده در عرصه داخلي و بين المللي مي تواند شکست زودهنگام اين طرح را به همراه داشته باشد هرچند که واشنگتن تلاش دارد تا از جنبه تبليغاتي آن براي تحقق اهداف خود بهره برداري نمايد که خود به اجراي آن اعتقادي ندارد .  

                               نابلس قرباني فرافکني صهيونيست ها

رژيم صهيونيستي که در تحقق اهداف خود ناکام مانده است بارديگر توطئه بحران امنيتي و ترور رهبران فليطيني را در دستور کار قرار داده در حالي که نابلس اين بار قرباني اين سياست گرديده است .

در حالي که در سرزمين هاي اشغالي فلسطين به موازات افول قدرت رژيم صهيونيستي ،دولت وحدت ملي در فلسطين در حال شکل گيري است ،صهيونيست ها يورش هاي گسترده اي به نابلس  را اجرا مي نمايند .هرچند که اين گونه تحرکات به طور معمول همه روزه از سوي صهيونيست ها اجرا مي گردد اما تحرکات گسترده آنها در نابلس که بار ديگر تکرار گرديده را مي توان اقدامي با اهدافي فراتر از توسعه طلبي دانست که با اهدافي خاص پيگيري مي گردد.

الف)در هفته هاي اخير رژيم صهيونيستي اقدام به تخريب و حفاري آشکار در ديوار غربي و قسمت هاي زيرين قدس شريف نموده است . هنگامي که اين اقدام با واکنش شديد کشورهاي اسلامي مواجه شد ،صهيونيست ها را بر آ ن داشت تا با انحراف افکار عمومي از اين تحولات به توطئه عليه مقدسات اسلامي در قدس ادامه دهد . در اين راستا يورش گسترده به غزه و اکنون نابلس ترفند آنها براي دور ساختن فلسطينيان و جهان اسلام از تحولات قدس مي باشد در حالي که در لواي آن چنانکه مقامات فلسطيني اعلام کرده اند طرح تخريب قدس را شبانه اجرا مي کنند.

ب)رسوايي هاي مالي و اخلاقي سران رژيم صهيونيستي بحراني است که هر روز در اين رژيم ابعاد جديدي به خود کي گبرد. اکنون افشاي رسوايي مسئولين امور مالياتي و رئيس پليس تل آويو و نزديگان اولمرت و استعفاي جمعي از فرماندهان نيروي دريايي اين رژيم ،بحراني ديگر براي تل آويو مي باشد که آن را در به اضمحلال بيشتر مي کشاند . در چنين شرايطي يورش به اراضي فلسطيني نشين سناريويي است که مي تواند افکار عمومي صهيونيست ها را به رخدادي جز فساد مقامات سوق دهد در حالي که صدها فلسطيني قرباني اين توطئه مي گردند. در همين حال اين يورش ها را مي توان گامي براي جلب رضايت صهيو نيست ها افراطي براي حمايت از دولت فروپاشيده اولمرت دانست .

ج)از تحولات مهم در سرزمين هاي اشغالي فلسطين ،تلاش مجدد گروههاي فلسطيني براي تشکيل دولت وحدت ملي برا اساس توافقنامه مکه است . با عنايت به اينکه صهيونيست ها وحدت ملي فلسطينيان و تشکيل دولت توسط حماس با محوريت دوباره هنيه را مغاير با سياست هاي خود مي دانند ،تلاش مضاعفي را براي ناکام نهادن طرح دولت ملي آغاز کرده اند . سناريوي آنها براي اين مهم تفرقه افکني ميان حماي و تشکيلات خود گردان ،بحراني کردن فضاي امنيتي اراضي فلسطيني نشين و بهره گيري از ظرفيت هاي متحدان غربي براي تحت فشار قرار دادن فلسطينيان است . بر اين اساس تشديد حملات به نابلس و ساير مناطق فلسطيني نشين و ترور رهبران مقاومت را مي توان در اين چارچوب ارزيابي نمود.

م) آنچه در تحرکات صهيونيست ها نبايد فراموش شود ،فعاليت هاي حاشيه اي آنها است. تخريب منازل در کرانه باختري و ساخت شهرک هاي صهيونيست نشين ،اخراج فلسطينيان از بيت المقدس ،ادامه فعاليت هاي نظامي و شهرک سازي در جولان ،شهرک سازي در شبعا و تحرکات نظامي و لوجستيکي در مرزهابي لبنان ،ساخت ديوار حائل ،فعاليت هايي است که در حاشيه جنايات صهيونيست ها در مناطق فلسطيني نشين اجرا مي گردند . بر اساس گزارش هاي منتشره اکنون آنها اين تحرکات را تشديد نموده اند در حالي که با بحران آفريني در کرانه باختري و غزه ،افکار عمومي را از اين اقدامات منحرف مي سازند.

د) نکته مهم در سياست هاي اخير رژيم صهيونيستي  نحوه عملکرد آمريکا در قبال آنها است . واشنگتن که زماني در برابر توسعه طلبي هاي صهيونيست ها واکنش هايي هرچند ظاهري اتخاذ مي کرد در هفته هاي اخير سکوت مطلق را در پيش گرفته است . با عنايت به اينکه اکنون جمهوريخواهان براي تحقق اهداف خود در کنگره بويژه مقابله با دموکرات ها بيشتر به لابي صهيونيست نياز دارند ،مي توان اين سکوت را نوعي باج دهي کاخ سفيد به صهيونيست ها براي حمايت از طرح هاي آنها در برابر دموکرات ها دانست . همزمان با يورش ها و جنايات صهيونيست ها در قبال فلسطينيان ،دو طرح دموکرات ها در کنگره با شکست مواجه شده که عامل آن حمايت لابي صهيونيست ارز جمهوريخواهان بوده است .

در نهايت مي توان گفت که نابلس اکنون قرباني توطئه ها و فرافکني صهيونيست ها گرديده که در سايه سکوت مسلمانان و جامعه جهاني تشديد گرديده است . در همين حال اين نکته قابل ذکر است که رژيم صهيونيستي در عرصه داخلي با چالش هاي فزاينده اي مواجه است که تشديد انتفاضه  و تحرکات فلسطينيان مي تواند آن را تشديد نمايد لذا صهيونيست ها با اجراي طرح حمله پيش دستانه تلاش دارند تا مانع از بهره گيري مقاومت از اين شرايط گردند در حالي که پاسخ هاي موشکي مقاومت تاکنون اين سياست را با شکست مواجه ساخته است . شليک دهها فروند موشک به اراضي اشغالي و نيز انهدام قايق و بالگردهاي جاسوسي نظاميان صهيونيست توسط گروههاي مقاومت را مي توان از نشانه هاي بهره گيري فلسطينيان از بحران داخلي رژيم صهيونيستي براي تحقق اهدافشان دانست که استمرار آن مي تواند آنها را به تحقق آرمان تشکيل کشور مستقل فلسطيني به پايتختي قدس شريف نزديک سازد که با حمايت جهان اسلام اين روند تسريع خواهد شد .

                               مثلث عربي صلح خاورميانه در رياض

در حالي که خاورميانه دوراني بحراني را سپري مي کند سران  مصر ،اردن  و عربستان در نشست هاي خود در رياض  بر اتخاذ مواضع مشترک در قابل روند صلح  تاکيد نمودند در حالي که اجراي اين مهم  بر اساس طرح عربي را  خواستار شدند.  

الف )رايزني  همزمان مقامات اردن و مصر با پادشاه عربستان را مي توان گامي عملي از سوي اصلي ترين بازيگران عربي خاورميانه براي تحقق صلح در منطقه دانست . اين تحرکات در حالي صورت گرفته که واشنگتن تلاش دارد تا از ظرفيت قطر براي اين مهم بهره برداري نمايد . در چنين شرايطي ديدارهاي کنوني تحرکي براي اجراي طرح صلح با محوريت طرح هاي عربي ارزيابي مي گرذدد که با محور قرار دادن طرح ملک عبدالله صورت مي گيرد .

ب)مواضع و عملکرد کميته چهارجانبه نشان داد که قدرت هاي جهاني طرحي براي صلح خاورميانه ندارند لذا اعراب برآنند تا خود براي اين مهم اقدام نمايند. آنها هرچند بر اصل هماهنگي با مواضع آمريکا تاکيد دارند آن خواستار آنند تا با هماهنگي بيشر در مواضع استراتژيک به نحوي تدابيري را براي نشست‌آينده کميته چهار جانبه اتخاذ نمايند.

چ)در هفته هاي اخير عربستان سياست هايي موفقي در قبال تحولات فلسطين اجرا نموده است . توافق مکه ميان گروههاي فلسطيني براي تشکيل دولت وحدت ملي اکنون رياض را برآن داشته تااز  امکانات خود براي رهبري و هدايت بازيگران عربي صلح خاورميانه بهره برداري نمايد که در نشست هاي مذکور بخش هايي از آن  اجرا گرديد . در همين حال اين نکته قابل ذکر است که طي روزهاي آينده عربستان ميزبان  سران کشورهاي عربي است لذا تلاش دارد تا با دستي پر در اين اجلاس حضور يابد . مواضع موفق اين کشور در قبال فلسطين مهمترين عامل براي تحقق  اين مهم مي باشد که گام به گام اجرا مي گردد.

د)چندي پيش آمريکا اجلاس هايي را با کشورهاي عربي براي بررسي تحولات خاورميانه شامل عراق و فلسطين برگزار کرد .در اين نشست ها تاکيد گرديده بود که بازيگران اصلي ممالک عربي شامل اردن ،مصر و عربستان به طور مداوم به هماهنگ سازي مواضع بايکديگر بپر دازند . بر اين اساس نشست هاي کنوني در رياض را مي توان بخشي از اين سناريو دانست .

بر اساس آنچه ذکر شد مي توان گفت که ديدار هاي مقامات ارشد مصر و اردن با پادشاه عربستان تحرکي فراگير از سوي اصلي ترين بازيگران عرب صحنه خاورميانه است که با هدف تسريع در روند صلح خاورميانه ،اجراي طرح هاي از پيش اعلام شده از سوي واشنگتن براي تحقق صلح منطقه اي صورت مي گيرد . اما نکته اساسي تلاش واحد  اين کشور ها يافتن راهکاري براي استمرار شکل گيري دولت وحدت ملي در فلسطين براي کاهش بحران در خاورميانه است که مي تواند اين کشورها را با دستاني پر راهي نشست سران عرب در عربستان نمايد.

                                 سازمان ملل همچنان روبه قهقرا

سازمان ملل متحد که براي تحقق صلح و امنيت بين الملل و احقاق حقوق مظلوم در برابر ظالم تشکيل شد يک سال ديگر (1385)را باشکست پشت سرگذاشت تا سير قهقرايي آن همچنان ادامه يابد.

سال 1385 را براي سازمان ملل مي توان سال ناکامي در عرصه بين الملل و استمرار گام نهادن در چارچوب خواسته هاي غرب دانست . تشکيل شوراي حقوق بشر به جاي کميسيون حقوق بشر با 49 عضو که بررسي حقوق بشر در جهان را پي گيري مي کند ،برگزاري اجلاس سالانه مجمع عمومي سازمان ملل در شرايطي که در آن نشست اين سازمان به تريبون قدرت هاي بزرگ براي اهداف جنگ طلبانه اشان مبدل شد ،خداحافظي کوفي عنان از دبير کلي سازمان ملل پس از 10 سال و جايگزيني بن کي مون (وزير خارجه اسبق کره جنوبي )به جاي وي،تصويب قطعنامه 1701 براي پايان دادن به جنگ 33 روزه  لبنان که در آن به جاي محکوم کردن جنايات رژيم صهيونيستي ،مقاومت حزب الله را محکوم به خلع سلاح کردند ،صدور قطعنامه 1706 براي دادن مجوز به آمريکا و غرب جهت مداخله در امور داخلي سودان ،تصويب قطعنامه هاي 1696و 1737 براي متوقف کردن حقوق هسته اي ملت ايران در شرايطي که جهانيان بر صلح آميز بودن فعاليت هاي هسته اي ايران تاکيد دارند ،تصويب قطعنامه 1718 عليه آزمايش هسته اي کره شمالي ،تصويب قطعنامه هاي 1636 و 1664 برايب افزايش مداخله آمريکا در امور لبنان و سوريه و در نهايت تصويب دهها قطعنامه براي مجاز ساختن قدرت هاي بزرگ جهت حضور نظامي در مناطق مورد نظرشان (تمديد يک ساله ماموريت اشغالگران در عراق بخش اصلي آن است )از مهمترين کارکردهاي سازمان ملل مي باشد که در چارچوب اهداف غرب ،آمريکا و صهيونيست ها اجرا گرديده است . اين اقدامات در حالي صورت گرفته است که اين سازمان به اصطلاح حافظ صلح در يک سال گذشته  براي مقابله با جنايات صهيونيست ها در اراضي اشغالي فلسطين ،اشغالگران در عراق و افغانستان ،مقابله با جنگ در کشورهاي آفريقايي که ميليون ها قرباني را به کام خود برده است ،هتک حرمت زنان و کودکان توسط نيروهاي حافظ صلح در مناطق ماموريتشان ،نقض گسترده حقوق بشر در اروپا و آمريکا ،اهانت هاي صورت گرفته عليه مقدسات اسلامي و مسيحي توسط صهيونيزم بين الملل ،تبعيض نژادي عليه رنگين پوستان در غرب،کشتار مسلمانان در تايلند و بنگلادش ،جنايات آمريکا در گوانتانامو و زندان هاي مخفي و هزاران بحران جهاني ديگر هيچ گونه اقدامي انجام نداده است . سازمان ملل در سال جاري تاکيد نمود که غلام حلقه به گوش غرب مي باشد و معناي صلح براي آن يعني هر زمان که غرب صلح بخواهد اقدام گردد و در غير اين صورت اين سازمان با سکوت خود و يا تصويب قطعنامه اي ماموريت ايجاد بحران را اجرا مي کند . قطعنامه هاي صادره در مورد ايران ،سودان ،لبنان و سوريه خود گواه اين نقش سازمان ملل است و تا زماني که اصلاحات در اين سازمان ايجاد نشود اين روند ادامه خواهد داشت .