رژيم اشغالگر قدس برخلاف تعهدات خود در قطعنامه 1701 با شكستن آتش‌بس بار ديگر حملات خود در جنوب لبنان آغاز كرد در حالي كه مقاومت حزب‌ا… شكستي ديگر براي اين رژيم به ارمغان آورد.

پس از آنكه در بعد نظام رژيم اشغالگر قدس نتوانست پس از سي‌و سه روز جنگ در برابر مقاومت لبنان دوام آورد و سرانجام وادار به پذيرش قطعنامه 1701 و آتش‌بس گرديد، خروج نيروهاي اين رژيم از جنوب لبنان آغاز گرديد. هر چند كه بر اساس اين قطعنامه صهيونيست‌ها ملزم به خروج از اراضي اشغالي مي‌باشند اما آنها ضمن تاكيد بر استقرار بخش از نيروهاي خود، با نقض حريم هوايي لبنان و پياده كردن نيروي نظامي در مناطق جنوبي لبنان، صراحتا به نقض آتش‌بس پرداختند. با توجه به تحولات منطقه و سياست‌هاي رژيم صهيونيستي بويژه تبعات شكست آنها در برابر حزب‌ا… اين اقدام صهيونيست‌ها (كه دور از ذهن نيز نبود) در حالي صورت مي‌گيرد كه:

1ـ حزب‌ا… پس از برقراري آتش‌ بر آغاز هر چه سريعتر بازسازي لبنان تاكيد نمود. آنها با برخورداري از امكانات موجود روند بازسازي را آغاز كردند. اين اقدام از يك سو بار ديگر ضمن تاكيد بر اقتدار حزب‌ا… بر محبوبيت آن ميان افكار عمومي لبنان افزود از سوي ديگر ساكنان جنوب لبنان را بار ديگر به منازلشان رهسپار نمود. در چنين شرايطي رژيم صهيونيستي با اين گمان كه حزب‌ا… ديگر آمادگي نظامي ندارد و صرفا معطوف به تحولات داخلي است، با شكستن آتش‌بس براي جبران شكست‌هاي گذشته اقدام نمود. در حالي كه با اين اقدام براي جلوگيري از بازگشت آوارگان به جنوب كه با سياست صهيونيست‌ها مغاير است فعاليت مي‌كردند.

2ـ از پيامدهاي شكست رژيم صهيونيستي در جنگ لبنان، افزايش اعتراضات به نظاميان و وزارت جنگ اين رژيم مي‌باشد. اكنون بخش اعظم انتقادها بر پيكره ارتش و شخص «عليه عامر پرتز» وارد است. درچنين شرايطي مي‌توان گفت كه آنها با تكرار تهاجمات تلاش داشتند تا با پيروزي در عمليات ضمن تاكيد بر اقتدار و قدرت نظامي و افزايش روحيه نظاميان از حجم انتقادها به ارتش كاسته تا ماهيت گذشته خود را حفظ كنند.

3ـ از سياست‌هاي صهيونيست‌ها در جنگ‌هاي گذشته با فلسطينيان و اعراب، برقراري آتش‌بس و سپس بهره‌گيري از شرايط آن براي آغاز دوباره عمليات‌هاي نظامي براي تحقق اهداف مي‌باشد (در چند جنگ ميان صهيونيست‌ها و اعراب اين سناريو مشاهده مي‌گردد) در مقطع كنوني نيز آنها سعي داشتند تا از موقعيت آتش‌بس براي اجراي اهداف شكست خورده در لبنان بهره‌برداري نمايند در حالي كه مقاومت حزب‌ا… اين سياست را با شكست مواجه ساخت.

4ـ رژيم صهيونيستي در حالي به نقض آتش‌بس پرداخته كه نيروهاي ارتش لبنان در حال استقرار در جنوب مي‌باشند. صهيونيست‌ها با اين باور كه استقرار اين نيروها با آشفتگي و بحران صورت خواهد گرفت تلاش كرده‌اند تا از شرايط موجود براي استمرار سياست‌هاي توسعه‌طلبانه و وارد ساختن ضربه به مقاومت استفاده نمايند.

5ـ يكي از چالش‌هاي رژيم اشغالگر قدس در جنگ لبنان، افزايش محبوبيت و حمايت‌هاي جهاني از حزب‌ا… است اكنون جهان تمام اعتراف مي‌كنند كه حزب در نيرويي مقتدر و غيرقابل شكست مي‌باشد كه توانسته شگفتي بزرگ را رقم زند. اين امر كه بيش از هميشه شكست صهيونيست‌ها را تشديد مي‌كنند سبب شده تا آنها با اجراي طرح جنگ و شكست احتمالي حزب‌ا… در اين نيروها، از اين اقتدار كاسته و تا حدودي از جايگاه جهان آن بكاهند.

6ـ در طي روزهاي اخير، موجي از بحران داخلي سراسر رژيم صهيونيستي را فرا گرفته است. فساد مالي و اخلاقي سران اين رژيم، بحران اقتصادي، افزايش اعتراضات به سياست‌هاي دولتمردان، (تظاهرات‌هاي گسترده عليه اولمرت برگزار شده است) برملا شدن چالش‌هاي دروني رژيم صهيونيستي، بخش كوچكي از اين چالش‌ها مي‌باشد. از سوي ديگر صهيونيست‌ها در هفته‌هاي اخير به تشديد جنايات در اراضي اشغالي و بازداشت مكرر مقامات فلسطيني مبادرت ورزيده‌اند. اين تحولات كه پيامدهاي نامطلوب بسياري براي اين رژيم در پي دارد سبب شده تا آنها با انحراف افكار عمومي به تحولات لبنان ضمن سرپوش نهادن بر اين اقدامات به ادامه سياست‌هاي خود در اراضي اشغالي مبادرت ورزند (آنها در حالي كه به نقض آتش‌بس پرداخته‌اند، بازداشت بسياري از رهبران فلسطيني از جمله معاون نخست‌وزير را اجرا نموده‌اند).

با تمام اين تفاسير هر چند كه رژيم صهيونيستي تلاش داشت تا با اجراي طرح نقض آتش‌بس از شرايط پيش آمده براي تحقق اهداف خود بهره‌برداري نمايد اما عملكرد موفق حزب‌ا… در مقابله با اين توطئه كه شكستي سنگين را بر اين رژيم وارد ساخت، اما اين اقدام و پاسخ كوبنده حزب‌ا… چند پيام را به همراه داشت كه مسلما در آينده تحولات منطقه تاثيرگذار خواهد بود.

اولا حزب‌‌ا… اثبات نمود كه در هر شرايطي آماده مقابله با حملات دشمن مي‌باشند و در حالي كه براي بازسازي فعاليت مي‌كند در بعد نظامي نيز توان اجرايي دارد اين امر جنگ تبليغاتي صهيونيست‌ها و غرب را كه مدعا بودند توان نظامي حزب‌ا… تضعيف گرديده خنثي ساخته است ثانيا اين تحرك در حالي صورت گرفت كه ارتش لبنان در حال استقرار در جنوب بود. با اين وجود آنكه به سد دفاعي در برابر صهيونيست‌ها مبدل گرديد بار ديگر حزب‌ا… بود كه اثبات نمود خلع سلاح حزب‌ا… هرگز امكان‌پذير نيست بلكه اين تحرك مهر تاييدي بود بر حقانيت حزب‌ا… و لزوم حفظ سلاح آن. ثالثا رژيم صهيونيستي با اين اقدام (شكستن آتش‌بس) اثبات نمود كه هرگز حاضر به آتش‌بس و مصالحه نمي‌باشد و تنها سياست و راهكار براي مقابله با آن بهره‌گيري از مقاومت و سلاح و رد هرگونه سازش مي‌باشد. (اين امر پاسخ ممكن بود بر آنان كه تلاش مي‌كردند تا از طريق سياسي و مذاكره در برابر صهيونيست‌ها قرار گيرند).

در نهايت مي‌توان گفت كه هر چند كه نقض آتش‌بس از سوي رژيم صهيونيستي امري دور از ذهن نمي‌باشد اما برخلاف انتظار آنها اين اقدام نه تنها تحقق اهدافشان را در پي نداشت بلكه بار ديگر ضمن تاكيد بر حقانيت حزب‌ا… شكستي سنگين را براي آنها درپي داشت كه نتيجه آن افزايش اقتدار حزب‌ا… را تشديد بحران در رژيم صهيونيستي مي‌باشد در حالي كه حفظ سلاح وحدت ميان مسلمانان و حمايت آنان از مقاومت را بار ديگر بر جهان اسلام تاكيد نمود.

در نهايت مي‌توان گفت كه رژيم اشغالگر قدس كه شكست را در جنگ لبنان متحمل شده است، اكنون براي فرار از پيامدهاي اين شكست توجيه سياستهاي آينده و نشان دادن چهره‌اي به ظاهر فاتح از خود تلاش مي كند، هر چند كه سير تحولات شكست اين سناريو را نشان مي‌دهد. براين اساس مي‌توان گفت كه صهيونيستها امروز در كنار شكست نظامي در بعد سياسي نيز راه زوال را در پيش رو دارند كه براي خروج از آن به هر سياست و ترفندي متوسل مي‌شوند. براين اساس در شرايط كنوني استمرار مقاومت و آگاهي جهان اسلام در برابر توطئه‌ها و طر‌ح‌هاي مدنظر صهيونيست‌ در حالي كه مي‌تواند شكستي ديگر را براي اين رژيم به ارمغان مي‌آورد، راه را براي تحقق آرمان تشكيل كشور مستقل فلسطيني به پايتختي قدس شريف هموار خواهد ساخت هر چند كه صهيونيستها و متحدان غربي آن براي جلوگيري از تحقق اين مهم ترفندهايي را بويژه تفرفه در جهان اسلام را به كار مي‌بندند.

پس از آنکه رژيم صهيونيستي در نبرد نظامي ‏شکست را پذيرا شد، شوراي امنيت سازمان ملل که ‏به دليل سياست هاي غرب در حمايت از اين رژيم ‏سکوت کرده بود، به قطعنامه 1701 مبادرت ‏ورزيد. هرچند که غرب تلاش داشت تا از اين ‏قطعنامه به عنوان پل پيروزي رژيم صهيونيستي ‏استفاده نمايد، اما سير تحولات به ويژه حمايت هاي ‏ملت و دولت لبنان و مواضع جهانيان در قبال ‏حزب الله (مبني بر حفظ سلاح آن) شکستي ديگر براي ‏صهيونيست ها و متحدان غربي آن به ارمغان ‏آورد. ‏
براساس مفاد قطعنامه 1701 نيروهاي حافظ ‏صلح سازمان ملل براي برقراري آتش بس و نظارت ‏بر اجراي صحيح آن در جنوب لبنان در کنار ارتش ‏مستقر مي شوند. اين نيروها که بالغ بر 15 هزار ‏نفر اعلام شده از کشورهاي مختلف با مرکزيب ‏فرانسه تشکيل شده اند. آنچه در اين راستا ‏قابل تأمل است عدم حضور نيروهاي آمريکايي در ‏ترکيب نيروهاي سازمان ملل و خودداري آنها از ‏پذيرش اين مسئوليت مي باشد. با توجه به سياست ‏هاي آمريکا در منطقه بخش عظيمي از افکار عمومي ‏جهان بر اين باور بودند که آمريکا بخش عظيمي ‏از ترکيب اين نيروها را به خود اختصاص خواهد ‏داد. با وجود اين مقامات آمريکا سريعاً اعلام ‏نمودند که حاضر به شرکت به در جمع اين نيروها ‏نبوده و صرفاً براي ارائه طرح حاضر به مشارکت ‏مي باشند. اين اقدام از سوي آمريکايي ها در ‏حالي صورت مي گيرد که:‏
‏1ـ آمريکا در عرصه سياست خارجي محوريت خود ‏را بر عراق و افغانستان استوار کرده است. در ‏طي ماه هاي اخير سير تحولات اين کشورها، شکست هاي ‏پياپي آمريکا را در پي داشته است. اکنون ‏دولتمردان کاخ سفيد (در حالي که در آستانه ‏انتخابات ميان دوره اي قرار دارند) تلاش مي ‏کنند تا به هر نحو ممکن بار ديگر آرامش را به ‏عراق وافغانستان بازگردانند واز افزايش فشار ‏افکار عمومي و مجامع بين المللي بکاهند. (محوريت ‏نيروهاي آنها بر اين کشورها استوار گرديده است) ‏بر اين اساس در چنين شرايطي آنها توانايي باز ‏شدن جبهه اي جديد براي نظاميانشان را ندارند ‏و نمي توانند که عملاً در جمع نيروهاي سازمان ملل ‏در لبنان مشارکت نمايند.‏
‏2ـ افکار عمومي جهان همواره ديدي منفي به ‏سياست هاي آمريکا (به ويژه در بعد نظامي) ‏دارد. امروز افکار عمومي حضور نيروهاي سازمان ‏ملل را گامي براي تحقق اهداف آمريکا مي داند و ‏چندان رضايتي از اين امر ندارد، لذا واشنگتن بر ‏آن است تا با عدم مشارکت در اين نيروها از ‏نگاه منفي به آن کاسته در حالي که با برعهده ‏گرفتن مسئوليت سازماندهي طرح ها تلاش مي کند ‏تا به نوعي آن را در جهت خواسته هاي خود ‏هدايت نمايد در حالي که در ظاهر خود را به دور ‏از اين تحولات نشان مي دهد. (نکته قابل تأمل آن ‏است که آمريکا براي ارائه طرح به نيروهاي ‏سازمان ملل اعلام آمادگي کرده که به نوعي بر ‏عهده گيري فرماندهي آن در لواي همکاري فکري و ‏اطلاعاتي مي باشد)‏
‏3ـ آنچه در سياست هاي دولتمردان کاخ سفيد ‏مشهود است، همراهي بدون قيد و شرط آنها با ‏خواسته هاي رژيم صهيونيستي مي باشد. آنها همواره ‏تلاش نموده اند تا در چارچوب اهداف و سياست هاي ‏توسعه طلبانه اين رژيم گام بردارند. پس از ‏آنکه رژيم صهيونيستي با گذشت يک ماه جنگ تمام ‏عيار نتوانست به اهدافش در لبنان دست يابد، ‏اکنون بر آن است تا بار ديگر راه را براي ‏تجاوزکاري هاي آن بازگشايي نمايد. به عبارتي ‏ديگر مي توان گفت که يکي از دلايل عدم مشارکت ‏آمريکا و نيروهاي حافظ صلح، عدم رويارويي با ‏رژيم صهيونيستي و در نهايت ايجاد شرايطي براي ‏استمرار توسعه طلبي آن است. عدم حضور آمريکا ‏در اين نيروها مانع از تقابل آن با رژيم ‏صهيونيستي مي گردد که در بلندمدت مي تواند ‏چراغ سبزي براي آغاز دوباره تجاوزگري هاي آن ‏باشد.‏
‏4ـ نکته قابل تأمل در سياست خارجي ‏نومحافظه کاران مخالفت با سازمان ملل و عدم ‏همراهي با آن است. دولتمردان کاخ سفيد در سال ‏هاي اخير چنان وانمود ساخته اند که تنها نيروي ‏حافظ صلح و امنيت جهاني آمريکاست و بر خلاف ‏عرف بين الملل سازمان ملل بايد همسو با آنها حرکت ‏نمايد. بر اين اساس عدم حضور آمريکا در قالب ‏اين نيروها را مي توان اقدامي ديگر براي مخالفت ‏با سازمان ملل و از سوي ديگر استمرار سياست ‏تک قطبي ارزيابي کرد. التبه اين نکته قابل ذکر ‏است که آمريکايي ها اين احتمال را که نيروهاي ‏سازمان ملل در لبنان نتوانند اهداف خود را ‏محقق سازند(با توجه به توسعه طلبي هاي رژيم ‏صهيونيستي) دور از ذهن نمي دانند. لذا برآنند ‏تا در آينده با تأکيد بر شکست سازمان ملل ‏گامي ديگر براي اجراي نظام تک قطبي و استمرار ‏سياست هايشان در عرصه بين الملل بردارند.‏
در نهايت مي توان گفت که عدم حضور آمريکا ‏در نيروهاي سازمان ملل هر چند اقدامي ديگر از ‏جانب آمريکا براي حمايت از توسعه طلبي هاي رژيم ‏صهيونيستي و نيز به دليل گرفتاري هاي آمريکا ‏در ساير نقاط جهان مي باشد، اما آن را مي ‏توان گامي در جهت اعلام وجود بازيگران جديد در ‏عرصه جهاني به ويژه خاورميانه دانست که ‏ازقدرت جهاني آمريکا خواهد کاست. البته اين ‏امر در شرايطي روي خواهد داد که اين نيروها ‏بتوانند مانع از استمرار تجاوزگري هاي رژيم ‏صهيونيستي گردند که مسلماً اين امر شکستي بزرگ ‏براي طرح هاي آمريکا در منطقه خواهد بود در ‏حالي که واشنگتن با عدم حضور در جمع اين نيروها ‏براي تحقق آنها فعاليت مي کند.‏

در حالي که تشکيلات خودگردان فلسطين از اجراي طرحهاي از پيش تعيين شده ، بويژه برقراري امنيت و مقابله با جنايات رژيم صهيونيستي ناتوان گرديده، زمزمه ها براي انحلال آن در ميان گروههاي فلسطيني اقزايش يافته است.

اين در حالي است که رژيم صهيونيستي صراحتا اعلام کرده است پس از جنگ عليه لبنان اولويتهاي ديگري غير از حل و فصل بحران فلسطين را در دستور کار دارد. اولويتهايي همچون سامان دهي به ارتش شکست خودره خود در برابر حزب الله لبنان.
تشکيلات خودگردان فلسطين که از سال 1993 و به دنبال قرار داد " اسلو" با رهبريت "ياسر عرفات" تشکيل شد، در تحقق اهداف خود کارنامه اي ضعيف از خود برجاي گذاشت. هرچند که اين تشکيلات تنها نماينده رسمي پذيرفته شده از سوي محافل خارجي و رژيم صهيونيستي است اما کارکردهاي آنها تاکنون چندان دستاوردي براي ملت فلسطين در پي نداشته است(اين ضعف سبب شده تا همواره بسياري از آگاهان سياسي انحلال و شکست اين تشکيلات را در ذهن تداعي نمايند).
آنچه در ادامه فعاليتهاي اين تشکيلات قابل تأمل است، اعلام درخواست گروههاي مقاومت، سازمان آزادي بخش، دولت جديد به رهبري اسماعيل هنيه براي تجديد نظر در ماهيت و کارکرد تشکيلات مي باشد.
بر اساس گزارشات منتشره، اسماعيل هنيه بارها در پارلمان و نيز مسئولان سازمان آزادي بخش (ساف) با صدور بيانيه هايي خواستار دگرگوني هاي بنيادين در اين تشکيلات شده اند هرچند که ابومازن رييس اين تشکيلات پيشتر با سپردن امور مربوط به سياست خارجي به دايره سياسي ساف سعي کرد نگاهها نسبت به تشکيلات خودگردان را تا حدودي تلطيف کند. اين تحرکات در حالي صورت گرفته است که تشکيلات در اجراي طرحها و منشور خود ناتوان بوده است، سياست مذاکره که از اصول تشکيلات است پاسخ مثبتي نداشته و نتيجه ان ادامه جنايات صهيونيستها مي باشد، درعرصه بين المللي چندان فعاليت مثبتي براي جذب حمايتهاي جهان صورت نگرفته، غرب از تشکيلات به عنوان ابزاري براي اعمال فشار بر دولت و ملت فلسطين بهره برداري مي کند، تشکيلات در اجراي وظايف خود بويژه عقب نشيني صهيونيستها از اراضي تحت حاکميت فلسطين قبل از سال 2000 آزاد کردن اموال و دارايي هاي بلوکه شده فلسطيني ها توسط تل آويو، آزاي بدون قيد و شرط وزراي دولت و نمايندگان اسير پارلمان فلسطين ناتوان بوده است.
بر اين اساس و با توجه به عملکردهاي تشکيلات و اهداف گروههاي مقاومت و دولت جديد فلسطين دلايل ارائه اين طرح (انحلال و يا تغيير در ساختار تشکيلات خودگردان) از چند بعد قابل بررسي است:
1- ايجاد دگرگوني در نحوه تعامل با رژيم صهيونيستي و تغيير از خط مشي سازش کارانه (مصالحه) به مقاومت مسلحانه، تحولات اخير فلسطين و سپس لبنان نشان داد که رژيم صهيونيستي پايبند هيچ اصولي نمي باشد و تنها راه مقابله با آن فعاليت مسلحانه مي باشد. (تشکيلات همواره تلاش داشته تا از طريق مذاکره و مصالحه در برابر رژيم صهيونيستي قرار گيرد که تاکنون دستاوردي نداشته است)
2- از سياستهاي صهيونيستها و متحدان غربي آن، بزرگنمايي نقش و جايگاه تشکيلات در تحولات فلسطين مي باشد که آنها چنان وانمود مي سازند که تنها مرجع صلاحيتدار در فلسطين تشکيلات مي باشد و مرجع ديگري وجود ندارد.
اين سياست که با تشکيل دولت جديد به رهبري حماس تشديد گرديده، به ابزاري براي افزايش اختلاف ميان دولت و تشکيلات تبديل شده است که مانع از اتحاد آنها براي مقابله با رژيم صهيونيستي و تحقق اهدافشان مي باشد. در همين حال اين نکته قابل ذکر است که انحلال و يا دگرگوني در آن مي تواند صهيونيست ها و غرب را وادار سازد تا دولت جديد را بدون قيد و شرط پذيرفته و از فشارهاي خود براي انحلال آن بکاهند.
3ـ ايجاد ديپلماسي فعال در عرصه بين المللي براي جذب حمايت هاي جهاني به ويژه در کشورهاي اسلامي که از نقاط ضعف تشکيلات خودگردان درعرصه بين المللي
به ويژه در جهان اسلام مي باشد( تشکيلات بيشتر در چارچوب همکاري با غرب است) که با توجه به بحران هاي کنوني ايجاد دگرگوني در سياست خارجي و فعال شدن آن امري الزام آور مي باشد.
4ـ اين نکته قابل ذکر است که در شرايط کنوني و با اوج گيري بحران لبنان، افکار عمومي و مجامع بين المللي از تحولات فلسطين و جنايات رژيم صهيونيستي در اين منطقه غافل شده اند. با توجه به اهميت موضوع اين سناريو مطرح مي باشد که گروه هاي مقاومت و سازمان آزادي بخش فلسطين با اعلام طرح انحلال تشکيلات خودگردان، تلاش نمايند تا با حساس کردن اوضاع سياسي فلسطين بار ديگر افکار عمومي را به جنايات صهيونيست ها و بحران انساني حاکم بر سرزمينهاي اشغالي فلسطين معطوف نمايند.
5ـ يکي از سياست هاي مطرح شده از سوي رهبران تشکيلات خودگردان، بهره گيري از اختيارات قانوني براي همسو نمودن دولت با اهدافش مي باشد. ابومازن بارها اعلام کرده است که از اين اختيارات براي تغيير دولت و حتي برگزاري رفراندوم استفاده مي کند. با توجه به اينکه تشکيلات به رغم تمام اختيارات خود تا کنون نتوانسته است اهداف خود را در منطقه و در عرصه بين الملل اجرا کند، مي توان گفت که طرح انحلال تشکيلات خودگردان مي تواند، اولاً گامي باشد براي اتحاد در برابر طرح هاي تشکيلات براي کاهش قدرت دولت و گروه هاي مقاومت، ثانياً راهکاري براي واداشتن پارلمان به منظور تعديل در اختيارات تشکيلات و در نهايت همسويي بيشتر با طرح هاي دولت به ويژه حفظ مقاومت و چگونگي بازسازي و اداره فلسطين. در نهايت مي توان گفت هرچند که ارائه طرح انحلال و يا بازنگري در تشکيلات خودگردان در ظاهر نشانگر نوعي تفرقه و ادامه چالش ها در فلسطين مي باشد، اما مي توان آن را گامي در جهت اتحاد گروه هاي مقاومت براي ايجاد دگرگوني بزرگ در شيوه برخورد با رژيم صهيونيستي از حالت مصالحه به تقويت مقاومت دانست. به عبارتي ديگر ارائه اين طرح مي تواند ضمن آنکه بار ديگر گروه هاي مقاومت را گرد هم آورد، راه را براي استمرار انتفاضه و تقويت دولت منتخب براي تحقق اهدافش به ويژه مبارزه و اجراي سياست هاي داخلي و منطقه اي هموار مي سازد در حالي که خود مي تواند عاملي براي جلب توجه دوباره افکار عمومي به تحولات فلسطين باشد، چنانکه تمام گروه هاي مقاومت و دولت فلسطين ضمن ارائه اين طرح بر حفظ وحدت و يکپارچگي تمام گروه ها براي تحقق آرمانشان تأکيد کرده اند، در حالي که تغيير در عملکرد و اساسنامه تشکيلات خودگردان را گامي براي تحقق آرمان تشکيل کشور مستقل فلسطين به پايتختي قدس شريف اعلام داشته اند، هدفي که تا کنون به رغم تمام اختيارات، تشکيلات خودگردان با مصالحه نتوانسته به آن دست يابد که در نهايت رويکرد دوباره به مبارزه مسلحانه را الزام آور ساخته است.

با تشديد جنايات صهيونيستها در اراضي اشغالي فلسطين وسپس تجاوز به خاك لبنان، بارديگر بازيگران جهاني درخاورميانه فعال گرديدند. دراين رابطه نقش بازنگري اروپا بيش ازساير بازيگران قابل توجه است :
آنچه درسيرتحولات لبنان حائز اهميت است نگاه بازيگران خارجي بويژه كشورهاي اروپايي به آن مي باشد. تشديد بحران در خاورميانه سبب گرديد تا بار ديگر بازيگران جهاني دراين عرصه با اهدافي خاص حضور يابند. دراين ميان اروپا بيش از سايرين براي پايان دادن به بحران و ايفاي نقش دراين زمينه فعال شده است. ديدارهاي مكرر مقامات اين اتحاديه از اراضي اشغالي فلسطين ولبنان، برگزاري اجلاس هاي منطقه اي و بين المللي براي بررسي بحران و تكاپوي آنها درسازمان ملل حكايت از اين واقعيت دارد كه اروپا برنامه اي خاص را براي خاورميانه پيگيري مي كند. هرچند كه اتحاديه اروپا همواره سعي داشته با عنوان مجموعه اي واحد درتحولات جهاني حضور يابد، اما درتحولات اخير به نوعي، دوگانگي درنحوه بازيگري كشورهاي اين اتحاديه مشاهده مي گردد. به عبارتي ديگر هرچند كه اعضاي اتحاديه اروپا خود را درطيف سياسي واقتصادي اتحاديه اروپا قرارداده اند اما اين بار با ديدگاهي متضاد وبا اهدافي دوگانه درصحنه خاورميانه حضوريافته اند، لذا براساس رفتارهاي متخذه اين كشورها را در دوطيف تقسيم بندي مي كنيم.
1-كشورهايي كه با نگاه صهيونيستي ودرعين حال استعماري به اين تحولات ما نگرند. اين كشورها را مي توان شامل فرانسه، انگليس وآلمان دانست. آنها ازآغاز بحران خاورميانه و جنگ لبنان، سياستهاي خود را بر مباني همچون حمايت از رژيم صهيونيستي وتقويت پنهاني و آشكار آن، همراهي با سياستهاي آمريكا درمنطقه و تكرار سياستهاي استعماري گذشته خود درخاورميانه بويژه اراضي اشغالي تدوين نموده اند. اين نكته قابل تامل است كه دراين طيف فرانسوي ها بيش از سايرين براي احياي حضور خود درلبنان فعاليت مي كنند. آنها با تاكيد براين اصل كه لبنان سالها تحت نظارت پاريس بوده تلاش همه جانبه اي را به طورمستقيم وازطريق سازمان ملل براي بازگشت دوباره به اين كشور صورت داده اند. درمقابل آلمان و انگليس هم هرچند كه درظاهر چندان همسو با فرانسه دريك مسيرحركت نمي كنند اما درسياستگذاري واهداف نهايي با آن همسو مي باشند. دغدغه هاي مشترك سه كشور، وحشت آنها ازاقتدار روز افزون حزب الله ومقاومت اسلامي و جريان بيداري امت اسلامي وافزايش فشارهاي لابي هاي صهيونيستي براي حمايت از تل آويو با توجه به نفوذ گسترده صهيونيستها در دستگاه سياسي و اداري اين كشورها است. ترس ازپيامدهاي فرارصهيونيستها از اراضي اشغالي كه موجي معكوس ازمهاجرت را به اين كشورها روانه مي سازد نيز از جمله نگراني هاي آنهاست، زيرا كه بخش قابل توجهي ازجامعه صهيونيستي مستقر درسرزمين هاي اشغالي را اتباع اين سه كشور تشكيل مي دهند. استمرار روند كنوني موجب بازگشت آنها به كشورهاي مبدا مي گردد كه ازنظراقتصادي، سياسي واجتماعي، مشكلات عديده اي را براي آنها به همراه خواهد داشت. طرح ها وپيشنهادات اين سه كشورهرچند با نام صلح خاورميانه ارائه مي گردد اما درنهايت هدف آنها تامين امنيت براي رژيم صهيونيستي و جلوگيري از مهاجرت معكوس صهيونيست هااست.
2-دسته ديگر ازبازيگران اروپايي ، كشورهايي هستندكه با نگاه خاورميانه اي و واقع گرايانه به اين بحران مي نگرند وسعي دارند تا ازطريق واقعيات حاكم برمنطقه براي حل آن اقدام نمايند. بسياري از كشورهاي اروپايي بويژه، ايتاليا واسپانيا دراين طيف قراردارند. آنها براين عقيده اند كه اولا بايد با اتخاذ تدابير شديد مانع ازتشديد جنايات وتجاوزگري هاي رژيم صهيونيستي گرديد. از نظر آنها زياده خواهي هاي رژيم صهيونيستي عامل ناامني منطقه است لذا با محدود كردن اين رژيم مي توان بحران را درمنطقه حل وفصل نمود. ثانيا نكته اساسي درنگرش اين گروه تاكيد آنهابرنقش بازيگران منطقه اي درحل بحران خاورميانه مي باشد. آنها تاكيد دارند كه كشورهايي نظيرايران وسوريه بايد درجريان تحولات قرارگرفته وازموقعيت وجايگاه ارزنده آنها درمنطقه براي حل بحران برخوردارگشت. چنانكه نخست وزير ايتاليا بارها تاكيد نموده است كه بدون همكاري با ايران وسوريه درمنطقه، جامعه جهاني توانايي حل بحران خاورميانه را ندارد و بايد ازطرح ها و سياستهاي اين كشورها برا ي تحقق اين مهم استفاده نمود. اين طيف ازكشورها تلاش دارند تا با تاكيد برپايان جنگ افروزي وآغازمذاكرات منطقه اي وبعضا حمايت ازلبنان دراين روند، ازيك سو خود را به عنوان بازيگران جديد منطقه معرفي نمايند و ازسوي ديگرجايگاهي جديد براي خود درميان كشورهاي اسلامي مهيا تا ازآن درآينده براي تحقق اهدافشان، استفاده نمايند.
درنهايت مي توان گفت كه تحولات لبنان سبب گرديده تا بار ديگر كشورهاي اروپايي براي سنجش ميزان توانايي هاي خود در حل بحران هاي جهاني در صحنه حضور يابند درحالي كه دراين راستا ازيك سو با نام اتحاديه اروپا وازسوي ديگر به صورت انفرادي فعاليت مي كنند. البته اين نكته قابل ذكراست كه هرچند اين كشورها درموضوع تحولات مربوط به لبنان وتهاجم وحشيانه رژيم صهيونيستي به حزب الله نگاه متفاوتي دارند اما دربسياري ازموارد نگراني هاي مشابهي دارند. پايان دادن به استيلا ونفوذ آمريكا درخاورميانه، تغيير نظام تك قطبي درمعادلات جهاني، احياي قدرت اروپا درمنطقه به عنوان بازيگري كه توانايي برقراري صلح وامنيت را دارد، وحشت ازتكرار شوك هاي نفتي، افزايش اقتدار در برابر ساير بازيگران بويژه چين و روسيه ازجمله مواردي است كه وجه اشتراك تمام بازيگران اروپايي در خاورميانه است. با تمام اين تفاسيرسياستهاي يك جانبه گرايانه آمريكا ونگاه منفي كشورهاي منطقه به عملكرد اروپا، مانع ازآن گرديده كه آنها بتوانند سياستهاي خود را درقبال بحران اخيراجرايي نمايند. با اين وجود همچنان اين اميد براي آنها وجود دارد كه درآينده بتوانند به عنوان بازيگري مهم درخاورميانه ايفاي نقش نمايند. با اين حال حاميان طرح راه حل خاورميانه اي بحران منطقه ازموقعيت بهتري برخوردارهستند.

در نهايت مي‌توان گفت كه هر چند دولتمردان لندن مي‌توانند از تحولات اخير در خطوط هوايي، به عنوان عاملي براي تشديد فضاي امنيتي و توجيه بسياري از سياستهايشان بويژه اعمال محدوديت براي مسلمانان و حضورشان در عراق و افغانستان بهره‌برداري نمايند، اما اين رخداد را مي‌توان شكستي ديگر براي بلر در برابر مخالفان دانست كه راه رابيش از گذشته براي كناره‌گيري وي از قدرت هموار مي‌سازد بويژه اينكه اين اقدام زمان روي مي‌دهد كه او به جاي رسيدگي به تحولات داخلي انگليس، در راستاي سياستهاي بوش معطوف به اجراي سياستهاي توسعه‌طلبانه درساير نقاط جهان گرديده است. هرچند كه بلر تلاش خواهد نمود، تا از اين حادثه نيز مانند حوادث متروي لندن براي اجراي بسياري از سياستهاي خود بهره‌برداري نمايد اما مسلما اين گونه حوادث در آينده سياسي وي تاثيرات نامطلوبي به همراه خواهد داشت كه مي‌تواند وي را بيش از موعد قانوني از قدرت خلع نمايد.

در سير تحولات سرزمينهاي اشغالي و اکنون تحولات لبنان، آنچه قابل تأمل است نقش بازيگران خارجي و اهداف و عملکردهاي آنها مي باشد. بحران خاورميانه سبب شده تا بسياري از کشورها با ديدگاه هاي مختلف در اين عرصه حضور يابند. در اين ميان آلمان از جمله کشورهايي است که براي حضور فعال در اين معادلات تلاش مي کند. پس از روي کارآمدن دولت جديد به رهبري "آنجلا مرکل" در آلمان، برلين گرايشي افزون بر گذشته بر خاورميانه به ويژه تحولات سرزمينهاي اشغالي دارد در حالي که دولت شرودر تعامل با کل خاورميانه رادر دستور کار داشت، دولت جديد آلمان بيش از هر چيز گرايش به رژيم صهيونيستي و حمايت از آن دارد. در اين چارچوب مشاهده مي شود که آنها ضمن ديدارهاي مکرر با مقامات اين رژيم، حمايت هاي همه جانبه اقتصادي و سياسي خود را از آنها اعلام و حتي جنايات آنها را توجيه نموده اند. با تشديد بحران در سرزمينهاي اشغالي و اکنون لبنان شاهد توسعه فعاليت برلين در حمايت از رژيم صهيونيستي مي باشيم. آنها ضمن حمايت از تحرکات اين رژيم، ديدارهاي مکرري نيز از سرزمينهاي اشغالي داشته و براي تحقق اهداف آن گام هايي برداشته اند.
با توجه به تحولات عرصه بين الملل و سياست هاي آلمان در عرصه داخلي و خارجي دلايل اين رويکرد از چند بعد قابل تأمل و بررسي است:
1ـ يکي از عوامل تأثيرگذار بر عملکرد آلمان در قبال رژيم صهيونيستي را مي توان ناشي از جمعيت آلماني تبارها در سرزمينهاي اشغالي دانست. براساس آمار منتشره بخش عظيمي (بر اساس آمار غير رسمي 35 درصد مهاجران يهودي )از ساکنان اراضي اشغالي را آلماني هايي تشکيل مي دهند که پس از جنگ دوم جهاني به اين منطقه کوچ کرده اند. هم اکنون نيز مهاجرين بسياري از آلمان راهي اين سرزمين مي شوند. بر اين اساس اولاً آلمان از سوي اتباع خود در تل آويو براي حمايت از اين رژيم تحت فشار قرار دارند، ثانياً وضعيت اقتصادي آلمان در حالت رکود مي باشد، لذا اين دغدغه براي دولتمردان برلين وجود دارد که تشديد بحران در خاورميانه مي تواند موجي از مهاجرين را از سرزمينهاي اشغالي راهي اين کشور نمايد که مسلماً بار اقتصادي بسياري براي آن به همراه دارد در حالي که آنها نمي توانند پاسخ گوي آن باشند. ثالثاً آلمان ها اميدوارند تا با حمايت از صهيونيست ها از امکانات اقتصادي آنها براي بهبود اقتصاد خود بهره برداري نمايند.
2ـ آنچه در سياست خارجي برلين پس از شرودر مشهود است گرايش آن به همکاري با آمريکا است. برلين تلاش دارد تا با همسويي با واشنگتن اهداف بين المللي خود را محقق سازد. (از انتقادهاي مرکل به شرودر اين بود که عدم همراهي آلمان با سياست هاي آمريکا موجب عقب ماندگي آلمان شده است) دراين راستا مرکل روابط گسترده اي را با آمريکا آغاز و در بسياري از موارد به همکاري با آن مي پردازد. يکي از اصلي ترين راه هاي وي براي گسترش روابط با کاخ سفيد، همسويي با سياست هاي اين کشور در قبال تحولات سرزمينهاي اشغالي و حمايت از رژيم صهيونيستي است. آنها به خوبي مي دانند که آمريکا با حساسيت خاصي به اين امر مي نگرد، لذا با توسعه همکاري با تل آويو تلاش مي کند تا بيش از گذشته رضايت آمريکا را جلب نمايند. (آنها سعي دارند تا در سايه همکاري با آمريکا سياست هاي توسعه طلبانه خود در عرصه بين الملل نظير حضور در اقصي نقاط جهان، عضويت در شوراي امنيت، بهره گيري از امکانات اقتصادي آمريکا براي خروج از بحران اقتصادي برخوردار گردند که از ديد برلين همراهي با رژيم صهيونيستي به راهکاري براي تحقق اين مهم مبدل شده است.)
3ـ با توجه به اينکه بحران خاورميانه ناشي از سياست هاي رژيم صهيونيستي است لذا آنها تلاش دارند تا با حضور در اين معادلات به عنوان بازيگري در خاورميانه و عرصه بين الملل حضور يابند. هر چند که آنها در حمايت از صهيونيست ها فعاليت مي کنند، اما حضورشان در سرزمينهاي اشغالي که با نام صلح در منطقه صورت مي گيرد، مي تواند در جايگاه آنها در منطقه تأثيرگذار باشد. البته اين نکته قابل ذکر است که آنها با حضور در کنار رژيم صهيونيستي تلاش دارند تا کشورهاي منطقه را تحريک به برقراري و گسترش روابط با برلين براي کاهش گرايش آن به رژيم صهيونيستي نمايند.
بر اين اساس مي توان گفت که سياست هاي اقتصادي و سياسي آلمان سبب شده تا اين کشور به ويژه پس از روي کار آمدن مرکل بيش از گذشته به حمايت از رژيم صهيونيستي روي آورده تا در سايه آن به تحقق اهدافش بپردازد، لذا فعال شدن دستگاه ديپلماسي اين کشور در بحران اخير لبنان که در چارچوب منافع رژيم صهيونيستي صورت مي گيرد را مي توان گامي ديگر براي تحقق اهداف پيشتر گفته شده، دانست، هر چند که آنها در اين راستا با احتياط بيشتري عمل مي کنند.
دولت برلين در حالي که از تزلزل صهيونيست ها در هراس است سعي ندارند که چندان جهان اسلام را نيز از خود دور سازد، لذا در قالب طرح هاي صلح و برقراري امنيت سياست هاي خود را پي گيري مي کند، در حالي که بخش اصلي اين سياست را حمايت از رژيم صهيونيستي تشکيل مي دهد.

رژيم صهيونيستي که جنگ لبنان را براي ارتقاي قدرت آغاز کرد، امروز صرفاً براي حفظ آبروي گذشته و جلوگيري از شکست تلاش مي کند. "ما پيروزيم" ، " ما پيروز خواهيم شد" و" مابايد پيروز شويم". به عقيده تحليلگران اين جملات در واقع بيانگر سير مواضع سران صهيونيستي از آغاز جنگ عليه لبنان طي يکماه گذشته محسوب مي شود که نشانگر وضعيت سياسي و نظامي آنان است.

1ـ رژيم اشغالگر قدس که با طرحي از پيش تعيين شده جنگ عليه لبنان را آغاز کرد، بر اين تصور بود که مي تواند از اين سياست براي ارتقاي جايگاه خود در منطقه و نظام بين الملل بهره برداري کند.
اين رژيم که همواره با ايجاد جنگ تبليغاتي و بهره گيري از ابزار رسانه اي تلاش مي کرد تا خود را در منطقه قدرت اول و لايزال معرفي نمايد، با توسعه نهضت هاي آزادي خواه در منطقه و تقويت توان نظامي کشورها، اين موقعيت را دگرگون شده مي ديد با يورش به غزه و سپس حمله به لبنان تلاش کرد تا همچنان برتري گذشته خود را ارتقا بخشد. به عبارتي ديگر استراتژي آنها بر اين اصل استوار بود که با جنگ کوتاه مدت اما فاتحانه بار ديگر قدرت نظامي خود را بر منطقه اثبات تا ضمن اجراي سياست هاي توسعه طلبانه، کشورها و مجامع جهاني را به پذيرش خواسته هايشان وادار نمايند. با تمام اين تفاسير، مقاومت کوبنده حزب الله و عملکرد مردم لبنان (در کنار آنها فلسطين) موازنه قدرت را براي اين رژيم دگرگون ساخته و روندي معکوس را براي آنها به ارمغان آورد.
امروز مشاهده مي شود که رژيم صهيونيستي ديگر نه براي ارتقا و ديکته کردن قدرت خود به منطقه، بلکه صرفاً براي حفظ و جلوگيري از فروپاشي توانايي هاي گذشته فعاليت مي کند. اين رژيم امروز با استفاده از تمام ابزارهاي تبليغاتي، رسانه اي، سانسورهاي خبري و ياري گرفتن از متحدان غربي صرفاً تلاش دارد تا حداقل امتيازات را از جنگ کسب نمايد و به صورت آبرومندانه از ميدان خارج گردد. به عبارت ديگر مي توان گفت که استراتژي "ارتقاي قدرت امروز" به استراتژي "حفظ قدرت گذشته" مبدل شده که مقاومت حزب الله اين سياست را نيز با شکست مواجه ساخته و روند تحولات اين رژيم را کاملاً با مشکل روبرو کرده است.
2ـ رژيم صهيونيستي در ابتداي يورش به لبنان، در جنگ هاي رواني و تبليغاتي سياست خود را برا اين اصل استوار نمود که در کوتاه مدت فاتح جنگ خواهند بود. آنها از ابتدا در تبليغات و گفتار خود اعلام نمودند که "ما پيروز جنگ" هستيم. در ادامه راه آنهاسپس با کمي تغيير نامحسوس مواضع از الفاظ اميدوارانه همچون "پيروز خواهيم شد" استفاده نمودند. با گذشت چند روز و تکرار شکست هاي آنها از مقاومت، مشاهده مي گردد که امروز استراتژي تبليغاتي آنها بر اصل "بايد پيروز شويم" استوار شده است. بسياري از کارشناسان سياسي اين گونه لفاظي هاي اين رژيم را نشانه اي بر شکست مطلق و همه جانبه آن ارزيابي مي کنند.
بسياري بر اين عقيده اند که تغيير الفاظ از فاتح جنگ بودن به بايد پيروز شويم بيانگر اين حقيقت است که اين رژيم ديگر توانايي مقابله با مقاومت را ندارد و صرفاً براي حفظ و بازگرداندن قدرت ز دست رفته تلاش مي کند. اين رژيم امروز دريافته است که شکست آن در برابر مقاومت قطعي بوده که اين امر به منزله پايان جايگاه منطقه اي آن به عنوان ابرقدرت نظامي مي باشد. آنها مي دانند که در شرايط کنوني ديگر براي توان نظامي شان که روزگاري به بهانه و با نام آن جنايات بسياري را در منطقه صورت مي دانند جايگاهي باقي نمانده و مقاومت آن را نابود ساخته است. بر اين اساس، آنها با تشديد جنايات، بزرگنمايي فعاليت سربازان و جلوگيري از انعکاس دقيق تحولات جنگ تلاش دارند تا به هر نحو ممکن مانع از زوال کامل خود شوند. اسراييل اينک بر آن است تا تحت هر شرايطي فتوحاتي در جنگ کسب کند تا از آن به عنوان اقتدار گذشته ياد کنند. با اين وجود نکته قابل ذکر اينکه عملکرد مقاومت و ملت لبنان از يک سو و نگاه و واکنش هاي جهاني به تحولات از سوي ديگر مانع از آن شده که اين سياست تحقق يابد.
بر اين اساس مي توان گفت که تغيير استراتژي از ارتقاي قدرت به حفظ قدرت نيز نتوانسته است پيامد مثبتي براي اين رژيم در پي داشته باشد و راه زوال آن بيش از پيش هموار شده است، لذا استمرار مقاومت در شرايط کنوني مي تواند پاياني باشد بر حضور اين رژيم در منطقه و در نهايت تشکيل کشور مستقل فلسطيني به پايتختي قدس شريف که با اتحاد مي توان به اين مهم دست يافت.

يكي از اصلي ترين سياستهاي اشغالگران قدس، كوچه يهوديان سراسر جهان به اراضي اشغالي مي باشد.آنها سياست خارجي خود را براين اصل استوار كرده‌اند كه يهوديان را در اقصي نقاط جهان گردآوري و حول محوريت سرزمين موعود در فلسطين ساكن نمايند. (بخش عظيمي ازساكنان اراضي اشغالي را يهودياني تشكيل مي‌دهند كه از سايرنقاط جهان به آنجا كوچانده شده‌اند). با توجه به سياستهاي صهيونيستها اهداف آنها از اين اقدامات عبارتند از: افزايش ساكنان يهودي اراضي اشغالي در برابر بوميان عرب، تشديد فشارها براي خروج فلسطينيان از اراضي 1948 و 1967 و جايگزيني يهوديان به جاي آن، اسكان يهوديان در بخشهاي اصلي كرانه باختري و بيت‌المقدس تا سياست تحقق تشكيل كشورصهيونيستي با پايتختي قدس را محقق سازند، تامين نيروي كار و نظاميان براي استمرار توسعه‌طلبي، بهره‌گيري از امكانات لابي صهيونيستي براي تحقق اهداف در عرصه بين‌المللي، اعمال فشار بر كشورهاي مبدا مهاجران براي كمك‌هاي بيشتر به رژيم صهيونيستي و در نهايت پذيرش ماهيت اين رژيم، توجيه سياستهاي زياده‌خواهانه و جنايت انجام شده عليه فلسطينيان به بهانه اسكان و تامين امنيت يهوديان و…

در كنار آنچه ذكر شد نكته قابل تامل، تحولات مربوط به فرار يهوديان به خارج از اراضي اشغالي پس از آغاز تشديد جنايات صهيونيستهادر سرزمين هاي اشغالي و لبنان مي‌باشد. براساس آمار منتشره تاكنون بيش از 20هزار خانوار صهيونيستي از آغاز جنگ لبنان از اراضي اشغالي به خارج فرار كرده‌اند. (آمار مهاجرين صهيونيست در زمان حملات اين رژيم به غزه و پاسخ‌هاي موشكي فلسطينيان را بايد به اين آمار افزود) قابل تامل آنكه بسياري از اين افراد را صهيونيستهاي ثروتمند و تاثيرگذار براقتصاد و سياست اين رژيم تشكيل مي‌دهند كه با خروجشان بيش از پيش فروپاشي اقتصاد و جامعه صهيونيستي را تشديد مي‌نمايند. رژيم صهيونيستي كه گمان مي‌كرد با جنگي كوتاه‌مدت در لبنان و اعمال جنايات در غزه به پيروزي هاي دست مي‌يابد، اما مقاومت حزب‌الله و ملت لبنان ازيك سو و تشديد انتفاضه دراراضي اشغالي از سوي ديگر اين سناريو را باطل نمود، در حالي كه مهمترين پيامد آن تشديد نارضايتي صهيونيستها از تل‌آويو و خروج آنها از اراضي اشغالي مي باشد. با توجه به پيامدهاي اين روند براي رژيم صهونيستي، آنها سياستهاي خود را برجلوگيري از افزايش اين روند استوار كرده‌اند. در اين چارچوب آنها اقدامات متعددي را در دستوركار خود قرارداده‌اند از جمله:

سانسورهاي گسترده خبري از تلفات و شكستهاي نظاميان صهيونيست در جنگ با مقاومت، در حالي كه ميزان تلفات و خسارتهاي لبنان را بسيار نشان مي‌دهند، تشديد جنايات در اراضي اشغالي عليه فلسطينيان كه نشانگر پيروزي صهيونيستها براي تحقق اهدافشان باشد، اعمال محدوديتهاي بسيار براي خروج مهاجرين از اراضي اشغالي، اعمال فشار بر متحدان غربي براي افزايش كمكهاي مادي وسياسي براي تقويت بنيه اقتصادي و راضي كردن صهونيستها براي عدم خروج از منطقه و … از اقدامات تل‌آويو براي جلوگيري از فرا يهوديان از فلسطين اشغالي مي باشد.

با تمام اين تفاسير اين نكته لازم به ذكر است كه علت فرار صهيونيستها صرفا استمرار انتفاضه و تشديد فعاليت گروههاي جهادي در فلسطين و پاسخ‌هاي كوبنده حزب‌الله به جنايات و تهاجمات صهيونيستها طي هفته‌هاي اخير نمي‌باشد، هر چند كه تل‌آويو تلاش دارد تا اين امر را صرفا به مقاومت فلسطين ولبنان نسبت دهد. با توجه به تحولات داخلي رژيم صهيونيستي عوامل اصلي اين فرار را در سياستهاي دولتمردان تل‌آويوو درنهايت فروپاشي اين رژيم از درون مي‌توان مشاهده كرد. ركود شديد اقتصادي، تورم، بيكاري، فسادهاي گسترده دردستگاه‌هاي مالي و اداري، بحران شديداجتماعي بويژه آمار بالاي فقر، خشونت، خودكشي، مواد مخدر، عدم وجود امنيت اجتماعي، نارضايتي عمومي از سياستهاي دولتمردان، نظامي‌گري حاكم بر جامعه در حالي كه ديگر صهيونيستهاخواستار حضور در ارگانهاي نظامي نمي‌باشند (آمار فرار از خدمت‌،خودكشي، ناملايمات رواني، اعتياد به مواد مخدر، فساد اخلاقي و جنسي درميان نظاميان صهيونيست، بطور چشم گيري افزايش يافته بگونه‌اي كه بسياري از كارشناسان سياسي فروپاشي ارتش اين رژيم از درون را دور از ذهن نمي‌دانند) جنايات رژيم صهيونيستي در اراضي اشغالي كه تحريك فلسطينيان براي ادامه مبارزه را در پي دارد در حالي كه صهيونيستهاي ساكن اراضي خواستار دادن امتيازاتي به فلسطينيان براي پايان اين درگيري‌ها مي باشند، فساد شديد دولتمردان صهيونيست كه آنها را كاملا از جامعه دور ساخته است، ازمهمترين دلايل فرار صهيونيستها از اراضي فلسطين اشغالي مي‌باشد.

در نهايت مي‌توان گفت كه رژيم صهيونيستي كه همواره خود را به عنوان الگوي دموكراسي درمنطقه معرفي و ازسوي ديگر به عنوان قدرت برتر به جنايت در فلسطين و اكنون لبنان مي‌پردازد، از درون با مشكلات بسياري مواجه است كه فروپاشي دروني آن را نويد مي‌دهد. تحولات سرزمين‌هاي اشغالي امروز نشان داد كه جامعه صهيونيستي هماهنگي كه تاكنون آنها شعارش را مي‌دادند ،وجود خارجي ندارد و تضادهاي شديد در آن موجب فروپاشي اين رژيم گرديده است، درحالي كه اين تزلزل ازگذشته در آن موجود بوده اما جنگ لبنان و تبعات آن، اين شكست را آشكارساخته است. شكستي كه با اتحاد جهان اسلام مي‌توان ازآن به عنوان فرصتي براي نابودي رژيم صهيونيستي و تحقق آرمان تشكيل كشورمستقل فلسطيني به پايتختي قدس شريف بهره‌برداري نمود. 

در ادامه توسعه مناسبات عربستان و تركيه، ملك عبدا… پادشاه عربستان به دعوت رسمي مقامات تركيه ديروز وارد آنكارا گرديد تا گامي مهم براي تحقق اين مهم برداشته شود.

دو كشور تركيه و عربستان به عنوان كشورهاي اسلامي با اهداف منطقه‌اي مشابه، روابط مناسبي را برقرار نموده‌اند. در ادامه روابط دو كشور نكته قابل توجه، ديدار ملك عبدا… پادشاه عربستان از آنكارا مي‌باشد . (آخرين مقام ارشد عربستان كه از تركيه ديدار نموده بود سعود‌الفيصل در سال 1966 مي باشد ) با توجه به تحولات منطقه و سياست‌هاي حاكم بر دستگاه ديپلماسي دو كشور مهمترين ابعاد اين سفر از چند بعد قابل تامل و بررسي مي‌باشد:

بر اين اساس مي‌توان گفت كه هر چند ديدار ملك‌عبدا… از آنكارا، گامي مهم براي حضور تركها در جهان اسلام و دوري آن از غرب ارزيابي مي‌گردد، اما در نهايت تاثير چنداني بر سياست خارجي تركها نداشته و سياست خارجي آنها روند گذاشته را پي‌گيري خواهد كرد. البته اين نكته قابل ذكر است كه اين گرايش در حالي كه منافعي را براي ترك‌ها در منطقه و جهان اسلام در پي دارد مي‌تواند محركي باشد براي گرايش دوباره آمريكا و غرب به آنكارا كه از گرايش تركها به كشورهاي اسلامي در هراس مي‌باشند. آنها تلاش دارند تا به هر نحوي مانع از تحقق اين اتحاد گردند لذا در شرايط كنوني تركيه مي‌تواند اميدوار باشد كه از مشوق‌هاي تازه‌اي از سوي آمريكا و اروپا برخوردار گردد ،هر چند كه در ظاهر در جهان اسلام به دنبال تحقق منافعش مي‌باشد. 

دولتمردان تركيه پس از يك دوره افول بار ديگر سياست هاي خود را بر احياي قدرت منطقه اي و بين المللي معطوف ساخته اند.
موقعيت جغرافيايي و ژئوپلتيك تركيه سبب شده تا همواره اين كشور به عنوان بازيگري مهم در عرصه بين المللي(به ويژه براي اروپا و آمريكا) ايفاي نقش نمايد. دولتمردان آنكارا كه تحقق و حفظ اين موقعيت را در گرو همگرايي با اروپا و سپس آمريكا مي ديدند، در طي يك دهه گذشته سياست ها و چارچوب هاي كاري خود را بر اساس توسعه مناسبات با اين كشورها تدوين و اجرا نمودند. هر چند كه ترك ها براي اجرايي شدن اين مهم وادار به انجام اصلاحات بنيادين و بعضا متعارض در قوانين و ساختار سياسي و اقتصادي خود گرديدند اما در نهايت عواملي موجب انزواي نسبي آنها در منطقه و جهان گرديد.
اولا ماهيت اسلامي جامعه كه موجب عدم پذيرش كامل قوانين و خواسته هاي اروپا و حتي ارتباط با آن مي گردد. ثانيا، عدم تحقق وعده هاي اروپا در پذيرش و ياري رساندن در بهبود شرايط تركيه، ثالثا سياست هاي آمريكا براي به انزوا كشاندن آنكارا در تحولات منطقه به ويژه در قبال عراق، ايران، كشورهاي اسلامي و فلسطين. رابعا معطوف شدن تركيه به الحاق به اروپا و كسب امتيازات از آمريكا كه اين كشور را از اهداف و منافعش در آسياي مركزي و قفقاز دور ساخت.
اين عوامل در كنار بحران هاي اقتصادي و اجتماعي حاكم بر جامعه تركيه (كه بيشتر به دليل اصلاحات مدنظر غرب ايجاد شده است) موجب شد تا آنكارا بيش از گذشته در انزواي منطقه اي قرار گرفته و تاحدود زيادي جايگاه خود را در تحولات (به ويژه به عنوان ميانجي) از دست بدهد. با توجه به تاثيرات منفي روند تحولات براي خواسته هاي تركيه در طي ماه هاي اخير بار ديگر دولتمردان آنكارا بازنگري هايي در چارچوب سياست خارجي خود مبذول داشته اند كه از آن با نام دوري از غرب و احياي قدرت دوباره (خصوصا در جهان اسلام) مي توان ياد كرد. در اين راستا مشاهده مي گردد كه ترك ها به فعاليت هاي منطقه اي به صورت مستقل اقدام كرده اند هر چند كه هنوز نيم نگاهي به آمريكا و اروپا دارند. درحالي كه بخش اصلي فعاليت آنها شامل گرايش به اسلام و كشورهاي اسلامي مي باشد.
1)در عرصه داخلي ترك ها هر چند در چارچوب پيش شرط هاي اروپا گام برمي دارند اما در مقطع كنوني با فاصله گرفتن از اين اصل به احياي دوباره اسلام و موازين آن روي آورده اند. چنان كه ضمن آزادسازي حجاب در مدارس، خواستار اجراي قوانين اسلامي در دستگاه قضايي شده اند. اين اقدام در حالي كه جايگاه تركيه را در ممالك اسلامي تقويت مي سازد با خواسته ها و اهداف غرب مغاير بوده و با مخالفت آنها همراه گرديده است.
2)در حالي كه غرب و آمريكا در سال هاي اخير تلاش داشتند تا با عناوين مختلف (پاداش و تهديد) مانع همگرايي ايران و تركيه به عنوان قدرت هاي منطقه اي گردند. بار ديگر ترك ها، سياست منطقه اي خود را بر همگرايي با تهران استوار كرده اند. در اين راستا آنها ضمن مخالفت با هرگونه تحرك عليه ايران از خاك تركيه، با ديدارهاي مكرر با مقامات ايراني، تلاش نموده اند تا به عنوان بازيگري مهم در حل پرونده ايران ايفاي نقش نمايند.
آنها با اين اقدام سعي دارند تا خود را از فعالان پرونده معرفي كنند لذا بر توسعه مناسبات (حتي در زمينه هسته اي) با ايران تاكيد دارند تا در نهايت در كنار ايران بتوانند به قدرتي منطقه اي و بازيگري جهاني مبدل گردند.
3)سياست هاي منطقه اي تركيه و گرايش اين كشور به برقراري روابط با رژيم صهيونيستي و تشكيلات خودگردان، جايگاه خاصي به نقش آنكارا در تحولات سرزمين هاي اشغالي فلسطين داده است. اما سير تحولات اخير در فلسطين اشغالي و ناكامي هاي غرب در طرح خاورميانه بزرگ سبب شده تا تركيه در نگرش خود تجديدنظر كند و تا حدودي از اشغالگران فاصله بگيرد. بر اين اساس دولتمردان آنكارا يكي از راهكارهاي خود براي خروج از انزوا را حضور فعال تر در تحولات فلسطين مي دانند، چنان كه طي هفته هاي اخير فعاليت هاي بسياري در اين زمينه داشته اند.
4)تركيه از عراق به عنوان يكي از همسايگان مهم ياد مي كند. در طول سه سال اشغال عراق، سياست هاي اشغالگران بر اصل دوري تركيه از اين منطقه استوار گرديده است در حالي كه سياست آمريكا در قبال كردستان نيز مغاير با اهداف ترك ها مي باشد. پس از تشكيل دولت اسلامي از عراق بار ديگر اين فرصت براي ترك ها ايجاد شد كه به عنوان همسايه نزديك اين كشور در تحولات عراق حضور يابند. در اين چارچوب آنها ضمن امضاي قراردادهاي اقتصادي و امنيتي براي تحقق صلح در اين كشور فعاليت مي كنند تا بار ديگر به عنوان قدرت تاثيرگذار در امنيت منطقه ايفاي نقش نمايند.
5)حضور در اتحاديه هاي منطقه اي از جمله شوراي همكاري خليج فارس، اتحاديه عرب، سازمان كنفرانس اسلامي از ديگر راهكارهاي اخير تركيه براي احياي قدرت دوباره مي باشد كه گرايش به اتحاديه هاي اسلامي بخش اصلي اين سياست را شامل مي شود.
6)در نهايت براساس آنچه ذكر شد مي توان گفت كه دولتمردان تركيه پس از مدت ها انزوا بار ديگر براي احياي قدرت و مبدل شدن به بازيگر منطقه اي و جهاني تلاش مي كنند هر چند كه اولا وضعيت نامناسبات اقتصادي ثانيا ديدگاه هاي منفي به سياست هاي تركيه به دليل عدم ثبات در گرايشات و مواضع آن، ثالثا وابستگي آنكارا به آمريكا و حمايت هاي آن، رابعا گرايش ترك ها به اتحاديه اروپا هر چند كه اكنون چندان تمايلي براي آن نشان نمي دهند، موانع اصلي براي تحقق اين هدف مي باشند. با اين وجود مي توان گفت كه دولتمردان آنكارا در راه احياي قدرت همسويي با منطقه وجهان اسلام را سرلوحه سياست هاي خود قرار داده اند كه از يك سو مي تواند امتيازات جديدي براي آنها در پي داشته باشد و از سوي ديگر با تهديد اروپا به گرايش به جهان اسلام مي تواند رويكرد آنها به پذيرش تركيه در اتحاديه اروپا را تصحيح نمايد. چنانكه هم اكنون اتحاديه اروپا ضمن هشدار به اسلام گرايي تركيه از پذيرش دوباره مذاكرات با اين كشور براي الحاق به اتحاديه سخن به ميان آورده، هر چند كه همچنان شروط بعضا غيرقابل اجرايي را پيش روي ترك ها قرار داده است.

الف ـ‌ افكار عمومي در اين كشورها با برپايي تظاهرات‌‌هاي گسترده خشم و انزجار خود را از رژيم صهيونيستي اعلام و از حزب‌ا… و ملت لبنان و فلسطين حمايت نمودند. ثانيا برخي از دولت‌هاي عربي براساس برخي تمهيدات سياسي و با استناد به برخي مستندات تاريخي (تحولات پس از جنگ‌هاي اعراب و رژيم صهيونيستي) راه سكوت در پيش گرفته، و چندان فعاليتي براي حمايت از مقاومت صورت ندادند. با تمام اين تفاسير آنچه در مقطع كنوني در عملكرد اعراب در قبال تحولات جنگ حائز اهميت است، برگزاري نشست وزراي خارجه عرب در بيروت مي‌باشد. اين نشست از چند بعد قابل بررسي مي باشد:

1ـ سير تحولات در جهان عرب بيانگر اين حقيقت است كه ملت‌هاي عربي بر اين اصل تاكيد دارند كه نابودي رژيم صهيونيستي و حمايت از مقاومت از اصول اصلي آنها مي‌باشد. آنها با برپايي تظاهرات‌هاي گسترده و اعلام آمادگي براي حضور مستقيم در جنگ عليه صهيونيست‌ها، راه خويش را از دولت‌ها جدا كرده و مستقلا فعاليت نمودند اين‌گونه موضع‌گيري‌ها كه با انتقاد از سران عرب همراه مي‌باشد تا حدودي تزلزل پايه‌هاي قدرت‌هاي عربي را به همراه داشته است. بر اين اساس سران عرب براي حفظ موقعيت مردمي و جلوگيري از افزايش انزجار افكار عمومي با آنها همگام شده و در اولين اقدام در بيروت گردهم مي‌آيند تا گامي براي همصدايي با ملتهايشان بردارند.

2ـ آنچه در سياست سران عرب در روزهاي اخير مشاهده مي‌گردد، تغيير ديدگاه آنها نسبت به مقاومت مي‌باشند. هر چند آنها در روزهاي آغازين جنگ چندان در حمايت از مقاومت گام برنداشتند و بعضا اعتراضاتي بر آن داشتند، اما روند تحولات و پيروزي‌هاي حزب‌ا… اين نگرش را تغيير داد. امروز مشاهده مي‌گردد كه بسياري از سران عرب ضمن اعتراف به حقانيت حزب‌ا… آن را نماد و الگوي مقاومت جهان عرب ارزيابي و خواستار استمرار فعاليت آن شده است. بر اين اساس نشست بيروت را مي‌توان نشانه‌اي از تغيير ديدگاه سران عرب نسبت به مقاومت دانست كه آنها را در جمع حاميان آن قرار داده است.

3ـ سران كشورهاي عربي در اظهارات گذشته خود در قبال تحولات لبنان بارها به رژيم صهيونيستي هشدار داده بودند كه در صورت استمرار جنايات آنها چاره‌اي جز وارد شدن در جنگ ندارند (مقامات عربستاني بارها تاكيد كردند كه عملكردهاي صهيونيست‌ها راهي جز ورود اعراب به جنگ باقي نخواهد گذاشت) با توجه به اينكه رژيم صهيونيستي همچنان جنايات خود را تشديد مي‌كند، نشست بيروت مي‌تواند مرحله دومي از هشدارهاي سران عرب به رژيم صهيونيستي باشد.

4ـ آنچه در تحولات خاورميانه پس از جنگ لبنان قابل توجه است، سياست‌هاي آمريكا براي اجراي طرح خاورميانه جديد مي‌باشد. اين طرح كه جايگزيني بر طرح شكست خورده اصلاحات خاورميانه است، تحولي بزرگ در منطقه را در نظر دارد كه اولين پيامد آن دگرگوني بسياري از كشورهاي عربي مي‌باشد. چنانكه سيدحسن نصر‌ا… دبير كل حزب‌ا… بارها در سخنراني‌هاي خود به اعراب هشدار داده كه طرح آمريكا به منزله فروپاشي اقتدار بسياري از سران عرب به نفع آمريكا و رژيم صهيونيستي مي‌باشد. با توجه به پيامدهاي اين طرح براي منطقه ،سران عرب تلاش دارند تا با مديريت بحران و بررسي راهكارهاي همراهي با لبنان، مانع از اجرايي شدن اين طرح گردند. به عبارتي ديگر نشست بيروت را بايد گامي در جهت مقابله با طرح خاورميانه جديد دانست كه مي‌تواند رويكرد جديد اعراب به مقاومت را در پي داشته باشد.

5ـ سير تحولات لبنان و سكوت جهان عرب سبب شده تا ديدگاه جهان نسبت به اعراب دگرگون گرديده و چندان توجهي به آن نشود. از سوي ديگر حضور بازيگران متعدد در منطقه مي‌رود تا جايگاه منطقه‌اي و جهاني اتحاديه عرب را به عنوان بازيگري تاثير‌گذار و تصميم‌گيرنده متزلزل نمايد. با توجه به اينكه از سياست‌هاي اتحاديه عرب نقش‌آفريني در معادلات جهان و كاستن مداخلات خارجي در تحولات منطقه مي‌باشد، آنها با حضور در بيروت سعي مي‌كنند تا بار ديگر بر اهميت جايگاه خود در تحولات منطقه‌اي و برقراري ثبات و امنيت بين‌المللي تاكيد نمايند. در همين حال آنها از انتقادات شديدي كه در عرصه جهاني از مواضع گذشته اعراب در قبال لبنان صورت گرفته كاسته تا پايگاه سياسي خود را نيز در ساير نقاط جهان حفظ كنند.

در نهايت با توجه آنچه ذكر شد مي‌توان گفت كه نشست اتحاديه عرب در بيروت كه مهر تاييدي ديگر بر حقانيت مقاومت و نگاه مثبت جهان عرب به آن است، گامي مثبت براي مواضع متحدكشورهاي عربي در برابر رژيم صهيونيستي مي‌باشد. به عبارتي ديگر اين نشست را كه پس از نشست سازمان كنفرانس اسلامي برگزار مي‌گردد مي‌توان رويكردي فعال در مقابله با طرح‌هاي آمريكا و رژيم صهيونيستي در منطقه دانست كه بيش از گذشته اتحاد جهان اسلام را به نمايش مي‌گذارد.بر اين اساس رويكرد جهان عرب به لبنان كه پس از انفعال‌هاي گذشته آنها صورت مي‌گيرد نشانه‌اي از اتحادي است كه استمرار آن شكست رژيم صهيونيستي و گامي مهم در تحقق آرمان تشكيل كشور مستقل فلسطيني خواهد بود .

رژيم اشغالگر قدس با طرحي از پيش طراحي شده و با بهانه‌هاي واهي جنگ عليه لبنان را آغاز نمود. هر چند در ابتداي جنگ بسياري از ناظران سياسي پيروزي سريع رژيم صهيونيستي را پيش‌بيني مي‌كردند، اما مقاومت حزب‌ا… و ملت لبنان اين سناريوها را دگرگون ساخت. پاسخ‌هاي كوبنده حزب‌ا… كه انهدام بخش‌هاي اصلي نيروي دريايي و زميني صهيونيست‌ها را در پي داشت، همچنين همسويي ملت و دولت لبنان با مقاومت موجب گرديد كه جنگ از حالت كوتاه مدت به فرسايشي تغيير يابد.

رژيم صهيونيستي كه در جبهه جنگ در لبنان شكست را متحل گرديده تلاش دارد تا غزه را قرباني اين شكست نمايد.

در حالي كه غرب با بهره‌گيري از وابستگي شوراي امنيت به قدرت‌هاي بزرگ تلاش دارد تا ايران را از حقوق هسته‌اي خود محروم سازد جا دارد تا تهران با تاكيد بر پشتوانه‌هاي موجود مسير را براي آغاز غني‌سازي صنعتي هموار سازد.

پس از آنكه غرب و آمريكا به دليل عملكردهاي موفق غيرمتعهدها و كشورهاي حق‌طلب نظير ونزوئلا، كوبا و سوريه در شوراي حكام نتوانستند اهدافشان عليه ايران را محقق سازند پرونده را به شوراي امنيت ارائه نمودند. آنها تلاش داشتند تا ضمن پايان دادن به حضور غيرمتعهدها در سايه نفوذشان در شوراي امنيت، تهران را وادار به پذيرش خواسته‌هايشان نمايند تا در نهايت خود را فاتح اين معادلات معرفي نمايند. در اين ميان تشكيل كميته 1+5 راهكار آنها براي حفظ موقعيت شوراي امنيت و نيز نشان دادن چهره‌اي دموكراتيك از خود براي جهانيان (ظاهر فريبي كه همواره در سياست‌هاي غرب وجود دارد)، گرديد . در نهايت اين گروه (1+5) بسته پيشنهادي را به ايران ارائه نمود در حالي كه همچنان بر اصل تعليق غني‌سازي تاكيد داشت.

با تمام اين تفاسير در حالي كه تهران اعلام كرده است تا 31 مرداد پاسخ بسته پيشنهادي را ارائه خواهد كرد، اما دولتمردان غربي در اقدامي غيراصولي بار ديگر گزارش را در شوراي امنيت به جريان انداخته كه پس از مدت‌ها بحث و گفتگو منجر به صدور قطعنامه 1696 گرديد. بسياري از ناظران سياسي دليل اين اقدام را اولا اقدامي براي واداشتن تهران به پذيرش بسته پيشنهادي 1+5 عنوان داشته‌اند، چنانكه آنها 9 شهريور را زمان نهايي اعلام كرده‌اند ثانيا بسياري بر اين عقيده كه غرب امروز در برابر تحولات لبنان شكست را پذيرا شده ، لذا براي سرپوش نهادن بر اين ناتواني‌ها و توجيه ناكامي شوراي امنيت در تحقق صلح به تصويب قطعنامه ضد ايراني مبادرت ورزيده است. با تمام اين تفاسير در شرايط كنوني نكته اساسي خروج از مرحله غني‌سازي تحقيقاتي به غني‌سازي صنعتي مي‌باشد كه گام بعدي تهران براي تحقق اهداف هسته‌اي مي‌باشد. در اين ميان چند نكته قابل ذكر مي‌باشد كه آغاز غني‌سازي صنعتي را امري الزام‌آور و راهكار بعدي ايران نشان مي دهد:

1ـ نكته اساسي در بسته پيشنهادي 1+5 و قطعنامه 1696 تكرار اصل توقف غني‌سازي و كل تحقيقات است.

اين بند كه تاكنون در تمام گزارشات و بيانيه‌هاي غرب وجود دارد حكايت از اين اصل دارد كه آنها كاملا با اساس فعاليت‌هاي ايران مخالف مي‌باشند نه با با بخش‌هايي از آن لذا اساسا در آينده نيز نمي‌توان به اين تغيير نگرش اميدوار بود.

2ـ سياست‌هاي غرب نشان داده كه وعده‌هاي آنها به كشورها براي صنعتي شدن پوشالي و دروغين مي‌باشد. نمونه بارز اين اقدامات را در كره شمالي و ليبي مي‌توان مشاهده كرد كه صراحتا اعلام كرده‌اند تاكنون غرب هيچ‌گونه كمكي براي تحقق اهداف هسته‌اي به آنها نداشته‌اند. بر اين اساس وابستگي وانتظار از غرب براي دادن امتيازات به ايران در صورت پذيرش خواسته‌هاي آنها امري نادرست و غيرمنطقي مي‌باشد. (آنها همواره از راستي آزمايي سخن به ميان مي‌آورند اما معيار و مدت زمان اين اقدام را مشخص نمي‌كنند كه اين بيانگر اين حقيقت است كه آنها حاضر به مصالحه نبوده و هدف آنها صرفا جلوگيري از توسعه و دست‌يابي ايران به حقوق هسته‌اي خود مي‌باشد).

3ـ غرب در حالي به صدور قطعنامه ضد ايراني مي‌پردازد كه اصلا به گزارشات البرادعي مبني همكاري كامل ايران با آژانس حتي فراتر از NPT و پروتكل الحاقي اشاره نكرده بلكه صرفا بر مواردي جزيي كه آژانس خواستار بررسي آن شده تاكيد دارد. اين امر نشان مي‌دهد كه آنها از نگاه شخصي و مغرضانه به پرونده مي‌نگرند و حاضر به پذيرش حقايق موجود نمي‌باشند.

4ـ در بيانيه‌هاي غرب و شوراي امنيت بر اصل گفتگو تاكيد شده است آنها از گفتگويي سخن به ميان مي‌آورند كه بر اصل تهديد و ارعاب استوار گرديده است، چنانكه آنها حتي بر تعهد خود براي عدم انتشار بسته پايبند نبوده و از حربه شوراي امنيت براي تحقق اهدافشان استفاده مي‌كنند. آنها آشكار ساخته‌اند كه زبان ديپلماسي براي آنها زباني يك‌طرفه است كه نتيجه آن تحقق اهداف آنها و سكوت طرف مقابل است. بر اين اساس و با توجه به اينكه اولا دولت و ملت ايران تاكيد كرده‌اند كه حاضر به عقب‌نشيني از حقوق هسته‌اي خود نمي‌باشند، ثانيا براساس مصوبات گذشته مجلس ايران حق خروج از NPT و عدم اجراي پروتكل الحاقي را دارد ثالثا نمايندگان مجلس تاكيد كرده‌اند كه قطعنامه شوراي امنيت غيرقابل اجرا است و از سوي ديگر ايران نيازي به پاسخ‌گويي به 1+5 را ندارد، بجاست تا ايران مراحل غني‌سازي صنعتي را آغاز نمايد تا ضمن تكميل توسعه‌ صنعتي بار ديگر شكست سنگيني بر غرب متحمل نمايد.

در نهايت مي توان گفت كه امروز سياست خارجي ونزوئلا بر توسعه مناسبات با كشورهاي ضدامپرياليستي و نهضت هاي آزاديخواه معطوف گرديده در حالي كه مقابله جهاني با سياست هاي آمريكا محور اصلي اين سياست را تشكيل مي دهد. البته اين نكته قابل ذكر است كه حضور فعال كاراكاس در عرصه جهاني بيانگر موقعيت مستحكم و اقتدار چاوز در عرصه داخلي مي باشد كه شرايط را براي اين فعاليت ها هموار ساخته است. مولفه اي كه امروز بسياري از قدرت هاي بزرگ به ويژه آمريكا به دليل از دست دادن آن بسياري از اهداف بين المللي خود را ترك واجبارا در راه انزواي دروني گام برمي دارند، امري كه در مورد ونزوئلا روندي معكوس را مي پيمايد و اين كشور در سايه آرامش داخلي براي حضور در معادلات جهاني فعاليت مي كند. در همين حال اين امر بايد تاكيد شود كه به رغم سياست هاي آمريكا، بسياري از كشورها (حتي در مناطق نفوذ آمريكا) خواستار توسعه مناسبات با ونزوئلا و حضور آن در معادلات جهاني گرديده اند، امري كه مي تواند شرايط را براي عضويت دايم اين كشور در شوراي امنيت سازمان ملل متحد فراهم آورد. بر اين اساس ديدار چاوز از كشورهاي آمريكاي لاتين و سپس خاورميانه را مي توان گامي مهم در راه حذف نفوذ آمريكا در اين مناطق و سياستي براي ايجاد اتحادهاي جهاني در برابر آن ارزيابي نمود كه موفقيت بزرگي براي ونزوئلا و متحدان آن قلمداد مي شود.

پس از آنكه به رغم كارشكني‌هاي اشغالگران دولت جديد مالكي و سپس پارلمان عراق تشكيل گرديد، بسياري از آگاهان سياسي از دگرگوني در تحولات عراق خبر دادند. به رغم تمام اين وعده‌ها هم اكنون مشاهده مي‌گردد كه بحران امنيتي و جنايات رو به افزايش نهاده و روزانه صدها تن به خاك و خون كشيده مي‌شوند. اين بحران‌ها در حالي در عراق افزايش يافته كه اولا بحران فلسطين و لبنان مانع از توجه جهانيان به عراق گرديده است ثانيا انفجارها در مراكزي خاص بويژه در مناطق شيعه‌نشين و مساجد صورت مي‌گيرد ثالثا آمريكا همچنان براي اهدافي ناتمام نظير تغيير قانون اساسي، اجراي فدرالسيم، تمديد دوران ماموريت سربازان و …تلاش مي‌كند. هر چند كه اشغالگران اين تحركات را به گروههاي ترويستي نسبت داده و در لواي اين نام ضمن توجيه تحولات به قتل عام غير نظاميان مي‌پردازند، اما روند وقايع همچون گذشته سناريوي تكراري اشغالگران مبني بر تشديد بحران امنيتي براي حفظ و تحقق منافع را در ذهن تداعي مي‌كند. چنانكه ذكر شد در طي سه سال گذشته نيروهاي بيگانه هرزمان كه براي اجراي اهدافشان دچار مشكل گرديده‌اند از سناريوي بحران و مديريت بحران براي تحقق اهدافشان استفاده كرده‌اند. براين اساس در شرايط كنوني بار ديگر مي‌توان نقش و جايگاه اشغالگران را در اين بحران مشاهده كرد. در حالي مي‌توان اين تحركات را در چارچوب‌هاي ذيل ارزيابي نمود:

در نهايت با توجه به تحولات كنوني عراق كه درسايه تحولات لبنان صورت مي‌گيرد مي‌توان گفت كه بار ديگر سناريوي تشديد بحران به ابزاري براي تحقق اهداف اشغالگران مبدل گرديده كه نتيجه اين زياده‌خواهي ها كشتار روزانه صدها غيرنظامي بويژه زنان و كودكان مي‌باشد در حالي كه همچنان مجامع جهاني در برابر اين جنايات راه سكوت در پيش گرفته و به آن التفاتي نمي‌كنند. چنانكه بسياري از اقدامات ديني و دولتي عراق تاكيد كرده‌اند آمريكا تلاش دارد تا با بحران آفريني ضمن ايجاد تفرقه دركشور و به شكست كشاندن طرح آشتي ملي راه را براي حضوردائم و استمرار جاه‌طلبي‌هايش هموار سازد در حالي كه درشرايط كنوني جا دارد تا ملت عراق دركنار دولت با حفظ وحدت و همبستگي در برابر اين توطئه‌هاي تكراري مقاومت نمايند تا هر چه سريعتر شرايط را براي خروج اشغالگران از كشورشان فراهم آورند، چرا كه بحران عراق با آمدن اشغالگران آغازگرديده و صرفا با خروج آنها پايان مي‌پذيرد.

تقابل كرزاي با كاخ سفيد

در حالي كه آمريكا از حل بحران افغانستان ناتوان مانده ، زمزمه‌هايي براي تعيين جانشين براي كرزاي به عنوان راهكار خروج از بن بست مطرح گرديده است.
پس از حوادث 11 سپتامبر، نيروهاي ائتلاف به رهبري آمريكا به عنوان مبارزه با تروريسم وارد افغانستان گرديدند. اين حضور كه با حمايت‌هاي جهاني صورت گرفت، نويد پايان سه دهه خشونت و جنگ را در افغانستان در اذهان عمومي تداعي كرد. با گذشت 5 سال از اشغال اين كشور همچنان جنگ و ناامني در سراسر آن به طور فزاينده‌اي به چشم مي‌خورد به گونه‌اي كه بسياري، دوران كنوني را با تحولات سه دهه گذشته مشابه مي‌دانند.
دولتمردان كاخ سفيد كه تلاش داشتند تا با بهره‌گيري از تحولات افغانستان، پيروزي بزرگي در عرصه بين‌الملل (در زمينه صلح و دموكراسي) به نمايش گذارند، در سير تحولات روندي متضاد را تجربه نمودند. ناكامي‌هاي آمريكا در افغانستان در حالي ادامه دارد كه:
1ـ  نيروهاي  ائتلاف برخلاف طرح‌هاي اعلام شده به هيچ كدام از اهداف خود در افغانستان دست نيافته‌اند. افزايش ناامني‌ها و قدرت‌يابي طالبان كه شكستي بزرگ در سياست مبارزه با تروريسم قلمداد مي‌شود، رشد توليد مواد مخدر، عدم آغاز طرح‌هاي بازسازي كشور، از محورهاي اصلي ناكامي‌هاي نيروهاي ائتلاف مي‌باشد (در ماه‌هاي اخير تلفات آنها رشد فزاينده‌اي داشته است).
2ـ برخلاف سياست‌هاي اعمال شده از سوي اشغالگران، حامد كرزاي چندان در چارچوب خواسته‌هاي آنها گام برنداشته است. اولا وي بيش از هر چيز سياست‌هاي خود را بر همگرايي منطقه‌اي و توسعه مناسبات با همسايگان بويژه ايران تدوين نموده است. در اين راستا شاهد ديدارهاي مكرر و توافقات بسيار با كشورهاي منطقه مي‌باشيم در حالي كه آمريكا از اين رويه چندان رضايتي نداشته و خواستار تعديل آن مي‌باشد. ثانيا وي چندان پذيراي سياست‌هاي اعمال شده از سوي اشغالگران بويژه در امور فرهنگي و اجتماعي نبوده و خواستار اجراي احكام ديني و اسلامي در كشور گرديده است.
3ـ دولتمردان آمريكا در حالي در افغانستان و عراق و بحران خاورميانه با شكست‌هاي متوالي مواجه مي‌گردند كه در عرصه داخلي نيز بايد خود را براي شركت در انتخابات ميان دوره‌اي پارلمان آماده سازند. اين در حالي است كه شكست‌ها در سياست خارجي موجب كاهش فزاينده جايگاه آنها در افكار عمومي ايالات متحده گرديده است. بر اين اساس تلاش اوليه آنها اجراي طرح‌هايي هر چند موقت براي كسب پيروزي در سياست خارجي براي بهبود جايگاه خود در افكار عمومي مي‌باشد.
با توجه به آنچه ذكر شد و با عنايت به اين حقيقت كه آمريكايي‌ها به بهبود تحولات افغانستان (در كنار عراق) براي تحقق اهداف منطقه‌اي و داخلي خود، نيازمند مي‌باشد، آنها تمام سياست‌هاي خود در اين كشور را معطوف به  ايجاد دگرگوني‌هاي اساسي نموده‌اند.
در اين چارچوب مشاهده مي‌گردد كه در طي هفته‌هاي اخير بار ديگر افغانستان كانون توجه آمريكا قرار گرفته است. از يك رو ديدارهاي مكرر مقامات اين كشور از افغانستان و تاكيد آنها بر اجراي طرح هايي براي حل بحران كنوني در حال اجرا است از سوي ديگر دولتمردان كاخ سفيد با اعمال فشار بر ساير نيروهاي حاضر در ائتلاف تلاش دارند تا رضايت آنها را به افزايش اعزام نيرو و كمك‌هاي مالي و تجهيزاتي به افغانستان جلب نمايد. براساس سياست‌هاي طراحي شده از سوي آمريكا و اظهارات مقامات اين كشور آنها براي خروج از بن‌بست كنوني دو طرح را پيش‌روي قرار داده‌اند.
اولا افزايش حمايت‌ها از كرزاي براي ايجاد تغيير رويه وهمسويي بيشتر آن با اهداف خود ثانيا مطرح كردن طرح جايگزيني به جاي كرزاي به عنوان عامل اصلي ناتوانايي‌ها و بحران‌هاي كنوني افغانستان كه لزوم تغيير در ساختار دولت را الزام‌آور مي‌سازد .در همين راستا مشاهده مي‌گردد كه آنها در اقدامي تبليغاتي (براي بررسي نحوه برخورد با طرح) از بركناري كرزاي و اعلام جانشيني زلماي خليل‌زاده به جاي وي خبر دادند. هر چند با توجه به سابقه خليل‌زاد و نگاه منفي جهان به آن به عنوان دست‌پرورده آمريكا، سناريوي جانشيني آن به جنگي تبليغاتي مي‌ماند اما اين امر بيانگر اين حقيقت است كه آمريكا طرحي براي آوردن جايگزيني به جاي كرزاي را در دستور كار دارد. به عبارتي ديگر واشنگتن بر آن است تا با تشديد فشارها بر كرزاي و نيز معرفي وي به عنوان عامل اصلي تمام بحران‌ها، ضمن سرپوش نهادن بر ناكامي‌ها، سياست‌هاي آينده خود در افغانستان را توجيه نمايد. در همين حال آنها از سه سناريو، ترور، استعفاء و در نهايت بركناري رسمي كرزاي براي تحقق اهداف خود مي‌توانند بهره‌برداري نمايند.
با تمام اين تفاسير اين نكته قابل تامل است كه كرزاي نيز در نقطه مقابل با تاكيد بر نقش اشغالگران در عدم برقراري امنيت و مبارزه با مواد مخدر از يك سو و گسترش حوزه ديپلماسي براي افزايش بازيگران خارجي در تحولات افغانستان و جلب حمايت‌هاي بين‌المللي براي آغاز بازسازي كشور از سوي ديگر، تلاش دارد تا در برابر اين توطئه آمريكا مقاومت و همچنان قدرت را حفظ نمايد.
در نهايت مي‌توان گفت كه امروز آمريكا كه با ناكامي‌هاي بسياري در عرصه جهاني مواجه است، تلاش خود را به حل بحران افغانستان (حداقل تا زمان انتخابات ميان دوره‌اي) معطوف نموده است در حالي كه تلاش دارد تا به نحوي كرزاي را با سياست‌ها و اهداف خود هماهنگ و يا شرايط را براي آوردن جايگزيني مناسب به جاي آن فراهم آورد. البته اين نكته قابل ذكر است كه معطوف شدن آمريكا به ساير بحران‌هاي جهاني بويژه، عراق، كره شمالي، پرونده هسته‌اي ايران، بحران خاورميانه، مانع از آن مي‌گردد كه آنها بتوانند زمان بيشتري را براي افغانستان صرف نمايند، چرا كه يافتن جانشيني مناسب براي كرزاي در حالي كه از يك سو همسو با آمريكا باشد از سوي ديگر انتخاب وي با خواست قبايل افغان هماهنگ و مانع از جنگ داخلي گردد، امري زمان برمي‌باشد كه در نهايت فرصت را براي كرزاي جهت مقابله با اين طرح و حفظ قدرت فراهم مي‌آورد.

تشدي جنايات صهيونيست ها

رژيم صهيونيستي با تشديد جنايات در فلسطين و لبنان به رغم پذيرش آتش‌بس 48 ساعته تلاش دارد تا شكست‌هاي خود را پنهان سازد در حالي كه با اين سياست بيش از گذشته در گرداب نابودي قرار مي‌گيرد.

رژيم اشغالگر قدس كه با طرحي از پيش تعيين شده و براي تحقق اهدافي مشخص حملات عليه ملت فلسطين و سپس جنگ تمام‌عيار عليه لبنان را آغاز كرد ، روند درگيري‌ها سرنوشتي ديگر را پيش‌روي خود ديد. آنچه در كنار تحولات جاري در لبنان و فلسطين قابل تامل است، تشديد هر روزه جنايات صهيونيست‌ها در اين مناطق مي‌باشد هر چند رژيم صهيونيستي آتش‌بس 48 ساعته را پذيرفته اما اين جنايات گسترده همچنان ادامه دارد در حالي كه:

الف ـ اين رژيم از درون فرو پاشيده و اختلافات داخلي در آن افزايش يافته است.

ب ـ‌تابوي اقتدار نظاميان صهيونيستي شكسته شده و ديگر اقتداري براي آن باقي نمانده است.

ج ـ پوشش‌هاي خبري رسانه‌ها چهره جنگ و شكست‌هاي اين رژيم را براي جهانيان افشا كرده است.

د ـ سناريوي چهره فاتح در ميز مذاكره پس از جنگ براي اين رژيم شكست خورده تلقي مي‌گردد.

هـ ـ مقاومت ملت‌هاي لبنان و فلسطين در حمايت از گروه‌هاي جهادي و حزب‌ا… استمرار دارد كه آنها را به تشديد مقاومت ترغيب مي‌نمايد. بر اين اساس دلايل و اهداف رژيم صهيونيستي از تشديد جنايات را مي‌توان در چند بعد مورد ارزيابي قرار داد.

1ـ يكي از چالش‌هاي رژيم صهيونيستي افزايش مخالفت‌ها و تنش‌ها ميان سران نظامي و دولتي مي‌باشد كه اعتراضات مردمي بر آن دامن مي‌زند. با توجه به اينكه پيامدهاي اين ناملايمات براي اين رژيم بسيار سنگين مي‌باشد لذا سران آن تلاش دارند تا با بالا بردن تلفات انساني و ويرانه‌هاي لبنان و فلسطين در اقدامي تبليغاتي ضمن سرپوش نهادن بر شكست‌ها اولا از ميزان اختلافات داخلي كه به دليل شكست‌هاي آن ايجاد شده بكاهد ثانيا روحيه از دست رفته سربازان كه آنها را از حضور در صحنه جنگ متمرد ساخته به آنها بازگرداند.گزارش‌هاي منتشره حكايت از افزايش فرار نظاميان و تمرد آنها از جنگ دارد كه سبب شده ارتش اين رژيم از درون دچار بحران گردد.

2ـ آنچه در ميدان نبرد در لبنان مسلم گرديده، شكست‌هاي صهيونيست‌ها و پيروزي مقاومت است. با توجه به اينكه اين گزارش‌ها بيش از گذشته صهيونيست‌ها را با چالش مواجه مي‌سازد، آنها تلاش دارند تا با گسترش دامنه جنگ به مناطق مسكوني (در لبنان و فلسطين) رسانه‌ها را به اين مناطق معطوف داشته تا افكار عمومي را از واقعيات حاكم بر صحنه جنگ منحرف سازند .

3ـ تضعيف روحيه مقاومت و ملت‌هاي لبنان و فلسطين از ديگر اهداف جنايات صهيونيست‌ ها است. از عوامل استمرار مقاومت حز‌ب‌ا… و گروه‌هاي جهادي، حمايت بي‌دريغ و همه‌جانبه ملت‌هايشان مي‌باشد كه صراحتا اعلام كرده‌اند تا آخرين نفر از مقاومت حمايت كرده و حاضر به عقب‌نشيني از اين اصول نمي‌باشند. اين موضع‌گيري‌ها سبب شده تا رژيم صهيونيستي براي شكستن اين روحيه بيش از گذشته فعال گردد كه يورش به مناطق غيرنظامي و قتل عام مردم ،بخش اصلي آن را شامل مي‌شود.

4ـ يكي از نكات بارز در مواضع صهيونيست‌ها، تاكيد آنان بر شكست ناپذيري ارتش و معرفي خود به عنوان اولين قدرت نظامي در منطقه مي‌باشد. آنها كه براي تثبيت اين ادعا جنگ با لبنان را آغاز كردند، ديري نپاييد كه دريافتند اين تابوي شكست‌ناپذير راه زوال در پيش گرفته و شعار آنها ديگر محقق نمي‌گردد. در اين ميان نيروي زميني صهيونيست‌ها كه بيانگر اقتدار آنها مي‌باشد، شكست‌هاي سنگيني را از مقاومت متحمل گرديده است .در چنين شرايطي صهيونيست‌ها با بكارگيري يگان هوايي و تشديد حملات اين يگان‌ها تلاش دارند تا ضمن سرپوش نهادن بر شكست نيروي زميني، همچنان اقتدار نظامي خود را به نمايش گذارند.

5ـ يكي از اهداف مطرح شده براي آغاز جنگ لبنان تلاش صهيونيست‌ها براي كسب امتيازات بيشتر از مجامع جهاني در هنگام مذاكره مي‌باشد. اكنون با توجه به شرايط جنگ اين سناريو با شكست مواجه گرديده و اين مقاومت است كه براي مذاكره پيش‌شرط تعيين مي‌كند. بر اين اساس صهيونيست‌ها كه تمام اهداف خود را بر شكست خورده مي‌بينند برآنند تا با تشديد فجايع انساني مجامع بين‌المللي را وادار سازند تا خواسته‌‌هاي اين رژيم را براي محقق آتش‌بس بپذيرد. به عبارتي ديگر آنها تلاش دارند تا آتش‌بسي آبرومندانه را اجرا نمايند تا حداقل اهداف خود را بدست آورند تا بتوانند توجيهي نسبي براي افكار عمومي خود براي ايجاد چنين باطلاقي كه زوال اين رژيم را در پي داشته است، ارائه نمايند.

در نهايت مي‌توان گفت كه تشديد جنايات صهيونيست‌ها در مناطق مسكوني پس از پذيرش آتش‌بس 48 ساعته نه از روي توانايي بلكه بيان آشكار ضعف آنها مي‌باشد كه نشات گرفته از شكست آنها در برابر مقاومت ملت‌ها و گروه‌هاي جهادي در لبنان و فلسطين است. بر اين اساس در شرايط كنوني مي‌توان گفت كه اين رژيم اضمحلال كامل خود را مشاهده مي‌كند و صرفا تلاش دارد تا با بحران‌آفريني در راه اهداف شكست خورده گام بردارد تا شايد بر گوشه‌اي از اين ناتواني‌ها را سرپوش گذارد در حالي كه در اين ميان هزاران زن و كودك بي‌گناه قرباني اين زياده‌خواهي‌ها مي‌گردد. بر اين اساس با توجه به شرايط كنوني جا دارد تا جهان اسلام با استمرار حمايت از مقاومت شرايط را براي زوال بيشتر اين رژيم فراهم آورد،در حالي كه در برابر اين جنايات نبايد تحت تاثير قرار گرفته و راه مذاكره (در چارچوب اهداف صهيونيست‌ها و غرب) را در پيش گيرد چرا كه روند كنوني مي‌تواند آغازي براي نابودي صهيونيست‌ها و در نهايت تحقق آرمان تشكيل كشور مستقل فلسطيني به پايتختي قدس شريف باشد.

اولا آنها بسياري از گروه‌هاي جهادي و اسلامي را كه براي آزادي ملت و احقاق حقوقشان فعاليت مي‌كنند در ليست گروه‌هاي تروريستي قرار داده‌اند. آنها امروز گروه‌هاي مقاومت فلسطين را تنها به دليل مقابله با زياده‌خواهي‌هاي رژيم صهيونيستي و عدم پذيرش خواسته‌هاي غرب به عنوان بزرگترين گروه‌هاي تروريستي معرفي مي‌كنند. جنبش حزب‌ا… لبنان را كه جهانيان به حقانيت و نقش آن به عنوان عامل اصلي صلح و ثبات در لبنان و مايع اقتدار اين ملت (حتي جهان اسلام) در برابر صهيونيست‌ها مي‌باشد، به جمع ليست گروه‌هاي تروريستي اضافه نموده‌اند. اين اقدام در حالي صورت گرفته كه عامل اين انتخاب مغايرت اين گروه‌ها با خواسته‌هاي غرب مي‌باشد.

بر اين اساس اين‌گونه فعاليت‌ها و عملكردهاي مشابه آن كه در سالهاي اخير به وضوح در غرب مشاهده مي‌گردد بيانگر اين حقيقت است كه غرب تروريسم را نه به عنوان يك اصل جهاني بلكه به عنوان ابزاري براي تحقق اهداف خود اعلام و اجرا مي‌كند، چنانكه بارها وزارت امور خارجه كشورمان ضمن اعتراض به اين‌گونه فعاليتها، آن را اقدامي مغرضانه و صرفا اجراكننده اهداف غرب ارزيابي نموده‌اند. براين اساس بايد گفت كه تروريسم امروز بازيچه‌اي براي غرب مي‌باشد كه سبب مي‌گردد تا بسياري از گروه‌هاي مشروع به دليل مخالفت با غرب نامشروع و بسياري از گروه‌ها نظير گروهك منافقين كه ماهيت تروريستي آن بر جهانيان معلوم مي‌باشد آزادانه و در سايه آزادي بيان غرب فعاليت مي‌كنند لذا در شرايط كنوني هيچ مفهومي از تروريسم معني ندارد ، چرا كه تعريف آن در چارچوب صلح جهاني نيست بلكه صرفا در راه مصالح غرب مي‌باشد كه نتيجه آن تشديد جنايات در عرصه بين‌الملل است كه نمونه بسياري از آن را از گروهك تروريستي منافقين در نقاط مرزي كشور مان مشاهده كرده‌ايم در حالي كه غرب همچنان از آن حمايت مي‌كند. 

در حالي كه تحولات لبنان، افكار عمومي جهان بويژه جهان اسلام را معطوف به اين منطقه نموده در ساير نقاط جهان، تشديد جنايات و نابساماني‌ها را شاهد مي‌باشيم در حالي كه در بسياري از اين نقاط غرب و آمريكا در حال فعاليت مي‌باشند.

جنايات رژيم صهيونيستي كه با طرحي از پيش طراحي شده در قبال لبنان اجرا مي‌گردد و از سوي ديگر مقاومت حزب الله در برابر اين جنايات سبب شده تا افكار عموي جهان از ساير نقاط جهان منحرف و صرفا پيگير تحولات لبنان گردد . هر چند كه سيرتحولات دراين منطقه لزوم توجه بيشتر به آن را الزام آور ساخته اما اين امر قابل تامل است كه در ساير نقاط جهان نيز جنايات و بحران آفريني‌ها بيش از گذشته تشديد گرديده است. نكته اساسي اين كه اين مناطق حوزه‌هاي نفوذ و يا تحت سلطه غرب مي‌‌باشند كه در سايه بحران لبنان بر سيطره غرب بر اين مناطق افزوده گرديده است، بگونه‌اي كه اين سناريو در ذهن تداعي مي‌گردد كه از اهداف رژيم صهونيستي براي يورش به لبنان ايجاد شرايطي مناسب براي متحدان غربي آنها (بويژه آمريكا) براي سرپوش نهادن بر بسياري از شكستها، جنايات و در نهايت تحقق اهدافي است كه در گذشته به دليل توجه افكار عمومي به آنها نتوانسته‌اند اجرا نمايند. براين اساس درحاشيه جنگ لبنان، چند نكته قابل ذكر مي‌باشد كه سبب مي‌گردد تا جهانيان بويژه جهان اسلام آنها را مورد توجه قرار داده تا در سايه لبنان اين تحركات كه به نفع غرب در جريان است به چالشي جديد براي نظام بين‌المللي بويژه جهان اسلام مبدل نگردد. مهمترين اين تحولات عبارتند از:

1)در عراق به عنوان اصلي‌ترين كانون بحران درسه سال اخير، مشاهده مي‌گردد كه اولا عملياتهاي هدفمند بويژه در مناطق شيعه‌نشين براي تفرقه‌افكني ميان شيعه و اهل سنت افزايش چشمگيري داشته است (درطي دو هفته اخير بيش از هزار تن زخمي و صدها تن كشته شده‌اند) دولتمردان كاخ مساله جنايات سربازان خود در اقصي نقاط عراق را كه با واكنشهاي شديد جهاني همراه بود، در اذهان عمومي به فراموشي سپرده‌اند، اشغالگران توانستند با بهانه قرار دادن افزايش ناامني‌ها برخلاف تعهدات گذشته ضمن باز پس گيري روند حفظ امنيت عراق به افزايش نيروهاي خود در اين كشور مبادرت ورزيدند، اين درحالي است كه تحركات آنها براي ايجاد تغييرات اساسي در كردستان عراق بويژه با محوريت نقش صهيونيستها در اين مناطق افزايش يافته است. به عبارتي ديگر مي‌توان گفت كه اكنون در عراق درسايه بحران لبنان ازيك سو عملياتهاي گروههاي تروريستي تشديد گرديده و از سوي ديگر اشغالگران از اين شرايط براي تحقق اهداف خود كه پيش ازاين قادر به اجراي آن نبودند بهره‌برداري مي كنند.

2)در افغانستان نيز روندي مشابه عراق در حال جريان است. در حالي كه گروههاي طالبان و معارض فعاليتهاي خود را گسترش داده‌اند، اشغالگران نيز براي حضور گسترده درسراسر افغانستان و احداث پايگاه‌هاي جديد دراين مناطق فعاليت مي كنند. آنهادر حالي كه افكار عمومي به لبنان معطوف گرديده، ضمن سرپوش نهادن بر ناكامي‌هاي خوددر مبارزه با تروريسم براي تحكيم پايگاه‌هاي خود اقدام مي نمايند.

3)هر چند فلسطين و تحولات آن را بايد پيوسته با لبنان بررسي نمود اما اين امر قابل توجه است كه پس از آغاز جنگ لبنان، بار ديگر جنايات صهيونيستها در اراضي اشغالي فلسطين و خسارت‌هاي وارده بر غزه (بر جاي مانده از حملات صهيونيستها به اين مناطق) و لزوم بازسازي آنها كه بحران انساني را در آن ايجاد كرده، از نظرها پنهان مانده است. امروز در حالي جنايات صهيونيستها در لبنان ادامه دارد كه درسرزمينهاي اشغالي فلسطين روزهادهها فلسطيني شهيد و يا مجروح مي‌گردند، مساله آزاي اسرا به فراموشي سپرده شده است، تحركات صهيونيستها در ساخت ديوار حائل، تغيير ماهيت قدس، اخراج و بازداشت فلسطينيان، از افكار عمومي پنهان مانده و كمتر مجامع جهاني و رسانه‌ها به بررسي اين تحولات مي‌پردازند.

4) از ديگر نكات قابل تامل بويژه براي جهان اسلام، تشديد سياست اسلام ستيزي در غرب مي‌باشد. هر چند كه غرب همواره براي مبارزه با اسلام و مسلمانان فعاليت داشته اما در دو هفته اخير بر شدت اين تحركات افزوده است. بازداشت و اخراج گسترده مسلمانان، تجديد انتشار كاليكوتورهاي موهن عليه مقدمات اسلامي، تصويب قوانين ضد تروريسم كه محدوديتها را بر مسلمانان افزايش مي دهد، اخراج بسياري از زنان و دختران از مراكز دولتي و آموزشي به دليل حفظ حجاب، از جمله اقدامات اخير غرب در اجراي طرح اسلام ستيزي مي‌باشد. اين در حالي است كه جهان اسلام اكنون معطوف به تحولات لبنان گرديده و چندان توجهي به فعاليتهاي غرب در مبارزه با اسلام و مسلمانان ندارد.

5)در كنار آنچه از تحولات جهاني كه بيشترمعطوف به جهان اسلام مي‌شود، تحولات ديگري نيز درسراسر جهان در حال شكل‌گيري است كه در راستاي اهداف غرب، آمريكا و رژيم صهيونيستي صورت مي‌گيرد. تجديد قراردادهاي آمريكا براي حفظ پايگاه‌ها در آسياي مركزي و قفقاز، توسعه و تجهيز ناوگان‌هاي آمريكا در شرق آسيا بويژه در ژاپن و كره جنوبي كه امنيت منطقه را تهديد مي‌سازد، امضا قرارداد هسته‌اي آمريكا با هند كه مغاير با اصول بين‌المللي مي‌باشد، استقرار يگانهاي رزمي و موشكي آمريكا در اروپا كه با نام اجراي صلح جهاني، دخالتهاي غرب براي نفوذ در آفريقا و هدايت تحولات آن در راستاي اهداف خود (نموهه آن اعمال فشار غرب بر سومالي و سودان براي پذيرش نيروهاي خارجي مي‌باشد ) از جمله تحولاتي است كه توسط غرب در لواي بحران لبنان در حال اجرا مي‌باشد.

در نهايت مي‌توان گفت كه در شرايط كنوني كه بحران لبنان بخش اعظم اخبار و گزارشات جهاني را به خود اختصاص داده، بسياري از تحركات در ساير نقاط جهان در حال شكل‌گيري است كه متاسفانه در چارچوب اهداف غرب بويژه در قبال جهان اسلام مي‌باشد، بگونه‌اي كه چنانكه ذكر شد اين مهم در ذهن تداعي مي‌شود كه غرب با طرحي از پيش تعيين شده رژيم صهيونيستي را به جنگ عليه لبنان ترغيب نموده‌اند تا در سايه آن اهدافي را كه تاكنون نتوانسته‌اند محقق سازند، اجرايي نمايند. براين اساس درشرايط كنوني جا دارد تا جهان اسلام ضمن تاكيد بر استمرار مقاومت و حمايت از آن به ساير تحولات جهاني بويژه در كشورهاي اسلامي كه غرب اهداف شومي را در آنها پي‌گيري مي‌كند، توجه نموده تادر اين زمينه نيز تدابير منسجم و راه‌گشايي را براي مقابله با توطئه‌ها اتخاذ نمايد. اين امرقابل تاكيد است كه غفلت از ساير تحولات جهان اسلام در آينده مي‌تواند لطمات جبران ناپذيري را براي كشورهاي اسلامي در پي داشته باشد كه حداقل آن استمرار جنايات اشغالگران در عراق، افغانستان و فلسطين خواهد بود،در حالي كه با حفظ وحدت ضمن مقابله با اين توطئه‌ها براي تحقق آرمان تشكيل كشور مستقل فلسطيني به پايتختي قدس شريف مي‌توان فعاليت نمود.

سران انگليس و آمريكا امروز براي بررسي تحولات جهاني در كاخ سفيد با يكديگر ملاقات مي‌كنند تا بار ديگر براتحاد جهاني خود تاكيد نمايند.

توني بلر نخست‌وزير انگليس براي ديداري رسمي با جرج بوش در كاخ سفيد به سر مي‌برد.

اين ديداردر حالي صورت مي گيرد كه اولا بلر دومين بار طي هفته‌هاي اخير در واشنگتن با بوش ديدار مي‌كند. ثانيا تحولات عراق و افغانستان روندي بحراني را سپري مي‌سازد.

ثالثا دو كشور براي حل بحران اخير خاورميانه به نفع رژيم صهيونيستي فعاليت مي كنند. رابعا بوش و بلر درميان افكارعمومي از جايگاهي برخوردار نبوده و افكار عمومي با ديده ترديد به آنها مي‌نگرند. خامسا پرونده هسته‌اي ايران، كره شمالي به بحراني بزرگ براي آنها مبدل گرديده است. بر اين اساس مهمترين دلايل و ابعاد مذاكرات بوش و بلر را در چند بعد مي‌توان مورد ارزيابي قرار داد:

1)اصلي‌ترين چالش براي دولت مردان آمريكا و انگليس، چگونگي ادامه حضور آنها در عراق و افغانستان مي‌باشد. در طي هفته‌هاي اخير الف) بحران هاي امنيتي در دو كشور رشد فزاينده‌اي داشته است بگونه‌اي كه هر روزه دهها تن كشته و زخمي مي‌گردند. ب) مخالفتها با حضور اشغالگران در اين كشورها افزايش يافته است. ج) جنايات نظاميان به رسوايي بزرگ آنها مبدل شده است د) جهان بلر و بوش را متهم مي‌سازند كه براي حل بحران اين كشورها فعاليتي انجام نمي‌دهند. براين اساس ديدار اخير آنها را (كه پس از ديدار مالكي از انگليس و آمريكا صورت مي‌گيرد)، مي‌توان اقدامي براي بررسي تحولات عراق و به نمايش گذاردن نوعي طراحي و برنامه‌ريزي جديد براي عراق و افغانستان ارزيابي كرد.

2)بحران خاورميانه بويژه اجراي سناريوي جنگ از پيش طراحي شده رژيم صهونيستي عليه لبنان و فلسطينيان، از ديگر ابعاد مذاكرات طرفين مي‌باشد در حالي كه نگاه دو كشور به تحولات در چارچوب منافع رژيم صهونيستي تدوين گرديده است. هر چند كه افكارعمومي با اين سياست ها و روند جبهه گيري اين كشورها مخالف مي‌‌باشد ولي آنها در ادامه سياستهاي كمك به اين رژيم، طرح‌هاي خود را اجرا مي‌كنند. چنانكه بمب‌هاي هوشمند آمريكا ازطريق فرودگاه انگليس به تل‌آويو ارسال مي گردد.

3)پرونده هسته‌اي ايران و نحوه برخورد با آن از ديگرمسائل مطرح ميان دو كشور مي‌باشد. هر چند كه آنها تلاش دارند تا اقدامي قهرآميز عليه تهران انجام دهند اما روند تحولات بار ديگر نشان داده است كه تحولات براساس خواست آنها اجرا نمي‌گردد. موضع‌گيري عليه ايران در چارچوب ايجاد جنگ رواني و نشان دادن اتحاد ميان كشورها براي جلوگيري از استمرار فعاليتهاي هسته‌اي ايران بخش اصلي سناريوي بررسي پرونده تهران را تشكيل مي دهد، هر چند كه آنها همچنان برعدم وجود اجماع جهاني عليه تهران اعتراف و از آن ابراز نارضايتي مي‌كنند.

4)بوش و بلر در حالي با يكديگر ديدار مي‌كنند كه افكار عمومي جهان اتحاد ميان آنهارا شكست خورده ارزيابي مي‌كنند. انتقادهاي مجلس دو كشور از روند نزديكي و روابط آنها، اعتراض مردم انگليس به روابط با آمريكا چنانكه بسياري ازآنها خواستار پايان اين روابط گرديده‌اند، تلاش‌هاي آمريكا براي كاهش حوزه فعاليت بريتانيا در عرصه بين‌الملل و حفظ نظام تك قطبي (گرايش آمريكا به آلمان و تاحدودي روسيه اين سناريو را عملي مي‌سازد)، مساله پروازهاي مخفي سيا بر فراز اروپا كه انگليس خواستار پاسخ‌گويي برآن شده است، موجب گرديده تا روابط و اتحاد طرفين با بحران‌هاي شديدي مواجه گردد. با تمام اين تفاسير چنانكه ذكر شد در شرايط كنوني آنها نيازمند حفظ اتحاد (هر چند در ظاهر) مي‌باشند تا بتوانند ناكامي‌ها و شكستهاي خود درعرصه بين‌الملل را جبران نمايند. براين اساس اين ديدار مي‌تواند مهر تاييدي باشد بر روابط عالي دو كشور هر چند كه در اين ملاقات اختلافاتي نيز ميان طرفين برسر نحوه برخورد با تحولات جهان بروز كرده است.

براين اساس مي‌توان گفت كه بوش و بلر كه امروز در عرصه جهاني شكستهاي بسياري را پذيرا شده‌اند، از سوي ديگر در عرصه داخلي نيز جايگاه چنداني ندارند، تلاش مي‌كنند تا بار ديگر ضمن تاكيد بر اتحاد چنان وانمود سازند كه براي حل بحران‌هاي جهاني فعاليت جديدي را آغاز كرده‌اند. با تمام اين تفاسير چنانكه ذكر شد سيرتحولات جهاني بويژه نارضايتي افكار عمومي در اين كشورها از روند مناسبات، حكايت از شكست ائتلاف ميان طرفين و بروز اختلافات شديد ميان آنها دارد كه در آينده مي‌تواند تزلزل بيش از پيش آن را در پي داشته باشد.

البته اين نكته قابل ذكر است كه دولتمردان بريتانيا از گسترش روابط آمريكا با آلمان و روسيه ابراز نارضايتي كرده و خواستار بازنگري در آن شده‌اند. لندن اين روابط را تهديدي براي منافع خود در عرصه بين‌الملل مي‌بيند كه با همكاري با آمريكا بدست آورده است،‌لذا تلاش دارد تا ضمن تاكيد براينكه همچنان اولين متحد واشنگتن مي‌باشد به نوعي نارضايتي خود از اين روابط را نيز ابراز نمايد. در نهايت مي‌توان گفت كه نشست اخير بوش و بلر بيش از آنكه اقدامي براي حل بحران هاي جهاني باشد اقدامي تبليغاتي براي به نمايش گذاردن اتحاد و تلاش آنها براي حضور فعالتر در معادلات جهاني است ،چنانكه در ديدار گذشته آنها نيز تصميمات اعلام شده به مرحله اجرا درنيامده وصرفا در حد تبليغات باقي ماند ، تا بيش از پيش روابط دو كشور در آستانه ترديد و زوال قرار گيرد. 

مالكي ميهمان بوش  و بلر

در ادامه سياست‌هاي نوري‌المالكي براي حل بحران‌هاي عراق، وي ديدار‌هاي رسمي از لندن و واشنگتن به عمل آورد تا بار ديگر بر تصميم خود مبني بر حل مشكلات عراق تاكيد نمايد.
نوري‌المالكي، نخست‌وزير عراق در ادامه سفرهاي دوره‌اي خود به كشورهاي منطقه‌اي و فرامنطقه‌اي ديدارهايي با مقامات انگليس و آمريكا صورت داد. اين اقدام در حالي انجام گرفت كه اولا عراق طي روزها و هفته‌هاي اخير، ايامي پرتنش و ناآرام را سپري مي‌كند.
 ثانيا آمريكا و انگليس كه در ميان افكار عمومي خود با نارضايتي‌هاي شديد مواجه گرديده‌اند (بويژه در قبال عراق) به دنبال راهكارهايي براي توجيه و استمرار سياست‌هايشان در عراق مي‌باشند. بر اين اساس و با توجه به تحولات عراق و عرصه بين‌الملل اهداف و سياست‌هاي پي‌گيري شده در اين ديدارها از سوي دولتمردان عراق، انگليس و آمريكا از چند بعد قابل بررسي است.
1ـ اعلام نارضايتي از مواضع اشغالگران بويژه آمريكا در قبال كردستان بويژه عملكردهاي تركيه در اين منطقه (پيش از اين آمريكايي‌ها اعلام كرده‌اند كه از عملكردهاي تركيه در خاك عراق در قبال پ. ك.ك حمايت مي‌كنند). اين موضع‌گيري با انتقاد شديد محافل سياسي عراق مواجه گرديد چنانكه طالباني و مالكي رسما به اين سياست اعتراض نمودند.
2ـ از سياست‌هاي اعلام شده از سوي مالكي، لزوم تعيين جدول زماني براي خروج اشغالگران از عراق است. در اين چارچوب مقامات عراقي تاكيد دارند كه در شرايط كنوني بايد تصميماتي جدي براي خروج اشغالگران اتخاذ گردد در حالي كه واگذاري امور امنيتي به نيروهاي عراقي امري الزام‌آور است. در اين چارچوب قانون‌گذاران مجلس، شخص مالكي، طالباني و ساير گروه‌هاي سياسي و مردم عراق خواستار تحقق اين مهم مي‌باشند. (چنانكه مالكي خود در آمريكا و انگليس بر اجرايي شدن اين مهم تاكيد نمود.)
3ـ با توجه به اينكه عراق اكنون دوراني بحراني و سراسر آشوب را مي‌گذراند، يكي از سياست‌هاي مالكي برقراري امنيت و اجراي طرح وفاق ملي است. مالكي در ديدارهاي اخير بر اين اصل تاكيد كرده كه اشغالگران مسئول برقراري امنيت در عراق بوده و اكنون براي حل اين بحران بايد فعال گردند. وي ضمن انتقاد از عملكرد ضعيف اشغالگران، عدم همكاري آنها براي تربيت نيروهاي نظامي عراق و حل بحران امنيتي را عامل اين ناآرامي‌ها ارزيابي كرده است.
4ـ آنچه در تحولات بين‌المللي مشهود است، معطوف شدن افكار عمومي به تحولات لبنان و فلسطين و در حاشيه قرار گرفتن ساير تحولات مي‌باشد. اين امر در حالي است كه عراق نيز دوران بحراني را سپري مي‌سازد از سوي ديگر جنايات اشغالگران عراق كه به رسوايي بزرگي براي آنها مبدل گرديده از نظرها پنهان مانده است. تلاش مالكي آن است كه تا بار ديگر افكار عمومي را به عراق معطوف سازد تا به سرنوشت افغانستان (فراموش شدن در افكار عمومي جهان) دچار نگردد. البته بخش اصلي اين سناريو را آگاه‌سازي جهان از جنايات اشغالگران تشكيل مي‌دهد كه محاكمه آنها خواست تمام مردم عراق است.
البته در كنار آنچه ذكر شد دولتمردان آمريكا و انگليس نيز سناريوها و سياست‌هايي را از ديدار با ما لكي پي‌گيري مي‌كردند كه بيش از هر چيز براي ارائه به افكار عمومي اين كشورها تبيين گرديده بود.
الف ـ‌با توجه به اينكه افكار عمومي و بسياري از دولتمردان پذيراي اشغالگران نمي‌باشند و خواستار خروج آنها گرديده‌اند، مي‌توان گفت كه انگليس و آمريكا در اين ديدارها تلاش داشتند تا بار ديگر حمايت خود را از دولت عراق به نمايش گذارند. به عبارت ديگر آن خواستار آن بودند كه در اين ديدارها ضمن تاكيد بر همكاري با دولت عراق براي برقراري امنيت و بازسازي كشور، به نوعي رضايت افكار عمومي اين كشور را نيز بدست آورند. اين در حالي است كه مردم عراق، اشغالگران را عامل بحران عراق دانسته و حتي از سفر مالكي به اين كشورها ابراز نارضايتي كرده‌اند.
ب ـ يكي از چالش‌هاي اصلي بلر و بوش، مخالفت شديد افكار عمومي اين كشورها با سياست‌هايشان مي‌باشند.
اعتراضات ضدجنگ، مخالفت پارلمان با طرح و سياستهايشان، از چالش‌هاي آنها براي حضور در عراق مي‌باشد. در چنين شرايطي آنها با دعوت از مالكي تلاش دارند تا در ميان افكار عمومي چنان وانمود سازند كه دولتمردان عراق از سياست‌هاي آنها ابراز رضايت داشتند و خواستار استمرار آن مي‌باشند از سوي ديگر برخلاف اخبار منتشره آنها تنها بازيگران اصلي در عراق مي‌باشند كه در كنار دولت بغداد براي حل بحران‌هاي اين كشور تصميم‌گيري مي‌كنند. در ديدارهاي صورتي گرفته مقامات اين كشورها سعي داشتند تا اظهارات و مواضع مالكي در زمينه نقش اشغالگران در برقراري امنيت را نوعي درخواست براي استمرار حضور در عراق و افزايش توان نظامي و مالي براي اجراي  اين مهم نشان دهند. آمريكا رسما اعلام نمود كه براي اجراي صلح در عراق اقدام به اعزام نيروهاي جديد به منطقه خواهد كرد، در حالي كه پيش از اين از طرح كاهش نظاميان سخن به ميان آورده بود.
در نهايت مي‌توان گفت كه ديدار اخير مالكي از انگليس و آمريكا، تلاشي  براي پايان دادن به حضور اشغالگران و ايجاد راهكارهايي جهت بازسازي كشور بوده در حالي كه كشورهاي ميزبان نيز  به دنبال بهره‌برداري از اين ديدار جهت توجيه و استمرار بسياري از سياست‌هاي خود بوده‌اند .با اين وجود اين نكته قابل ذكر است كه اعتراضات مالكي از عملكرد اشغالگران از يك سو و ديدارهاي مالكي از كشورهاي منطقه كه پيش از اين سفر صورت گرفت و بيانگر گرايش دولت عراق به همسايگان و منطقه مي‌باشد از سوي ديگر، مانع از آن گرديده كه سياست غرب براي نشان دادن اتحاد ميان عراق و آنها چندان محقق گردد، بلكه بيش از پيش اختلاف ميان طرفين را آشكار ساخت ، چنانكه گروه‌هاي داخلي عراق نيز از سفر مالكي به آمريكا و انگليس ابراز نارضايتي كرده و خواستار لغو آن شده‌اند، از سوي ديگر همچنان اعتراضات داخلي به سياست‌هاي اشغالگران در كشور هايشان استمرار دارد تا بار ديگر اين اصل مورد تاكيد قرار گيرد كه تنها راه‌حل براي پايان بحران عراق، خروج اشغالگران مي‌باشد چنانكه مالكي نيز در ديدارهاي اخير خود، خواستار تسريع در اجراي اين مهم گرديد.                                         

نشست رم براي بررسي تحولات لبنان در حالي برگزار شد كه رژيم صهيونيستي به همراه متحدان غربي تمام تلاش خود را براي واداشتن اين اجلاس بر پذيرش خواسته‌هاي خود اجرا نمود.

رژيم اشغالگر قدس كه با طرحي از پيش تعيين شده يورش همه‌جانبه اي را به لبنان آغاز كرده است تلاش داشته تا اولا مقاومت حزب‌ا… را از صحنه خارج سازد ثانيا مجامع جهاني را وادار به پذيرش خواسته‌ها و اجراي سياست‌هايش در سرزمين‌هاي اشغالي و كل منطقه نمايد. با بحراني‌تر شدن تحولات منطقه، نهادهاي بين‌المللي و كشورهاي منطقه‌اي و فرامنطقه‌اي خواستار برگزاري اجلاس جهاني براي پايان بحران گرديدند. سرانجام اجلاس رم در ايتاليا با حضور دو دسته از كشورها شامل كشورهاي انگليس، آمريكا كه خواستار تحقق اهداف رژيم صهيونيستي مي‌باشند و كشورهايي نظير ممالك عربي و فرانسه و ايتاليا كه خواهان پايان جنگ و آغاز آتش‌بس براي صلح شده‌اند، برگزار گرديد. آنچه در حاشيه اين نشست قابل تامل است، تلاش رژيم صهيونيستي براي تحت‌الشعاع قرار دادن اجلاس و واداشتن آن به پذيرش پيش‌شرط‌هاي خود براي آتش‌بس مي‌باشد. (البته رژيم صهيونيستي نشان داده كه پذيراي آتش‌بس نبوده و تلاش دارد تا اهدافي فراتر از امتيازات موقت را كسب نمايد).

در اين چارچوب آنها اقدامات چندي را سرلوحه خود قرار دادند در حالي كه كشتار و جنايت بخش اصلي آن را تشكيل مي‌داد.

اولا كشتار نمايندگان سازمان ملل در اقدامي از پيش‌طراحي شده براي تاكيد بر اراده صهيونيست‌ها براي تحقق اهدافشان بدون در نظر گرفتن خواسته‌هاي بين‌المللي. به عبارتي ديگر آنها رسما اعلام نمودند كه حاضر به پذيرش خواسته‌هايي مغاير با اهدافشان نبوده در اين راه حاضر به هرگونه جنايتي حتي كشتار نمايندگان سازمان ملل مي‌باشند.

ثانيا تشديد حملات توپخانه‌اي و هوايي به لبنان با محوريت بحراني‌تر كردن تحولات منطقه و نيز اشغال مواضعي جديد تا در اجلاس اخير به عنوان فاتح و پيروز حضور يابد تا اهداف خود را محق سازد.

ثالثا از سرگيري جنايات گسترده در اراضي اشغالي فلسطين جهت نشان دادن طرح خود براي كل منطقه كه در صورت عدم پذيرش آن از سوي كشورها عمليات‌هاي اين رژيم را در سراسر منطقه مي‌تواند توسعه دهد.

با تمام اين تفاسير با توجه به اينكه حزب‌ا… حاضر به خلع سلاح و پذيرش خواسته‌هاي صهيونيست‌‍ ها نمي‌باشند، از سوي ديگر اتحادي در اجلاس ميان شركت‌كنندگان وجود نداشت، تحقق خواسته‌هاي رژيم صهيونيستي به امري دور از ذهن مبدل گرديد . با اين وجود جنايات صهيونيست ها و مواضع اتخاذ شده در رم بيانگر چند حقيقت مي‌باشد.

1ـ سازمان ملل بيش از گذشته در راه اضمحلال و انزوا گام برمي‌دارد چنانكه در سالهاي اخير بويژه در افغانستان عراق، بحران كره شمالي و تحولات فلسطين اين امر مسلم گرديده كه قدرت‌هاي بزرگ و جنايت‌كاران جهان (رژيم صهيونيستي و متحدان غبي آن)، پذيراي خواسته‌هاي اين نهاد نمي‌باشند چنانكه در اين مناطق همواره تهاجماتي از سوي اشغالگران به نيروهاي سازمان ملل صورت گرفته است. در همين حال اين نكته قابل ذكر است كه وقتي سازمان ملل در برابر جنايات رژيم صهيونيستي سكوت مي‌كند و حتي مقاومت را محكوم مي‌نمايد، ديگر نمي‌توان در انتظار نتيجه‌اي جز كشتار وحشيانه نيروهاي اين سازمان توسط صهيونيست‌ها بود.

2ـ اين تحركات نشان داد كه رژيم صهيونيستي پايبند به هيچ اصل و قانوني نبوده و صرفا مقاومت است كه مي‌‌تواند مانع از تكرار جنايات آن گردد. چنانكه آنها در روزهاي اخير در كنار كشتار غيرنظاميان در فلسطين و لبنان، نيروهاي سازمان ملل و امدادرسان را نيز هدف قرار داده تا مهر تاييدي باشد بر لزوم استمرار مقاومت در برابر آن.

در نهايت مي‌توان گفت كه رژيم صهيونيستي به خيال دريافت امتيازات گسترده از اجلاس رم و سازمان‌هاي بين‌المللي اقدام به تشديد جنايات در لبنان و فلسطين نمود كه عدم اجماع دراجلاس مذكور و مخالفت‌هاي جهاني با سياست‌هاي رژيم صهيونيستي مانع از تحقق اين سناريو گرديد. بر اين اساس با توجه به اينكه رژيم صهيونيستي بار ديگر اثبات نموده كه به هيچ قانون بين‌المللي پايبند نبوده و صرفا براي زياده‌طلبي‌هاي خود و متحدان غربي‌اش فعاليت مي‌كند، جا دارد تا جهان اسلام با حمايتي همه جانبه از حزب‌ا… لبنان و گروه‌هاي جهادي در فلسطين همچنان سد دفاعي مقاومت را حفظ تا شكستي ديگر را براي اين رژيم به ارمغان آورند. در حالي كه اين امر بايد مورد تاكيد قرار گيرد كه وابستگي به سازمان‌هاي جهان براي پايان جنايات صهيونيست‌ها امري غير واقعبينانه و صرفا تشديد كننده جنايات آنها خواهد بود لذا از هم‌اكنون بايد سازمان ملل را فراموش و جهان اسلام و مقاومت بايد خود براي مبارزه با دشمن صهيونيست فعاليت نمايند كه مسلما نتيجه نهايي آن شكست اشغالگران قدس و در نهايت تحقق آرمان تشكيل كشور مستقل فلسطيني به پايتختي قدس شريف خواهد بود.

 در حالي که رژيم صهيونيستي در جنگ لبنان شکستهاي سنگيني را از مقاومت حزب الله متحمل مي شود در عرصه داخلي فلسطين همچنان به سياستهاي توسعه طلبانه ادامه مي دهد .

رژيم اشغالگر قدس با سياستي از پيش طراحي شده با بهانه هاي غير منطقي جنگي تمام عيار را بر ملت لبنان طراحي و اجرا نموده است. اين تحرکات که با هدف نخست؛ پايان دادن به مقاومت حزب الله و خارج ساختن آن از صحنه تحولات منطقه دوم؛ تثبيت اراضي اشغالي شامل مزارع شبعا و هفت روستاي جانبي آن ، آغاز شد ، ديري نپاييد که به شکستي سنگين براي اين رژيم مبدل شد.
مقاومت حزب الله و حمايتهاي گسترده مردم ، گروههاي سياسي و دولت لبنان از مقاومت ، واکنشهاي جهاني به عملکردهاي آزادي خواهانه حزب الله تا کنون موجب گرديده تا نه تنها اهداف صهيونيست ها محقق نگردد بلکه هر روز بر حجم تلفات و ناکامي هاي آنها افزوده شود.
اما آنچه درکنار مقاومت حزب الله و جنايات صهيونستها در لبنان قابل تامل است ، تحرکات و اقدامات اين رژيم در اراضي اشغالي است. هر چند که اين رژيم درگير جنگي همه جانبه با لبنان مي باشد اما اين مسئله بايد مورد عنايت قرار گيرد که آنها همچنان به فعاليتهاي خود در اجرايي کردن توطئه ها و اهدافشان در فلسطين ادامه مي دهند.
هرچند اين اقدامات با سرعت کمتري صورت مي گيرد اما در بلند مدت مي تواند عواقب نامطلوبي براي سرزمينهاي اشغالي و در نهايت جهان اسلام داشته باشد. آنچه با انحراف افکار عمومي از فلسطين و معطوف شدن کامل رسانه هاي افکار عمومي (بويژه جهان اسلام ) به تحولات لبنان مي تواند در سرزمينهاي اشغالي شکل گيرد عبارت است از:
1- رژيم صهيونيستي براي تحت فشار قرار دادن فلسطينيان و وادار ساختن آنها به پذيرش پيش شرط ها تلاش مي کند . هرچند آنها تحرکات زميني درغزه را کاهش داده ند اما همچنان به حملات هوايي خود به اين مناطق مي پردازند در حالي که اين جنايات (بويژه استفاده از سلاحهاي غير متعارف و شيميايي ) در سايه تحولات لبنان از نظرها پنهان مانده است . در همين حال اين نکته قابل تامل است که اين رژيم نه تنها براي آزدي اسراي فلسطيني تلاش نمي کند بلکه اين سياست را تشديد و تاکنون صد ها تن از رهبران مقاومت و در کنار آن زنان و کودکان را بازداشت نموده است.
2- ساخت ديوار حائل از سياستهاي رژيم صهيونيستي است که در شرايط کنوني مي تواند استمرار يابد . در حالي که مخالفتهاي جهاني با آن صورت نمي گيرد.
3- از نکات قابل تامل در عملکرد صهيونيستها تلاش آنها براي دگرگون سازي چهره قدس مي باشد . در اين چارچوب گزارشات متعددي از اين تحرکات انتشار يافته است. آنچه در اين سياست مشهود است بهره گيري از بحران هاي منطقه اي براي انحراف افکار عمومي از اين تحرکات مي باشد که درگيري در لبنان مي تواند گامي ديگري براي آن باشد.
4- پس از تشکيل کابينه جديد صهيونيستها توسط اولمرت، سياستهاي آنها حول محور تمرکز گرايي و در نهايت تضمين يک جانبه مرزها معطوف گرديد. در اين چارچوب آنها پيش زمينه هايي نظير اخراج فلسطينيان از اراضي 1948 ، فعاليت براي تثبيت اراضي 1967 ، ساخت شهرک هاي جديد در قدس شرقي و کرانه باختري ، تخليه برخي از مناطق دور دست و متمرکز کردن آنها در محدوده اي نزديک تر به تل آويو ، را اجرايي نموده اند .
در حالي که براي تخليه برخي از مناطق دور دست و تمرکز آنها در مناطق مرزي و تشديد قوانين منع آمد و شد براي خروج فلسطينيان از بخشهاي ويژه اي از اراضي اشغالي فعاليت مي کنند.
يکي از مهمترين چالشهاي صهيونيستها براي اجراي سياست تمرکز گرايي ، مخالفت ساکنان شهرک هاي مرزي براي تخليه اين مناطق است.
هرچند که اولمرت با تعيين شائول موفاز وزيرجنگ سابق به رياست وزارت ترابري و شيمون پرز به عنوان وزير مسکن تلاش داشت تا اين روند را تسريع نمايد اما تا کنون در انجام آن موفق نبوده است . بر اين اساس در شرايط کنوني اين سياست وجود دارد که آنها به بهانه هاي امنيتي و اسکان آوارگان در مناطق جديد ، آنها را در شهرک هاي تازه احداث شده در کرانه باختري و قدس شرقي اسکان دهند تا ضمن تحقق هدف يهودي سازي اين مناطق ، تخليه مناطق دور دست را اجرايي نمايند درحالي که از اين مناطق جز ويرانه اي که آلوده به مواد شيميايي است باقي نمي گذارد.
براساس آنچه ذکر شد در حاشيه جنايات رژيم صهيونيستي لازم است تا جهان اسلام نگاهي دوباره به فلسطين و تحولات آن داشته باشد تا ضمن مقابله با سياستهاي اين رژيم در قبال لبنان از عملکردهاي آن در سرزمينهاي اشغالي که در سايه انحراف افکار عمومي به تحولات لبنان صورت مي گيرد ،‌ممانعت به عمل آورد . به عبارتي ديگر بايد به اين امر توجه داشت که رژيم صهيونيستي يکي از ابعاد طرح از پيش تعيين شده براي تهاجم به لبنان را اجراي سياستهاي و توسعه طلبي ها در اراضي اشغالي تدوين نموده که با حمايتهاي امريکا و متحدان غربي صورت مي گيرد . براين اساس جا دارد تا کشورهاي اسلامي ضمن حمايتهاي بيشتر از ملتها و دولتهاي لبنان و فلسطين و تاکيد بر استمرار مقاومت در برابر سياستهاي احتمالي رژيم صهيونيستي در اراضي اشغالي فعال گردند تا در جبهه اي ديگر سنگيني دوباره را بر اين رژيم تحميل تا در نهايت به آرمان تشکيل کشور مستقل فلسطيني به پايتختي قدس شريف دست يابند ، امري که با رويکرد همه جانبه به تحولات لبنان و فلسطين و مقابله با توطئه هاي پنهاني رژيم صهيونيستي در آينده اي نه چندان دور تحقق پذير است.

نگاه چاوز به شرق

در حالي كه آمريكا تلاش دارد تا انزواي ونزوئلا را ايجاد نمايد، هوگو چاوز سفره‌اي دوره‌اي به شرق را آغاز نموده تا شكستي ديگر براي سياست‌هاي آمريكا به ارمغان آورد.
هوگو چاوز رئيس‌جمهور ونزوئلا در ادامه سياست‌هاي جهاني، ديداري دوره‌اي از كشورهاي شرقي آغاز كرده است. در مجموع وي ديدارهاي ازبلاروس، روسيه، ايران، كشورهاي حوزه خليج‌فارس خواهد داشت. اين اقدام در حالي صورت مي‌گيرد:
 الف ـ چاوز تلاش دارد تا سياست‌هاي ضدآمريكايي خود را در سراسر جهان گسترش داده و ائتلافي جهاني عليه امپرياليسم ايجاد نمايد.
ب ـ حضور در عرصه بين‌المللي به عنوان بازيگري مهم در راس سياست خارجي ونزوئلا مي‌باشد.
ج ـ دوري از غرب و توسعه روابط با نقطه مقابل آن يعني شرق از اولويت‌هاي سياست هاي چاوز تدوين شده است.
براين اساس و با توجه به محور سفرهاي چاوز، تحركات وي در اين ديدارها را مي‌توان بر چند محور مورد ارزيابي قرار داد:
1ـ چاوز در نخستين مرحله از سفر در حالي وارد بلاروس گرديده كه اولا بلاروس پس از انتخابات جديد از سوي غرب و آمريكا مورد تحريم قرار گرفته است. ثانيا اين كشور همچنان بر سياست مقابله با غرب تاكيد دارد. بر اين اساس مي‌توان گفت كه چاوز در اين سفر ضمن تاكيد بر تحكيم روابط دوجانبه به نوعي حمايت خود را از سياست‌هاي ضدغربي بلاروس اعلام و خواستار استمرار آن مي‌گردد.
2ـ روسيه از اصلي‌ترين متحدان جهاني ونزوئلا قلمداد مي‌شود. پس از آنكه آمريكا و اروپا سياست‌هاي ضدچاوزي خود را تشديد نمودند، روابط كاراكاس و مسكو به طور فزاينده‌اي ارتقاء يافت. در همين راستا همكاري‌هاي نظامي و صنعتي بخش اصلي اين مناسبات را تشكيل مي‌دهد. از سوي ديگر روسيه نيز كه تاكنون مناطق نفوذي در آمريكاي لاتين نداشته از سوي ديگر از حضور آمريكا در اقمار گذشته خود ناخرسند است، با تاكيد بر اين روابط تلاش دارد تا حوزه‌هاي جديدي را در اين منطقه كسب نمايد در حالي كه تقابلي با سياست‌هاي آمريكا در آسياي مركزي و قفقاز به همراه دارد.
3ـ اصلي‌ترين محور سفر دوره‌اي چاوز معطوف به ايران مي‌باشد. سياست‌هاي ضدغربي دو كشور، تلاش آنها براي توسعه صنعتي، نگاه مشترك به تحولات بين‌المللي بويژه در زمينه تغيير تركيب نظام بين‌الملل، از عوامل نزديكي آنها به يكديگر مي‌باشد. در اين چارچوب طي سالهاي اخير دو كشور روابط در سطوح عالي را سرلوحه كار خود قرار داده‌اند. مواضع به حق ونزوئلا در قبال پرونده هسته‌اي ايران در عرصه بين‌المللي، فعاليت‌هاي صنعتي و اقتصادي ايران در ونزوئلا (اجراي 120 طرح عمراني) كه از وابستگي اين كشور به صنايع و متخصصان اروپايي كاسته است ،مواضع مشترك آنها در اوپك، حمايت‌هاي آنها از نهضت‌هاي آزادي‌خواه در عرصه جهاني، (مقامات ونزوئلا بارها از دولت حماس حمايت و خواستار پايان جنايت رژيم صهيونيستي شده‌اند) شواهدي بر توسعه مناسبات دو كشور مي‌باشد. اتحاد دو كشور موجب شده است كه امروز جهان از آنها به عنوان اصلي‌ترين بانيان استقلال‌خواهي و آزاد انديشي ياد نمايند چنانچه در اجلاس اخير سران آفريقا، اين كشورها به عنوان تنها ميهمانان خارج از آفريقا، حضور داشتند، تا مهر تاييدي باشد بر جايگاه آنها در ميان آزادي خواهان جهان .در اين ميان اين نكته قابل ذكر است كه روابط دو كشور تعاملي دوجانبه را مي‌پيمايد. از يك سو ونزوئلا به عنوان پل ارتباطي تهران با ساير كشورهاي آمريكاي لاتين ايفاي نقش مي‌كند از سوي ديگر ايران نيز شرايط را براي حضور فعال‌تر كاراكاس در خاورميانه، جهان اسلام، آسياي مركزي و قفقاز و حتي شرق آسيا فراهم مي‌آورد كه تاكنون اين تعامل با موفقيت صورت گرفته است.
4ـ حضور در جمع كشورهاي حوزه خليج‌فارس بخش ديگري از سفر چاوز مي‌باشد. وي در حالي به اين كشورها وارد مي‌شود كه به نوعي اين منطقه را مي‌توان اصلي‌ترين منطقه نفوذ آمريكا قلمداد كرد. با توجه به اينكه اولا چاوز تلاش دارد تا از تمام ظرفيتها براي مقابله با آمريكا بهره‌برداري نمايد ثانيا نهضتي ضدآمريكايي در جهان اسلام و خاورميانه ايجاد گرديده است مي‌توان گفت چاوز تلاش دارد تا الف ـ بيش از پيش از حربه نفت براي مقابله با آمريكا استفاده نمايد به عبارتي ديگر رضايت كشورهاي عربي را  براي بهره‌گيري از ظرفيت‌هاي نفتي جهان جهت تقابل با اهداف جهاني آمريكا جلب نمايد. ب ـ از جنبش‌‌هاي و نگرش‌هاي ضدغربي ايجاد شده در جهان اسلام به عنوان فرصتي براي افزايش متحدان خود برخوردار گردد.
ج ـ با حضور فعال‌تر در خاورميانه از يك سو به عنوان بازيگري فعال و تاثيرگذار در معادلات جهاني ايفاي نقش نمايد از سوي ديگر با به چالش كشاندن مناطق نفوذ آمريكا، بار ديگر لطمات سنگيني بر هژموني اين كشور وارد سازد. (چاوز توانست با ايجاد اتحاد منطقه‌اي در آمريكاي لاتين بخش اصلي اين سياست را اجرا نمايد چنانكه اكنون بسياري از دولتمردان و افكار عمومي اين منطقه خواستار پايان مداخلات آمريكا در كشورشان گرديده‌اند.
در نهايت مي‌توان گفت كه هوگو چاوز با برگزاري سفري دوره‌اي، اقتداري جهاني را در برابر آمريكا به نمايش مي‌گذارد كه از يك سو شامل مخالفان امپرياليسم شامل ايران، بلاروس و روسيه مي‌گردد از سوي ديگر حضور در جمع متحدان منطقه‌اي آمريكا در حاشيه خليج‌فارس كه بيانگر تزلزل يكي ديگر از پايگاه‌هاي جهاني آمريكا مي‌باشد. به عبارتي ديگر مي‌توان گفت كه سياست‌هاي آزادي‌خواهي و استقلال طلب چاوز سبب شده تا هم متحدان وي و هم كشورهايي كه به نوعي براي دوري از آمريكا فعاليت مي‌كنند به توسعه مناسبات با ونزوئلا بپردازند. در همين حال اين نكته قابل ذكر است كه اين تحركات ضمن آنكه مي‌تواند سدي در برابر توطئه‌هاي آمريكا عليه ونزوئلا ايجاد نمايد، عاملي براي حضور فعال‌تر كاراكاس در معادلات جهاني است كه مي‌تواند راهگشايي براي حضور اين كشور در جمع اعضاي شوراي امنيت باشد، اقدامي كه مسلما يكي از بزرگترين اهداف ونزوئلا براي مقابله با زياده‌خواهي‌هاي آمريكا و استمرار نهضت‌ آزادي‌خواهي خواهد بود كه اتحاد با ايران و خاورميانه و آفريقا مي‌تواند نقشي تاثيرگذار در تحقق اين مهم داشته باشد.

در ادامه اجراي سياست همگرايي منطقه‌اي رئيس‌جمهور ديروز راهي تركمنستان و سپس تاجيكستان گرديد.

يكي از مهمترين اموال مطرح در سياست خارجي ايران، خروج دستگاه ديپلماسي و توسعه مناسبات با تمام كشورها بويژه همسايشان و كشورهاي آزادي‌خواه مي‌باشد. در ادامه اين سياست محمود احمدي‌نژاد رئيس جمهور ايران، ديروز براي ديدار با مقامات تركمنستان و سپس حضور در نشست سه جانبه با افغانستان و تاجيكستان راهي آسياي مركزي و قفقاز گرديد. اين سفر از چند بعد داراي اهميت است:

الف ـ بخش اول اين سفر به روابط با تركمنستان و تاجيكستان معطوف مي‌شود. اشتراكات قومي، ديني، فرهنگي و اجتماعي تلاش كشورها براي حل بحران‌هاي منطقه‌اي بويژه در زمينه درياي خزر به مخالفت آنها با حضور نيروهاي خارجي در منطقه كه اتحاد آنها براي مقابله با غرب را افزايش داده است نگاه مثبت آنها به توسعه روابط اقتصادي به عنوان مكمل‌هايي كه مي‌توانند تقويت كننده اقتصاد يكديگر باشند.

5ـ نقش ايران براي اتصال اين دو كشور به خليج‌فارس و در نهايت كشورهاي عربي و اسلامي منطقه كه براي اين كشورها بسيار حائز اهميت مي‌باشد.

6ـ نگاه اين كشورها به برقراري ثبات و امنيت در منطقه بويژه مقوله مبارزه با تروريسم از مهمترين عوامل تاثيرگذار در اين روابط مي‌باشد. اين عوامل موجب گرديده تا سران سه كشور همواره بر گسترش مناسبات و تعامل بيشتر براي تشكيل اتحادي منطقه‌اي تاكيد نمايند. منافع مشترك آنها مي‌تواند راهي باشد براي ايجاد اتحاد منطقه‌اي سه جانبه كه مسلما پيامدهاي مثبتي براي آنها و كل منطقه در پي خواهد داشت.

ب ـ‌نكته ديگر در سفر رئيس‌جمهور به تاجيكستان، برگزاري نشست سه جانبه با افغانستان مي‌باشد. سه كشور ايران و افغانستان و تاجيكستان در سالهاي اخير روابط سه جانبه گسترده‌اي را آغاز كرده‌اند. برگزاري اجلاس‌هاي كاري مشترك، راه‌اندازي دوباره جاده ابريشم، اجراي پروژه‌ها و طرح‌هاي مشترك در افغانستان، اجراي عملياتي طرح مبارزه با مواد مخدر از جمله مهمترين ابعاد روابط سه جانبه را شامل مي‌گردد. اين اجلاس در حالي برگزار مي‌گردد كه اولا عملكرد نيروهاي اشغالگر در افغانستان امنيت اين كشور و در كنار كل منطقه را با بحران مواجه ساخته است، ثانيا توليد مواد مخدر به عنوان مساله‌اي منطقه‌اي در اين كشورافزايش يافته بگونه‌اي كه نگراني‌هاي فراواني در سطح جهاني براي اين روند ايجاد گرديده ثالثا كرزاي تلاش دارد تا با همكاري بيشتر با همسايگان از وابستگي افغانستان به غرب و اشغالگران بكاهد. رابعا اهداف و منافع مشترك سه موجب گرديده تا تحولاتي بنيادين در سراسر منطقه ايجاد گردد كه نشست اخير مي‌تواند تكميل كننده اين اقدامات باشد.

در نهايت مي‌توان گفت كه سفر رئيس‌جمهور به همسايگان شمالي گامي ديگر در اجراي سياست همگرايي منطقه‌اي و اتحاد ميان همسايگان مي‌باشد كه مي‌تواند بسياري از اهداف مشترك منطقه‌اي اين كشورها را محقق سازد. در همين حال ديدار وي از تركمنستان و تاجيكستان كه پس از ديدار مقامات اين كشورها از تهران صورت مي‌گيرد، گواه نگاه مثبت كشورهاي منطقه به ايران و تلاش آنها براي ارتقاي مناسبات مي‌باشد. بر اين اساس مي‌توان گفت كه در شرايط كنوني كه منطقه براي مقابله با غرب نيازمند همگرايي است، رويكردهاي اخير مي‌تواند راهكاري مناسب ارزيابي گردد كه لزوم توسعه‌همه‌جانبه آن (با تمام كشورهاي منطقه) ضروري مي‌نمايد.

رژيم اشغالگر قدس و متحدان غربي آن در حالي که گمان مي کردند تهاجمات اين رژيم به لبنان بدون واکنش جدي مواجه خواهد شد در برابر سد حزب الله و مقاومت ملت لبنان قرار گرفتند.
استمرار مقاومت و شکستهاي پياپي صهيونيستها موجب شد تا سران اين رژيم خواستار حضور ميانجي براي حل بحران به نفع اين رژيم شوند. در حالي که طي روزهاي آغازين جنگ، دولتهاي غربي راه سکوت را در پيش گرفته بودند با توسعه ابعاد آن، در حمايت از تل آويو موضع گيري نمودند.
آنچه در تحولات اخير لبنان حائز اهميت است ، حضور همزمان نمايندگان 3 کشور اروپايي آلمان ، انگليس ، فرانسه در کنار امريکا در خاورميانه است . بر اساس گزارشات منتشره فليپ دوست بلازي وزير خارجه فرانسه ، والتر اشتاين مايز وزير خارجه آلمان ، کيم هاولس مسئول خاورميانه اي انگليس و در نقطه مقابل کاندوليزا رايس وزير خارجه امريکا به خاورميانه وارد شدند. هر چند اين افراد به عنوان پايان دادن به درگيري ها در منطقه حضور يافته اند ، اما در مذاکرات و نحوه برخورد آنها چند نکته حائز اهميت است:
نکته قابل تامل اين است که آنها محور مذاکرات خود در خاورميانه در ابعادي خاص با جهت گيري تعيين شده اي ، پي گيري مي کنند.
نخست؛ اين افراد تاکيد کرده اند که با نمايندگان حزب الله مذاکره و ديدار نخواهند داشت ثانيا محور سفرهاي آنها ،‌مصر، اردن ، سرزمينهاي اشغالي فلسطين و برخي کشورهاي حاشيه خليج فارس (عمان، امارات) عنوان شده است . بر اين اساس دلايل و اهداف مذاکرات اين افراد را در چند بعد مي توان مورد ارزيابي قرار داد.
1- عدم ديدار اين افراد با نمايندگان حزب الله حکايت از آن دارد که آنها همچنان حزب الله را گروهي به زعم خود تروريست و نامشروع قلمداد مي کنند که عامل بي ثباتي در منطقه است. به عبارتي ديگر آنها با اين اقدام تلاش دارند تا ماهيت حزب الله را همچنان ناديده گرفته و با آن مخالفت نمايند . در همين حال آنها چنان وانمود مي کنند که حزب الله آغازگر جنگ بوده لذا مذاکرات با آن امري نادرست مي باشد و صرفا با يد از طريق قطعنامه 1559 با آن برخورد کرد.
2- از نکات قابل تامل در رفتار اين نمايندگان ديدارهاي آنها با سران کشورهايي است که داراي روابطي مثبت با رژيم صهيونيستي مي باشند. آنها در راس سياستهاي خود مذاکره با مصر و اردن را تعيين کرده اند . اين اقدام اولا بيانگر اين حقيقت است که غرب براي حل بحران به نفع رژيم صهيونيستي تلاش مي کند . ثانيا با محور قرار دادن اين دو کشور تلاش دارد تا ميان کشورهاي اسلامي به عنوان حاميان لبنان و حزب الله و مخالفان آن اختلاف ايجاد نمايد. (در طي روزهاي اخير شاهد وحدت جهان اسلام در حمايت از حزب لله بوده ايم که غرب تلاش دارد تامانع از استمرار آن گردد.) ثالثا از سياستهاي غرب کاهش محوريت عربستان و سوريه در تحولات منطقه اي مي باشد . در اين چارچوب آنها همواره تلاش کرده اند تا به نوعي محور تحولات خاورميانه را معطوف به ساير کشورهاي عربي از جمله مصر و اردن و برخي ديگر از کشورهاي حوزه خليج فارس نمايند. رابعا از نکات قابل تامل در عملکردهاي منطقه اي واکنش شديد مردم مصر و اردن به جنايات اشغالگران قدس مي باشد. بر اين اساس مي توان گفت که حضور نمايندگان خارجي در اين کشورها مي تواند تلاشي براي بررسي وضعيت کنوني و به نوعي حمايت از دولتها در برابر خواسته هاي ملتهايشان باشد.
بر اين اساس مي توان گفت که حضور نمايندگان 3 کشور اروپايي و امريکا در خاورميانه نه در راستاي حل بحران بلکه در چارچوب سياستهاي بلند مدت آنها صورت مي گيرد که دگرگوني در نحوه چينش بازيگران و ايجاد زمينه هايي براي حضور فعالتر در منطقه از ابعاد اصلي اين اقدامات مي باشد. چنانکه اشخاص پيش و پس از ورود به منطقه بر عدم پايان مناقشات در کوتاه مدت تاکيد و خواستار بررسي موضوع در اجلاس در خارج از منطقه (ايتاليا) شده اند.
براين اساس در شرايط کنوني نمي توان انتظار مثبتي از عملکرد کشورهاي اروپايي و امريکا در حل بحران داشت ، بويژه اينکه شرايط و اهداف آنها از جانب حزب الله و گروههاي مقاومت قابل پذيرش نمي باشد. در نهايت مي توان گفت در مقطعي که غرب و امريکا براي حمايت از رژيم صهيونيستي و ايجاد تغيير در خاورميانه (حذف مقاومت و ايجاد مرزهاي جغرافيايي جديد) فعالشده اند جا دارد تا گروههاي مقاومت و جهان اسلام با حفظ اتحاد و يکپارچگي براي استمرار مقاومت تلاش نمايند تا مانع از تحقق بازي جديدي شوند که غرب و رژيم صهيونيستي آن را در قالب طرح صلح ارائه داده اند. چرا که نتيجه اين بازي حذف مقاومت و تقويت دوباره صهيونيستها در منطقه مي باشد امري که لطمات بسياري بر پيکره جهان اسلام و اهداف آن بويژه تحقق آرمان تشکيل کشور مستقل فلسطيني به پايتختي قدس شريف مي شود.

رژيم صهيونيستي در طلب ميانجي

در حالي كه مقاومت حزب‌ا... در برابر تهاجمات رژيم صهيونيستي، سناريوها و اهداف از پيش تعيين شده غرب در خاورميانه را باطل نموده است سران اين كشورها براي حل بحران و بازگشت به دوران گذشته فعال گرديده‌اند.
در طي هفته‌هاي اخير بار ديگر خاورميانه محور تحولات بين‌المللي قرار گرفته است. تهاجم گسترده رژيم صهيونيستي به غزه و مناطق فلسطين‌نشين و سپس به لبنان عامل اصلي اين دگرگوني‌ها مي‌باشد.
در حالي كه رژيم صهيونيستي با طرحي از پيش تعيين شده در راستاي سياست‌هاي توسعه‌طلبانه ( با چراغ سبز متحدان غربي) جنگي تمام عيار را عليه ملت و دولت لبنان آغاز كردن، حزب ا...با اقتدار و تدابير اتخاذ شده سدي عظيم در برابر اين تحركات ايجاد نمود. مواضع و عملكردهاي حزب‌ا... كه شكستي سنگين را براي صهيونيست‌ها در پي داشت، موجب شد تا تمام سناريوهاي طراحي شده از سوي غرب براي خاورميانه بويژه اراضي اشغالي و لبنان ناكارآمد و دگرگون گرديد.
آنچه در كنار تحولات جاري اين مناطق قابل تامل است مواضع و عملكردهاي كشورهاي غربي در برابر عملكردهاي حزب‌ا... و رژيم صهيونيستي مي‌باشد. هر چند كه دولت‌هاي غربي در ابتدا در برابر اين تحولات راه سكوت را در پيش گرفته بودند اما در روزهاي اخير شاهد نوعي دگرگوني در عملكردهاي آنها مي‌باشيم. به عبارتي ديگر مي‌توان گفت كه آنها تلاش دارند تا با حضور در منطقه براي حل بحران كنوني ايفاي نقش نمايند.
در اين چارچوب، فيليپ دوست بلازي وزير امور خارجه فرانسه، والتر اشتاين ماير وزير خارجه آلمان كيم هاولس  مسئول خاورميانه‌اي انگليس و در نهايت كاندوليزا رايس وزير خارجه آمريكا وارد خاورميانه گرديده تا ا ز نزديك به بررسي تحولات منطقه بپردازند. اين حضور كه پس از مدت‌ها كسوت آنها در برابر جنايات رژيم صهيونيستي انجام مي‌شود در حالي صورت مي‌گيرد كه:
1ـ پس از آنكه رژيم صهيونيستي نتوانست به دليل مقاومت همه‌جانبه حزب‌ا... به اهداف خود از تهاجم به لبنان دست يابد، تمام تلاش‌هاي خود را براي آوردن ميانجي گراناني براي پايان دادن به مقاومت حزب‌ا... به كار گماشت. رژيم صهيونيستي با صدور بيانيه‌هايي ضمن اعتراف به ناتواني در برابر مقاومت حزب‌ا... از كشورهاي روسيه، چين، اتحاديه اروپا و آمريكا خواست تا به عنوان ميانجي در صحنه حضور يابند. البته هدف رژيم صهيونيستي از اين درخواست (كه بيشتر ازكشورهاي حامي خود بود) بيشتر تلاش براي اعمال فشار بر حزب‌ا... براي پذيرش خواسته‌هايش مي‌باشد. هر چند كه اين اقدام با مخالفت ملت و دولت لبنان مواجه گرديد اما متحدان غربي اين رژيم با حضور در منطقه تلاش مي‌كنند تا به نوعي موازنه را به نفع آن تغيير دهند. چنانكه نمايندگان حضور يافته در منطقه بيش از آنكه براي حل منطقي بحران فعاليت نمايند به محكوميت حزب‌ا... و توجيه جنايات رژيم صهيونيستي پرداخته‌اند.
بر اين اساس از عوامل حضور نمايندگان غربي در خاورميانه را مي‌توان وحشت رژيم صهيونيستي از استمرار مقاومت و تلاش آن براي يافتن راهي جهت خروج از بن‌بست و استمرار شكست‌ها ارزيابي كرد.
2ـ از نكات اساسي در سياست خارجي غربي آن است كه آنها خود را ناجيان صلح و امنيت در خاورميانه مي‌دانند. آنها با ارائه طرح‌هايي براي اصلاحات خاورميانه تلاش داشته‌اند كه نظامي همسو با اهداف خود در منطقه ايجاد نمايند در حالي كه بر اصل نقش خود در تحقق صلح منطقه تاكيد دارند. اين سياست در حالي پي‌گيري مي‌شود كه تحولات اخير نشان داد سياست‌هاي آنها با شكست مواجه شده و آنها نتوانسته و نمي‌توانند تحقق بخش صلح در منطقه باشند. در چنين شرايطي كشورهاي غربي كه جايگاه اصلاحات خود را در خاورميانه و جهان رو به زوال مي‌بينند، آنها با بدست گرفتن محور تحركات براي صلح تلاش دارند تا از افزايش اين شكست جلوگيري و تا حدودي آن را مهار نمايند تا راه براي مداخلات آنها به بن‌بست منجر نگردد.
3ـ يكي از اصلي‌ترين سياست‌هاي غرب مهار نهضت‌هاي آزادي‌خواه و مردمي در جهان مي‌باشد عملكردهاي حزب‌ا... و مقاومت حزب‌ا... سبب شده تا اين نهضت به الگويي براي كشورها و ملت‌هاي آزادي‌خواه در منطقه و عرصه جهان (آمريكاي لاتين و آفريقا) مبدل گردند. روند تحولات كنوني در لبنان موجب گرديده تا بيش از پيش نقش حزب‌ا... و مقاومت در نظام بين‌الملل برجسته گردد. بر اين اساس دولت‌هاي غربي كه از آينده اين روند نگران مي‌باشند،  تلاش دارند تا با حل بحران كنوني با دو پيش ‌شرط اولا خلع سلاح حزب‌ا... ثانيا پيروزي نسبي رژيم صهيونيستي كه شكست و دلسردي افكار عمومي از حزب‌ا... و مقاومت را در پي دارد، مانع از افزايش جايگاه جهان مقاومت گردند. اقدامي كه تاكنون با شكست مواجه گرديده و حمايت‌هاي جهاني از حزب‌ا... همچنان در حال افزايش است.
4ـ با حضور بازيگران جديد نظير چين، روسيه و غيرمتعهدها در عرصه بين‌الملل، اتحاديه اروپا و آمريكا به عنوان متحدان سنتي براي حفظ جايگاه جهاني خود فعال گرديد. با توجه به جايگاه جهاني تحولات لبنان، اكنون آنها تلاش دارند تا با حضور در اين معادلات و حل آن، به عنوان بازيگري مطرح در عرصه جهاني مطرح گردند.
5ـ تركيب كشورهاي حاضر شده در بحران خاورميانه، خود نكته قابل تاملي مي‌باشد. نمايندگاني از آلمان، فرانسه، انگليس و آمريكا در خاورميانه حضور يافته‌اند. اين تركي يادآور تركيب 1+3 (سه كشور اروپايي و آمريكا) در برابر بحران كره شمالي، تحولات افغانستان، پرونده هسته‌اي ايران دار، با توجه به اينكه بازيگران كنوني در خاورميانه تركيب مذكور مي‌باشد مي‌توان گفت كه اين كشورها با حضور هماهنگ و همزمان در منطقه تلاش دارند تا اولا همچنان بر اتحاد چهارجانبه خود در قبال تحولات جهاني تاكيد نمايند. ثانيا بر شكست خود در برابر پرونده‌هاي از جمله پرونده هسته‌اي ايران، كره شمالي و افغانستان (كه در قالب كميته1+3 آنها است) سرپوش گذارند. ثالثا همچنان خود را بازيگراني مطرح در نظام بين‌الملل معرفي و جايگاه خود را ميان افكار عمومي (در برابر ساير بازيگران نظير چين، روسيه، عدم تعهد) حفظ نمايند.
در نهايت براساس آنچه ذكر شد مي‌توان گفت كه سه كشور اروپايي و آمريكا با حضور هماهنگ در خاورميانه تلاش دارند تا حل بحران به نفع رژيم صهيونيستي ضمن تاكيد بر اقتدار خود در ايجاد صلح جهاني، اهداف در برابر حزب‌ا... و مقاومت ملت فلسطين را محقق سازند. با اين وجود اين امر قابل تاكيد است كه اصرار حزب‌ا... بر مقاومت و حمايت‌هاي بين‌المللي و منطقه‌اي از آن مانع از آن مي‌شود كه سياست‌هاي اين چهار كشور در خاورميانه محقق گردد. لذا در شرايط كنوني مي‌توان گفت كه اقدامات اين كشورها بيش از آنكه جنبه عملي داشته باشد بيشتر براي فريب و توجيه افكار عمومي جهان است كه نتيجه چندان براي غرب در پي ندارد. در حالي كه استمرار اتحاد جهان اسلام با حزب ا... و مقاومت فلسطين مي‌تواند ضمن خنثي سازي توطئه‌هايي كه در اين سفرها پي‌گيري مي‌شود، شكستي سنگين براي زياده‌خواهي‌هاي غرب و رژيم صهيونيستي كه در قالب پيشنهادات غربي‌ها مطرح مي‌گردد، تكرار نمايند كه نتيجه نهايي آن تحقق آرمان تشكيل كشور مستقل فلسطيني به پايتخت قدس شريف مي‌باشد.