رژيم صهيونيستي در طي سالهاي اخير با دومشکل اساسي براي توسعه سياستهاي توسعه ‏طلبانه خود مواجه بوده است . ‏
نخست؛ تقويت و افزايش حوزه فعاليت نيروهاي مقاومت در فلسطين که در نهايت ‏سناريوي اشغال کامل فلسطين را با شکست مواجه ساخت .‏
دوم؛ نقش و جايگاه حزب الله لبنان که مانع از تحقق بسياري از اهداف منطقه اي اين رژيم ‏شده است . ‏
عملکرد سالهاي اخير حزب الله لبنان (بويژه پس از تحولات سال 2000 م) موجب شد تا ‏تحولات داخلي فلسطين نيز تحت تاثير آن قرار گرفته و نيروهاي مقاومت با الگوي گيري ‏از حزب الله به استمرار انتفاضه بپرازند . اين عوامل سبب شد تا رژيم صهيونيستي يکي از ‏اصلي ترين سياستهاي خود را مقابله با حزب الله و تضعيف آن تعريف کند. ‏
در چارچوب اين سناريوي رژيم صهيونيستي، ايجاد جنگ تبليغاتي عليه حزب الله براي ‏کاهش حمايت هاي منطقه اي از آن قدم نخست است به عبارتي ديگر اين رژيم تلاش ‏داشت تا ميان حزب الله با گروههاي داخلي لبنان و سپس افکار عمومي کشورهاي منطقه ‏تفرقه و نوعي دوگانگي ايجاد نمايد تا در نهايت انزواي حزب الله را محقق سازد.‏
آنها در جنگهاي تبليغاتي از چند مولفه براي تحقق توطئه خود بهره برداري مي نمودند. ‏اولا تاکيد بر شيعه بودن حزب لله که تلاش دارد تا نظامي شيعي را بر جهان عرب و منطقه ‏‏(ازجمله لبنان) حکم فرما سازد . اين مسئله در حالي از سوي رژيم صهيونيستي اعلام مي ‏شد که حزب الله بارها اشاره کرده است که آنها متشکل از تمام قوميتهاي اسلامي مي ‏باشند و هدف آنها تنها فقط مرزها و مقابله باتجاوزات رژيم صهيونستي است و هيچ ‏طرحي براي حضور در معادلات سياسي و کنوني ندارند. ‏
ثانيا اعلام وابستگي آن به ايران و سوريه که براي منزوي ساختن ساير کشورها اسلامي و ‏عربي منطقه تشکيل شده است. ‏
در اين چارچوب حزب الله تاکيد نموده که آنها نهضتي خودجوش مي باشند که به هيچ ‏گروه و يا کشوري وابسته نبوده و مستقل براي تحقق اهداف ميهني تلاش مي کنند. ‏
ثالثا رژيم صهيونيستي در تبليغات خود چنان وانمود مي سازد که حزب الله تهديدي براي ‏امنيت و در نهايت حکومت ساير کشورهاي عربي منطقه مي باشد.‏
تل آويو که در چارچوب سياستهاي تبليغاتي خود از کليه ابزارها و امکانات براي دور ‏ساختن افکار عمومي کشورهاي منطقه و حتي جامعه لبنان از حزب الله بهره برداري مي ‏کند در طي هفته هاي اخير ، سناريوي عملکرد نظامي را نيز به اين اقدامات با حزب الله در ‏پيش گرفته است. دولتمردان تل آويو با سياستي از پيش طراحي شده براي شکست ‏مقاومت حزب الله به تهاجم گسترده به لبنان مباردت ورزيدند . آنها با استفاده از کليه ‏امکانات نظامي و در کنار آن حمايتهاي امريکا و متحدان غربي آن ، براي تحقق اين مهم ‏جنايات ددمنشانه اي را عليه ملت لبنان آغاز نمودند. در کنار عملکردهاي حزب الله در ‏مقابله با اين جنايات که لطمات بسياري بر پيکره رژيم صهيونيستي وارد ساخته و شکست ‏هاي بزرگي را براي آنان به ارمغان آورده است ، عملکرد کشورهاي منطقه امري قابل ‏تامل مي باشد . ‏
چنانکه ذکر شد از سياستهاي رژيم صهيونيستي در سالهاي اخير اختلاف افکني ميان حزب ‏الله و افکار عمومي کشورهاي منطقه بوده است. پس از يورش اشغالگران قدس به لبنان ‏مشاهد مي گردد "که ملتهاي کشورهاي منطقه با برپايي تظاهراتهاي گسترده و همه روزه ‏ضمن حمايت از حزب الله به محکوميت جنايات اشغالگران مي پردازند . اينگونه اقدامات ‏که مغاير با طرح هاي تفرق افکنانه رژيم صهيونيستي در منطقه مي باشد از چند بعد حائز ‏اهميت است:‏
‏1- اين اقدامات نشانگر اين حقيقت که سياستهاي رژيم صهيونيستي براي ايجادتفرقه ميان ‏شيعيان و اهل تسنن در منطقه با شکست مواجه شده و همه مسلمانان منطقه بر اتحاد و ‏يکپارچگي خود تاکيد دارند.‏
‏2- بر خلاف ادعاهاي صهيونيست ها ، ملتهاي منطقه حزب الله را عامل انزوا و شکست ‏خود نمي دانند ، بلکه همگان بر اين اصل تاکيد دارند که حزب الله الگويي از اقتدار جهان ‏اسلام مي باشد که لزوم حفظ آن الزام آور مي باشد. (ملتهاي عربي تاکيد کرده اند که ‏حزب لله و مقاومت آن افتخار بزرگي براي جهان عرب است.)‏
‏3- حمايتهاي ملتهاي عربي سبب شده است جهانيان نيز بر حقانيت حزب الله و ‏عملکردهاي آن اعتراف نمايند که نتيجه آن ناتواني رژيم صهيونيستي و متحدان غربي آن ‏در متهم کردن حزب الله به عنوان عنصري نامطلوب براي منطقه است چرا که مواضع ‏افکار عمومي منطقه حکايت از نگاه مثبت آنها به حزب الله دارد.‏
‏4- حمايتهاي منطقه موجب گرديده تا بسياري از دولتمرداني که در گذشته مخالف حزب ‏الله بودند ، ناچارا در مقطع کنوني لب به تحسين و در نهايت حمايت از حزب لله بپردازند . ‏امروز تمام دولتهاي منطقه به جايگاه حزب الله در مقابله با رژيم صهيونيستي و حتي امريکا ‏اعتراف و عمکردهاي ملتهايشان در حمايت از حزب الله را مورد تاييد قرار داده اند . بر ‏اين اساس مي توان گفت در حالي که رژيم صهيونيستي تلاش داشت تا با بهره گيري از ‏تبليغات تفرقه افکنانه ، دوري حزب الله از ملتهاي منطقه را تحقق بخشد اما تحولات ‏کنوني لبنان اثبات نمود که اين سناريو با شکست مواجه شده و ملتهاي منطقه (جها ن ‏عرب) هرگز حاضر به کنار نهادن حزب الله از معادلات منطقه نبوده و خواهان حفظ و ‏تقويت آن هستند. آنها نشان دادند که نگاه حزب الله نگاه به اتحادي ملي در سراسر جهان ‏اسلام است که براي مقابله با رژيم صهيونيستي و غرب فعاليت مي کند . بر اين اساس مي ‏توان گفت که ملتهاي منطقه دريافته اند که تنها راه تحقق آرمانهاي شان همسويي با ‏مقاومت لبنان و فلسطين است که مي تواندتحقق بخش ازادي قدس و تشکيل کشور ‏مستقل فلسطيني به پايتختي قدس شريف باشد. ‏

سازمان ملل متحد در سال 1945 با هدف برقراري ثبات و امنيت جهاني و پايان ‏دادن به منازعات داخلي و بين المللي در کشورها تشکيل شد. بر اساس آمارهاي ‏رسمي از مراکز بين المللي پس از جنگ جهاني دوم تاکنون (60 سال) جهانيان ‏تنها سه دقيقه و 15 ثانيه را بدون جنگ سپري کرده اند. اين امار را زماني که با ‏اهداف تاسيس سازمان ملل پس از جنگ جهاني دوم مطابقت مي کنيم در خواهيم ‏يافت که اين نهاد بين المللي تا چه اندازه در تحقق اهدافش موفق بوده است. ‏
سازمان ملل که براي تحقق صلح و امنيت بين المللي تشکيل شده است در تحولات ‏لبنان نيز همانند ساير نقاط نقشي معکوس را ايفا مي کند.‏يکي از موارد مورد بحث در زمينه فعاليتهاي اين سازمان ، نقش آن درتحولات ‏لبنان است . با بررسي اجمالي سير عملکرد سازمان ملل در اين کشور اين حقيقت ‏آشکار مي شود که اين سازمان بين المللي نه تنها گامي براي بهبود اوضاع لبنان بر ‏نداشته بلکه خود از عوامل اصلي تشديد بحران در آن بوده است . در اين چارچوب ‏به عملکردهاي اين سازمان در سالهاي اخير لبنان مي توان اشاره کرد:‏
‏1) پس از آنکه گروههاي سياسي و پارلمان لبنان بر تمديد سه ساله رياست ‏جمهوري اميل لحود به توافق رسيدند، ‌سازمان ملل تحت فشار امريکا و غرب در ‏اقدامي مداخله جويانه ، خواستار کناره گيري وي از قدرت گرديد. آنها با صدور ‏قطعنامه اي ضمن رد رياست جمهوري لحود خواستار خلع سلاح حزب الله شدند. ‏اين اقدام سازمان ملل آغاز گر تشديد و شروع مجدد اختلافات سياسي در ‏لبنان بود که همچنان تبعات آن ادامه دارد.‏
‏2) پس از ترور رفيق حريري در حالي که بسياري از شواهد موجود حکايت از ‏دخالت رژيم صهيونيستي و امريکا در اين جنايت داشت ، سازمان ملل متحد بار ‏ديگر با دخالت آشکار در امور داخلي لبنان با صدور قطعنامه اي خواستار بررسي ‏پرونده حريري شد در حالي که با نشانه گرفتن سوريه و دولت لبنان در اين جنايت ‏ضمن بحراني تر کردن وضعيت داخلي لبنان ، تنش ميان دمشق و بيروت را نيز ‏تشديد نمود.(اين اقدام در حالي صورت گرفت که آنها محاکمه صدام را به عنوان ‏جنايت کار جهاني به دادگاه عراقي واگذار کرده و از دخالت در آن خودداري ‏کردند. )‏
‏3) پس از خروج نيروهاي سوريه از لبنان ، اين سازمان به بهانه برقراري ثبات و ‏امنيت در لبنان ، مجوز حضور و مداخله ساير کشورها و نيروهاي سازمان ملل ‏در لبنان را صادر نمود در حالي که بسياري از اين نيروها را امريکايي ها و ‏اروپايي ها تشکيل مي دادند.‏
‏4) در ادامه عملکرد سازمان ملل در لبنان ، آنها تحت فشار غرب با تشکيل ‏کميته ترور حريري و مطرح کردن سناريوهاي جديد در روند بررسي پرونده اولا ‏موجب شدند تا غرب بتواند نفوذ دوباره خود را در لبنان احياء نمايد ثانيا با ‏مطرح کردن نقش سوريه در ترور حريري (با نظر غرب ) چالشهاي فزاينده اي ‏در روابط سوريه و لبنان ايجاد کردند که روند بررسي پرونده ، اين اختلاف را ‏تشديد و تيرگي روابط را بيشتر نمود.
در مجموع مي توان گفت که سازمان ملل با ‏صدور قطعنامه هاي 1559، 1595، 1430 و 1680 ضمن آنکه بحران را در ‏داخل لبنان تشديد نمود، موجب دگرگوني هايي در سياست خارجي آن به ويژه به ‏چالش کشيده شدن روابط با سوريه گرديد در حالي که حضور و مداخلات دوباره ‏غرب در اين کشور را نيز در پي داشت.‏
آنچه در ادامه سياست هاي سازمان ملل در قبال لبنان قابل تأمل است مواضع آن ‏در قبال تحولات و ناآرامي هاي کنوني اين کشور است. در حالي که رژيم ‏صهيونيستي در راستاي سياست هاي توسعه طلبانه، جنايات ددمنشانه اي را عليه ‏لبنان اعمال مي دارد بار ديگر سازمان ملل روندي سؤال برانگيز را در پيش ‏گرفته است. در حالي که همگان انتظار واکنشي جدي از اين سازمان در قبال ‏بحران کنوني داشتند اما اين سازمان همچون تحولات فلسطين راه سکوت در پيش ‏گرفت و بدون ارائه هيچ گونه قطعنامه اي عليه جنايات صهيونيست ها صرفاً به ‏تذکر و ابراز تأسف بسنده کرد. سازمان ملل با اين اقدام خود، اولاً جنايات ‏صهيونيست ها را تأييد و موجب تشديد و استمرار آن گرديده است. ثانياً بدون ناديده ‏گرفتن نقش حزب الله در حفظ امنيت و تماميت ارضي لبنان، آن را عامل بي ثباتي ‏دانسته و خواستار خلع سلاح آن (براساس قطعنامه 1559) شده است ثالثاً با ‏اعلام حضور نيروهاي حافظ صلح سازمان ملل (با محوريت آمريکا) راه را براي ‏نفوذ غرب و ادامه مداخلات آنها در امور داخلي لبنان هموار ساخته است. (در ‏حالي که اين حضور مي تواند بسياري از اهداف رژيم صهيونيستي و غرب را ‏براي تسلط بر لبنان به ويژه خلع سلاح حزب الله را محقق سازد اما تا کنون اين ‏طرح با مخالفت مواجه شده است.)‏
بر اين اساس و با توجه به سياست ها و عملکردهاي سازمان ملل در قبال لبنان به ‏صراحت مي توان گفت که بر خلاف ميثاق ها و اهداف منشور ملل متحد، اين ‏سازمان عملکرد و فعاليتي معکوس در لبنان داشته است، چنانکه اشاره شد آنها در ‏سال هاي اخير صرفاً به بحران آفريني در اين کشور پرداخته اند که نتيجه آن تحقق ‏اهداف آمريکا و غرب مي باشد. بر اين اساس و با توجه به اينکه سازمان ملل ‏تحت تأثير و خواست قدرت هاي بزرگ فعاليت مي کند و استقلالي براي سياست ‏هاي خود ندارد، جا دارد تا ملت و دولت لبنان و در نهايت جهان اسلام با حمايت ‏از حزب الله و گروه هاي مقاومت فلسطين براي نيل به اهداف خود تلاش نمايند. به ‏عبارتي ديگر تنها راه برون رفت جهان اسلام از بحران کنوني به ويژه مقابله با ‏جنايات و توطئه هاي رژيم اشغالگر قدس و متحدان غربي آن، اتحاد جهان اسلام ‏است، چرا که سازمان هاي جهاني ثابت کرده اند که هيچ گونه برنامه و ‏سياستي براي تحقق آرمان هاي نهضت هاي آزادي خواه ندارند و صرفاً در ‏چارچوب اهداف قدرت هاي بزرگ فعاليت مي کنند.‏
چنانکه همين سازمان ملل در حالي که به جنايات صورت گرفته در سرزمينهاي ‏اشغالي و لبنان توسط رژيم صهيونيستي سکوت کرده براي بررسي پرونده ترور ‏رفيق حريري به چنان جنجالي آفريني مي پردازد که براي آن کميته اي تشکيل مي ‏دهد که تا کنون چندين قطعنامه براي آن صادر کرده است.
بر اين اساس مي توان ‏گفت که تحولات کنوني خاورميانه شکستي ديگر براي سازمان ملل محسوب مي شود به گونه اي که ‏راه را براي انزوا و در نهايت انحلال آن فراهم مي آورد که بحران لبنان و عدم اقدام جدي اين سازمان در حل آن، اين روند را تسريع مي سازد.‏

بر اين اساس با توجه به آنچه ذكر شد مي‌توان گفت كه سياست غرب در مقطع كنوني در برابر پرونده هسته‌اي ايران، معطوف به جنگ رواني و اعلام نوعي حقانيت براي خود در برابر ايران گرديده است. به عبارتي ديگر آنها با سياست مشوق‌هاي هسته‌اي براي ساير كشورها برآنند تا اولا اتحاد و ائتلافي جهاني را در قبال ايران ايجاد نمايند (مشوق‌ها به چين، روسيه و هند در اين راستا است) ثانيا خود را اهداكنندگان انرژي هسته‌اي صلح‌آميز به جهانيان و ايران را ناقص اين اصل معرفي كنند (ارائه پيشنهادات و قراردادها با ساير كشورها در اين چارچوب است) البته اين نكته قابل ذكر است كه اين‌گونه اظهارات و قراردادها صرفا جنبه صوري و تبليغاتي دارد و شايد هرگز به مرحله عمل نمي رسد، چنانكه نمونه آن را در مورد ليبي مشاهده مي‌كنيم كه پس از سه سال تعليق تمام فعاليت‌هاي هسته‌اي هنوز هيچ كدام از وعده‌هاي آمريكا در قبالش عملي نشده است. لذا تهران در برابر اين‌گونه اقدامات نبايد تحت تاثير قرار گيرد و براساس منافع ملي خود براي استمرار فعاليت‌هاي هسته‌اي و احقاق كامل حقوق هسته‌اي خود تلاش نمايد چرا كه چنانكه گفته شد، غرب هرگز به تعهدات خود پايبند نبوده و تنها راه موفقيت ،پايبندي بر حقوق خود و مقابله با جنگ تبليغاتي غرب و آمريكا مي‌باشد كه در قالب مشوق‌هاي هسته‌اي براي ساير كشورها اجرا مي‌گردد. 

موقعيت جغرافيايي و ساختار سياسي و حکومتي سوريه موجب شده تا اين کشور در چند دهه اخير به عنوان بازيگري مهم در عرصه منطقه اي و بين المللي ايفاي نقش نمايد .
چنانکه مي توان دمشق را از عوامل تاثير گذار در اسقلال ساير کشور هاي منطقه و عامل و محور بسياري از تحولات دانست .
در دوران حافظ اسد ، وي توانست با سياست و تدابير اتخاذ شده ميان غرب و کشورهاي منطقه ، نوعي توازن را به نفع منطقه ايجاد نمايد بگونه اي که در آن زمان بسياري از معادلات غرب براي دگرگون سازي خاورميانه با شکست مواجه گردد. هرچند بسياري پس از مرگ حافظ اسد و با توجه به اينکه گروههاي معارض در سوريه تحت حمايت امريکا و غرب ، کاهش نقش اين کشور در منطقه را ارزيابي کردند ، اما سير تحولات و مواضع اتخاذ شده ازسوي بشار اسد همچون گذشته نقش آن در منطقه و حتي جهان را تا حدود زيادي حفظ نمود . موضع گيريها و عملکردهاي مغاير بشار اسد در قبال امريکا و رژيم صهيونيستي سبب گرديد آنها براي تضعيف و انزواي دمشق فعاليتهاي گسترده اي را آغاز نمايند . اين اقدامات در دو بعد تدوين شده است:
اولا تقويت گروههاي معارض داخلي که در نهايت منجر به ظهور گروههايي به رهبري عبدالحليم خدام گرديد.
ثانيا بهره گيري از ابزار و امکانات بين المللي ، پرونده سازي در قبال روابط لبنان و سوريه و کشاندن پرونده سوريه به شوراي امنيت پس از ترور رفيق حريري که منجر به صدور چندين قطعنامه و تشکيل کميته بازرسي از سوريه و لبنان گرديد ، مهمترين بخش از اين سناريو را تشکيل مي داد.
در حالي که اعمال تحريم هاي يک جانبه و بين لملي نيز در کنار اين مولفه ها قرار گرفت . در کنار آنچه ذکر شد ، نکته اساسي نقش و جايگاه سوريه در تحولات منطقه بويژه اصلاحات مورد نظر غرب در آن مي باشد که موجب شده تا دمشق نقشي تعيين کننده در معادلات آتي خاورميانه ايفا سازد . در اين چارچوب چند نکته قابل تامل مي باشد که اتحاد جهان اسلام و کشورهاي عربي با اين کشور در برابر غرب را امري الزام آور معرفي مي نمايد :
1) سياست هاي منطقه اي سوريه همواره بر اتحاد منطقه اي بويژه همسو نمودن مواضع جهان عرب در ابعاد سياسي ، نظامي و اقتصادي بوده است . در دوران حافظ اسد و سپس بشار اسد اين سياستها سبب گرديد تا کشورهاي عربي و اسلامي بتوانند مواضعي واحد در قبال تحولات منطقه و عرصه بين الملل ايفا نمايند (چنانکه اکنون مشاهده مي گردد که معطوف شدن نسبي سوريه به تحولات داخلي سبب شده تا حدودي اتحاد مواضع کشورهاي عربي در قبال تحولات منطقه با تزلزل روبرو شده و اختلافاتي ميان آنها بروز کند در حالي که در گذشته ميانجي گري هاي دمشق اين اختلافات را به توافق نزديک مي ساخت).
2) عملکردهاي دمشق در حفظ و امنيت منطقه اي در چند دهه اخير امري غير قابل انکار مي باشد. رهبريت گروههاي جهادي و نهضت هاي استقلال خواه در جهان عرب ، بهره گيري از کليه امکانات براي برقراري در جهان عرب از جمله اين اقدامات مي باشد . اقدامات سوريه در لبنان که منجر به پايان جنگ داخلي در اين کشور گرديد امري تاريخي و مثبت در کارنامه اين کشور مي باشد . چنانکه امروز مشاهده مي گردد که کاهش نقش امنيتي سوريه در منطقه که با توطئه هاي غرب و رژيم صهيونيستي صورت گرفت ، بار ديگر لبنان را از آرامش به جنگ سرد داخلي سوق داد که در نهايت موقعيت را براي تهاجم تل آويو به اين کشور فراهم آورد.
3) يکي از اهداف پي گيري شده از سوي امريکا ، اجراي اصلاحات در خاورميانه بويژه جهان عرب مي باشد . آنچه تاکنون مانع از تحقق کامل اين طرح گرديده مواضع و کارکردهاي دمشق مي باشد . اين کشور با مخالفت با طرح هاي امريکا بويژه در قبال رژيم صهيونيستي ، اجراي اصلاحات سياسي که نظام اداري و ساختاري کشورها را به نفع غرب دگرگون مي سازد ، موجب شده تا اولا طرح ها امريکا در منطقه با شکست مواجه گردد ثانيا معطوف شدن واشنگتن به تحولات سوريه ،‌شرايط را براي کاهش فشارها بر ساير کشورهاي عربي براي انجام اصلاحات در پي داشته است (با توجه به اينکه گروههاي معرضي در سوريه گرايش به همسويي مطلق با امريکا دارند ، مقاومت دمشق موجب عدم جبهه اي مغاير با اهداف منطقه در اين کشور گرديده که براي تثبيت حکومت ساير کشور موثر بوده است ).
4) مواضع دمشق در برابر رژيم صهيونيستي سبب شده تا اين کشور به عنوان مهمترين عامل در مقابله با توطئه هاي اين رژيم در منطقه ايفاي نقش نمايد . درحالي که دشمن مشترک جهان اسلام رژيم صهيونيستي مي باشد ، دمشق توانسته با حمايت هاي مطلق از گروههاي جهادي و مقابله با زياده خواهي هاي تل آويو به عنوان سدي در برابر اقدامات توسعه طلبانه آن قرار گيرد . در اين چارچوب نقش سوريه در تقويت مقاومت ايجاد اتحاد در جهان اسلام براي مقابله با رژيم صهيونيستي و نيز برخوردهاي مستقيم با اين رژيم نمي توان ناديده گرفت . سياستها و مواضع دمشق در برابر تل آويو موجب شده تا امروز اولويت سياستهاي اين رژيم و امريکا معطوف به انزوا و در نهايت آوردن سوريه به پاي ميز مذاکره گردد، هر چند که تاکنون از اين امر موفقيتي کسب نکرده اند . پس از عقب نشيني مصر و اردن از مبارزه با رژيم صهيونيستي سوريه ، به عنوان اصلي ترين رکن مبارزه براي آزادي فلسطين در جهان عرب ايفاي نقش مي کند . بر اساس آنچه ذکر شد مي توان گفت که در شرايط کنوني يکي از مهمترين کارکردهاي و اهداف جهان اسلام در کشورهاي عربي بايد معطوف به حمايت از دمشق در برابر سياستهاي غرب و رژيم صهيونيستي گردد.
در شرايطي که اولا توطئه هاي امريکا و تل آويو منطقه را وارد عرصه بحراني ساخته اند چنانکه سرزمينهاي اشغالي فلسطين و لبنان درگير جنگهاي تمام عيار شده است ثانيا آمريکا براي اجراي طرح اصلاحات خاورميانه بويژه در جهان عرب فعاليت مي کند در حالي که تا کنون سوريه بزرگترين سد در برابر اين اصلاحات بوده ، ثانيا غرب تلاش دارد تا با اعمال فشارهاي بين المللي سوريه را وادار به خرو ج از اتحاد و همسو شدن با اهداف خود نمايد ، جا دارد تا کشورهاي اسلامي و عربي در حمايت قاطع از دمشق فعاليتهاي خود را گسترش دهند . چرا که در صورت وارد آمدن هرگونه فشار بر دمشق که انزواي آن را در پي دارد ،‌لطمات جبران ناپذير ي براي جهان عرب و در کل جهان اسلام خواهد داشت . چنانکه مشاهده مي گردد که همين امر سبب شده تا امروز رژيم صهيونيستي در پناه مشکلات ايجاد شده براي سوريه به تجاوزات و جنايات خود در سرزمينهاي اشغالي فلسطين و حتي لبنان استمرار بخشيده که اين امر مي تواند به ساير کشورها نيز توسعه يابد . بر اين اساس حمايتهاي همگان از منافع دمشق امروز جزء يکي از اصلي ترين راهکارها براي مقابله با زياده خواهي هاي رژيم صهيونيستي و غرب باشد که بيش از هر چيز بايد مورد نظر کشورهاي منطقه قرار گيرد.

3ـ آنچه در طرح‌ها و اهداف آمريكا مشهود است، تلاش آن براي حذف مقاومت و نهضت‌هاي آزادي‌خواه در خاورميانه مي‌باشد. عملكرد موفق گروه‌هاي مقاومت در فلسطين، حزب‌ا… در لبنان، اسلام‌گرايان در مصر و عراق سبب گرديده تا اولا نهضت‌هاي آزادي‌خواه در جهان اسلام توسعه يابند كه تهديدي براي منافع آمريكا و غرب قلمداد مي‌گردد ثانيا اين روند به آفريقا، آمريكاي لاتين و ساير نقاط جهان نيز در حال گسترش است.

در چنين شرايطي آمريكا تلاش دارد تا با بهره‌گيري از ناآرامي‌هاي كنوني از يك سو از سياست ترور رژيم صهيونيستي براي از ميان برداشتن رهبران مقاومت استفاده نمايد از سوي ديگر با متهم كردن اين گروهاي مقاومت به عنوان عاملان بحران، از مجامع جهاني براي خلع سلاح و در نهايت انزواي آنها اقدام نمايد.

4ـ پايان دادن به مناقشات اعراب و جهان اسلام با رژيم صهيونيستي به نفع تل‌آويو از اهداف و كاركردهاي واشنگتن مي‌باشد. در طي سالهاي اخير هر چند براي اين مهم اقدامات بسياري صورت گرفته اما همچنان اين كشورها از پذيرش رژيم صهيونيستي خودداري كرده‌اند. شرايط كنوني در منطقه كه با جنگ افزارهاي رژيم صهيونيستي آغاز گرديده مي‌تواند اين فرصت را براي آمريكا ايجاد نمايد كه به بهانه پايان دادن بحران‌ها و عقب راندن تل‌آويو از مواضع جنگ به دموكراسي، اعراب را پاي ميز مذاكره با اين رژيم آورد. (پيش‌شرط براي حل بحران).

باتمام اين تفاسير هر چند كه نقش آمريكا در ايجاد و استمرار بحران كنوني خاورميانه انكارناپذير است (اسكوت ابهام‌برانگيز آمريكا در اين تحوت كه حتي از فرستادن نماينده براي بررسي بحران خودداري كرده بر اين انديشه تاكيد دارد) اما اولا مقاومت همه‌جانبه حزب‌ا… لبنان و مقاومت گروه‌هاي فلسطيني، ثانيا گرفتاري آمريكا در ساير نقاط جهان كه مانع از توجه كامل به خاورميانه مي‌گردد، ثالثا نگرش منفي كشورهاي اسلامي به آمريكا و مواضع آن رابعا سياست‌هاي توسعه‌طلبانه رژيم صهيونيستي كه تا حدودي مغاير با طرح نقشه راه گام برمي‌دارد مانع از آن مي‌گردد كه آمريكا بتواند به تحقق كامل خواسته‌هاي خود در كوتاه مدت دست يابد بويژه اينكه آنها انتظار اقدام همه‌جانبه حزب‌ا… در برخورد با رژيم صهيونيستي را نداشتند در حالي كه اين مهم تاثير مهمي بر برهم زدن محاسبات و طرح‌هاي آمريكا و رژيم صهيونيستي در منطقه دارد.

اين اقدام در حالي صورت مي گيرد که اولا اين رژيم بزرگترين تهديد خارجي را سياستها و مواضع حزب لله مي داند . ثانيا متحدان غربي اين رژيم اجراي قطعنامه 1559 را گامي براي اعمال فشار بر سوريه و راهکاري براي نفوذ بيشتر درلبنان قلمداد مي کنند . ثالثا رژيم صهيونيستي با اجراي قطعنامه 1559 بسياري از سياستهاي توسعه طلبانه خود را در منطقه محقق مي سازد . بر اين اساس دلايل تاکيد اين رژيم بر اجرايي شدن قطعنامه 1559 که بر اساس آن حزب الله خلع سلاح و نيروهاي ارتش لبنان در مرزها مستقر گردند از چند منظرقابل تامل و بررسي مي باشد:
1- بر اساس بندهاي قطعنامه 1559 حزب الله به عنوان گروهي " تروريستي" و "غيررسمي" بايد منحل و ارتش در مرزها مستقر گردد. اين بند در حالي در قطعنامه فوق آمده است که رژيم صهيونيستي در سالها ي اخير تمام تلاش خود را براي حذف مقاومت لبنان مبذول داشته . در چنين شرايطي و در حالي که تل آويو بيشترين ضربه را از حزب لله متحمل گرديده اجراي قطعنامه 1559 مي تواند جبران کننده تمام شکستها و بزرگترين پيروزي براي اين رژيم باشد .
2- از حاميان اصلي و الگوهاي مقاومت فلسطين ، عملکرد ها و مواضع حزب الله مي باشد . در صورتي رژيم صهيونيستي بتواند قطعنامه 1559 را اجرايي نمايد ،‌بزرگترين حامي منطقه اي مقاومت را حذف نموده که از يک سو موجب تضعيف روحيه مقاومت فلسطين مي شود از سوي ديگر حذف اين پشتيبان مي تواند تا حدودي روند سازش ميان اعراب و رژيم صهيونيستي را به نفع اين رژيم تغيير دهد.
3- از اهداف رژيم صهيونيستي و متحدان غربي آن اعمال فشار بر سوريه و آوردن آن به پاي ميز مذاکره است. بر اساس مفاد قطعنامه 1559 سوريه ملزم به خروج کامل از لبنان و پايان دادن به کمکها براي ارتقاي مقاومت مي باشد. لذا تل آويو با اجراي قطعنامه فوق مي تواند ضمن تشديد فشار بر دمشق ، اين کشور را نيز از صحنه مقاومت خارج سازد.
4- براساس قطعنامه 1559 حزب الله از صحنه حذف و به جاي آن ارتش در مرزها مستقر مي گردد. اين جا بجايي اولا مي تواند به ايجاد درگيري ميان حاميان گروههاي مقاومت با نيروي دولتي منجر گردد که بحران داخلي را تشديد خواهد کرد.ثانيا در چنين شرايطي تمام طرحهاي بيروت به استقرار نيروها در مرزها متمرکز مي گردد که نتيجه آن انفعال مقاومت در برابرتحرکات رژيم صهيونيستي مي باشد.ثالثا در طول مدت اجراي طرح استقرار ارتش در مرزهاي جنوبي لبنان ، رژيم صهيونيستي اين فرصت را مي يابد که به بهانه حفظ امنيت و جلوگيري از عملياتهاي ضد صهيونيستي ، ظرفيتهاي نظامي و تجهيزاتي خود را در مرزهاي لبنان تشديد نمايد . به عبارتي ديگر رژيم صهيونيستي از اين فرصت براي افزايش نظامي گري (احتمالا ساخت ديوار مرزي ) بهره برداري مي نمايد در حالي که با اخلال در اجراي طرح جايگزني ، به استمرار اين رويه (حضور در مرزها) مبادرت مي ورزد.
5- يکي از اصلي ترين نکات مطرح در طرح رژيم صهيونيستي در قطعنامه 1559 حضور ارتش در مرزها است. اين مسئله در حالي مطرح مي گردد که به دليل اشغال بخشي از خاک لبنان (از جمله مزارع شبعا و 7 روستاي جانبي ) این مرزها نامشخص می باشد . درچنین شرایطی رژیم صهیونیستی با تاکید بر حضور ارتش لبنان در جنوب تلاش دارد تا با حذف مقاومت با اعلام حضور نیروهای دولتی در مراکزی که حزب ها در آنها قرار داشته اند ، مالکیت خود بر اراضی اشغالی لبنان را مورد تایید قرار دهد . به عبارتی دیگر آنها لبنان را وادار می سازند که مرزهای کنونی را پذیرفته که بر اساس آن رسما مزارع شبعا و 7 روستا ي مجاور تحت نظارت و مالکيت تل آويو قرار مي گيرد.
6- اجراي قطعنامه 1559 که به منزله انزواي حزب الله است ، اين فرصت را براي امريکا و غرب فراهم مي آورد که پيش از گذشته در امور داخلي لبنان و حتي به طور مستقيم مداخله نمايند . اين امر مي تواند زمينه هاي لازم را براي اجرايي شدن سياستهاي تل آويو در قبال بيروت و از آنجا در تمام کشورهاي منطقه را عملي سازد.
براساس آنچه که ذکر شد مي توان گفت که رژيم صهيونيستي با پيش شرط قرار دادن اجراي قطعنامه 1559 به عنوان عامل پذيرش آتش بس با لبنان تلاش دارد تا ضمن حذف دشمن ديرينه از اين امر براي اجراي سياستهاي توسعه طلبانه در مرزهاي لبنان بهره برداري نمايد . البته اين نکته قابل ذکر است که در اجراي اين طرح متحدان غربي اين رژيم که براي اجراي طرح به اصطلاح اصلاحات خاورميانه و دخالت در کشورهاي منطقه تلاش مي کنند ، حضور فعال دارند که به صورت مستقيم و غير مستقيم در اين زمينه فعاليت مي کنند . بر اين اساس در شرايط کنوني ، جا دارد تا دولت و ملت لبنان و تمام جهان اسلام از تمام ظرفيتها و امکانات براي حفظ و تقويت سلاح حزب الله اقدام نمايند ، چرا که حذف مقاومت از صحنه به معني تحقق بسياري از سياستهاي توسعه طلبانه رژيم صهيونيستي و متحدان غربي آن در فلسطين اشغالي و کل منطقه مي باشد که مسلما پيامدهاي نامطلوبي براي جهان اسلام در پي خواهد داشت . براين اساس حمايت از مقاومت حزب الله مي تواند شکستي بزرگ براي رژيم صهيونيستي و غرب به همراه داشته باشد که مسلما در تحقق وحدت جهان اسلام و در نهايت اجراي آرمان تشکيل کشور مستقل فلسطييني به پايتختي قدس شريف تاثير گذار خواهد بود.

تثبيت جايگاه حزب‌ا…

رژيم اشغالگر قدس كه در طي هفته‌هاي اخير جنايات خود درغزه را تشديد نموده است، در ادامه سياست‌هاي توسعه‌طلبانه جنگي تمام عيار را در خاك لبنان آغاز كرده‌اند. در حالي كه اين رژيم در ابتدا براساس محاسبات گذشته خود براي تكرار حملات موقت و نقض حريم مرزي لبنان وارد خاك اين كشور گرديده بود با مقاومت حزب‌ا… مواجه گرديد. اسارت دو سرباز اين رژيم توسط حزب‌ا… تمام سناريوها و طرح‌هاي آنها را دگرگون ساخت.

پس از به اسارت گرفته شدن سرباز اين رژيم توسط فلسطينيان تكرار اين امر از جانب حزب‌ا… لطمه بزرگي بر نيروهاي نظامي اين رژيم وارد ساخت هر چند كه آنها به بهانه آزادي اين ايران جنگي تمام عيار را آغاز و با حملات زميني، هوايي و دريايي، ضمن تخريب تاسيسات و اماكن مسكوني لبنان، مردم را به خاك و خون كشيدند، اما در حقيقت آنها براي فرار از شكست و سرپوش نهادن بر اسارت سربازانشان اين جنايات را مرتكب گرديده‌اند. در كنار تحولات در رخدادهاي كنوني، نكته قابل تامل، نقش و جايگاه حزب‌ا… مي‌باشد. در حالي اكنون حزب‌ا… براي مقابله با جنايات اشغالگران فعاليت و كاركرد همه‌جانبه‌اي را اجرا مي‌نمايد كه:

1ـ آمريكا و رژيم صهيونيستي كه حزب‌ا… را مانع سياست‌ها و زياده‌خواهي‌هاي خود در لبنان و حتي منطقه مي‌دانستند، با طراحي قطعنامه 1559 در شوراي امنيت تلاش نمودند تا آن را خلع‌سلاح نمايند. بهره‌گيري از كميته تحقيق حريري و ناظران سازمان ملل بخشي از اين سناريو بود.

2ـ عملكرد مقاومت در سال‌هاي اخير (بويژه پس از ترور حريري) اثبات رسانده است كه يكي از اركان اصلي ثبات در لبنان، حزب‌ا… مي‌باشد. چنانكه در يك سال گذشته، مقاومت با طرح گفت‌وگوي ملي از جنگ داخلي و فروپاشي دولت جلوگيري كرده است.

3ـ غرب چنان وانمود مي‌سازد كه حزب‌ا… نه نيرويي مردمي بلكه ارگان خارجي است كه براي منافع ساير كشورها فعاليت مي‌كند.

4ـ بسياري از كشورها بويژه آمريكا و غرب تلاش داشته‌اند تا با آوردن حزب‌ا… به عرصه سياست و درگير ساختن آن به امور اداري از مقاومت و تقويت نظامي دور سازند.

بر اين اساس آنچه ذكر شد هر چند كه رژيم صهيونيستي، آمريكا و غرب تلاش داشته‌اند تا حزب‌ا… را از صحنه خارج سازند اما يورش اين رژيم به لبنان و عملكرد كوبنده حزب‌ا… حقايقي ديگر را آشكار ساخت از جمله:

الف ـ برخلاف ادعاهاي غرب كه از اتحاد در لبنان براي انزوا و انفعال حزب‌ا… سخن به ميان مي‌آورند، تحولات اخير بار ديگر به اثبات رساند كه ملت و دولت و حتي احزاب مخالف، همگان بر حقانيت و لزوم حفظ سلاح حزب‌ا… تاكيد و از آن حمايت نموده‌اند. در اين راستا، مقامات ارشد و حتي گروه‌هايي كه معارض دولت و طرح گفت‌وگوي ملي مي‌باشند با اعلام حمايت از مواضع حزب‌ا… بر تقويت هر چه بيشتر آن تاكيد نمودند.

ب ـ استقامت حزب‌ا… در برابر تهاجمات رژيم صهيونيستي نشان داد كه مقاومت هر چند در عرصه سياسي حضور يافته اما همچنان مقاومت را در راس اركان خود دارد و حاضر به عقب‌نشيني از سلاح مقاومت نمي‌باشد. اقدام حزب‌ا… در استفاده از انواع موشك‌ها و هدف قرار دادن مناطق استراتژيك و دور دست صهيونيست‌ها خود گواه تقويت اين نيروي ملي، مردمي مي‌باشد.

ج ـ تحولات اخير لبنان به اثبات رساند كه اجراي قطعنامه 1559 شوراي امنيت امر غيرعملي و به دور از حقايق حاكم بر منطقه مي‌باشد. به عبارتي ديگر اين حقيقت برملا شد كه اولا آمريكا و تل‌آويو با تاكيد بر اجراي اين قطعنامه تلاش دارند تا با حذف مقاومت به سياست‌هاي توسعه‌طلبانه خود در منطقه ادامه دهند ثانيا اين امر مسلم گرديد كه حزب‌ا… نيرويي مردمي است كه براي حفظ كشور از حملات اشغالگران تشكيل گرديد كه براي استمرار امنيت لبنان، حضور آن امري الزام‌آور است. چنانكه شخص كوفي‌عنان دبير كل سازمان ملل نيز بارها اعتراف كرده است كه عامل اصلي ثبات در منطقه حضور حزب ا… مي‌باشد، كه لزوم فعاليت آن مي‌تواند اجرا كننده صلح و امنيت منطقه‌اي باشد.

د ـ از ديگر نكات مهم در تحولات اخير، شكست سناريوي وابستگي حزب‌ا… به نيروهاي خارجي مي‌باشد. غرب و رژيم صهيونيستي در جنگ‌هاي تبليغاتي چنان وانمود كردند كه حزب‌ا… نيرويي وابسته به سوريه است كه با خروج آن از لبنان، ديگر توانايي دفاعي ندارد. مقاومت حزب‌ا… در برابر تهاجمات صهيونيست‌ها نشان داد كه آنها به هيچ كشور يا گروهي وابسته نبوده و مستقلا و صرفا براي حراست از كشور فعاليت مي‌كنند.

در نهايت مي‌توان گفت كه به رغم تمام توطئه‌هاي دشمنان حزب‌ا… مقاومت، در درگيري‌هاي اخير نشان داد كه تنها نيروي مبارز در برابر زياده‌خواهي‌هاي غرب و رژيم مي‌باشد كه از پايگاه ملي مردمي برخوردار است. اين امر مي‌تواند خط بطلان باشد برقطعنامه 1559 كه و توطئه‌هاي اعمال شده براي خلع سلاح آن، هر چند كه رژيم صهيونيستي و غرب تلاش دارند تا به بهانه پذيرش مصالحه، اين قطعنامه را الزام‌آور ساخته و آنچه را كه تاكنون در آن شكست خورده‌اند محقق سازند، اما عملكرد حزب‌ا… و ملت و دولت لبنان نشان داده كه اين بار نيز اين توطئه با شكست مواجه گرديده و مقاومت بار ديگر پيروز از صحنه مبارزه خارج خواهد شد.

رژيم اشغالگر قدس در طي روزهاي اخير بار ديگر سياست‌هاي توسعه‌طلبانه خود در منطقه تشديد نموده است. در اين چارچوب اين رژيم حملات وحشيانه‌اي را به مناطق مسكوني، لبنان داشته كه تاكنون صدها شهيد و مجروح به همراه داشته است. اين تحركات درحالي صورت مي‌گيرد كه:

الف ـ درگيري‌ها در غزه و مناطق فلسطيني‌نشين همچنان ادامه دارد.

ب ـ اسارت سرباز اين رژيم در غزه و دو نفر در لبنان به چالشي بزرگ براي اين رژيم مبدل گرديده، هر چند كه آنها بدين بهانه حملات خود را تشديد مي‌نمايند.

ج ـ تل‌آويو تمام سياست خود را بر تعيين يك جانبه مرزها (اصل تمركز‌گرايي) معطوف نموده است.

د ـ آمريكا براي تحقق طرح اصلاحات جديد در خاورميانه تلاش مي‌كند.

هـ ـ جامعه‌جهاني همچنان در برابر جنايات اين رژيم ساكت بوده و هيچ اقدامي انجام نمي‌دهد.

ي ـ اختلافات داخلي در لبنان و مرزي با سوريه تشديد شده است

بر اين اساس دلايل و اهداف اين رژيم از توسعه جنگ به لبنان مي‌تواند در چند بعد صورت گرفته باشد:

1ـ جنايات رژيم صهيونيستي در غزه و ساير مناطق فلسطين‌نشين بار ديگر جهانيان را معطوف به فلسطين نموده است. اين در حالي است كه اولا مقاومت ملت فلسطين و پاسخ‌هاي گروه‌هاي جهادي به جنايات اين رژيم، بيش از گذشته اقتدار مقاومت را به اثبات ثانيا افكار عمومي جهان رژيم صهيونيستي را تجاوز‌گري دانسته كه بايد محاكمه گردد. اين امور شكست‌هاي بزرگي براي تل‌آويو قلمداد مي‌شود. بر اين اساس آن‌ها بيش از هر چيز تلاش دارند تا بار ديگر افكار عمومي را از تحولات داخلي فلسطين منحرف نمايند تا ضمن استمرار جنايات، شكست خود در برابر مقاومت را پنهان سازند. در چنين شرايطي تهاجم به لبنان مي‌تواند سناريويي قابل اجرا باشد. (هر چند كه همچنان تظاهرات‌هاي ضدصهيونيستي در جهان ادامه دارد).

2ـ يكي از اصلي‌ترين سياست‌هاي رژيم اشغالگر قدس، اجراي طرح تعيين يكجانبه مرزها است. پس از تشكيل دولت جديد، اولمرت تمام طرح‌هاي خود را براي اجرايي شدن اين مهم تدوين نموده است. اين رژيم در حالي براي تحقق اين طرح عمل مي‌كند كه اولا پيش از اين پيش زمينه‌هايي نظير، ساخت شهرك‌هاي جديد در كرانه باختري، يهودي‌سازي مطلق‌قدس (با اخراج فلسطينيان) تخليه برخي شهرك‌هاي مرزي، تكميل ديوار حائل، را اجرايي نموده است ثانيا آنها تلاش دارند تا شهرك‌هاي مرزي بويژه در كنار لبنان و سوريه را وادار به تخليه منازل و سكونت در شهرك‌هاي جديد در كرانه باختري و قدس نمايند، ثالثا در چارچوب طرح خود با آوردن ساير كشورها (بويژه كشورهاي عربي و اسلامي) به پاي ميز مذاكره امتيازات بسياري كسب نمايند (به رسميت شناخته شدن از مهمترين ابعاد اين سياست). بر اين اساس رژيم صهيونيستي پس از يورش به غزه با تمام به لبنان و آغاز جنگ تمام عيار و توسعه آنها به ساير كشورهاي منطقه‌ (سوريه مي‌تواند گزينه بعدي باشد) تلاش مي‌كند تا ضمن متقاعد ساختن ساير كشورها براي دادن امتيازات جديد به اين رژيم (در قالب اجلاس صلح كه طرح تعيين مرزها با اولويت در آن مطرح گردد) با ناامن نشان دادن نقاط مرزي، ساكنان اين مناطق را به كرانه باختري و قدس، كوچ داده تا در نهايت سناريوي واگذاري مرزها و تمركز در منطقه‌اي با خطوط به هم پيوسته را عملي سازد. (از چالش‌هاي اين رژيم تخليه شهرك‌هاي مرزي بود كه با آغاز جنگ لبنان، اجبارا كوچ ساكنان به نقاط مركزي عملي گرديد، سياستي كه تاكنون به رغم تمام تدابير اجرايي نشده بود).

3ـ آنچه در تحولات غزه مشاهده گرديد، سكوت و انفعال: كشورها و مجامع بين‌المللي بويژه جهان اسلام مي‌باشد هر چند آنها به طور ضمني و لفظي به محكوميت اين جنايات پرداختند ولي در عمل اقدامي انجام ندادند. اين سكوت‌ها سبب گرديده تا اين رژيم براي ادامه توسعه‌طلبي‌ها تحريك گردد چنانكه آنها در ابتدا تهاجم به خاك لبنان را به صورت محدود آغاز كردند، اما به دليل سكوت جهانيان (بويژه كشورهايي عربي و اسلامي) بر حجم نظاميان خود افزوده كه نتيجه آن قتل عام صد‌ها تن و تخريب اماكن زيربنايي لبنان مي‌باشد.

4ـ يكي از مهمترين تحولات ماه‌هاي اخير منطقه، تشديد اختلافات داخلي در لبنان مي‌باشد. هر چند بسياري از گروه‌هاي سياسي در كنار دولت براي حل اين بحران تلاش مي‌كنند اما همچنان دو اصل در راس اختلافات قرار دارد. اولا چگونگي اداره كشور و حضور اميل يهود در راس قدرت ثانيا نحوه تعامل با سوريه كه متاسفانه به چالش با اين كشور منجر شده است. تشديد اين بحران‌ها بويژه تلاش برخي گروه‌هاي تحت حمايت غرب براي دگرگون‌سازي ساختار كشور موجب شده تا بيروت تا حدود زيادي از تهديدات رژيم صهيونيستي غافل گردد. در چنين شرايطي رژيم صهيونيستي غافل گردد. در چنين شرايطي رژيم صهيونيستي كه پس از خروج از لبنان لطمات بسياري از حزب‌ا… متحمل گرديده، براي تشديد بحران داخلي در لبنان و شكستن مقاومت فعال گرديده است. البته اين نكته قابل ذكر است كه اتحاد دوباره گروه‌هاي لبناني و عملكرد موفق حزب‌ا… تاكنون مانع از تحقق اين امر شده است هر چند كه دامنه جنايات صهيونيست‌ها به مناطق مسكوني و تاسيسات زيربنايي گسترش يافته است.

5ـ در طي سال‌هاي اخير آمريكا تمام تلاش خود را بر اجرايي شدن طرح اصلاحات خاورميانه معطوف نموده است. در اين چارچوب انجام اصلاحات سياسي‌ورزي در خاورميانه، تشكيل دو كشور سرزمين‌هاي اشغالي فلسطين، در نهايت تامين امنيت دائمي براي رژيم صهيونيستي در راس اين طرح قرار گرفته است. آنچه در سياست‌هاي آمريكا در اين سال‌ها مشهود است، تلاش آنان براي اجراي اين طرح در قالب مذاكرات دوجانبه و چند جانبه (كميته چهارجانبه در قالب طرح نقشه راه) مي‌باشد. به رغم تمام تلاش‌هاي صورت گرفته، معطوف شدن آمريكا به جنگ عراق و افغانستان، حضور بازيگران جديد در تحولات خاورميانه، روي كار آمدن نهضت‌هاي اسلامي در منطقه كه تا حدودي موازنه قدرت را تغيير داده است، مخالفت‌هاي جهاني با سياست‌هاي آمريكا و … مانع از آن گرديده تا طرح واشنگتن عملي گردد. بر اين اساس مي‌توان گفت كه دولتمردان كاخ سفيد در اين شرايط تلاش مي‌كنند تا با همسو شدن با جنايات و زياده‌خواهي‌هاي رژيم صهيونيستي، منطقه‌اي كاملا بحراني و متشنج را ايجاد نمايند، تا در نهايت ايجاد اجلاس جهاني براي حل آن را اجرايي نمايند. اجلاس كه براساس آن، اجرايي شدن مصوبات سازمان ملل عليه سوريه و لبنان، مذاكره كشورهاي عربي با رژيم صهيونيستي، تعيين خطوط مرزي ميان كشورهاي منطقه با رژيم صهيونيستي و در نهايت چگونگي شكل‌گيري تشكيل دو كشور در اراضي اشغالي، مورد نظر قرار گيرد. به عبارتي ديگر مي‌توان گفت كه آمريكا با كمك تل‌آويو، تلاش دارد تا طرح اصلاحات خاورميانه را كه تاكنون با ديپلماسي پيش مي‌رفت، اكنون با تهديد و جنگ محقق سازد، امري كه با توجه به مواضع انفعالي كشورهاي منطقه مي‌تواند اجرايي گردد.

در نهايت و براساس آنچه ذكر شد مي‌توان گفت كه يورش دوباره رژيم صهيونيستي به لبنان در حالي كه بيانگر تشديد سياست‌هاي زياده‌خواهانه اين رژيم است اما اولا آن را مي‌توان اقدامي صهيونيستي و آمريكايي براي تحقق اهداف مشترك آنها (در قالب صلح‌ خاورميانه) دانست. ثانيا ناتواني اين رژيم در سركوب مقاومت و آگاه شدن جهانيان از مواضع به حق فلسطينيان موجب تلاش اين رژيم براي انحراف افكار عمومي از تحولات فلسطين گرديده است ثالثا انفعال و سكوت سئوال برانگيز كشورهاي اسلامي و عربي از مهمترين دلايل تشديد جنايات رژيم صهيونيستي مي‌باشد كه استمرار آن، اين رژيم را به ادامه اين سياست‌ها به ساير كشورهاي منطقه سوق خواهد داد. بر اين اساس در شرايط كنوني وحدت دوباره كشورهاي اسلامي در حمايت از ملت فلسطين و مقاومت لبنان تنها راه‌كار براي مقابله با زياده‌خواهي‌هاي اين رژيم و برقراري ثبات در منطقه مي‌باشد، امري كه متاسفانه تاكنون صورت نگرفته كه نتيجه آن تشديد جنايات صهيونيست‌ها در اراضي اشغالي فلسطين و اكنون لبنان مي‌باشد.

نتايج تحقيقات و گزارشات نشان مي‌دهد كه علاوه بر بحران‌هاي اقتصادي، سياسي، امنيتي و اجتماعي كه سراسر جامعه‌ صهيونيستي را فرا گرفته، در جمع نيروهاي مسلح اين رژيم نيز اولا اختلافات نگرش و سياسي ميان مقامات رده بالا در چگونگي نحوه برخورد با فلسطينيان و اداره اراضي اشغالي تشديد گرديده است ثانيا بحران‌هاي شديد روحي و رواني در ميان نظاميان افزايش چشمگيري داشته بگونه‌اي كه منابع قضايي و پزشكي نسبت به فروپاشي ارتش و جنگ داخلي ميان نظاميان هشدار داده‌اند. افزايش آمار فرار از خدمت، خودكشي، اعتياد به مواد مخدر و مشروبات الكلي، فساد شديد اخلاقي كه سراسر ارتش را فرا گرفته است (بيش از 60 درصد زنان حاضر در ارتش رژيم صهيونيستي از خشونت جنسي و رواني رنج مي‌برند)، كوچ معكوس به خارج به دليل فرار از خدمت، فساد مالي و رشوه گيري در اركان نظام، افزايش آمار بيماران رواني در مراكز درماني (سربازان در مناطق بازرسي و عملياتي‌بخش عمده اين افراد را تشكيل مي‌دهند، شما و … تنها بخش‌هايي از بحران حاكم بر ارتش اين رژيم مي‌باشد. با توجه به تحولات فلسطين و جو حاكم بر جامعه صهيونيستي مهمترين عوامل تشديد بحران در ارتش اين رژيم در چند بعد قابل بررسي است:

براين اساس در شرايط كنوني ملت فلسطين و جهان اسلام با حفظ وحدت و استمرار انتفاضه مي‌توانند بيش ازگذشته به اين بحران دامن زده تا شرايط را براي نابودي رژيم صهيونيستي در كوتاه‌ترين زمان ممكن و در نهايت تحقق آرمان تشكيل كشور مستقل فلسطيني به پايتختي قدس شريف فراهم آورند.

در حالي که رژيم صهيونيستي با تشديد جنايات خود، فاجعه اي انساني را در غزه به بار آورده است، سران اين رژيم سخن از مذاکره و گفتگو به ميان مي آورند.

رژيم صهيونيستي که طي هفته هاي اخير با بهره گيري از شرايط حاکم بر عرصه بين المللي ، فضايي کاملا ضد بشري را بر سرزمين هاي اشغالي فلسطين ايجاد کرده است ، در روزهاي اخير بار ديگر از مذاکرات مشروط سخني به ميان آورده است .
در اين چارچوب اولمرت و ساير سران اين رژيم اعلام کرده اند که مصالحه و حتي تشکيل دو کشور مستقل در کنار يکديگر به رغم درگيريهاي اخير امکان پذير مي باشد . اين اظهارات و موضع گيري ها در حالي صورت مي گيرد که:
1- از سياستهاي رژيم صهيونيستي ، نشان دادن وجه هاي مثبت و صلح جو در برابر افکار عمومي جهان مي باشد. سياستهاي آنها همواره گواه اين حقيقت است که آنها در حالي به جنايات در سرزمينهاي اشغالي مي پردازند که در نقطه مقابل در عرصه جهاني ضمن توجيه جنايات ، به دنبال ارائه چهره مصالحه جو براي خود هستند . هچنانکه بار ها پس از يورش هاي گسترده به فلسطينيان با آغاز باب مذاکر براي اين مهم گام برداشته اند.
مقامات صهيونيستي در شرايط کنوني آنها با تاکيد بر سياست مصالحه و مذاکره به شرط آزادي نظامي اين رژيم ، اولا خود را پايبند به تعهدات ، مذاکرات و اصل همزيستي نشان مي دهند ثانيا اقدامات خود را گامي در جهت آزادي يک اسير بيان مي دارند که آزادي آن برابر با برقراري امنيت در منطقه خواهد بود .
2- در اظهارات مصالحه جويانه خود برعدم پذيرش خواسته هاي دولت فلسطين تأکيد دارند و صرفا تشکيلات خودگردان را مسئول مذاکره دانسته و براين مهم اصرار مي ورزند .
بر اين اساس اظهارات آنها درباره مذاکره را مي توان گامي براي تفرقه افکني ميان تشکيلات ، گروههاي مقاومت و دولت قلمداد نمود.
3- رژيم صهيونيستي همواره تلاش داشته با ايجاد بحران و سپس اعلام صلح ، ضمن آوردن گروهها به پاي ميز مذاکره از آنها امتيازاتي دريافت نمايد . به عبارتي آنها با نام آغاز گر مصالحه و به منظور پايان درگيريها خواستار امتيازاتي از طرف مقابل مي شوند در حالي که شروط خود را نيز تحميل مي نمايند . دراين چارچوب تضمينهاي امنيت ، اعلام آتش بس ، مقابله با انتفاضه مي تواند از شروط رژيم صهيونيستي در باب مذاکرات به اصطلاح صلح باشد.
4- آنچه در تحولات سرزمينهاي اشغالي مشهود است ، مقاوم ملت فلسطين در برابر زياده خواهي هاي رژيم صهيونيستي مي باشد . تحولات هفته اي اخير نشان داد که ملت فلسطين همچنان براي تحقق آرمانهاي خود براي تشکيل کشور مستقل فلسطيني به پايتختي قدس شريف تلاش مي کند و از هيچ قدامي واهمه اي ندارد . اين روند که شکستي سنگين را براي تل آيو به همراه داشت، سبب شده تا اين رژيم با اعلام مذاکرات مشروط ، اين مقاومتها را کوچک شمرده و خود را پيروز اين جنگ معرفي نمايد . در حالي که افکار عمومي جهان را نيز از مقاومت ملت فلسطين به سياستهاي به اصطلاح سازش کارانه خود منحرف مي سازد .
در نهايت مي توان گفت که سياست کنوني رژيم صهيونيستي از اعلام طرح سازش مشروع (آزادي نا مشروع اسير اين رژيم ) اقدامي ديگر براي فريب افکار عمومي جهان و ناديده گرفتن جناياتي است که طي هفته هاي اخير در غزه انجام داده است. آنها با اين اظهارات تلاش دارند تا با ناديده گرفتن خون صدها شهيد و فجايعي که در غزه انجام داده اند ، بار ديگر خود را صلح جو معرفي کنند که صرفا براي امنيت و حفظ منافعشان تلاش مي کنند در حالي که مظلوميت و مقاومت فلسطينيان را در اين ميان پنهان مي سازند . هرچند که اين طرح ها موقت بوده و همچون گذشته آنها براي تحقيق سياستهاي توسعه طلبانه ، جنايات جديدي را در منطقه رقم خواهند زد.

بوش در انتظار حمايت برلين

جرج بوش امروز براي ديداري دو روزه وارد آلمان مي‌گردد تا بار ديگر بر تحكيم روابط دو كشور تاكيد نمايد.
رئيس جمهور آمريكا براي نخستين بار پس از صدر اعظمي آنجلامركل براي ديداري رسمي وارد آلمان مي گردد تا پس از سالها سردي روابط بار ديگر طرفين بر اتحاد دوباره تاكيد نمايد.در دوران صدراعظمي مركل، تحولي اساسي در روابط دو كشور ايجاد گرديده است به گونه‌اي كه بسياري، آنها را متحداني جديد لقب داده‌اند.در اين چارچوب تا كنون چندين بار مقامات ارشد دو كشور با يكديگر ملاقات داشته‌اند وحتي مركل دو بار در واشنگتن حضور يافته است. ديدار كنوني بوش از برلين در حالي صورت مي گيرد كه:
اولا دو كشور براي اتحاد جديد بويژه درحوزه اقتصادي وسياسي تلاش داردند ، ثانيا روابط اروپا و آمريكا بار ديگر به تيرگي نهاده درحالي كه عرصه جهاني نيز اين كشور متحداني جديد مي خواهد. ثالثا آلمان سياست خود را بر توسعه حوزه فعاليت در عرصه بين المللي معطوف ساخته است
بر اين اساس مهمترين محورهاي ديدارهاي مركل وبوش را چنين مي‌توان ارزيابي كرد:
1) از مهمترين بخشهاي روابط دو كشور، تحكيم مناسبات دو جانبه بويژه در امور اقتصادي و نظامي مي‌باشد. آلمان تلاش دارد تا با ارتقاي مناسبات با آمريكا از يك سو از امكانات اين كشور براي توسعه اقتصادي برخورد دار گردد از سوي ديگر رضايت واشنگتن را براي توسعه نظامي كسب نمايد. (از اهداف آلمان گرايش به نظامي گري است) در همين حال اين نكته ضروري است كه برلين در اين ديدار براي گرفتن تضمين از آمريكا براي ارائه يك جريان دائم انرژي از ساير متحدان به آلمان تلاش خواهد كرد.
2) از چالشهاي دولت بوش نارضايتي مردمي از كاهش روابط واشنگتن با اتحاديه اروپا مي‌باشد. اين امر كه مشكلات بسياري براي كاخ سفيد به همراه داشته، سبب شده تا بوش و ساير مقامات آمريكايي با ديدارهاي مكرر براي بهبود روابط با اتحاديه تلاش نمايندتا ضمن حفظ متحد  سنتي از فشار افكار عمومي بكاهند.
3) بهره‌گيري از نفوذ آلمان در اتحاديه اروپا براي حل بحران زندان‌هاي مخفي و پروازهاي سازمان سيا برفراز اروپا از ديگر محورهاي مذاكرات است كه براي واشنگتن امري حياتي مي‌باشد.درهمي حال بسياري بر اين عقيده‌اندكه دراين ديدار ،مركل خواستار احترام بيشتر آمريكا به حقوق بشر خواهد شد.
4) اين روزها آلمان وآمريكا، داراي منافع مشترك بسياري در عرصه جهاني مي باشند. نا آرامي‌هاي افغاستان، نحوه حضور در آسياي ميانه وقفقاز، آينده ناتو، بحران كره شمالي و در نهايت عراق از محورهاي مشترك در مذاكرات خواهد بود.در همين حال بوش تلاش خواهد داشت تا آلمان را متقاعد نمايد كه حضور بيشتري درعراق و افغانستان داشته باشد.
5) يكي از مهمترين مسائل مورد نظر در روابط دو كشور، بررسي پرونده هسته‌اي ايران مي باشد.
هر چند كه آلمان (در قالب گروه اتحاديه اروپا) باآمريكا در ظاهر مواضع مشتركي درقبال پرونده هسته‌اي ايران دارند وخواهان پاسخ گويي سريعتر ايران گرديده اند، اما تعارضاتي نيز ميان آنها ايجاد شده است.در حالي كه مقامات آمريكايي بر تعليق كامل فعاليتهاي ايران تاكيد دارند، برخي مقامات آلمان با ترديد به اين امر نگريسته و در مواردي بر حق ايران در داشتن فن آوري هسته‌اي تاكيد و خواستار پذيرش آن شده اند. بر اين اساس از اهداف ديدار بوش، هماهنگ كردن مواضع دو كشوردر قبال پرونده ايران و اعمال فشار بيشتر برآن مي‌باشد. در همين حال چگونگي برخورد با چين و روسيه به عنوان متحدان تهران از مسائل مهم در اين ديدار ارزيابي مي گردد.
6) بررسي پرونده سرزمين‌هاي اشغالي بويژه چگونگي حمايت از رژيم اشغالگر قدس باب ديگري از مذاكرات خواهد بود. دو كشوربويژه پس از صدراعظمي آلمان، سياستهاي خود را برحمايت از رژيم صهيونيستي استوار كرده‌اند، چنانكه بوش و مركل درتمام موضع گيري‌هاي خود ضمن اعتراض به عملكرد مقامات حماس، حمايت كامل خود از رژيم صهيونيستي را اعلام داشته‌اند.
7) سياست خارجي برلين در دوران مركل بر حضور گسترده در عرصه جهاني استوار گرديده است. در اين چارچوب مركل سياست فعالي را در عرصه ديپلماتيك آغاز كرده كه سراسر جهان را فرا مي‌گيرد.در اين راستا برلين تلاش دارد تا با همراهي آمريكا اولا رضايت اين كشور را براي حضور در معادلات جهاني كسب نمايد ثاينا از حمايت واشنگتن براي عضويت دائم در شوراي امنيت برخوردار گردد.
با تمام اين تفاسير هر چند دو كشور براي ارتقاي روابط تلاش نموده‌اند اما همچنان چالشهايي در مناسبات دو كشور وجود دارد كه از توسعه روابط جلوگيري مي‌كند.
اولا ديدگاه مردم آلمان و آمريكا به يكديگر منفي مي‌باشد. از يك سو آمريكايي‌ها، برلين را آغازگر ناآرامي‌هاي جهاني دانسته لذا از گسترش روابط و دادن امتياز به آن ناراضي مي‌باشد.از سوي ديگر آلمانها نيز مسئوليت چند دهه عقب ماندگي خود را بر عهده آمريكا مي دانند، لذا با نگاهي منفي به سياستهاي اين كشور مي‌نگرند.
ثانيا گرايش اجباري آلمان به حفظ مناسبات و همسويي با اتحاديه اروپا از ديگر موانع اين پيوند مي‌باشد. چنانكه در ديدار اخير مركل اجبارا بايد از ناخرسندي خود ومتحدانش از پروازها و زندانهاي مخفي آمريكا سخن به ميان آورد.
ثالثا سياستها جنگ طلبانه و جنايات آمريكا موجب شده تا ديدگاه جهانيان به اين كشور منفي گردد. چنانكه بسياري از سازمانهاي جهاني و افكار عمومي خواهان انزواي اين كشور شده‌اند. در چنين شرايطي آلمانها براي عدم گرفتار آمدن به سرنوشت آمريكا، با احتياط بيشتري به توسعه مناسبات با اين كشور مي‌پردازند تا در افكار عمومي جهان با مشكل مواجه نگردند.
در نهايت مي توان گفت كه هر چند حضور بوش در برلين مي تواند نقطه عطفي در روابط دو كشور و مهر تاييدي بر پيوند دوباره آنها باشد، اما در نهايت تاثير چنداني در روابط نخواهد داشت. چنانكه ذكر شد عواملي متعددي مانع از آن مي‌گردد كه طرفين با پتانسيلهاي بالا براي ارتقاي مناسبات فعاليت نمايند بويژه اينكه آمريكايي‌ها در باطن مخالف قدرت يابي آلمانها مي‌باشند،و براي مهار آن (همچون چند دهه گذشته) فعاليت مي‌كنند. بر اين اساس  ديدار مذكور بيشتر جنبه تبليغاتي داشته كه براي نشان دادن  اتحاديه در برابر تحولات جهاني بويژه گرايش آمريكا به حفظ متحدان سنتي صورت مي گيرد هر چند كه اعتراضات مركل به جنگ طلبي ها و پروازهاي مخفي آمريكا بر فراز اروپا اين مهم را تحت العشاع قرار خواهد داد.

كوايزومي نخست‌وزير ژاپن فردا براي ديدار با مقامات تشكيلات خودگردان و رژيم صهيونيستي به سرزمين‌هاي اشغالي سفر مي‌كند. براساس گزارشات منتشره در اين سفر وي با محمود عباس رئيس تشكيلات خودگردان در رام‌ا… و سپس با مقامات رژيم صهيونيستي در تل‌آويو ديدار خواهد داشت. اين ديدار در حالي صورت مي‌گيرد كه:

اولا سرزمين‌هاي اشغالي دوران بحراني را سپري مي‌كند كه امنيت منطقه‌اي را با تهديد مواجه ساخته است. ثانيا تمام كشورها و سازمان‌هاي بين‌المللي تلاش دارند تا با حضور در اين منطقه به عنوان بازيگري مطرح معرفي گردند. ثالثا ژاپن از متحدان آمريكا و پيرو طرح‌هاي آن مي‌باشد. رابعا توكيو براي توسعه مناسبات با كشورهاي خاورميانه تلاش مي‌كند خامسا توكيو خواستار عضويت دائم در شوراي امنيت مي‌باشد. بر اين اساس مهمترين اهداف كوايزومي از سفر به فلسطين را در چند بعد مي‌توان مورد ارزيابي قرار داد:

1ـ با توجه به آنكه تحولات اخير سرزمين‌هاي اشغالي اولا صلح و امنيت منطقه‌اي را به مخاطره انداخته است ثانيا تمام طرح‌ها و سياست‌هاي اعمال شده در برقراري ثبات در اراضي اشغالي با شكست مواجه گرديده است (طرح نقشه راه و ساير طرح‌هاي ارائه شده) ثالثا به دليل ضعف و ناتواني مجامع جهاني در حل بحران‌هاي اين منطقه، تمام كشورها تلاش دارند تا از اين مهم به عنوان ابزاري براي ارتقاي جايگاه بين‌المللي بهره‌برداري نمايند. توكيو نيز كه از يك سو روندي روبه رشد براي جهاني شدن را در پيش گرفته است و از سوي ديگر براي عضويت دائم در شوراي امنيت تلاش مي‌كند، با حضور در سرزمين‌هاي اشغالي بر آن است تا به عنوان بازيگري مطرح و حلال بحران كنوني ايفاي نقش نمايد تا بدين‌وسيله گامي مهم براي توسعه جايگاه جهاني خود (به عنوان عامل صلح و امنيت بين‌المللي) بردارد. البته اين نكته قابل ذكر است كه از ديگر اهداف ژاپن در اين مهم عقب‌نماندن از ساير بازيگراني است كه در منطقه براي اجراي صلح فعاليت مي‌كنند. (چين، روسيه، اتحاديه اروپا، آمريكا از ديگر بازيگران اين عرصه مي‌باشند).

2ـ از نكات قابل توجه در سفر كوايزومي تاكيد وي بر حمايت از تشكيلات خودگردان و عدم مذاكره با دولت جديد فلسطين مي‌باشد. وي تاكيد كرده كه همچنان به فلسطينيان كمك خواهد نمود اما در قالب تشكيلات خودگردان .اين اقدام ژاپن را كه همگام با ساير كشورهاي غربي و اروپايي صورت مي‌گيرد را مي‌توان عملكردي متحد ميان توكيو و ساير دولت‌هاي غربي براي تحت فشار قرار دادن حماس به پذيرش خواسته‌هاي آنها براي مصالحه يا كناره‌گيري از قدرت دانست.

3ـ هر چند كه دولتمردان آمريكا خود را تنها بازيگر و تحقق‌بخش صلح در خاورميانه بويژه تحولات سرزمين‌هاي اشغالي مي‌دانند اما روند تحولات شكست آنها در اجراي اين مهم را در پي داشته است. در همين حال آمريكايي‌ها امروز درگير تحولات عراق و افغانستان و مشكلات داخلي گرديده‌اند كه موجب شده تا كمتر در سرزمين‌هاي اشغالي حضور يابند. اين ناكامي‌ها در حالي شكل مي‌گيرد كه ژاپن به عنوان يكي از متحدان اصلي آمريكا در عرصه جهاني فعاليت مي‌كند. بر اين اساس مي‌توان گفت كه مقامات توكيو با حضور در فلسطين تلاش دارند تا به جاي آمريكا (به طور غيرمستقيم) در اين تحولات ايفاي نقش نمايند تا جاي خالي اين كشور را در ادامه تحولات حفظ كنند.

4ـ يكي از چارچوب‌هاي اصلي در سياست خارجي ژاپن تامين انرژي و مواد اوليه مي‌باشد. در طي سال‌هاي اخير با افزايش رشد اقتصادي ژاپن، حضور در عرصه جهاني براي تامين سوخت دائم از مهمترين سياست‌هاي اين كشور قلمداد مي‌شود. در اين چارچوب توسعه مناسبات با خاورميانه بويژه كشورهاي عربي، آفريقا، و حتي آمريكاي لاتين در اولويت سياست خارجي آن قرار گرفته است. در مقطع كنوني و با بحراني شدن وضعيت سرزمين‌هاي اشغالي اولا هر لحظه امكان دارد كه كشورهاي اسلامي و عربي براي حمايت از ملت فلسطين به قطع جريان نفت مبادرت ورزند ثانيا توسعه‌طلبي‌هاي رژيم صهيونيستي در منطقه بار ديگر جنگ ميان اين رژيم و كشورهاي منطقه كه مي‌تواند در سراسر خاورميانه توسعه يابد را در اذهان تداعي ساخته است. بر اين اساس و با توجه به نياز ژاپن به برقراري جريان دائم سوخت، مقامات اين كشور برآنند تا با حضور مستقيم در تحولات سرزمين‌هاي اشغالي از يك سو به عنوان حامي ملت فلسطين رضايت كشورهاي عربي و اسلامي را كه بزرگترين دارندگان ذخاير انرژي مي‌باشند را جلب نمايد از سوي ديگر با ايجاد سازش ميان طرف‌هاي درگير و برقراري آرامش نسبي در منطقه از ايجاد شك نفتي جلوگيري كند تا در سايه اين آرامش بتواند به توسعه صنعتي خود ادامه دهد. هر چند كه حمايت آنها از فلسطينيان بيشتر در چارچوب طرح و نظر بوده و به دليل اعمال فشارهاي خارجي محقق نخواهد، چنانكه كوايزومي نيز در ابتدا اعلام كرده است كه صرفا در قالب تشكيلات خودگردان و مشروط به برخي مسائل از آن حمايت مالي خواهد نمود.

در نهايت و براساس آنچه ذكر شد مي‌توان گفت كه دولتمردان ژاپن با حضور در سرزمين‌هاي اشغالي تلاش دارند تا بار ديگر قدرت به عنوان قدرتي جهاني معرفي نمايند تا گامي ديگر براي حضور در معادلات بين‌المللي بويژه عضويت دائم در شوراي امنيت بردارند. با اين وجود اين نكته قابل ذكر است كه حضور بازيگراني نظير اتحاد اروپا و آمريكا در منطقه مانع از آن مي‌گردد كه ژاپن بتواند تمام اهداف خود را محقق سازد بويژه اينكه وابستگي و اتحاد اين كشور با آمريكا اجبارا آن را به سمت تل‌آويو سوق مي‌دهد چنانكه ديدار كوايزومي با مقامات اين رژيم را مي‌توان تقويت جبهه آمريكا و اروپا در برابر همگرايي چين و روسيه با كشورهاي اسلامي و فلسطينيان دانست. با تمام اين تفاسير هر چند ديدار كوايزومي تاثير چنداني در برقراري صلح و ثبات در منطقه ندارد اما مي‌تواند نقطه اطميناني باشد براي اين كشور براي استمرار جريان انرژي به ژاپن كه به واسطه ح مايت نسبي از فلسطينيان و خواسته‌هاي كشورهاي اسلامي در مقابله با سياست‌هاي رژيم صهيونيستي در منطقه كه مي‌تواند درآينده نقش بيشتري براي توكيو در تحولات خاورميانه به همراه داشته باشد.

در نهايت مي‌توان گفت كه در شرايط كنوني با توجه به اهداف و مواضعي كه دو كشور در عرصه جهاني پيگيري مي‌كنند تعامل بيشتر آنها امري امكان‌پذير مي‌باشد. بويژه اينكه در ماههاي اخير ديدارهايي ميان مقامت دو كشور برگزار شده كه در آنها بر تحكم بيشتر روابط تاكيد شده است. البته بايد در نظر داشت كه وابستگي قاهره به آمريكا، اعمال برخي سياستها در برخورد با گروههاي اسلام گرا در اين كشور، مواضع دو گانه مصر در قبال تحولات فلسطين (ارتباط با رژيم صهيونيستي) تا كنون مانع از آن شده كه روابط دو كشور روندي رو به رشد داشته باشد كه با اصلاح سياستهاي قاهره در اين زمينه اميد به ارتقاي مناسبات دور از ذهن نمي‌باشد.

در نهايت و براساس آنچه ذكر شد در تحولات كنوني عراق هرگروه و نيرويي (گروه‌هاي القاعده و نيروهاي آمريكايي)، مسئول اين ناآرامي‌ها و جنايات باشد، اين نكته قابل ذكر است كه مسئوليت كامل اين جنايات با اشغالگران مي‌باشد. چراكه اولا بر اساس قوانين آنها مسئول تامين امنيت در عراق مي‌باشند در حالي كه تاكنون براي اين مهم اقدامي نداشته اند ثانيا ذكر اين امر ضروري است كه دليل ايجاد گروه‌هاي تروريستي و اجراي چنين تحركاتي، حضور اشغالگران در عراق مي‌باشد ثالثا اين تحركات را نمي‌توان صرفا از جانب گروه‌هاي خرابكار دانست بلكه بخشي از آن (بويژه حملات به نيروهاي آمريكايي) اقدامي مردمي براي وادار ساختن اشغالگران از كشورشان مي‌باشد. بر اين اساس چنانكه روزي اشغالگران با نام برقراري امنيت و دموكراسي به عراق وارد گرديدند، آنها امروز بايد با عنوان پايان دادن به ناآرامي‌ها و احترام به خواست و نظر مردم اين كشور، عراق را ترك تا بار ديگر ثبات در اين كشور برقرار گردد.

فرار از شکست

رژيم اشغالگر قدس طي روزهاي اخير(پنجشنبه و جمعه)حملات وحشيانه اي را به نوار غزه و مناطق فلسطيني نشين صورت داد که تحليلگران آن را در چارچوب سياست " فرار به جلو " با سوء استفاده از سکوت بين المللي ارزيابي مي کنند. بويژه که بخش عمده اي از اين بي پروايي در نقض حقوق بشر، ناشي از سکوت مجامع بين المللي در قبال جنايات يکماهه گذشته آنان است تا حدي که از ابتداي ماه ژوئن گذشته تا امروز (هفتم ژوئيه) 88 فلسطيني شهيد بيش از 250 نفر زخمي و نزديک به 150 نفر بازداشت شدند. در حالي که با تشديد حملات رژيم صهيونيستي به اراضي اشغالي، گروه هاي مقاومت از پايان يافتن آتش بس خبر دادند، بار ديگر رژيم صهيونيستي با کليه ابزارها و امکانات به جنايت تازه اي عليه فلسطينيان روي آورد. براساس گزارشات منتشره، 25 فلسطيني عمدتا جوانا بين 20 تا 30 ساله در اين تجاوزات شهيد و صدها تن مجروح شده اند. همچنين تدابير شديدي عليه زندانيان اعمال شده که در ميان اين عده بسياري از زنان و کودکان حضور دارند. اين اقدام صهيونيست ها هر چند درطي ماه هاي اخير صورت گرفته است، اما در مقطع کنوني از چند منظر حائز اهميت است:
1ـ از طرح هاي رژيم اشغالگر قدس در قبل عليه دولت و ملت فلسطين، اجراي طرح تفرقه ميان گروه هاست. از زمان تشکيل دولت جديد فلسطين، تل آويو سياست خود را بر محوريت تفرقه افکني ميان دولت با تشکيلات خودگردان و گروه هاي مختلف مقاومت استوار کرده است. هر چند آنها در اين مدت با بهره گيري از ابزارهاي مختلف توانسته اند تا حدي اين سياست را عملي سازند، اما اقدامات اخير اين گروه ها حکايت از شکست اين طرح دارد. توافق مقاومت و ابومازن براي اصلاح سند زندانيان فلسطيني، اتحاد آنها در اجراي عمليات ضد صهيونيستي بيانگر رويکرد همراه با درايت جديد آنها در شرايط فعلي است.
در چنين شرايطي رژيم صهيونيستي که سياست هاي خود را شکست خورده مي بيند تلاش دارد تا با تشديدحملات اين اتحاد را متزلزل سازد ثانياً سناريوي تهاجم مستقيم و بازداشت نمايندگان پارلمان را براي شکستن ترکيب دولت اجرا نمايد. به عبارتي ديگر رژيم اسراييل بر آن است تا با اختلاف افکني مجدد ميان گروه ها، رسماً پارلمان را نيز به انحلال کشانده تا بار ديگر فلسطينيان اجباراً وادار به برگزاري انتخابات شوند.
2ـ ملت فلسطين نشان داده است که از هر فرصتي براي تحقق اهداف انتفاضه استفاده مي کند. عميات هاي اخير آنها حکايت از آن دارد که آنها اهل مصالحه نبوده و مقاومت را ادامه مي دهند. اين اقدامات که با منافع رژيم صهيونيستي همسو نيست، سبب شده تا اين رژيم با افزايش حملات به غزه اولاً با تخريب اين منطقه دولت و ملت فلسطين را صرفاً معطوف به تحولات اين منطقه به ويژه بازسازي آن نمايد تا از تشديد انتفاضه جلوگيري نمايد ثانياً با گرايش گروه ها و مردم به غزه، اشغالگران مي توانند در ساير مناطق سياست هاي توسعه طلبانه خود را عملي سازند. ساخت شهرک هاي جديد در کرانه باختري، قدس شرقي، بخش هايي از اين طرح ها مي باشد. (تکميل ديوار حائل در حالي که افکار عمومي متوجه غزه است، بخش ديگري از اين سناريو است.)
3ـ آنچه در درون رژيم صهيونيستي مشهود است، تفرقه و اختلاف نظرهاي شديد در سياست هاي دولتمردان اين رژيم مي باشد. با علم به اينکه ايهود اولمرت نخست وزير کنوني اين رژيم نه شخصيت کاريزماي شارون را براي اجماع گروهها دارد و نه برنامه مدوني جهت استمرار دولتش و لذا در تصميم گيريهاي نهايي به چند دليل به استيصال رسيده است.
براساس گزارشات منتشره ميان گروه هاي دولت ائتلافي اختلاف هاي بسياري در اجراي سياست هاي نظامي و اجتماعي وجود دارد که فروپاشي اين دولت ائتلافي را از دورن امکان پذير مي سازد. در شرايطي که ملت فلسطين با اتحاد براي تحقق خواسته هاي خود حرکت مي کند، تل آويو نيز براي سرپوش نهادن بر اختلافت و تأکيد بر اتحاد در عمل به تشديد حملات همه جانبه عليه فلسطينيان روي آورده است. به عبارتي ديگر آنها بدين وسيله در سياست توسعه اراضي و مقابله با مقاومت اعلام اتحاد مي کنند. البته اين سياست بيشتر براي افکار عمومي جامعه صهيونيستي مي باشد که از سياست هاي نامطلوب دولت ناراضي هستند. اولمرت بر آن است تا اينگونه وانمود کند که براي تحقق اهداف صهيونيست ها (امنيت، ايجاد اراضي جديد) فعاليت مي کند تا رضايت آنها از اقدامات دولت را جلب نمايد.
4ـ آنچه در طول حيات رژيم صهيونيستي قابل تأمل است، باج گيري آنها از جامعه جهاني در ازاي صلح مي باشد. رويکرد جديد انها عليه فلسطيني ها حکايت از آن دارد که آنان با تشديد حملات به مناطق فلسطيني نشين توجه جامعه جهاني را به خود مشغول مي سازند و در نهايت به بهانه پذيرش صلح امتيازات سياسي، اقتصادي و نظامي را به عنوان پيش شرط کسب مي نمايند. در حال حاضر نيز اين رژيم پيش زمينه هايي را قبل از يورش به غزه تدوين کرده است. طرح تعيين يک جانبه مرزها، تکميل ديوار حائل، ساخت شهرک هاي جديد به بهانه هاي امنيتي (در حالي که شهرک هاي مرزي را تخليه اما در مرکز اين روند را تسريع بخشيده است) اجراي قوانين سختگيرانه عليه فلسطينيان ساکن مرزهاي 1948 و اجراي طرح هايي براي اخراج آنها از جمله اين پيش زمينه ها مي باشند. بر اين اساس رژيم اسراييل بر آن است که در ازاي توقف حملات به غزه امتياز تحقق اهداف بالا را از مجامع بين المللي دريافت نمايد. (جنايات خود را از بعد نظامي به اقتصادي و سياسي تغيير داده در حالي که پيامدهاي آن بسيار بيشتر از تهاجم نظامي است). در اين چارچوب آنها ميزان حمايت جهان اسلام از فلسطينيان را نيز محک مي زنند.
5ـ اولمرت در طي سفر به اروپا و آمريکا نتوانست رضايت آنها را براي اجراي سياست هاي توسعه طلبانه جلب نمايد. مخالفت با طرح تعيين يکجانبه مرزها شکست سنگيني براي او در اين ديدارها بود. در شرايطي که اروپا و آمريکا حاضر به همراهي با سياست هاي تل آويو نشده اند، از سوي ديگر آنها هدف خود را پايان بحران خاورميانه اعلام کرده اند، رژيم صهيونيستي با تشديد حملات بر آن است تا اولاً استقلال خود را از اين کشورهه در تصميم گيري به نمايش گذارد ثانياً با اعلام تهديد طرح صلح خاورميانه بار ديگر آنها را وادار به حمايت يکجانبه از اهداف خود نمايد که طرح يکجانبه مرزها، عملا فشار بيشتر بر دولت حماس، مصالحه اعراب و قطع همکاري آنها با فلسطينيان بخش هاي اصلي اين سناريو مي باشند.
در نهايت مي توان گفت که رژيم اشغالگر قدس با تشديد حملات به غزه تلاش دارد تا اولاً مقاومت را از مسير انتفاضه و مبارزه دور سازد در حالي که همچنان به تفرقه آنها مي انديشد ثانياً با اين اقدامات، سياست هاي جانبي خود به ويژه در تعيين مرزها و تثبيت اراضي اشغالي در ساير نقاط را محقق سازد ثالثاً از حجم مشکلات و انتقادهاي داخلي بکاهد. (دشمن خارجي براي وحدت داخلي). البته اين نکته قابل ذکر است که تأکيد دولت و ملت فلسطين بر حفظ وحدت و استمرار مقاومت مانع از آن شده که اين رژيم بتواند به اهداف سياسي خود دست يابد و مهم ترين سناريوي آن که اختلاف افکني و ايجاد فاصله ميان دولت و ملت بود، با رويکردي که در توافق با سند اسراي فلسطيني نمود يافت، با شکست مواجه شد. چنانکه طي روزهاي اخير به رغم تشديد حملات صهيونيست ها، گروه هاي مردمي با برپايي تظاهرات گسترده بر ادامه انتفاضه و پيوند با دولت انتخابي تأکيد تا شکستي بزرگ را بر رژيم صهيونيستي تحميل نمايند.

در حالي که در روزهاي اخير رژيم صهيونيستي با کليه امکانات نظامي، حملات گسترده اي را به مناطق فلسطيني نشين (بويژه غزه) صورت داده است، وزير خارجه اين رژيم در مسکو به رايزني با مقامات روسيه پرداخت.
"تسيبي ليوني" در حالي وارد مسکو شد که:
نخست؛ اين رژيم تمام سياست خود را بر تخريب غزه و ترور رهبران مقاومت استوار کرده است.
دوم؛ جهانيان به مخالفت با اين رژيم مي پردازند (افکار عمومي که به برپايي تظاهراتها پرداخته اند).
سوم؛ مقامات تل آويو پيش تر نتوانسته بودند رضايت غرب بويژه اروپا را براي اجراي سياستهاي توسعه طلبانه (طرح جدايي يکجانبه از کرانه باختري) جلب نمايد.
چهارم؛ پس از تشکيل دولت حماس، مسکو به عنوان يکي از بازيگران حامي تشکيل دولت توسط حماس در تحولات سرزمينهاي اشغالي حضور يافت (در اين راستا مقامات مسکو ضمن کمکهاي مالي ديدارهايي نيز با مقامات حماس داشتند).
بر اين اساس دلايل رويکرد رژيم صهيونيستي به مسکو در شرايط کنوني از چند منظر قابل تأمل است:
1- چندي پيش اولمرت با سفر به آمريکا و اروپا (اروپا و فرانسه) تلاش داشت تاضمن جذب کمک هاي مالي، حمايت هاي اين کشورها را براي اجراي طرح تعيين يکجانبه مرزها کسب نمايد. اين اقدام در حالي صورت گرفت که اين کشورها ضمن رد اين خواسته بر اجراي طرح نقشه راه و سازش با فلسطينيان تأکيد نمودند. بر اين اساس مي توان گفت که رويکرد اين رژيم به مسکو در شرايط کنوني به نوعي اعلام اعتراض تل آويو به مواضع غرب و دور شدن از متحدان سنتي مي باشد. چنانکه پيشتر نيز مقامات تل آويو از مواضع متحدان غربي ابراز نارضايتي کرده و هشدار به ايجاد تغييراتي در مناسبات داده بودند. (در گذشته هر زمان بحران ها در اراضي اشغالي تشديد مي گرديد مقامات اين رژيم با گرايش به غرب و آمريکا براي حل بحران به نفع خود اقدام مي کردند، اما در شرايط کنوني توجه خود را معطوف روسيه نموده اند.)
2ـ چنانکه اشاره شد، مسکو در ماه هاي اخير به عنوان يکي از حاميان ملت فلسطين در عرصه تحولات سرزمينهاي اشغالي حضور يافته است. هرچند مسکو در گذشته در قالب کميته چهارجانبه فعاليت مي نمود، اما هم اکنون به صورت انفرادي به موضع گيري (بعضاً در حمايت از طيف مخالف غرب که دولت حماس باشد) در قبال اين تحولات مي پردازد. در طي اين مدت روسيه ضمن اختصاص کمک 10 ميليون دلاري به دولت جديد، ملاقات هايي با آنها داشته و در مواردي بر تجهيز آنها به سلاح هاي روسي براي برقراري امنيت تأکيد نموده است. با توجه به اينکه مواضع مسکو، آن را در کنار چين، کشورهاي اسلامي در حمايت از فلسطينيان قرار مي دهد، جايگاه رژيم صهيونيستي در عرصه جهاني بيش از پيش متزلزل مي گردد. بر اين اساس اين رژيم با ديدار از مسکو بر آن است تا اولاً با استناد به مواضع دولتمردان مسکو براي برقراري ثبات در منطقه، آنها را حامي سياست هاي خود معرفي کند تا بار ديگر وزنه بازيگران خارجي را به نفع خود تغيير دهد. ثانياً در جنگي تبليغاتي چنان وانمود سازد که روسيه که متحدي جديد براي حماس است، نيز خواستار پايان فعاليت آن و دگرگوني در ساختار حکومتي فلسطين است، ثانياً اين ديدار مي تواند تا حدودي دلسردي ملت و دولت فلسطين و در طيف گسترده تر، جهان اسلام را از اقدامات ضد صهيونيستي روسيه در پي داشته باشد که در تعديل مواضع و کاهش مقاومت آنها در برابر اين رژيم مي تواند تأثيرگذار باشد.
3ـ تحولات اخير غزه بار ديگر توجه افکار عمومي را به تحولات فلسطين معطوف ساخته است. در اين چارچوب شاهد تظاهرات هاي گسترده مردمي در سراسر جهان و اعتراض بسياري از کشورها و سازمان هاي بين المللي به سياست هاي رژيم صهيونيستي مي باشيم.با عنايت به پيامدهاي منفي اين تحولات در جايگاه جهاني رژيم صهيونيستي و اهدافي که آنها در عرصه بين المللي پي گيري مي کند، سران اين رژيم تلاش دارند تا افکار عمومي را از تحولات غزه دور ساخته و به ساير نقاط جهان معطوف سازند. ديدار "ليوني" از مسکو و سپس فنلاند (رييس دوره اي اتحاديه اروپا ) که با تبليغات گسترده رسانه اي همراه بود، تا حدودي مي توانست اين خواسته را محقق سازد چنانکه در اين سفر وي تلاش نمود تا با بازگشايي پرونده هسته اي ايران و معطوف شدن به آن، توجه بيشتر رسانه هاي خبري و افکار عمومي را به خود مشغول دارد. (هرچند که در طي اين مدت همچنان تظاهرات هاي ضدصهيونيستي در بسياري از نقاط جهان برپا گرديد تا اين سياست با دستاورد چنداني همراه نگردد.)
درکنار آنچه ذکر شد اين نکته قابل تأمل است که مسکو نيز با پذيرش ديدار با مقامات رژيم صهيونيستي تلاش دارد تا اولاً همچون گذشته خود را به عنوان يکي از اصلي ترين بازيگران عرصه بين الملل به ويژه در تحقق صلح معرفي نمايد. به ويژه اينکه طرح هاي اروپا، آمريکا و سازمان ملل در سرزمينهاي اشغالي با شکست مواجه شده است. امري که اين فرصت را براي مسکو فراهم مي آورد تا به عنوان قدرتي بزرگ در جهان معرفي شود. ثانياً با توجه به سياست هاي مسکو در قبال تحولات فلسطين مسکو با اين اقدام که به عنوان جلوگيري از تشديد جنايات رژيم صهيونيستي صورت گرفته، تلاش دارد تا بار ديگر امتيازاتي بيشتر از کشورهاي اسلامي دريافت نمايد. چنانکه در اين ديدار نيز سران روسيه با احتياط بيشتري به موضع گيري در قبال تحولات فلسطين پرداخته و حمايت آشکاري از خواسته هاي تل آويو به عمل نياوردند تا همچنان خود را متحد جهان اسلام و ملت فلسطين معرفي نمايند. (رشد غرب ستيزي در جهان اسلام فرصت حضور روسيه در اين کشورها را فراهم آورد و اکنون مسکو براي حفظ آن تلاش مي کند.)
در نهايت مي توان گفت که مقامات تل آويو با حضور در مسکو هرچند که از حمايت اين کشور با سياستهايشان چندان اميدوار نبودند، اما تلاش نمودند تا با جنگ تبليغاتي از آن به عنوان موفقيتي در جلب حمايت هاي جهاني از سياستهايشان بهره برداري نمايند.
به عبارتي ديگر، "ليوني" بر آن بود تا با حضور در مسکو چنان وانمود سازد که روسيه نيز در کنار غرب با آنها متحد مي باشد و بيش از گذشته ملت فلسطين در انزوا قرار دارد. با تمام اين تفاسير مواضع همراه با احتياط مقامات مسکو مانع از آن شد که اين رژيم بتواند اين سياست رامحقق سازد، چنانکه مسکو بار ديگر بر استقلال دولت حماس تأکيد و خواستار پايان درگيري ها شد.

در نهايت با توجه به اينكه سياست رژيم اشغالگر قدس بر تخريب قدس و اشغال كامل آن معطوف است در شرايط كنوني جا دارد تا گروه‌هاي مقاومت فلسطين و كشورهاي اسلامي با حساسيت بيشتري تحولات قدس را پي‌گيري نمايند تا مانع از تحقق اهداف شوم اين رژيم در قبال اين مكان مقدس گردند. چرا كه طرح رژيم صهيونيستي از تغيير در ساختار قدس تلاش براي پايان دادن به هويت فلسطينيان و در نهايت جهان اسلام است كه لزوم وحدت براي پيش‌گيري از آن امري الزام‌آور مي سازد.

در طي روزهاي اخير رژيم صهيونيستي به عناوين و بهانه هاي مختلف تهاجمات گسترده اي به مناطق فلسطيني نشين داشته است. يورش همه جانبه به غزه و تخريب بسياري از مراکز و تأسيسات زيربنايي، ترور هدفمند رهبران مقاومت، تشديد تدابير امنيتي در اراضي اشغالي 1948 و 1967 بخشي از جنايات اين رژيم را در بر مي گيرد. آنچه در عملکرد تل آويو در تحرکات نظامي و سياسي قابل تأمل است، عملکرد آنها در قبال کشورهاي منطقه به ويژه سوريه و لبنان مي باشد.
براساس گزارشات منتشره در حالي که آنها جنگي تمام عيار را در فلسطين به پا کرده اند، اقدام به نقض حريم هوايي لبنان و سوريه و اجراي برخي تحرکات نظامي و سياسي عليه اين کشورها به ويژه در سازمان ملل نموده اند. اين اقدامات در حالي صورت مي گيرد که:
1ـ رژيم صهيونيستي همواره تلاش دارد تا خود را تنها نيروي نظامي مقتدر در منطقه معرفي نمايد. در همين حال عامل همراهي جامعه صهيونيستي با دولتمردان تل آويو، توان نظامي براي حفظ امنيت و توسعه اراضي است. اين اصول در حالي در اين رژيم مطرح مي باشد که بسياري از آگاهان سياسي از تزلزل در ارتش و تضعيف آن خبر داده اند، بر اين اساس مي توان گفت که اين رژيم تلاش دارد تا با چنين اقداماتي همچنان موقعيت نظامي خود را حفظ کند و بر اقتدار همه جانبه تأکيد نمايد. (حضور همزمان در چند جبهه که بيانگر آمادگي نظامي مي تواند باشدالتبه اين نکته قابل ذکر است که اين امر بيشتر براي تبليغات داخلي و جلب رضايت جامعه صهيونيستي صورت مي گيرد).
2ـ پس از تشکيل دولت جديد فلسطين، کشورهاي اسلامي و عربي حمايت هاي مالي بسياري از آن داشته اند. اين اقدامات که مغاير با خواسته هاي رژيم صهيونيستي و غرب بود، با مخالفت آنها مواجه گرديد. (آنها از راهکارهاي بسياري براي عدم اجرايي شدن آن استفاده کردند و حتي خواستار تشکيل صندوق بين المللي تحت نظارت اروپا براي جمع آوري کمک ها شدند تا مانع حمايت اين کشورها از حماس شوند، لذا اين رژيم با حمله به نقاط مرزي و جنگ سياسي اولاً رسماً نارضايتي خود را از اين حمايت ها اعلام و به عبارتي به صورت نظامي به آنها پاسخ داده است ثانياً با اين اقدام ميزان اتحاد اين کشورها (جهان اسلام) در برابر اين رژيم را مورد آزمايش قرار مي دهد.
3ـ رژيم صهيونيستي در حالي که به توسعه اراضي در سرزمينهاي اشغالي مي پردازد همواره تلاش نموده تا عوامل تزلزل لبنان و سوريه را فراهم آورد. در جمع همسايگان فلسطين اين دو کشور تا کنون حاضر به مصالحه با اين رژيم نگرديده و همواره از مقاومت حمايت نموده اند.
اين رويکرد که چالشي بزرگ براي تل آويو مي باشد ، سبب شده تا همواره براي مقابله با آنها به توطئه هاي مستقيم و غيرمستقيم مبادرت ورزد. در شرايط کنوني نيز اين رژيم دو هدف را از تحرکات عليه اين کشورها پي گيري مي نمايد
نخست؛ ايجاد جنگ تبليغاتي عليه آنها به عنوان عاملان اصلي عدم برقراري امنيت و صلح در منطقه
دوم؛ اعلام حمايت از گروه ها ي مخالف دولت در اين کشور ها که تحت حمايت غرب قرار دارند . براين اساس تحرکات اخير را گامي براي تحقق اين اهداف مي توان دانست چنانکه از يک سو مقامات کاخ سفيد ، سوريه و لبنان را عامل تشديد بحران دانسته و از سوي ديگر تل آويو رسماً خواستار عملکرد آمريکا براي مقابله با مواضع اين کشورها در قبال تحولات فلسطين شده است.
4- با توجه به اينکه جنايات اخير رژيم صهيونيستي در غزه بازتاب گسترده جهاني داشته است لذا اين رژيم تلاش دارد تا افکار عمومي را تا حدودي از اين مسئله منحرف نمايد . بر اين اساس آنها با توسعه حملات (سياسي و نظامي ) به ساير کشورها بر آن اند تا افکارعمومي را از توجه صرف به فلسطين منحرف و به حاشيه معطوف نمايند. در اين سناريو که بيشتر براي جهان اسلام طراحي شده ، اقدام عليه کشورهاي منطقه بويژه سوريه و لبنان مد نظر قرار گرفته است.(در حالي که بسياري تحرکات در اراضي اشغالي را امري داخلي مي دانند . اما نقض حريم هوايي و بحران سياسي را امري جهاني مي دانند که پيش از هر اقدامي رسيدگي به آن الزام آور مي باشد)
در نهايت بر اساس آنچه ذکر شد ما مي توان گفت رژيم صهيونيستي با به چالش کشاندن کشورهاي منطقه تلاش دارد تا ضمن اعلام اقتدار خود ، افکار عمومي و دولتمردان اين کشورها و درسطح گسترده جهان اسلام را از تحولات فلسطين منحرف نمايد. البته اين نکته قابل ذکر است که آنها با اين اقدام براي ايجاد تزلزل در اتحاد جهان اسلام نيز فعاليت مي کنند . چنانچه آنها در حالي عليه سوريه و لبنان اقدام مي کنند که در نقطه مقابل به توسعه مناسبات با مصر واردن مي پردازند که اين امر مي تواند تا حدودي اين کشورها را روياروي يکديگر قراردهد .
بر اين اساس مي توان گفت که در شرايط کنوني کشورهاي اسلامي ضمن حمايت از ملت فلسطين براي حفظ وحدت داخلي نيز بايد تلاش نمايند تا اين گونه اقدامات موجب تزلزل روابط آنها نگردد ، هر چند که اين تحريکات به صورت موقت و گزينشي مي باشد . اقداماتي که از سوي غرب و آمريکا مورد حمايت قرار مي گيرد و آنها با سکوت و حتي حمايت آشکار از رژيم صهيونيستي بر تکرار آن تاکيد مي ورزند .

در طي روزهاي اخير بار ديگر شاهد يورش هاي ددمنشانه رژيم صهيونيستي به نوار غزه و مناطق فلسطيني نشين بوديم. اين اقدام با هر بهانه و هدفي صورت گرفته باشد با بازتاب هاي مختلفي در عرصه جهاني مواجه گرديد:
الف) در يک نقطه کشورهاي غربي و متحدان رژيم صهيونيستي همچون گذشته راه حمايت از اين جنايات را در پيش گرفتند. بسياري از آنها در سياستي متحد اعلام داشتند که اقدام اين رژيم حفظ امنيت و دفاع از خود بوده است. در همين راستا برخي از آنها از جمله انگليس و فرانسه در حالي به محکوميت اين تحرکات پرداختند که در متن بيانيه هاي خود دليل اين جنايات را حضور مقاومت معرفي و خواستار مقابله با اين گروه ها شدند.
ب) در اين چارچوب عملکرد افکار عمومي جهان روندي ديگر را در پي داشت. در بسياري از نقاط جهان گروه هاي مردمي با برپايي تظاهرات هايي ضمن محکوم کردن اين جنايات، خواستار تحريم رژيم صهيونيستي و مقابله جامعه جهاني با آن شدند. راهپيمايي ها و فعاليت هاي ضدصهيونيستي در بسياري از کشورهاي اروپايي، خاورميانه به ويژه در کشورهاي اسلامي خود گواهي بر آغاز نهضت ضدصهيونيستي مردمي در جهان مي باشد. اين اعتراضات سرانجام سبب شد تا سازمان ملل وادار به عکس العمل گرديده و خواستار تشکيل جلسه اضطراري شوراي امنيت شود.
ج) نکته قابل تأمل در جنايات اخير صهيونيستها، مواضع رهبران و دولت هاي اسلامي و در نهايت سازمان هاي وابسته به آنهاست. يکي از نکات منفي در چند دهه حيات رژيم اسراييل، عملکرد ضعيف جهان اسلام در مبارزه با اين رژيم و حمايت از ملت فلسطين است. هر چند اين کشورها از ظرفيت هاي بالايي براي حمايت از فلسطينيان در عرصه داخلي، منطقه اي و حتي بين المللي برخوردارند، اما هنوز از اين توانايي ها در راه صحيح استفاده نشده است. در ادامه اين روند مشاهده مي شود که در جنايات اخير رژيم صهيونيستي در غزه، همچون گذشته کشورهاي سلامي در قالب نهادهاي سازمان کنفرانس اسلامي، اتحاديه عرب، شوراي همکاري خليج فارس اقدام مثبت چنداني صورت نداده و صرفاً برخي از کشورها به محکوميت لفظي اين جنايات پرداختند.
به عبارتي ديگر، عملکرد آنها نشان داد که آنها همچنان در سکوت در قبال تحولات فلسطين اتحاد دارند و در مقابله با رژيم صهيونيستي کارآمد نبوده اند. هر چند که عملکرد اين کشورها پس از تشکيل دولت جديد فلسطين، نويد آن را مي داد که اتحادي پايدار در جهان اسلام ايجاد شود، اما تحرکات جديد صهيونيست ها نشان داد که همچنان اين کشورها از وحدت براي تسريع در مقابله با اشغالگران رنج مي برند، لذا مسير طولاني را براي اجرايي شدن اين مهم در پيش دارند. متأسفانه شاهد اين حقيقت مي باشيم که بسياري از دولت ها در آفريقا، آمريکاي لاتين و ساير نقاط دور از تحولات فلسطين به محکوميت و حتي تحريم رژيم صهيونيستي پرداخته اند اما نهادها و سازمان هاي اسلامي واکنش چندان مثبتي در حمايت از فلسطينيان نداشته اند.
اين نکته قابل ذکر است که اين گونه موضع گيري هاي همراه با ترديد از سوي مجامع اسلامي اولاً موجب تشديد جنايات رژيم صهيونيستي مي گردد، چنانکه بسياري از ناظران سياسي يکي از دلايل تشديد جنايات صهيونيست ها را ارزيابي مواضع کشورهاي اسلامي در قبال تحولات فلسطين پس از حمايت هاي مالي آنها از دولت جديد فلسطين دانسته اند که متأسفانه با شکست سازمان هاي اسلامي همراه بود. ثانياً ملت فلسطين از جهان اسلام دلسرد و از آن فاصله مي گيرد، ثالثاً کشورهاي غربي براي حمايت از صهيونيست ها تقويت مي شوند، رابعاً وقتي جهان اسلام سکوت مي کند مسلماً سازمان هاي بين المللي نيز ديگر نيازي براي مقابله با صهيونيست ها نديده و آنها نيز راه سکوت در پيش مي گيرند.
بر اين اساس، مي توان گفت که در شرايط کنوني که رژيم اشغالگر قدس و متحدان غربي آن براي تحقق اهداف توسعه طلبانه در اراضي اشغالي و حتي کل خاورميانه فعاليت مي کنند، سکوت سازمان هاي اسلامي به ويژه سازمان کنفرانس اسلامي و اتحاديه عرب هر چند که اثراتي بر تحولات اين مناطق خواهد داشت، اما تأثيرات آن بيشتر بر اين نهادها خواهد بود، چرا که ملت فلسطين در سال هاي اخير نشان داده است که به هيچ نيروي خارجي وابستگي ندارد و شخصاً براي تحقق آرمان هاي خود فعاليت مي کند. استمرار انتفاضه، حفظ سلاح وحدت، تلاش براي تشکيل دولت اسلامي از اهداف آنهاست که در حال شکل گيري است.
نکته قابل تأمل آن است که نهادهاي اسلامي با موضع گيري متزلزل به هنگام تحولات فلسطين اولاً جايگاه خود را در کشورهاي اسلامي و افکار عمومي از دست داده، ثانياً موقعيت بين المللي آنها تحت الشعاع قرار مي گيرد، لذا در چنين شرايطي آنها براي حفظ موقعيت خود اجباراً بايد در کنار ملت فلسطين به اقدام سريع و همه جانبه عليه اشغالگران بپردازند تا محکوم به انزوا نگردند. به عبارتي ديگر وحدت آنها در سکوت، بايد به وحدت در عمل مبدل گردد.

براساس آنچه ذكر شد بايد گفت كه راي شوراي امنيت نه، شكست ملت فلسطين بلكه پايان راهي براي عدالت‌خواهي سازمان ملل و شكستي سنگين براي آرمانها و شعارهاي آن مي باشد،در حالي كه به صراحت مي توان اين امر را پيروزي بزرگ ملت فلسطين براي بيان مظلوميت خود ارزيابي كرد. چرا جهانيان اكنون دريافته اند كه نهاد سازمان ملل ديگر جايگاهي براي عدالت خواهي و احقاق حقوق ملتهاي مظلوم نمي باشد لذا آنها چاره اي جز استمرار مقاومت تا تحقق اهدافشان ندارند. بر اين اساس ملت فلسطين نيز براي مقابله با جنايات رژيم صهيونيستي و متحدان آن نيازمند استمرار انتفاضه و مقاومت را براي احقاق حقوقشان مي باشند،چنانكه جهانيان به رغم مواضع سازمان ملل با برپايي تظاهرات هاي گسترده بر اين حق ملت فلسطين تاكيد نمودند و حواستار تشديد انتفاضه تا تشكيل كشور مستقل فلسطيني گرديدند.

آنچه در روابط ايران و كشورهاي آفريقايي مشهود است گرايش آنها براي توسعه مناسبات دو جانبه مي‌باشد. در اين چارچوب مشاهده مي‌گردد كه تاكنون بسياري از مقامات كشورهاي آفريقايي از جمله مقامات سودان، سنگال، آفريقاي جنوبي و … از ايران ديدار نموده‌اند در همين حال به دعوت رسمي مقامات اين قاره، رئيس‌جمهور كشورمان به اجلاس سران آفريقا دعوت گرديده تا تاكيد بيشتري باشد براي ارتقاي مناسبات دوجانبه و چند جانبه ميانه اين كشورها. با توجه به سياست‌هاي اتحاديه آفريقا رويكرد آنها به ايران از چند منظر قابل تامل و بررسي است.

در نهايت براساس آنچه ذكر شد مي‌توان گفت كه حضور رئيس‌جمهور كشورمان در اتحاديه آفريقا، از يك سو مي‌تواند بيانگر عزم و اراده ايران براي خروج از انفعال و حضور در عرصه جهان بويژه برقراري روابط با كشورهاي استعمارستيز و مستعضف مي‌باشد از سوي ديگر اين حقيقت را آشكار مي‌سازد كه جهانيان به اهميت ايران در عرصه بين‌المللي پي‌برده و تلاش دارند تا با حضور در كنار آن ،جبهه‌اي واحد در برابر زياده‌خواهي‌هاي غرب و آمريكا تشكيل دهند. بر اين اساس سفر اخير رئيس‌جمهور را مي‌توان تلاش واحد براي مقابله با غرب و اتحاد بيشتر كشورهاي خواهان صلح و ثبات جهاني دانست كه ضمن ارتقاي جايگاه ايران، شكستي ديگربراي توطئه‌هاي غرب مبني بر به انزوا كشاندن ايران در پي داشته است.

4- آنچه در كاركرد گروه جي 8 مشهود است ناتواني آن در تحقق اهداف از پيش تعيين شده مي باشد. براساس گزارشات منتشره آنها در مبارزه با فقر و گرسنگي در آفريقا،كاهش فاصله ميان كشورهاي فقير و ثروتمند، اجراي خواسته اي سازمان ملل در ايجاد اقتصاد جهاني براي رفاه تمام ملل و …ناتوان بوده اند. باتوجه به پيامدهاي اين ناكامي ها براي جايگاه اين كشورها در افكار عمومي جهان، آنها تلاش دارند با تاكيد بر اهميت بررسي پرونده ايران از حساسيت هاي جهاني بر اين شكست ها كاسته تا از افزايش انتقادهاي جهاني جلوگيري نمايند.البته اين نكته قابل ذكر است كه آمريكا با تاكيد بر پرونده ايران، افكار عمومي را از ناكامي هاي خود در عراق و نيز جنايات رژيم اشغالگر قدس در اراضي اشغالي فلسطين منحرف مي سازند.

در نهايت براساس آنچه ذكر شد مي‌توان گفت كه بزرگنمايي اين فعاليت‌ها اولا از جانب كره شمالي مي‌تواند نوعي ايجاد سپر دفاعي و تعديل‌كننده مواضع آمريكا در قبال پيونگ يانگ باشد كه به دليل سياست‌هاي دوگانه آمريكا در جهان ايجاد شده است. ثانيا ابزاري تبليغاتي براي ساير بازيگران اين پرونده جهت تحقق اهداف منطقه‌اي و بين‌المللي بويژه براي نظامي گري آمريكا ،كره جنوبي و ژاپن باشد.با تمام اين تفاسير اين نكته قابل ذكر است كه اقدام هسته‌اي كره شمالي اين حقيقت را آشكار مي‌سازد كه از يك سو ديگر آمريكا و قدرت‌هاي بزرگ‌ تنها دارندگان توان هسته‌اي نمي‌باشند و نظم نوين جهاني در حال دگرگوني است، از سوي ديگر ملت‌ها با اتكاء به خويشتن و بدون وابستگي به قدرت‌هاي بزرگ مي‌توانند به خواسته‌هاي بزرگ دست يابند، لذا سياست تهديد و ارعاب مانعي براي دست‌يابي ملت‌ها به حقوقشان نخواهد بود.

1ـ در حالي كه نيروهاي حافظ صلح سازمان ملل براي حفظ امنيت و نظم به بسياري از كشورها بويژه آفريقا اعزام شده‌اند، گزارشات متعددي ازجنايات و فسادهاي آنها خبر داده‌اند. براساس آمار و گزارشات بسياري از نيروهاي سازمان ملل به جاي برقراري امنيت به اموري نظير، تجارت اسلحه، امور اقتصادي بويژه در امور معدني، قاچاق انسان از جمله زنان و كودكان، سوءاستفاده‌هاي مالي و جنسي از زنان، همكاري با گروههاي شورشي براي كسب قدرت و بعضا امور اقتصادي و… روي آورند. نمونه اين رسوايي‌ها رادر كامبوج، سال عاج، سومالي در دهه 90، كنگو و در نهايت رسوايي برنامه نفت در برابر غذاي سازمان ملل مي‌توان مشاهده كرد كه تماما آشكار ساختند كه نيروهاي حافظ صلح خود عاملي براي بحران آفريني دركشورهاي درگيرجنگ و ناآرامي بوده و هستند.

با تمام اين تفاسير هر چند ژاپني براساس منافع ملي خود تصميم‌گيري مي‌كنند ،اما در اين راستا چند نكته قابل تاكيد مي‌باشد. اولا تاريخ گواه است كه سياست قدرت‌طلبي و سوء‌استفاده از توان نظامي در دكترين ژاپن جايگاه بالايي داشته و آنها بوده‌اند كه دو جنگ جهاني و پيش‌تر استعمار شرق آسيا را در كارنامه دارند نه ايران، لذا موضع‌گيري خصمانه عليه تهران امري غيرقابل قبول مي‌باشد. ثانيا كشوري كه خود براي بدست آوردن راكتور جوش هسته‌اي (پيشرفته‌ترين تاسيسات هسته‌اي جهان است) با اروپا و حتي مجامع بين‌المللي به نزاع و جنجال‌آفريني پرداخته، چطور براي عدم دست‌يابي ملتي به حداقل حقوق هسته‌اي فعاليت مي‌كند. ثالثا ژاپني‌ها در طي سال‌هاي اخير امتيازات اقتصادي بسياري بويژه در زمينه استخراج نفت كسب كرده‌اند.آنها بايد بدانند كه روند كنوني موضع‌گيري آنها تاثير نامطلوبي بر اين روابط خواهد داشت كه مسلما آنها بزرگترين متضرر در اين زمينه خواهد بود. رابعا موقعيت ايران در جهان اسلام بويژه در خاورميانه و كشورهاي عربي، تاثير بسزايي در روابط اين كشورها با ساير ممالك دارد، لذا گذرگاه سياست ژاپن براي حضور در اين كشورها، حفظ مناسبات با ايران است. خامسا، سير تحولات پرونده حكايت از اين حقيقت دارد كه افكار عمومي جهان حامي ايران و حقوق آن است لذا اقتدار براي كشورهايي حاصل گرديده كه در طيف ايران قرار گرفته‌اند. امروز جهان ،گروه نم ، چين و روسيه را به عنوان حاميان صلح و قدرتي مقتدر ارزيابي و آمريكا و متحدانش را پيروان زور و نظام سلطه مي‌دانند. لذا ژاپن براي ارتقاي قدرت جهاني با حضور در كنار ايران مي‌تواند به اين مهم دست يابد نه ضديت با آن. در نهايت مي‌توان گفت كه هر چند ژاپن به دليل منافع دوگانه در قبال ايران و آمريكا، با ترديد در قبال پرونده هسته‌اي موضع‌گيري مي‌كند اما عملكردهاي كنوني آن مي‌رود تا به چالش ميان اين كشور با ملت ايران مبدل گردد كه مي‌تواند بسياري از منافع آن را در ايران و منطقه تحت‌الشعاع قرار دهد، لذا آنها نيز مانند بسياري از كشورها بايد به تعديل مواضع خود در قبال ايران روي آورند تا بتوانند جايگاه خودر ادر ايران حفظ نمايند.

آنها دريافته اند که دليل ناتواني اين رژيم در برابر مقاومت ملت فلسطين، صرفاً سلاح وحدت مي باشد. براين اساس اولويت کاري آنها بر تزلزل و اخلال آفريني در اين مهم تدوين گرديده است. پس از پيروزي مقاومت در انتخابات پارلماني و تشکيل وحدت ملي به رهبريت حماس، اين سياست رژيم صهيونيستي با ابعاد گسترده تري به مرحله اجرا درآمد. در اين چارچوب استفاده از ابزارهاي تبليغاتي و جنگ رواني براي ايجاد شکاف ميان گروه هاي فلسطيني، دوري ملت از دولت، چالش ميان تشکيلات خودگردان (شخص ابومازن) با دولت انتخابي، در اولويت توطئه هاي تل آويو قرار گرفت.
مقامات اين رژيم و مطبوعات وابسته به آن بارها تأکيدکرده اند که به چالش کشاندن و ايجاد درگيري داخلي اولويت و کارکردي مهم براي اين رژيم جهت مقابله با مقاومت و حتي پايان دادن به انتفاضه مي باشد. متأسفانه با اقدامات گسترده رژيم صهيونيستي که با حمايت متحدان غربي آنها همراه بوده، تا حدودي مشکلاتي را در عرصه فلسطين به همراه داشت. درگيري هاي لفظي ميان دولتمردان (تشکيلات خودگردان و دولت) برخي تنش هاي داخلي ميان گروه هاي نظامي فلسطين، از جمله اين چالش ها مي باشد. با تمام اين تفاسير هر چند که صهيونيست ها تلاش مي کردند که با تشديد جنايات و فعاليتهايشان اين بحران ها را توسعه دهند، اما تحرکات و اقدامات گروه ها و ملت فلسطين در روزهاي اخير روند درگيري را براي سياست هاي اين رژيم رقم زد، به گونه اي که در سير تحولات مي توان بار ديگر الگويي از وحدت و همبستگي کامل ميان فلسطينيان به ويژه گروه هاي مقاومت را مشاهده کرد، از جمله:
1ـ هرچند که رژيم صهيونيستي تلاش داشت تا ميان دولت و ابومازن اختلاف ايجاد نمايد، اما موضع گيري حماس اين توطئه را با شکست مواجه ساخت. از مهم ترين موارد مورد اختلاف ميان گروه هاي مقاومت و ابومازن، سند وفاق براي آزادي اسيران بود که مي رفت تا طرفين را در تقابل نظامي و در نهايت بحران سياسي قرار دهد. پذيرش گروه هاي مختلف بر سر مذاکره در ابعاد گوناگون و تعديل بندهاي سند براساس منافع همگاني سبب شد تا در نهايت طرفين به توافقي نسبي (15 بند از 18 بند) دست يابند تا گامي مهم باشد اولاً براي حفظ وحدت و انسجام داخلي، ثانياً مقابله با توطئه هاي رژيم صهيونيستي که با تفرقه افکني براي تحقق آنها فعاليت مي کند، ثالثاً خروج از بن بست سياسي براي آغاز فعاليت هاي اقتصادي و عمراني و مبارزه با استمرار تجاوزات و جنايت نظامي صهيونيست ها. در طي اين مدت رژيم صهيونيستي با بهره گيري از چالش هاي دروني ضمن توسعه تحرکات نظامي به ترور هدف دار فلسطينيان به ويژه رهبران مقاومت پرداخته است.
2ـ از مهم ترين تحولات فلسطين عمليات متحد و همه جانبه گروه هاي مقاومت عليه مواضع نظامي رژيم اشغالگر قدس است. هر چند در هفته هاي اخير بارها اين گونه عمليات ها صورت گرفته، اما بارزترين و مشخصه و مؤلفه اين اقدام اتحاد و حضور تمام گروه هاي مقاومت در آن مي باشد. شاخه هاي نظامي حماس، فتح، جهاد اسلامي، جبهه هاي مقاومت براي آزادي فلسطين و ساير گروه هاي حاضر در صحنه مقاومت طي بيانيه هايي از اقدام مشترک براي پاسخگويي به جنايات رژيم صهيونيستي خبر داده و بر استمرار اين فعاليت ها تأکيد نمودند. اين حرکت اتحادي که در راستاي پاسخ به جنايات ساحل نوار غزه صورت گرفت، اولاً پيام آور اين حقيقت بود که مقاومت و انتفاضه در هيچ شرايطي حتي تحريم و اعمال فشار بين المللي متوقف نمي گردد و شهادت طلبي شاخصه اي جداناپذير از ملت فلسطين است، ثانياً درس بزرگ اين عمليات را مي توان اتحاد دوباره تمام گروه هاي جهادي و مقاومت دانست که خنثي کننده توطئه تفرقه اندازي رژيم اشغالگر قدس مي باشد با عنايت به تحولات اخير فلسطين اين اتحاد دوباره را مي توان نويدبخش برقراري ثبات و در نهايت تحقق اتحاد ملي در فلسطين ارزيابي کرد که ملت فلسطين را گامي ديگر به تحقق آرمان تشکيل کشور مستقل فلسطيني به پايتختي قدس شريف نزديک مي سازد.

2)در عرصه منطقه‌اي: سير تحولات آفريقا و موقعيت جغرافيايي آن منجر گرديده تا به جز همسايگاني كه درگير ناآرامي‌ها هستند، اتحاديه‌هاي منطقه‌اي نيز براي پايان دادن به ناآرامي‌ها تلاش كنند. در اين راستا نقش اتحاديه آفريقا و عرب را نمي‌توان ناديده گرفت. اولا اتحاديه آفريقا كه متشكل از كشورهاي آفريقايي است از اصلي‌ترين بازيگران در تحقق صلح در قاره سياه مي‌باشد. جلوگيري از گسترش درگيريهاي داخلي و قدرت طلبانه در سراسر قاره، پيش گيري از مداخلات خارجي در منطقه كه بار ديگر استعمار را به همراه دارد، تلاش براي حضور فعال در معادلات جهاني كه عملكرد مثبت در منطقه مي‌تواند اين مهم را براي آنها عملي سازد، ايجاد اتحاديه‌هاي منطقه‌اي در ساير نقاط جهان كه آفريقا را بر آن داشته تا با پايان دادن به درگيريهاي داخلي در كنار اين اتحاديه‌ها قرار گيرد، از جمله عوامل موثر در حضور اتحاديه آفريقا براي پايان دادن به ناآرامي‌ها در قاره سياه‌ مي‌باشد. ثانيا: ماهيت عربي واسلامي، كشور‌هاي آفريقايي (بويژه درشمال) سبب شده تا ايجاد اتحاديه عرب در اين حوزه فعاليت داشته باشد. چنانكه يكي از بازيگران اصلي در روند صلح در آفريقا اتحاديه عرب مي‌باشد (بويژه اينكه رياست اتحاديه درمقطع كنوني بر عهده سودان است كه مي تواند بيش از گذشته در اجراي صلح ايفاي نقش نمايد).

3)در عرصه بين‌المللي: موقعيت جغرافيايي، وجودمنابع غني وسرشار ،عدم ثبات سياسي، عقب ماندگي اقتصادي (آثار به جا مانده از دوران استعمار) موجب شده تا آفريقا، همواره كانون توجه قدرت هاي بزرگ ومجامع بين المللي قرار گيرد. در كنار سياستهاي استعماري كه از گذشته تا كنون بر اين قاره روا داشته شده است، هم اكنون مشاهده مي‌گردد كه بازيگران بين‌المللي نيز براي اجراي صلح در اين قاره( هر چند به صورت ظاهري) فعاليت مي كنند. اين بازيگران كه با اهداف گوناگون در اين عرصه حضور يافته‌اند در دو طيف قرار دارند.

الف) سازمان ملل: هر چند سازمان ملل متحد به عنوان مرجع بين المللي براي تحقق صلح وامنيت جهاني، جلوگيري از جنگ واستعمار ايجاد شد، اما عملكرد آن نشان ازماهيت ظاهري و غير اجرايي آن دارد. با گسترش جنگ درعراق و افغانستان،شكست صلح خاورميانه وتشديد جنايات رژيم اشغالگر قدس، مداخلات قدرت‌هاي بزرگ در امور داخلي ساير كشورها، عدم اجراي طرحهاي سازمان با مبارزه با فقر، بيماري، رسوايي هاي نيروهاي حافظ صلح در بسياري از مناطق جهان ،بيش از گذشته ماهيت و اساس سازمان ملل مورد سئوال افكار عمومي قرار گرفت. امروز بسياري، اين سازمان را بازيچه‌اي براي قدرت هاي بزرگ مي دانند كه خود ناقص حقوق بسياري از قوانين انساني گرديده است. در چنين شرايطي سازمان ملل تلاش دارد تا با حضور در قاره آفريقا و برقراري صلح ( هر چند براي كوتاه مدت) ضمن سرپوش نهادن بر ناامني‌ها خود، چهره اي فاتح از خود درميان افكار عمومي به نمايش گذاشته تا حدودي از انتقادهاي آنها بكاهد.

ب)در كنار سازمان ملل بسياري از كشورها و قدرتهاي جهاني از جمله آمريكا، اتحاديه اروپا، روسيه، چين، نيز براي برقراري ثبات در آفريقا تلاش مي‌كنند. مذاكرات و بازديدهاي سياسي حكايت از آن دارد كه بار ديگر آفريقا كانون توجه كشورها قرار گرفته است. برخي كشورهاي صنعتي همچون چين، روسيه، ژاپن و … براي مقاصد اقتصادي بويژه نفت واورانيوم چشم به صلح آفريقا دوخته‌اند. درمقابل كشورهاي غربي بويژه آمريكا اولا در اجراي دوباره استعمار در سراسر جهان بويژه كشرهاي فقير، ثانيا شكست آنها در ساير نقاط جهان بويژه در خاورميانه، جهان اسلام،شرق آسيا، آمريكاي لاتين آنها را براي ايجاد پايگاههاي جديد در آفريقا ترقبت نموده است ثالثا تلاش غرب براي ايجاد تفرقه ميان كشورهاي اسلامي با نفوذ در ممالك اسلامي آفريقا، (آنها سعي دارند تا به نوعي اسلام آفريقايي را در كنار ساير كشورها اسلامي قرار دهند) و رابعا جلوگيري از حضور ساير بازيگران كه تهديد شده منافع آنها است، موجب شده تا بار ديگر غرب توجه خود را به آفريقا مبذول دارد. چنانكه آنها در كليه طرحهاي خود حضور نيروهاي ناتو، سازمان ملل ( كه اكثرا از غرب مي‌باشند) را در نظر گرفته‌اند. البته اين نكته قابل ذكر است كه غرب باحضور دراين عرصه بر آن است تا جنايات خود را در ساير كشورها از افكار عمومي دور ساخته وصلح آفريقا را گامي براي صلح جهاني معرفي نمايد.با تمام اين تفاسير اين امر مهم مي نمايد كه كشورهاي آفر يقايي از حضور بازيگران خارجي حتي سارمان ملل( به دليل وابستگي به غرب) خودداري كرده و آن را تشديد كننده جنگها و بعضا آغازي دوباره بر استعمار مي دانند. بر اين اساس آنها حل اختلافات ميان دولتها و گروههاي معارض از طريق مذاكره ونهايتا ميانجي گري اتحاديه آفريقا را در پيش گرفته‌اند چنانكه اين روند را در سومالي وسودان مي توان مشاهده كرد. البته به اين مهم بايد توجه داشت كه مداخلات خارجي و سياستهاي استعماري غرب كه هموراه از ناآرمي‌هاي آفريقا براي تحقق اهداف خود (بويژه در بعد اقتصادي) دراين كشورها بهره‌برداري مي‌كنند مانع از آن مي شود كه صلح پايدار در اين منطقه حكمفرما گردد، مگر چنانكه دولتها و افكار عموم آفريقا اعلام كرده اند، صرفا خروج بيگانگان و پايان مداخلات آنها ، پايان بخش اين ناآرمي‌ها است، اقدامي كه در شرايط كنوني دور از ذهن مي‌نمايد.

در عصر حاضر در کنار ابزارهاي نظامي، سياسي، اقتصادي و فرهنگي، بهره گيري از وسايل ارتباط جمعي و خبري از مهم ترين راهکارهاي کشورها براي تحقق اهداف داخلي و خارجي مي باشد. استفاده از شبکه هاي ماهواره اي، اطلاعاتي و خبري در هدايت افکار عمومي چنان حائز اهميت است که بسياري از ناظران سياسي ابزار رسانه اي را در بسياري از موارد از اقتصاد و نظامي گري مهم تر و کارآمدتر ارزيابي مي کنند. امروزه قدرت هاي بزرگ با ايجاد جنگ تبليغاتي و رسانه اي، بسياري از سياست هاي خود را با اجماع جهاني هدايت مي کنند، چنانکه آمريکا از اين شيوه براي حضور نظامي در عراق و افغانستان و اکنون احداث پايگاه نظامي در بسياري از کشورها بهره برداري نموده و مي نمايد.
در کنار نقش و اهميت رسانه در عصر حاضر، نکته قابل تأمل جايگاه اين ابزار جهاني در جهان اسلام است. متأسفانه هرچند جهان اسلام با وسعت و پراکندگي در سراسر جهان و دارا بودن ظرفيت جمعيت بالا، مي تواند نقش مهمي در اين عرصه ايفا نمايد، اما تا کنون اقدام قابل توجهي در ايجاد رسانه اي سراسري صورت نداده اند. يکي از مباحث مطرح در اجلاس سران سازمان کنفرانس اسلامي که در اجلاس وزراي خارجه در آذربايجان نيز بر آن تأکيد شد، ايجاد رسانه و شبکه هاي خبري و اطلاعاتي واحد براي تمام ممالک اسلامي زير نظر سازمان کنفرانس اسلامي بود. با توجه به تحولات حاکم بر عرصه بين المللي يکي از نکات بارز و دلايل اصلي لزوم تشکيل رسانه سراسري جهان اسلام، مسائل فلسطين مي باشد. آنچه در سياست هاي کشورهاي اسلامي مشهود است، توجه واحد آنها به تحولات فلسطين و ياري رساندن به ملت فلسطين براي تحقق آرمانهايشان مي باشد. در اجلاس هاي سازمان کنفرانس اسلامي نيز يکي از اصلي ترين موضوعات، حمايت از ملت فلسطين و بهره گيري از ابزارهاي خبري و اطلاعاتي براي آگاه ساختن افکار عمومي جهان به ويژه کشورهاي اسلامي از شرايط حاکم بر اراضي اشغالي عنوان شده است.
با توجه به اولاً تجديد جنايات رژيم صهيونيستي در اراضي اشغالي که با زياده خواهي و توسعه طلبي همراه است، ثانياً تلاش ملت فلسطين براي تحقق آرمان هاي خود، تشکيل رسانه اي واحد براي فلسطين در جهان اسلام از چند منظر حائز اهميت مي باشد:
1ـ استيلا و نفوذ رژيم صهيونيستي در رسانه هاي خبري در اراضي اشغالي و سراسر جهان (به ويژه رسانه هاي مطرح غرب) سبب شده تا آنها اولاً تحولات فلسطين را در راستاي منافع خود پوشش خبري دهند، ثانياً بسياري از جنايات و اهداف توسعه طلبانه خود را با سانسورهاي خبري از ديد افکار عمومي جهان دور نمايند، چنانکه آنها با بهره گيري از اين ابزار چندي پيش جنايات خود در سواحل غزه را که به شهادت ده ها زن و کودک انجاميد، درگيري داخلي ميان گروه هاي جهادي عنوان و خود را از اين جنايات تبرئه نمودند، ثالثاً آنها با نفوذ در شبکه هاي خبري جهاني مانع از آن مي شوند که افکار عمومي جهان حقايق حاکم بر فلسطين را دريابند و صرفاً از نگاه اين رژيم به تحولات مي نگرند، رابعاً آنها با جنگ تبليغاتي مقاومت فلسطين را با نام تروريسم بيان و خود را حامي صلح و امنيت بين المللي معرفي مي کنند.
2ـ از سياست هاي رژيم صهيونيستي جلوگيري از ايجاد اتحاد ميان گروه هاي مقاومت و تشکيلات خودگردان مي باشد. در اين چارچوب آنها با استفاده از رسانه ها و شکبه هاي خبري به تشديد اختلافات ميان اين گروه ها مي پردازند، چنانکه اين عملکرد را در گزارشات منتشره در رسانه هاي رژيم صهيونيستي و شبکه هاي وابسته به آن در سراسر جهان مي تواند مشاهده کرد.
3ـ رژيم صهيونيستي با بهره گيري از ابزار رسانه اي تلاش مي کند تا اتحاد جهان اسلام به ويژه در قبال تحولات فلسطين را متزلزل سازد. در اين راستا مشاهده مي گردد که آنها با تبليغات عليه وحدت جهان اسلام به ويژه اعلام برقراري ارتباط ميان اين رژيم و برخي کشورهاي اسلامي براي اجرايي شدن اين سياست گام برمي دارد.
براساس آنچه ذکر شد، در شرايط کنوني کشورهاي اسلامي با ايجاد رسانه اي با محوريت مشکلات جهان اسلام از جمله فلسطين مي توانند:
نخست؛ با پوشش خبري مناسب از تحولات فلسطين مانع از سانسورهاي خبري رژيم صهيونيستي که با هدف توجيه و سرپوش نهادن بر جنايات صورت مي گيرد، گردند. چنانکه در حادثه ساحل غزه عملکرد نسبتاً موفق کشورهاي اسلامي براي برملا ساختن حقايق موجود، توجه بسياري از افکار عمومي و مجامع جهاني را به خود مشغول داشت، چنانکه سياست هايي از سوي سازمان هاي جهاني براي بررسي اين مسئله در نظر گرفته شد، از سوي ديگر سازمان ملل نيز خواستار پايان اين جنايات گرديد.
دوم؛ با حمايت از نشريات و رسانه هاي موجود در فلسطين مي توانند ملت فلسطين را در آگاه سازي جهانيان از مشکلاتشان ياري رسانند. در اين زمينه آنها با حمايت و تقويت شبکه تلويزيوني حماس (الاقصي) که به تازگي راه اندازي شده، مي توانند در اين راستا گام بردارند.
سوم؛ مقابله با سياست تفرقه افکنانه رژيم صهيونيستي در کشورهاي اسلامي از ديگر فوايد تشکيل رسانه فلسطين در جهان اسلام مي باشد.
چهارم؛ ساماندهي و اجراي اهداف سازمان کنفرانس اسلامي در قبال فلسطين از مهم ترين دستاوردهاي رسانه فلسطين خواهد بود، چنانکه ذکر شد از اهداف اصلي سازمان کنفرانس اسلامي ياري رساندن به ملت فلسطين و مبارزه با توطئه هاي رژيم صهيونيستي مي باشد. در شرايط کنوني اين رسانه ضمن هدايت اهداف کلي سازمان در قبال فلسطين، مي تواند به ابزاري براي افزايش و حمايت بيشتر افکار عمومي جهان اسلام از دولت و ملت فلسطين تبديل گردد.
پنجم؛ اکنون که رژيم صهيونيستي و غرب براي انحلال دولت حماس فعاليت مي کنند، رسانه فلسطين مي تواند به ابزاري براي شکست اين توطئه و حفظ وحدت گروه هاي مقاومت و تشکيلات خودگردان براي تحقق آرمان تشکيل کشور مستقل به پايتختي قدس شريف تبديل گردد.
در نهايت و براساس آنچه ذکر شد، در شرايط کنوني ايجاد رسانه فلسطين در جهان اسلام به مرکزيت سازمان کنفرانس اسلامي، امري الزام آور مي باشد که ضمن مقابله با زياده خواهي هاي رژيم صهيونيستي و غرب مي تواند ياري گري براي ملت فلسطين و اهداف جهان اسلام در قبال آن باشد، به ويژه آنکه در مقطع کنوني رژيم صهيونيستي با بهره گيري از اين ابزارها بسياري از جنايات خود را در قبال فلسطينيان و جهان اسلام توجيه و بر آن سرپوش مي گذارد؛ وسيله اي که تا کنون جهان اسلام و ملت فلسطين براي بيان مظلوميت فلسطينيان و حقايق حاکم بر اراضي اشغالي از آن محروم بوده اند.