دستگاه ديپلماسي در بوته آزمايش

در آستانه برگزاري نشست نوامبر آژانس بين‌المللي اتمي كه يكي از محورهاي اصلي آن بررسي پرونده فعاليتهاي هسته‌اي ايران مي‌باشد، بار ديگر تحركات بين‌المللي در قبال ايران آغاز گرديده است. اولا سه كشور اروپايي با برگزاري نشستي در لندن همچون گذشته بر مواضع تكراري و مردود خود مبني بر پايان فعاليتهاي هسته‌اي و بازگشت ايران به مذاكرات بر اساس خواست و اهداف آنها تاكيد نمودند. ثانيا دبير كل آژانس بين المللي انرژي اتمي، گزارش خود در مورد بارزسي‌هاي جديد از ايران در اختيار 35 عضو شوراي حكام قرار داد ثالثا آمريكايي‌ها نيز جنگي تبليغاتي عليه ايران به راه انداخته وچنان وانمود مي‌كنند كه توانسته‌اند، اجماعي از اعضا شوراي حكام در راه آنچه از آن با نام صلح بين‌المللي ياد مي كنند ايجاد نمايند.
با توجه به جو حاكم بر عرصه بين المللي و اهداف وخواست ايران مبني بر دست يابي به حق چرخه سوخت و فن آوري هسته‌اي در آستانه نشست شوراي حكام چند نكته از سوي مقامات ايران و تيم مذاكره كننده مي تواند مورد تامل قرار گيرد:
1-در حالي كه سه كشور اروپايي در اجلاس هاي خود، ايران را به تعليق فعاليتها فرا مي خوانند، خود براي دست يابي به فن‌آوري هسته اي تلاش بي پاياني را آغاز نموده اند چنانكه، انگليس قوانيني را براي توسعه نسل جديد نيروگاه هاي هسته اي تدوين كرده است. فرانسه با رايزني‌ها و اعمال نفوذهاي بين‌المللي سرانجام مجوز تاسيس نيروگاه جوش هسته اي كه بر اساس توافقات گذشته بايد در ژاپن راه‌اندازي مي شد، بدست آورد. آلمانها در حالي كه دولت جديد در زمينه مسائل سياسي و تقسيم قدرت دچار اختلافات شديدي مي‌باشد، اما در ارتباط با حفظ و استمرار بهره‌گيري از نيروگاههاي هسته اي اجماعي كامل داشته و آن را از اولويتهاي دولت ارزيابي نمودند.
2-بر اساس آنچه از سوي منابع ديپلماتيك در مورد گزارش البرادعي در نشريات انتشار يافته است، اين نتيجه حاصل مي شود كه آژانس از استقلال كاري برخوردار نبوده و عملكرد آن در دوچارچوب  منافع قدرتهاي بزرگ و از سوي ديگر حفظ نقش و جايگاه آژانس در اجراي مفاد وآئين نامه‌هاي آن مي باشد، چنانكه در گزارش اخير، ضمن ابراز رضايت وقدرداني از همكاري مستمر و صادقانه ايران در بازديدها، بارديگر از ابهامات موجود در پرونده و لزوم ادامه يافتن سياستهاي اعتماد ساز ايران سخن به ميان آورده است .اين نوع موضع گيريها بيانگر اين حقيقت است كه اولا آژانس به خوبي از عواقب ارجاع پرونده ايران به شوراي امنيت آگاه است و به هيچ عنوان تمايلي به انجام چنين اقدامي ندارد ( اين مسئله در بخشهاي ابتدايي گزارش ملموس است). ثانيا بندهاي پاياني گزارش البرادعي بيانگر نفوذ قدرتهاي بزرگ درتصميمات آژانس است كه سبب مي‌‌گردد تا هرگز بر اساس واقعيات تصميم گيري ننموده و بيشتر خواست آنها را مد نظر قرار دهد.
3- تحولات عرصه جهاني اين واقعيت را نشان مي دهد كه گرايشات از نظام تك قطبي به چند قطبي افزايش يافته و امروز غيرمتعهدها، چين، روسيه، آفريقاي جنوبي براي پايان دادن بر استيلاي غرب بر جهان تلاس مي‌كنند.لذا موقعيت مناسبي براي اين كشورها ايجاد گرديده تا بتوانند با موضع گيري در برابر زياده‌خواهي‌هاي غرب در پرونده هسته اي ايران اولين گام را براي ابراز وجود در نظام بين‌المللي بردارند.(حضور موفق آنها در شوراي حكام مي‌تواند راه را براي حضور فعال تر در معادلات جهاني بويژه سازمان ملل فراهم آورد).
با توجه به آنچه ذكر شد بايدگفت كه اولا وقتي غرب  براي دست يابي وبهره‌برداري از انرژي هسته‌اي تمام تلاش خود را مبذول مي‌دارد و حتي از مجامع بين المللي براي تحقق آن بهره مي گيرد، هيچ دليل منطقي و توجيه پذيري براي پذيرش خواست آنها مبني بر پايان دادن به فعاليتهاي هستهاي وجود ندارد. ثانيا با توجه به جو حاكم بر شوراي حكام، سناريوي ارجاع پرونده ايران به شوراي امنيت، بيش از آنكه عملكردي واقعبينانه باشد، بيشتر اهرم فشاري براي به زانو درآوردن ايران و تحقق اهداف غرب است. لذا پذيرش زياده خواهي هاي اروپا به اين دليل، رويكردي منفعلانه و خارج از چارچوب اهداف ملي مي‌باشد كه هيچ گونه دستاوردي نخواهد داشت.
بر اين اساس جا دارد تا دستگاه ديپلماسي ما با اصرار بر حق خود در دست يابي به فن‌آوري صلح آميز هسته‌اي در برابر سياست هاي خصمانه غرب كه با تهديد و ارعاب همراه گرديده ايستادگي نموده و با گسترش ديپلماسي خود در قبال سايركشورها و بازيگران جديدعرصه بين المللي بويژه غير متعهدها، براي احقاق حق خود تلاش نمايد و بداند كه در شرايط كنوني كوتاه آمدن در برابر غرب به منزله رويگرداني از آرمانهاي ملت و استمرار سياستهاي مغرضانه غرب در ايران با استفاده از مراجع بين المللي خواهد بود.                          

خود بزرگ بيني هند در قبال ايران

هند يكي از كشورهايي است كه در سياست خارجي ايران از ديرباز داراي جايگاه ويژه اي بوده است ،به گونه‌اي كه دوطرف خود را از همپيمانان منطقه‌اي و جهاني ارزيابي مي‌نمايند.(طرح انتقال گاز ايران به هند از مهمترين پروژه‌هاي مشترك مي‌باشد).
آنچه در عملكرد هند در ماههاي اخير مشاهده مي گردد، عدم پايبندي آنها به توافقات ومناسبات دوجانبه بويژه در زمينه فعاليتهاي هسته‌اي ايران مي‌باشد كه نمونه آشكار آن راي مثبت آنها به قطعنامه اروپا و آمريكا در اجلاس سپتامبر شوراي حكام مي‌باشد .پس از اين اقدام كه  با انتقاد شديد ايران وحتي محافل سياسي دهلي‌نو مواجه گشت، تهران برخلاف رويكرد هند به مناسبات خود با اين كشور ادامه داد و در مواردي آن را ارتقاء بخشيد.
در كنار تحولات روابط دو كشور آنچه در مقطع كنوني ( در آستانه برگزاري اجلاس شوراي حكام ) قابل تامل است، سياست يك جانبه مقامات هند در توجيه سياستهاي آنها در اجلاس سپتامبر است كه مي تواند نمودي از تكرار آن در اجلاس آتي آژانس باشد. هرچند آنهادر اظهارات خود به نوعي سعي كرده‌اند تا از گزارش البرادعي استقبال وتا حدودي بر عملكرد غيرمسئولانه خود سرپوش گذارند اما آنها بايد به چند نكته توجه داشته‌ باشند.
1- در طي دوسال اخير همواره آژانس برعملكرد مثبت و همكاري همه جانبه تهران با بازرسان تقدير و اعلام داشته كه شبهه اي در اين زمينه وجود ندارد. لذا اين گفته هندي‌ها كه گزارش اخير البرادعي را به دليل مواضع خود مي‌دانند، اقدامي غير منطقي است و به هيچ عنوان قابل پذيرش نمي‌باشد كه آنها بخواهند عملكرد گذشته واحتمالا آينده خود را توجيه نمايند.(هند هيچ گونه نقشي در اين همكاريها نداشته است و اين روندي بوده كه ايران براي اعتمادسازي از ابتدا داشته است)
2- شوراي حكام داراي 35 عضو مي‌باشد كه به صورت اجماع تصميم گيري مي‌كنند لذا هند ،چنين جايگاهي ندارد كه بخواهد خود را عامل اصلي تحولات آژانس بداند و در اصل مي توان گفت آنها با اين بيانيه صرفا سعي كرده‌اند تا خود را بازگيري مهم در عرصه جهاني نشان دهند.
3- آنچه در سياست منطقه‌اي هند واضح است چالش اين كشور با پاكستان و تلاش براي تضعيف قدرت آن مي‌باشد. آنچه دهلي نو در پرونده ايران به آن تاكيد دارند مسئله عبدالقديرخان پاكستاني است. هندي‌ها به جاي آنكه با توجه به مناسبات خود با ايران تصميم گيري كنند، براي تحقق اهداف خود در برابر اسلام آباد كه شامل معرفي اين كشور به عنوان قاچاق‌چي مواد هسته‌اي و بيان غير صلح آميز بودن فعاليتهاي هسته اي آن است،تلاش مي‌كند.به عبارتي ديگر آنها از پرونده تهران براي مقاصد شخصي بهره مي‌گيرند كه اين امر در مناسبات دوجانبه غير قابل پذيرش است.
4- هند اثبات نموده كه در عملكرد خود پيرو سياستهاي آمريكا وغرب گشته و در  تصميم گيري ها از كمتر استقلالي برخوردار است. بر اين اساس اين هشدار براي دهلي نو، وجود دارد كه در صورت استمرار اين رويه و همسو شدن با غرب در قبال ايران(به هر بهانه اي كه مي خواهد باشد) در آينده بايد شاهد تضعيف جايگاه منطقه اي وبين المللي خود باشد، بويژه اينكه قدرتهاي جديدي همچون غير متعهدها،چين، آمريكاي لاتين در حال ظهورند كه به هيچ عنوان پذيراي غرب و متحدان آن نيستند.(چنانكه هند بر خلاف نظر مردم خود وفقط به خاطر آمريكا به گسترش مناسبات با رژيم صهيونيستي روي آورد).
5- ايران با داشتن منابع اقتصادي و سياسي ، توانايي بهره گيري از همپيمانان جديد در عرصه بين‌المللي را دارد چنانكه در اين زمينه اقدامات ارزنده اي صورت گرفته است، لذا هند بايد بداند كه ايران اجبارا نيازمند هند نيست كه  بخواهد به خاطر معطوف شدن اين كشور با اهداف خود در زمينه فعاليت هاي صلح آميز هسته اي به امتياز دهي به اين كشور روي آورد.(هندي ها سعي دارند تا با بزرگنمايي جايگاه خود در شوراي حكام، ايران را به امتياز دهي بويژه در زمينه نفت وگاز ومناسبات اقتصادي واردار نمايد.)
در نهايت بايد گفت كه مواضع هند در قبال گزارش البرادعي بيانگر نوعي انفعال در سياست خارجي اين كشور در قبال ايران و احتمالا توجيه مواضع آينده آنها در شوراي حكام مي باشد، كه سعي دارد آن را در چارچوب اهداف آژانس وانمود نمايد. اما بايد آنها در نظر داشته باشند كه اين موضع‌گيريها جز انزوا و دور شدن اين كشور از ايران و ساير كشورهاي منطقه نتيجه اي نخواهد داشت وآنها هستند كه در نهايت متضرر مي شوند. بر اين اساس جا دارد تا آنها با تغيير در مواضع گذشته خود رويكردي مثبت در قبال ايران اتخاذ كنند و از همسويي كوركورانه از اروپا وآمريكا دورگردند و بدانند كه كشورهاي ديگري هستند كه جايگزين دهلي نو در مناسبات ايران كردند وتهران وابسته به عملكرد آنها نيست ، كه بخواهند همچنان در برابر خواسته هاي آنها سرتسليم فرود آورد.

بازگشايي مرز رفح و پيامدهاي آن

پس از اجراي طرح عقب‌نشيني رژيم صهيونيستي از نوار غزه، مذاكرات براي تعيين خطوط مرزي و اجراي ساير مفاد موافقتنامه‌ها و نقشه راه، ادامه يافت. آنچه دراين زمينه در طي روزهاي اخير قابل توجه بود، توافق براي استقرار نيروهاي سازمان ملل در مرزهاي رفح است. اين امر در حالي صورت گرفت كه دو نگرش متفاوت را در پي داشت ،از يك سو مقامات تشكيلات خودگردان، رژيم صهيونيستي و منابع خارجي آن را گامي مثبت در راه تحقق صلح مي‌دانند و از سوي ديگر گروه‌هاي مقاومت با ديده ترديد به آن نگريسته و چنين توافقي را براي مبدل نمودن غزه به زندان ارزيابي نمودند. با توجه به تحولات جاري فلسطين و بندهاي توافقنامه، پيامدهاي آن از چند بعد قابل  بررسي است.
1ـ از مهمترين اهداف رژيم اشغالگر قدس سركوب مقاومت و انتفاضه مي‌باشد. اما ماهيت استقلال خواهانه و آزادي‌طلبانه اين مبارزات مانع از اجماع جهان در برابر اين امر شده است. با توجه به اينكه براساس توافقات بعمل آمده يك سوي رفح به نيروهاي بين‌المللي واگذار شده است، اين فرصت براي رژيم صهيونيستي ايجاد مي‌گرددكه به كمك اين مراجع از يك سو به خلع سلاح مقاومت بپردازد و از سوي ديگر هرگونه تحركي را در غزه زير نظر داشته باشد و با استدلال نقض حريم بين المللي به محكوم كردن مقاومت در مجامع جهاني بپردازد( با توجه به اينكه كميته بين‌المللي چندان استقلال نداشته و پيشرفت نظارت آمريكا و غرب است). چنانكه مقامات حماس بارها تاكيد كرده‌اند كه اين طرح، غزه را به زندان بزرگ مبدل خواهد ساخت كه تحت نظارت امنيتي تل‌آويو خواهد بود.
2ـ صهيونيست‌ها در حالي كه خود را تحقق‌بخش صلح و امنيت درمنطقه مي‌دانند و سعي دارند تا با بزرگنمايي خروج از غزه  و توافقنامه‌هاي بعمل آمده ،چهره‌اي جهاني براي خود ايجاد نمايند در عمل به گسترش جنايات در سرزمين‌هاي اشغالي مبادرت ورزيده و همچنان به ساخت شهرك‌ها در بيت‌المقدس كرانه باختري و بلندي‌هاي جولان مي‌پردازند. با توجه به اينكه اين تحركات از يك سو و مشكلات داخلي، رژيم صهيونيستي را به چالش كشانده است ، لذا آنها با واگذاري امنيت رفح‌به نيروهاي بين‌المللي تلاش مي‌كنند تا به كمك اين نيروها بتوانند با خيال آسوده‌تري به تحركات خود در ساير مناطق استمرار بخشند در حالي كه نظارت بر غزه را با كمك آنها اجرا مي‌كنند.
3ـ يكي از مهمترين تحولات سرزمين‌هاي اشغالي، برگزاري مرحله چهارم انتخابات شهرداري‌ها و پارلمان مي‌باشد با توجه به اينكه رژيم صهيونيستي از حضور اعضاء و نمايندگان مقاومت در پارلمان آينده، حراس دارند و تلاش گسترده‌اي را براي جلوگيري از اين مهم مبذول مي‌دارند، حضور نيروهاي امنيتي در رفح مي‌تواند از يك سو موجب عدم شركت گسترده مردم در انتخابات شود و از سوي ديگر به بهانه‌هاي امنيتي با شناسايي و دستگيري اعضاء مقاومت از حضور آنها در انتخابات جلوگيري كنند كه اين امر براي صهيونيست‌ها در شرايط كنوني بسيار اهميت دارد.
4ـ از چارچوب‌ها و آرمان‌هاي فلسطينيان تشكيل كشور مستقل فلسطين مي‌باشد. اين اصل در حالي مطرح است كه رژيم صهيونيستي و بعضا همپيمانان غربي آن به هيچ عنوان خواهان پذيرش اين حق نمي‌باشند و تلاش دارند تا به هر نحوي مانع آن شوند. (پس از آزادي غزه نگرش‌ها براي تشكيل كشور فلسطين بيش از پيش رشد يافت).
با توجه به اين كه حاكميت، حكومت، قلمرو و جمعيت جزء اصول و اركان تشكيل كشور است با واگذاري امنيت مرزهاي غزه و رفح به رژيم صهيونيستي و نيروهاي سازمان ملل براي اين اصل تاكيد مي‌شود كه تشكيلات خودگردان توانايي برقراري نظم و امنيت را ندارد لذا شرايط مبدل شدن به كشوري مستقل نيز براي آن غيرمتصور و غيرانجام مي‌نمايد.
5ـ نكته قابل تامل در توافقنامه رفح، نقش مقامات آمريكايي در آن است ،چنانكه تا پيش از سفر رايس به سرزمين‌هاي اشغالي، رژيم صهيونيستي از انجام هرگونه مذاكره در مورد رفح خودداري مي‌نمود اما پس از ديدار رايس دو طرف بر اجراي اين طرح به توافق رسيدند. اين امر از يك سو بيانگر نقش و جايگاه سرزمين‌هاي اشغالي در سياست خارجي آمريكا مي‌باشد، چنانكه رايس براي تحقق اين مهم يك روز سفر خود به آسيا را به تاخير انداخت تا بر بهبود جايگاه آمريكا در عرصه معادلات جهاني در شرايط كنوني تاثيرگذار باشد. از سوي ديگر اين امر را بايد هشداري به كشورهاي اسلامي و تشكيلات خودگردان در زمينه همكاري با اهداف آمريكا براي حل بحران خاورميانه دانست كه مي‌تواند در گرايشات و عملكرد اين كشورها در برابر واشنگتن تاثيرگذار باشد.
در نهايت با عنايت به تحولات سرزمين‌هاي اشغالي مي‌توان گفت كه در شرايط كنوني اجراي طرح رفح برخلاف آنچه صهيونيست‌ها ومحافل غربي ادعا مي‌كنند گامي در جهت تحقق صلح و بعضا تشكيل دو كشور مستقل در منطقه نمي‌باشد بلكه چنانكه رهبران حماس اعلام داشتند اين امر، صرفا براي استمرار نقش امنيتي صهيونيستها در نوار غزه و تشديد جنايات عليه فلسطينيان و مقاومت است كه حاصل آن شهادت و بازداشت صدها نفر خواهد بود لذا جا دارد تا همچون گذشته مردم فلسطين با حفظ سلاح وحدت در برابر اين توطئه تل‌آويو و غرب مقاومت نموده و دچار انشعاب و اختلاف نگردند.

1-ملك عبدا… دوم ،در عرصه سياست داخلي با چالشهاي بسياري از جمله مخالفت افكار عمومي با سياستها و عملكردهاي دولت وايجاد دودستگي ميان اعضا كابينه كشور مواجه است.اين نابساماني ها سبب شده تا دامنه مخالفتها با ملك عبدا… گسترش يافته و آنيده سياسي آن تحت الشعاع قرار گيرد. لذا در شرايط كنوني وي سعي دارد تا با ايجاد اصلاحات اولا از ميزان نارضايتي‌هاي مردمي بكاهد ثانيا كابينه‌اي همسو با اهداف و سياستهاي خود تشكيل دهد تا تضميني براي آينده حكومت آن باشد.

2-يكي از مراكزي كه همواره مجامع جهاني بويژه آمريكا از آن به عنوان مركز تروريسم ياد مي‌كند، اردن است.( بويژه اينكه اومصعب الزرقاوي رهبر القاعده در عراق، تابعيت اردني دارد). پس از انفجارهاي امان، اين فرصت براي ملك عبدا… ايجاد شد تا ضمن معرفي كشورش به عنوان قرباني تروريسم از اتهامات گذشته مبرا گردد. در همين چارچوب تغييرات اخير را بايد نمايشي از تلاش اين كشور براي مبارزه با تروريسم دانست كه مي‌تواند ضمن بهبود وجهه اردن در عرصه جهاني، كمكهاي بين‌المللي را نيز براي تحقق اين هدف براي آنها به همراه داشته باشد.

درنهايت مي‌توان گفت كه در مقطع كنوني ايجاد تغييرات در راس هرم سياسي اردن(11 نفر) هرچند بيانگر ايجاد تغييراتي بنيادين در نحوه نگرش و چارچوب سياستهاي دولتمردان امان است، اما با توجه به اهداف منطقه‌اي وبين‌المللي ملك عبدا…اين دگرگوني چندان تغييري در رويكرد آنها به تحولات جهاني ايجاد نخواهد كرد و بيشتر براي به نمايش گذاردن چهره اي از اصلاحات سياسي واجتماعي و در نهايت مبارزه با تروريسم است تا شايد بدين وسيله ضمن برخورداري از حمايت ها و امكانات آمريكا به بهبود وجهه جهاني خود به عنوان يكي از محورهاي مبارزه با تروريسم دست يابند.

رويكرد غير معتهدها به ايران

از آغاز بررسي پرونده هسته‌اي ايران در آژانس بين‌المللي انرژي اتمي،محوراقدامات ايران بر اساس دو اصل همسويي با آژانس براي اعتمادسازي ومذاركره با سه كشور اروپايي آلمان، فرانسه و انگليس، استوار گرديدكه حاصل اين عملكردها در نهايت تعليق فعاليتهاي هسته‌اي و عدم بسته شدن پرونده ايران در شوراي حكام بود. پس از پايان مهلت سه كشور اروپايي براي ارائه نظرات و پيشنهادات مورد نظر تهران در مرداد ماه، رويه سياست خارجي ايران از محوريت سه كشور اروپايي تغيير وگرايش به گروه دومي با نام غير متعهدها«گروه نم»آغاز گرديد. اين رويكرد كه با مخالفت اروپا و آمريكا همراه بود در اجلاس سپتامبر سبب شد تا برخلاف دوره‌هاي گذشته، قطعنامه شوراي حكام به جاي اجمال با راي گيري  تصويب گردد. اين نتيجه موجب شد تا تهران براي اجلاس ماه نوامبر رويكرد خود را به غيرمتعهدها در كنار روسيه و چين بيش از پيش گسترش دهد.
چنانكه در اين راستا مقامات ايران ديدارهايي از اين كشورها داشته و در حال حاضر نيز نمايندگان سه كشور كوبا، مالري و آفريقاي جنوبي(ترونيكاي غيرمتعهدها) در تهران، پرونده هسته‌اي را مورد بررسي قرار دادند. با توجه به اهدافي كه غيرمتعهدها در عرصه جهان پي‌گيري مي‌كنند چند نكته در زمينه ارتباط آنها با ايران قابل تامل است:
1-با توجه به موقعيت استراتژيك و ژئواكونوميك و منابع سرشاري كه در ايران وجود دارد، حضور و گرايش غيرمتعهدها مي‌تواند فرصت بهره‌مندي از اين موقعيتها را براي آنها فراهم آورد كه موجب بي‌نيازي آنها از بسياري از قدرتهاي جهان و تقويت وضعيت اقتصادي آنها گردد بويژه اينكه ايران بازار مناسبي براي كالاهاي غيرمتعهدها خواهد بود.
2-تلاش سه كشور اروپايي و آمريكا، نه تنها شكست ايران در معاملات هسته‌اي در ارجاع پرونده شواري امنيت است بلكه هدف ديگر آنها شكست گروه نم مي‌باشد كه به عنوان قطبي مستقل در شوراي حكام عمل مي‌كند. لذا غيرمتعهدها بايد بدانند كه ايران سپري براي خنثي سازي توطئه‌هاي آمريكا و غرب عليه آنها است و عقب نشيني آنان در قبال خواسته‌هاي ايران، احتمال گرايش ايران به سه كشور اروپايي، روسيه و چين را افزايش مي‌دهد كه مسلما اين امر منافع غيرمتعهدها را در ايران و عرصه جهاني تهديد خواهدكرد .
3-با توجه به سياستهاي غيرمتعهدها كه مي‌خواهند خود را به عنوان قدرتي بزرگ در عرصه معادلات جهاني معرفي نمايند، حضورشان در پرونده ايران، فرصت مناسبي براي بيان قابليتهاي آنها است كه مي‌تواند در جهت هدف ديگر آنها مبني بر حضور دائم در شوراي امنيت ومجامع بين‌المللي بسيار موثر باشد، در حالي كه عقب نشيني آنها، لطمات بسياري بر قدرت آنها در عرصه جهاني وارد مي سازد.بر اين اساس آنها براي بقاء بايد همچنان در كنار ايران بمانند و از آن حمايت كنند چرا كه در صورت عدم تحقق خواسته‌هاي ايران در شوراي احكام مبني بر دست يابي به فن‌آوري اوارنيوم،مي تواند موجب خروج ايران از آژانس شود، ولي براي غيرمتعهدها يعني پايان قدرت نمايي در جهان.
4-از زمان تشكيل غيرمتعهدها، هنوز آنها نتوانسته‌اند به يك اتحاد و همبستگي واحد دست يابند واين امر موجب تضعيف آنها مي‌باشد. پرونده هسته‌اي ايران، را بايد جايگاهي مناسب براي ايجاد اين همبستگي دانست كه مي‌تواند از انشعاب وسستي گروه غيرمتعهدها پيش‌گيري نمايند.
5- غيرمتعهدها بايد بدانند كه در صورت پيروزي غرب در پرونده هسته‌اي ايران، در آينده‌اي نه چندان دور سناريوي ايران براي آنها تكرار و غرب پرونده آنها را در آژانس بازگشايي خواهد كرد، چراكه سياست آنها، عدم برخورداري كشورهاي ديگر از فن‌آوري و تكنولوژي‌هاي روز مي‌باشد كه غيرمتعهدها نيز در اين جرگه قرار دارند. لذا حمايت آنها از ايران مي‌تواند مانع استمرار سياستهاي خصمانه غرب عليه آنان گردد كه مسلما اين امر براي اين كشورها بسيار حائز اهميت خواهد بود.
در نهايت مي‌توان گفت كه درشرايط كنوني غيرمتعهدها براي اينكه بتوانند به اهداف منطقه‌اي وبين‌المللي خود، بويژه قدرت‌نمايي در برابر آمريكا و اروپا وحضور در شوراي امنيت به عنوان عضو دائم دست يابند بايد در حل پرونده ايران و آن هم برخلاف سياستهاي مغرضانه غرب و در راستاي دست‌يابي ايران به حق خود در كسب چرخه سوخت هسته‌اي تلاش نمايند و بدانند كه شكست ايران در اين معادله ،به معني شكست و البته تكرار اين سرنوشت در آينده براي آنها خواهد بود. لذا جا دارد تا براي حفظ موقعيت و جايگاه خود به حمايت‌ از حقانيت تهران استمرار بخشند و تحت تاثير تهديدات و وعده‌هاي غرب قرار نگيرند و استقلال خود را در شوراي حكام حفظ نمايند.

در نهايت مي‌توان گفت كه ياسر عرفات فردي بود كه تمام عمر خويش را براي تحقق آرمانها و ارزشهاي مبارزاتي صرف نمود، لذا نه تنها در گذشته بلكه در آينده نيز نقش و مكتب مبارزاتي كه او بنيان نهاد را در دستيابي ملت فلسطين به خواسته‌هايشان نمي‌توان ناديده گرفت، چرا كه او از بانيان تشكيل و توسعه مقاومت بود كه با سياست و تدبير يك رهبر كاريزما، آنها را هدايت مي‌نمود. لذا روزي كه آرمان تشكيل كشور مستقل فلسطين به پايتختي قدس شريف محقق شود، ياسر عرفات را در كنار ساير رهبران و شهداي مقاومت مي‌توان از تاثيرگذاران و عاملان اين رسالت بزرگ دانست كه نامشان در تاريخ فلسطين جاودان خواهد ماند.

در حاشيه عمليات پرده فولادين

 
در ادامه سياست سركوب درعراق، اشغالگران به همراهي نيروهاي امنيتي عراق، عمليات گسترده‌اي را در مناطق مرزي سوريه با عراق بويژه در الانبار آغاز نموده‌اند. هر چند مقامات آمريكايي علت اصلي اين عمليات را مبارزه با گروههاي تروريستي و گامي ديگر براي ايجاد شرايط براي انتخابات پارلمان عنوان نموده‌اند اما با توجه به تحولات منطقه‌اي بويژه مواضع اتخاذ شده عليه سوريه اين تحركات از چند منظر قابل تامل مي باشد.
1) از آغاز جنگ عراق آمريكا به همراه مقامات عراقي، عامل اصلي ناآرامي درعراق را به عملكردهاي ضعيف سوريه در مرزها و بعضا دخالت مستقيم آن معرفي نسبت داده اند و آن را عامل ناكامي هاي خود مي دانند.
2) يكي از چارچوبهاي سياست خارجي آمريكا، ادامه سياست اصلاحات و به عبارتي تغيير ساختار سياسي و اجتماعي خاروميانه در راستاي اهداف خود مي‌باشد، در اين ميان، سوريه از مهمترين طرفهاي اين طرح ارزيابي مي‌گردد. لذا آمريكايي‌ها سه پرونده را براي دمشق بازگشايي نمودند، تحولات فلسطين، لبنان و سرانجام ناآرامي هاي عراق كه براي تحقق پرونده سوم ( عراق) با گسترش تحركات در مناطق مرزي از يك سو سعي دارند تا بر اتهامات خود بر دمشق تاكيد از سوي ديگر اين كشور را وادار به همسويي با  خواسته‌هاي خود نمايد.
3) پس از تصويب قطعنامه 1636 شوراي امنيت كه سوريه را ملزم به رعايت و همكاري با كميته تحقيق ترور حريري مي‌نمود، آمريكا و غرب، همچنان خواستار اعمال فشار بيشتر برسوريه براي انزواي بيشتر و در نهايت اعمال تحريمهاي اقتصادي و سياسي بر آن مي‌باشند، كه تحولات عراق مي‌تواند يكي از عوامل و طرحها براي اجراي اين توطئه باشد (در طي عمليات پرده فولادين از فراز 180 تروريست به سوريه خبر داده‌اند كه تاييد كننده حمايت سوريه از تروريسم است)
4) از مهمترين بازيگران صحنه تحولات سرزمين‌هاي اشغالي، سوريه مي‌باشد كه سبب گرديده تا بسياري از توطئه‌هاي رژيم صهيونيستي خنثي و طرحهاي آن ناتمام ماند. اين امر سبب گرديده تا تل‌آويو، همواره خواستار اعمال فشارهاي غرب برسوريه براي كنار ماندن سوريه از سرزمين‌هاي اشغالي مي‌باشد. در حال حاضر كه آمريكا عمليات پرده فولادين را در مرز سوريه انجام مي‌دهد، جوخه‌هاي ترور رژيم صهيونيستي، تحركات خود در غزه و بلندي‌هاي جولان و مزارع شبعا را گسترش داده( در بلندي‌هاي جولان در حال ساخت شهرك هاي صهيونيست نشين مي‌باشد). لذا تحركات نيروهاي آمريكايي، نوعي همسويي يا اهداف رژيم اشغالگر قدس در دور ساختن سوريه از تحولات فلسطين بويژه در جولان است.
5) از چالشهاي آمريكا در عرصه سياست داخلي، گسترش مخالفتها با سياستهاي آمريكا در عراق مي‌باشد در حالي كه توجيهات آن براي افزايش تلفات و نيز عدم رسيدگي به حوادث داخلي ايالات متحده ازسوي مردم پذيرفتني نمي‌باشد. براين اساس آمريكا با معرفي سوريه به عنوان مرز ورود تروريسم از يك سو شكست‌هاي خود را در عراق توجيه مي‌كند و از سوي ديگر همچنان خود را پيشگام درراه مبارزه با تروريسم معرفي مي‌نمايد تا بدين وسيله از مخالفتهاي داخلي بكاهد.
6) درطي روزهاي اخير، اجلاس آمريكاي لاتين در آرژانتين در حالي برگزار شد كه افكار عمومي اين منطقه با سياستهاي بوش مخالفت كرده و تظاهراتهاي گسترده‌اي برگزار كردند .( نتيجه نهايي نشست نيز شكست طرح آمريكا بود). با توجه به پيامد اين تحولات براي هژموني آمريكا گسترش تحركات آن هم درمرز سوريه مي‌تواند عاملي براي انحراف افكار عموي از اين شكست به عراق باشد كه در آن آمريكا خود را پيروز و مقتدر نشان مي‌دهد.
7) عمليات نظامي درعراق، در مناطق سني‌نشين اجرا مي‌گردد لذا اين اقدام را گامي درجهت استمرار سياست تفرقه‌افكني ميان سني، شيعه و اكراد و ايجاد شرايطي براي تحريم و يا كاهش حضور اين اقشار در انتخابات دانست.
درنهايت با توجه به تحولات جهان مي‌توان گفت كه آغاز عمليات پرده فولادين آن هم در مرز سوريه بيش از آنكه در راستاي مبارزه با تروريسم و برقراري امنيت باشد، بيشتر در چارچوب سرپوش نهادن بر شكستهاي آمريكا درسياست داخلي و خارجي و نيز اعمال فشارهاي بيشتر برسوريه و وادار نمودن آن به همكاري و هسمو، با اهداف غرب مي‌باشد. لذا در شرايط كنوني اين عمليات را نيز مانند سايرتحركات صورت گرفته نمي‌توان عاملي براي تحقق صلح  بلكه استمراري  براي ادامه ناآرامي‌ها است ،چرا كه عامل اصلي بحرانهاي عراق، حضور اشغالگران است و هنگامي كه آنها اين كشور را ترك كنند مي‌توان اميدوار به برقراري صلح و تشكيل كشوري مستقل و مقتدر بود كه در حال حاضر امري دور از ذهن مي‌نمايد.

شكست بوش در آمريكاي لاتين

يكي از مراكزي كه ايالات متحده، آن را جزء منطقه انحصاري خود مي‌داند، آمريكاي لاتين مي‌باشد.با توجه به اهميت منطقه بويژه به عنوان منبع عظيم نفت و منابع طبيعي، تدابير گسترده اي براي حفظ سلطه و به عبارتي صحيح‌تر، استعمار و استثمار آن از سوي آمريكا اتخاذ گرديده است از جمله، ايجاد اختلافات و بحران داخلي در كشورهاي منطقه ، تضعيف اقتصاد و به نوعي وابستگي آنها به كمك‌هاي آمريكا و محافل بين‌المللي (نمونه بارز آن را در قبال آرژانتين مي‌توان مشاهده نمود)، ايجاد منطقه آزاد تجاري براي ورود كالاهاي آمريكايي به اين منطقه كه موجب نابودي صنايع آنها مي شود، روي كارآوردن دولت‌هاي ضعيف و دست‌نشانده كه توانايي تصميم‌گيري مستقل را ندارند ، جلوگيري از گسترش حوزه فعاليت ديپلماتيك كشورهاي منطقه به مناطق دور دست، بويژه در ارتباط با چين و روسيه، سرمايه‌گذاري كلان در بخش نفت كه تضمين كننده انتقال اين ماده حياتي به آمريكا مي‌باشد و ...
هر چند دولتمردان آمريكا با اتخاذ چنين تدابيري (بويژه در بعد اقتصادي) تمام تلاش خود در براي حفظ استيلاي خود بر اين منطقه مبذول داشته‌اند، اما در طي ماه‌هاي اخير، تحولات آمريكاي لاتين به نوعي بيانگر آغاز دوره بيداري و افزايش تمايل براي استقلال‌خواهي و مقابله با سياست‌هاي توسعه‌طلبانه و مداخله‌جويانه آمريكا دارد. سرآغاز اين تحولات را مي‌توان در مخالفت مردم اكوادور با فروش نفت به آمريكا كه با قيمت 12دلار صورت مي‌گرفت دانست كه موج آن در بوليوي، مكزيك، كلمبيا نيز فراگير شد. در حالي كه مقامات آمريكايي در سياست داخلي و خارجي با مخالفت گسترده افكار عمومي خود مواجه هستند و تحولات و ناكامي هاي آمريكا در عراق به اين بحران دامن مي زند،امروز مقامات كاخ سفيد در آمريكاي لاتين نيز باچالش‌هاي عديده‌اي روبرو شده اند .اولا، كشورهايي مانند كوبا و ونزوئلا در بعد سياسي آمريكا را به چالش كشانده و به عبارتي اقتدار ونفوذ آمريكا در منطقه را زير سئوال برده كه خواهان ايجاد قطبي همسان با آمريكا در منطقه مي‌باشند .ثانيا، جنبش‌هاي مردمي و استقلال طلبانه در بسياري از كشورهاي منطقه ايجاد شده كه هدف آنها كوتاه كردن دست استعمار واشنگتن از منابع طبيعي و حقوق سياسي آنها است. ثالثا، برخلاف تلاش آمريكا براي تفرقه افكني در منطقه، نوعي حس وحدت و يكپارچگي ميان كشورهاي اين حوزه ايجاد شده كه نمود آن را مي‌توان در ساخت شبكه ماهواره اي ضدآمريكايي و تشكيل اجلاس‌هاي منطقه‌اي مشاهده نمود.
در نهايت مي‌توان گفت كه در مقطع كنوني كه آمريكا به توسعه سياست‌هاي خود در خاورميانه روي آورده و سعي دارد تا اين مناطق را نيز به حوزه نفوذ خود الحاق نمايد، در نقطه مقابل يعني حوزه آمريكاي لاتين كه از زمان استقلال آمريكا جزء مناطق نفوذ  آن قلمداد مي‌شد، دولتمردان آمريكا را با چالش هاي جديدي مواجه ساخته‌اند كه خروج از بن بست آن در شرايط كنوني براي آمريكا امكان‌پذير نمي‌باشد.چرا كه از يك سو بسياري دولت‌هاي دست‌نشانده آمريكا توسط مردم سرنگون شده‌اند و از سوي ديگر جنبش بيداري و ضد استعماري در منطقه ايجاد شده كه مي توان بانيان آن كوبا و ونزوئلا دانست. لذا تظاهرات‌هاي صورت گرفته در آرژانتين كه در راستاي مخالفت با سياست‌هاي استثماري آمريكا برپا گرديده و مواضع مقتدرانه مخالفان آمريكا در اجلاس آمريكاي لاتين را بايد سخن تمام ملت‌هاي آمريكاي جنوبي ارزيابي نمود كه سرآغازي براي پايان استيلاي واشنگتن بر منابع و دولت‌هاي اين منطقه و شكستي ديگر در كارنامه جرج‌بوش است.

تهاجم به مناطق فلسطيني نشين سرپوش شكست صهيونيست ها

درطي روزهاي اخير، رژيم اشغالگر قدس برخلاف توافقات گذشته، تجاوزات خود به غزه و كرانه باختري را تشديد نموده كه نتيجه آنها شهادت‌دهها فلسطيني و اسارت صدها تن بوده است .اين تحركات در حالي صورت مي‌گيرد كه :
1)در طي روزهاي گذشته كشورهاي عربي قطعنامه‌اي به كميته خلع سلاح مجمع عمومي سازمان ملل با متحوي تروريسم دولتي رژيم صهيونيستي و خطرتسليحات هسته‌اي اين رژيم براي صلح جهاني ارائه كردند كه با 149 راي به تصويب رسيد.
اين قطعنامه هر چند لازم الاجرا نمي‌باشد و تل‌آويو نيز مانند ساير قطعنامه‌ها آن را اجرا نخواهد كرد، اما اين امر، اولا اقدامي بود براي آگاهي افكار عمومي جهان از جنايات رژيم صهيونيستي ثانيا تاكير برعدم تغيير مواضع كشورهاي عربي در قبال تل‌آويو و حمايت آنها از ملت فلسطين در حالي كه رژيم صهيونيستي در طي ماههاي اخير با تبليغات گسترده سعي نموده تا روابط خود با جهان عرب را رو به بهبود و حتي در سطح سياسي و ديپلماتيك نشان دهد ثالثا به رغم تلاش تل‌آويو براي توسعه سياست خارجي و معرفي خود به عنوان يك دولت حاضر در صحنه معادلات جهاني ،اين اجماع صراحتا بيانگر شكست سياست خارجي شارون مي‌باشد. برهمين اساس رژيم صهيونيستي با تشديد حملات به فلسطينيان مي خواهد تا قطعنامه سازمان ملل را بربي‌اهميت نشان دهد  تا هم روحيه‌اي باشد براي صهيونيستها و از سوي ديگر تضعيف بانيان قطعنامه.
2)رژيم صهيونيستي در حالي مناطق فلسطيني نشين را زير آتش‌ گرفته است كه همچون سالهاي گذشته، مسلمانان سراسر جهان، روز قدس را كه نمادي از حمايت جهان اسلام از ملت فلسطين تا آزادي قدس شريف است، برگزار كردند. با توجه به بازتاب اين حركت جهاني، صهيونيستها سعي مي‌كنند تا با استمرار حملات به غزه و كرانه باختري از يك سو افكار عمومي جهان را به عملكرد خود معطوف نمايند تا عملكرد مسلمانان در روز قدس كمتر نماد جهاني پيدا كند و از سوي ديگر بر سياست سركوب انتفاضه و جلوگيري از تشكيل مستقل فلسطين تاكيد تا موجب تضعيف روحيه مسلمانان جهان و ملت فلسطين گردد.
3)محمود عباس پس از بازگشت از سفر دوره‌اي كه به واشنگتن ختم شد، برحمايت ساير كشورها بويژه آمريكا بر توقف جنايات و سياستهاي توسعه‌طلبانه رژيم صهيونيستي تاكيد نمود. (چنانكه مقامات كاخ سفيد نيز از تل‌آويو خواسته اند تا ضمن مشخص كردن مرزهاي خود به تحركات نظامي پايان دهد). اين در حالي است كه تل‌آويو سعي مي‌كند تا تفكر شكست مذاكرات محمود عباس با مقامات آمريكايي را در اذهان ايجاد نمايد و از سوي ديگر بربحران ايجاد شده درتشكيلات خود گردان و تضادهاي ميان ابومازن و گروههاي مقاومت دامن زند. لذا تحركات اخير اين رژيم را بايد گامي در جهت تحقق اين اهداف ارزيابي نمود. (ابومازن در سفر دوره‌اي خود سعي داشت تا با همسو نمودن جامعه جهاني با اهدافش ، به بهبود وجهه خود در ميان فلسطينيان كمك نمايد كه عملكرد صهيونيستها مي‌تواند مانع از تحقق اين مهم گردد.)
4) يكي از سياستهاي رژيم صهيونيستي، بهره‌گيري از منابع خارجي براي تحقق اهداف سياسي و اقتصادي مي‌باشد. اين رژيم براي انجام اين مهم با تشديد حملات به فلسطينيان كه بيانگر شكست طرح خاورميانه و صلح منطقه است همواره از جامعه جهاني امتيازاتي كسب كرده است. در مقطع كنوني نيز كه نمايندگان روسيه، كميته چهارجانبه ، آمريكا و اروپا به سرزمين‌هاي اشغالي معطوف گرديده‌اند، بار ديگر شارون با در پيش گرفتن سياست مشت‌آتشين، خواهان جلب حمايت‌هاي خارجي براي بدست آوردن منابع مالي براي استمرار ساخت ديوار حائل و شهرك‌سازي در كرانه باختري و بلندي‌هاي جولان و امتيازات  سياسي در عرصه بين‌المللي از جمله وادار نمودن كشورهاي اسلامي به برقراري روابط با اين رژيم  دست يابد.
درنهايت و با توجه به تحولاتي همچون تصويب قطعنامه عليه رژيم صهيونيستي در سازمان ملل و روز جهاني قدس، مي‌توان گفت كه تشديد جنايات رژيم اشغالگر قدس در مقطع كنوني نه از روي قدرت بلكه اقدامي در جهت سرپوش نهادن بر شكستها و ناكامي‌هاي اين رژيم در سرزمين‌هاي اشغالي و عرصه بين‌المللي مي‌باشد. البته بايد به اين نكته توجه داست كه عملكرد جهان اسلام در روز قدس شكستي سنگين براي سياست ها  واهداف رژيم صهيونيستي كه در لواي تشديد حملات به مناطق فلسطيني نشين تدوين گرديده مي باشد،چنانكه تاريخ نشان داده است كه تشديد اين جنايات نه تنها موجب پايان مقاومت و حمايت‌هاي مسلمانان از ملت فلسطين نمي‌گردد بلكه بر استقامت و اراده جهان براي نابودي رژيم صهيونيستي مي‌افزايد و جهان اسلام تا نابودي اشغالگران سكوت نخواهد كرد و ملت فلسطين نيز بر انتفاضه و مقاومت تا تشكيل كشور مستقل فلسطين به پايتختي قدس شريف ادامه خواهند داد در حالي كه در اين راه صرفا بر سلاح وحدت و يكپارچگي و خودداري از تفرقه و دودستگي تاكيد خواهند كرد. همانطور كه جهان اسلام در روز قدس براين اصل تاكيد نمودند.

سوريه از كشورهايي مي‌باشد كه در عرصه تحولات خاورميانه، نقشي فعال و تاثيرگذار داشته است در اين ميان عملكرد مثبت اين كشور در لبنان كه منجر به برقراري صلح و امنيت و ثبات سياسي در آن گرديد، كاركرد دمشق درتحولات سرزمين‌هاي اشغالي و مقابله با جنايات رژيم اشغالگر قدسي كه به صورت مستقيم و غيرمستقيم با حمايت از گروه‌هاي مقاومت ودر نهايت سياستهاي واقع‌بينانه سوريه در ايجاد وحدت وهماهنگي ميان كشورهاي عربي واسلامي و… را نمي‌توان ناديده گرفت.

.گزارش مغرضانه مهلس سبب گرديد تا  شوراي امنيت جلسه‌اي را عليه سوريه برگزار كند در حالي كه مقامات غربي بويژه آمريكا و فرانسه كه خود را بازيگران اصلي صحنه لبنان مي‌دانند براي تصويب قطعنامه‌اي يك جانبه عليه سوريه تلاش نمودند هر چند بانيان قطعنامه هدف خود را برقراري صلح وثبات در لبنان و جلوگيري از تروريسم دولتي در عرصه جهان عنوان كرده‌اند اما سياستهاي آنها حاكي از اين واقعيت است كه آنها سعي دارند تا با به انزوا كشاندن سوريه و دورساختن آن از تحولات منطقه‌اي وجهاني با اهدافي همچون، ايجاد اصلاحات آمريكايي در خاورميانه در حالي كه سوريه را به عنوان پل ارتباطي اين اصلاحات براي تمام كشورهاي عربي مي‌دانند، پايان دادن به انتفاضه و مقاومت با قطع حمايتهاي سوريه كه امروز جز معدود حاميان فلسطين است، ايجادتغييرات در دستگاه‌ اطلاعاتي و سياسي لبنان و حضور در اين كشور به عنوان جايگزين افسران اطلاعاتي لبنان و سوريه معرفي مسلمانان بويژه شيعيان به عنوان محورهاي تروريسم دولتي چراكه دولت دمشق از شيعيان مي‌باشد، تعديل مواضع دمشق در شواري حكام كه پس از عضويت درجمع اعضاء مي‌تواند مشكلات عديده‌اي براي سياستهاي هسته‌اي غرب بويژه رژيم صهيونيستي به همراه داشته باشد از سوي ديگر حمايت از حقانيت ايران درشوراي حكام  در اجلاس آينده آن صورت دهد، سرپوش نهادن برشكستهاي اشغالگران در عراق با معرفي دمشق به عنوان عامل اصلي بحران‌ها و ناآرامي‌ها در اين كشور و… دست يابند. بر همين اساس آنها سه پرونده مداخلات سوريه در لبنان و ترور حريري، عملكرد دمشق در قبال تحولات فلسطين و حمايت از مقاومت و سرانجام تحولات عراق را براي سوريه تشكيل داده‌اند و سعي دارند تا با اجراي آنها موجب پايان حضور سوريه در عرصه منطقه‌اي و جهاني گرد ند در حالي كه در اين راه از اهرم فشار سازمان ملل براي توجيه اقدامات خود  و در راستاي صلح جهاني اعلام دارند. بر همين اساس چنانكه در روزهاي اخير در سوريه و لبنان شاهد حضور مردم درمخالفت با گزارش مهليس و عملكرد يكجانبه سازمان ملل بوديم در صورتي كه ساير كشورهاي اسلامي بويژه ممالك عربي بار ديگر براي مقابله با سياستهاي غرب به وحدت روي آوردند و اين گونه مخالفتها با غرب را گسترش دهند مي‌توانند شكستي ديگر براي اهداف زياده‌خواهان آنها رقم زنند كه حضور پرشور در برگزاري راه‌پيمايي روز قدس و مبدل نمودن آن به تريبوني براي اعلام حمايت از سوريه و مخالفت با رژيم صهيونيستي و غرب مي‌تواند يكي از راه‌كارها و عملكرد مثبت در تحقق اين هدف باشد كه بيانگر وحدت و يكپارچگي جهان اسلام و رسالت آنها براي حمايت از دولتهاي آزادي‌خواه و حامي مقاومت مي‌باشد.

لذا جا دارد تا دولت و مردم ايران ضمن حفظ وحدت و يكپارچگي و تدوين سياست هاي كلان وكارآمد از سوي دستگاه سياست خارجي در برابر اين گونه زياده گويي ها موضع گيري نموده تا بار ديگر مانع از تحقق سياستهاي خصمانه غرب كه هدفي جز شكست ايران در مذاكرات هسته‌اي ندارند، گردند.